قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
Fengye College Center
خانه / مهاجرت / پناهجویان بی‌پناه در کانادا؛ نگاهی به وضعیت دگرباشانِ پناهجو
مهاجرت به کانادا
نوران الجندی و مرال مختار دو پناهجوی دگرباش مصری هستند. آنها ژوئن سال ۲۰۱۸ وارد خاک کانادا شدند اما به علت مشکلاتی که با آن روبرو بوده‌اند، هنوز نتوانسته‌‌اند یک شغل دائم و یک محل اقامت ثابت پیدا کنند.

پناهجویان بی‌پناه در کانادا؛ نگاهی به وضعیت دگرباشانِ پناهجو

پناهجویان دگرباش در خاک کانادا در زمینه‌‌‌های مختلف به ویژه اشتغال‌‌‌، مسکن و بهداشت روان با مشکلات و چالش‌های فراوانی روبرو هستند.

پناهجویان جامعه دگرباشان LGBTQ+ در کانادا در برابر مشکلات و موانع متعددی که با آنها روبرو هستند، خود را تنها و بی‌حامی احساس‌‌‌ می‌کنند این در حالی است که بحران پاندمی نیز مشکلات آنها را تشدید کرده است. یک زوج دگرباش مصری با ارائه یک دادخواست از کمبود حمایت‌هایی که جامعه پناهجویان دگرباش کانادا به ویژه اعضای جدید این جامعه در زمینه‌‌‌های مختلف به خصوص اشتغال، مسکن و خدمات سلامت روان با آنها روبرو هستند‌‌‌، ابراز نارضایتی کرده‌اند.

نوران الجندی و مرال مختار در سال ۲۰۱۸ از مصر فرار کرده و به کانادا پناهنده شدند. سابقه خانم مرال مختار به عنوان یک فعال و به ویژه رابطه او با خام نوران الجندی موجب نارضایتی و خشم خانواده‌‌‌های آنها شد و تهدیدهای متعددی را از جانب افراد مختف بر ضد آنها برانگیخت. سخت شدن شرایط زندگی برای این دو زن جوان در کشورشان مصر آنها را بر آن داشت تا بر خلاف میل خود به ترک سرزمین مادری‌شان تن دهند. این زوج دگرباش ژوئن سال ۲۰۱۸ به کانادا پناهنده شدند اما در کانادا نیز یک زندگی آرام و بی‌دغدغه در انتظار آنها نبود. شرایط پیچیده و مشکلاتی که این دو زن در زمینه اشتغال و مسکن در کانادا با آن مواجه شده‌اند، آنها را وادار‌‌‌ می‌کند که مرتب و تقریبا هر ماه یک بار نقل مکان کنند.

Aviron

 

خانم مختار‌‌‌ می‌گوید‌‌‌: «طی تقریبا دو سال و نیم حضورمان در کانادا تا کنون نوزده بار مجبور به نقل مکان شده ایم‌‌‌.»

دگرباشان جنسی
نوران الجندی و مرال مختار از دو سال پیش که وارد خاک کانادا شدند، تا کنون نوزده بار محل زندگی خود را تغییر داده‌اند.

عدم ثبات اقامتی نوران الجندی و مرال مختار نتیجه یک دور باطل است. این دو زن‌‌‌ می‌گویند با توجه به این که پناهنده هستند بسیاری از کارفرمایان از دادن کار به آنها خودداری‌‌‌ می‌کنند. نداشتن کار، نداشتن سابقه اعتبار مالی یا پس انداز‌‌‌، پرداخت ودیعه برای اجاره ماه‌های اول و آخر را برای آنها دشوار کرده است.

خانم نوران الجندی‌‌‌ می‌گوید با این وضعیت تنها گزینه‌ای که در زمینه اجاره آپارتمان برای ما‌‌‌ می‌ماند، شرکت بازار آنلاین اجاره مسکن AirBnB است چرا که مسئولان این شرکت برای اجاره از ما اوراق و مدارک‌‌‌ نمی‌خواهند.

نوران و مرال با استفاده از پرداخت‌های ماهانه ۷۳۷ دلاری «اونتاریو وورکس» Ontario Works زندگی‌‌‌ می‌کنند این در حالی است که طبق آمار و اطلاعاتی که «هیئت املاک و مستغلات تورنتو» Toronto Real Estate Board منتشر کرده است، متوسط اجاره بهای یک آپارتمان یک اتاقه در تورنتو حدود ۲۰۱۲ دلار است. 

این زوج همجنسگرای مصری با کمک‌ها و حمایت‌های Rainbow Railroad خود را به کانادا رساندند. این سازمان هر ساله به صدها زن و مرد دگرباش کمک‌‌‌ می‌کند تا از نگاه‌های سنگین، ملامت، داغ ننگ، آزار و اذیت‌ها و مشکلاتی که در کشورهای خودشان با آنها روبرو هستند، فرار کنند. اما به گفته کیماهلی پاول Kimahli Powell مدیر Rainbow Railroad با توجه به این که بیش از یک هزار نفر از کمک‌ها و حمایت‌های این سازمان بهره‌‌‌ می‌برند، برای این سازمان عملا غیرممکن است که به این افراد پس از استقرار در کانادا حمایت‌ها و خدمات لازم را ارائه نماید.

مسئولان Rainbow Railroad این دو زن مصری را به برخی سازمان‌ها و گروه‌های حمایت‌کننده دیگر مثل The 519 و FrancoQueer  معرفی کردند اما این دو پناهجوی مصری با توجه به مشکلاتی که دارند همچنان به کمک‌های بیشتری نیازمندند.

بیشتر بخوانید:

مشکل دسترسی دگرباشان به خدمات بهداشت روان

زوج دگرباش مصری در کانادا از نبود حمایت‌های مناسب در زمینه بهداشت روان نیز ناراضی هستند. به گفته نوران و مرال خدمات روانشناسانه‌‌‌‌ای که چندین موسسه یا سازمان ارائه‌‌‌ می‌کنند، فقط به محفل‌‌‌‌‌ها و جلسات گفت و شنودی محدود‌‌‌ می‌شود که طی آن «هر دگرباش داستان زندگی خود را تعریف‌‌‌ می‌کند»؛ کاری که دردی از دردهای دگرباشان دوا و مشکلی از مشکلات آنها حل‌‌‌ نمی‌کند. گرفتن خدمات مشاوره فردی از یک روانشناس شخصی نیز پرهزینه تر از آن است که پناهجویانی مثل نوران و مرال بتوانند از آن استفاده کنند.

پناهندگی کانادا
سارا حجازی نیز که به علت موقعیت دگرباش خود در مصر مورد آزار و اذیت قرار داشت و مدتی هم زندانی شد، سرانجام برای فرار از این وضعیت و ساختن یک زندگی متفاوت، گزینه پناهنده‌شدن به کانادا را انتخاب کرد.

نوران و مرال بیم آن دارند که مبادا آنها نیز دچار سرنوشت دردناکی شوند که برای سارا حجازی در خاک غربت رقم خورد. این زن فعال مصری نیز که برای فرار از آزار و اذیت‌ها در کشورش به کانادا پناه آورده بود، ژوئن گذشته در حالی در آپارتمانش در تورنتو پیدا شد که از ساعت‌ها پیش جان در بدن نداشت. طبق گزارش‌هایی که درباره سارا منتشر شد، این زن دگرباش مصری که از دوستان مرال مختار بود، از انزوا و افسردگی شدید و حملات پانیک یا همان وحشت‌زدگی رنج‌‌‌ می‌برد.

نوران الجندی‌‌‌ می‌گوید‌‌‌: «باید برای سارا کاری بکنیم چرا که وقتی به عنوان پناهنده به کانادا آمد شانس و فرصت صحبت کردن پیدا نکرد‌‌‌.»

نوران ادامه داد‌‌‌: «ما خواستار آن هستیم که وزیر مهاجرت، پناهندگی و شهروندی کانادا چشمانش را باز کند و وضعیت نابسامان و مشکلاتی را که پناهجویان دگرباش در خاک کانادا با آن روبرو هستند، بهتر ببیند. پناهجویان کمی هستند که درباره مشکلاتشان در این جا صحبت‌‌‌ می‌کنند. من فکر‌‌‌ می‌کنم آنها بیم آن دارند که اگر زبان به انتقاد باز کنند، دولت آنها را از وضعیت پناهندگی‌شان محروم کند‌‌‌.»

طبق نتایج مطالعه جدیدی که «جامعه روانشناسی کانادا» و «شورای انجمن‌‌‌های حرفه‌‌‌‌ای روانشناسی کانادا» انجام داده است، ۵۶ درصد شهروندان کانادایی معتقدند بحران کووید۱۹ و مشکلاتی که این بحران بهداشتی برای بخش سلامت و درمان کانادا به وجود آورده، دسترسی افراد را به مراقبت‌های بهداشت روان مختل یا محدود کرده است.

این مشکلات و محدودیت‌ها را رامی عیاری جوان همجنسگرای تونسی تبار که در مونترال زندگی‌‌‌ می‌کند، با پوست و گوشت خود لمس کرده است.

رامی عیاری‌‌‌ می‌گوید‌‌‌: «من دچار افسردگی شدید و عمیق هستم با این حال برای ملاقات با یک روانشناس باید تا فوریه آینده صبر کنم. با توجه به شرایطی که من در آن قرار دارم، تحمل این مدت طولانی انتظار برایم دشوار است‌‌‌.»

مشکلات دگرباشان
رامی عیاری می‌گوید پناهجویان دگرباش غالب اوقات در کانادا با مشکلاتی مثل هوموفوبیا (همجنسگرا هراسی) یا نژادپرستی روبرو هستند.

رامی که به اذعان خودش در مدت حضور در خاک کانادا با رفتارهای نژادپرستانه هم مواجه شده است،‌‌‌ می‌گوید با توجه به این رفتارها، ترجیح داده است نام قانونی خود «محمد» را از رزومه‌اش یا درخواست‌هایش برای مسکن حذف کند. رامی که به عنوان باریستا در یک قهوه خانه در مونترال مشغول کار است،‌‌‌ می‌گوید گاهی اتفاق افتاده که از او خواسته‌‌اند کشی را که با آن موهایش را بسته بود، بردارد هر چند چنین چیزی برای او نشانه مذهبی و اعتقادی محسوب‌‌‌ نمی‌شد.

رامی افزود‌‌‌: «هر گاه صحبت از چالش‌های فراروی جامعه دگرباشان‌‌‌ می‌شود، همیشه واقعیاتی که پناهجویان دگرباش در کانادا با آنها روبرو هستند، کتمان‌‌‌ می‌شود و همین موضوع باعث‌‌‌ می‌شود از کانادا به عنوان یک بهشت واقعی برای دگرباشان یاد شود در حالی که واقعیت امر چیز دیگری است‌‌‌.»

او ادامه داد‌‌‌: «درست است که کانادا سرزمین حقوق شهروندی است و در این جا برای افراد و حقوق آنها احترام زیادی قائلند با این حال کانادا در این زمینه هنوز هم برای ایده آل شدن باید راه درازی بپیماید‌‌‌.»

رامی ابراز امیدواری کرد که دولت کبک به افراد تراجنسیتی که شهروندی کانادا را ندارند، این اجازه را بدهد که به محض ورود به این استان نام خود را عوض کنند. طبق قانون ثبت احوال استان کبک، افرادی که کبک را برای زندگی انتخاب‌‌‌ می‌کنند باید دست کم یک سال در این استان بمانند تا از چنین حقی برخوردار شوند.

اختصاص ۷۵۰ هزار دلار برای بهبود خدمات به اعضای تازه وارد جامعه دگرباشان

وزارت خدمات به کودکان و خدمات اجتماعی انتاریو برای بهبود خدمات ویژه به اعضای جدید جامعه دگرباشان در فاصله سال‌های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۱ اعتباراتی بالغ بر ۷۵۰ هزار دلار تخصیص داده است.

نوران الجندی و مرال مختار با تهیه گزارش مستندی از مشکلات و چالش‌هایی که در دو سال زندگی خود در کانادا تجربه کرده‌اند، از دولت فدرال خواسته‌‌اند برای بهبود شرایط زندگی پناهجویان دگرباش تدابیر موثری اتخاذ کند. مسئولان وزارت مهاجرت کانادا از پاسخ دادن به درخواست مصاحبه رادیو کانادا در این زمینه خودداری کردند.

وزارت خدمات به کودکان و خدمات اجتماعی انتاریو اعلام کرد برای ارتقای خدمات به دگرباشان جدیدی که از ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۱ وارد استان‌‌‌ می‌شوند، ۷۵۰ هزار دلار در نظر گرفته است. دولت استانی انتاریو همچنین اعلام کرد ۴۵۰ هزار دلار دیگر نیز به اجرای برنامه‌‌‌‌‌ها و پروژه‌‌‌های حمایتی در قبال پناهجویان دگرباش اختصاص داده است.

دولت انتاریو از مشخص کردن تعداد پناهجویان یا متقاضیان پناهندگی متعلق به جامعه دگرباشان در استان خودداری و اعلام کرد رادیو کانادا‌‌‌ می‌تواند این اطلاعات را از دولت فدرال دریافت کند.

دعوت به اینترسکشنالیتی

طبق نظریه «اینترسکشنالیتی» (درهم‌تنیدگی) که چارچوبی تحلیلی است، اشکال گوناگون لایه‌‌‌‌های اجتماعی مثل طبقه اجتماعی، گرایش‌های جنسی، سن و سال، دین، ایدئولوژی، ناتوانی و جنسیت افراد جامعه نه تنها منفک از یکدیگر نیستند بلکه در هم تنیده شده ‌و به یکدیگر گره خورده‌اند.

سیزوه اکینگی Sizwe Ikingi مسئول برنامه «فضاهای مثبت» در OCASI (شورای آژانس‌های خدمات‌رسانی به مهاجران در انتاریو) به بیش از دویست آژانس استقرار مهاجران و پناهجویان در استان انتاریو کمک‌‌‌ می‌کند تا خدمات جامع‌تری به مهاجران و پناهجویان دگرباش ارائه کنند.

روانشناس ونکوور
امتیاز پوپات Imtiaz Popat یک روانشناس است و در جامعه پناهجویان دگرباش در شمال ونکوور کار می‌کند

خانم اکینگی به نبود تحلیل‌های اینترسکشنالیتی در زمینه استقرار پناهجویان یا مهاجران دگرباش و همچنین در آژانس‌هایی که به جامعه دگرباشان خدمات ارائه‌‌‌ می‌کنند، اذعان و تاکید کرد در این برنامه‌ریزی‌ها این واقعیت مد نظر قرار داده‌‌‌ نمی‌شود که التقاط و درهم تنیدگی‌هایی میان هویت‌های مختلف یک فرد وجود دارد. خیلی کم اتفاق‌‌‌ می‌افتد که درباره این واقعیت صحبت به میان آید و برنامه‌‌‌های کمی هم وجود دارد که از مواجه‌شدن همزمان افراد با پدیده نژادپرستی، نگرانی‌ها و هراس‌های مرتبط به هویت جنسی یا هویت جنسیتی افراد صحبت کند.

اکینگی ابراز امیدواری کرد فضاها و محیط هایی ایجاد شود که افراد برای وارد شدن به آنها مجبور نشوند بخش یا بخش‌هایی از هویت خود را پشت در جا بگذارند و برای همیشه از آنها چشم پوشی کنند.

امتیاز پوپات Imtiaz Popat  که روانشناس است و بیمارانش عمدتا از مهاجران یا پناهجویان دگرباش هستند،‌‌‌ می‌گوید تشدید حس انزوا و طردشدگی در میان بیمارانش کامل مشهود است. به گفته او همین احساس در میان افرادی که از خدمات موسسات و سازمان‌هایی مثل Rainbow Refugee Committee و Belong Mosaic  استفاده‌‌‌ می‌کنند، رو به افزایش است.

پوپات در عین حال تصریح کرد تنها نکته مثبت این است که‌‌‌ می‌توانیم خارج از منطقه گراند ونکوور با این افراد ملاقات کنیم. وقتی شرایط بهتر شود‌‌‌ می‌توانیم در برنامه‌‌‌‌‌ها و پروژه‌‌‌های خود برای ملاقات با یکدیگر از ارتباطات تصویری «زوم» نیز استفاده کنیم.

هفته را دنبال کنید در: اینستاگرام تلگرام توئیتر

منبع: وب سایت شبکه خبری رادیو کانادا

نویسنده: هفته

مطلب پیشنهادی:

حمایت از دو ورزشکار المپیکی ایرانی در کانادا

هامون درفشی‌پور، کاراته‌کای ایرانی که حدود دو سال پیش برای حضور در المپیک۲۰۲۱ به کانادا مهاجرت کرده، برای آمادگی در این مسابقات، با انتشار یک متن، درخواست حمایت و کمک کرده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *