قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
Fengye College Center
خانه / عمومی / مقاله ها / دانش و اندیشه / شباهت حیرت‌انگیز ساختار کیهان و مغز انسان
ساختار مغز انسان
مغز انسان از میلیاردها یاخته عصبی تشکیل شده است

شباهت حیرت‌انگیز ساختار کیهان و مغز انسان

دانشمندان ایتالیایی می‌گویند ویژگی‌های مشابه بین شبکه کیهانی و شبکه عصبی مغز انسان حیرت‌انگیز است.

فرانکو وازا Franco Vazz متخصص فیزیک نجومی از دانشگاه بولونیا و آلبرتو فلتی Alberto Feletti جراح مغز و اعصاب از دانشگاه ورونا ساختار کهکشان‌ها که کیهان را تشکیل می‌دهند و ساختار شبکه عصبی که مغز انسان را تشکیل می‌دهد و احتمالاً پیچیده‌ترین سیستم‌های موجود در طبیعت محسوب می‌شوند ، مورد مطالعه و تجزیه و تحلیل قرار داده و به نتیجه جالبی دست یافته‌اند: ویژگی‌های این دو ساختار به شکل شگفت آوری با یکدیگر شباهت دارند.

به گزارش هفته، به‌نقل از رادیو کانادا، این دو محقق می‌گویند به‌رغم این که این دو سیستم عجیب و پیچیده از نظر مقیاس تفاوت‌های زیادی با یکدیگر دارند، نتایج مطالعات آن‌ها نشان می‌دهد که فرایندهای فیزیکی کاملاً متفاوت می‌توانند به شکل‌گیری ساختارهایی منجر شوند که از نظر پیچیدگی و خودسازماندهی به شکلی حیرت‌انگیز با یگدیگر شباهت دارند.

هفته را دنبال کنید در: اینستاگرام تلگرام توئیتر

سلول های عصبی
در بالا: سلول‌های عصبی و سلول‌های گلیال (سلول‌های حمایت‌ کننده سیستم عصبی). در پائین: شبیه‌سازی کیهان قابل رویت

عملکرد مغز انسان توسط شبکه گسترده‌ای از یاخته‌های عصبی که تعداد آن‌ها بالغ بر ۶۹ میلیارد تخمین زده شده است، تعیین می‌شود. کیهان قابل رویت نیز به نوبه خود از شبکه‌ای متشکل از حداقل ۱۰۰ میلیارد کهکشان تشکیل شده است.

در هر دو مورد، کهکشان‌ها و یاخته‌های عصبی فقط بخش کوچکی از جرم این دو سیستم پیچیده را که طبق تخمین محققان کمتر از ۳۰ درصد است، اشغال می‌کنند.

افزون بر این کهکشان‌ها و یاخته‌های عصبی هر دو به صورت رشته‌های طولانی یا گره‌های بین رشته‌ای خود را سازماندهی می‌کنند. همچنین حدود ۷۵ درصد از جرم هر دو سیستم از ماده‌ای تشکیل شده که ظاهرا منفعل است: آب در مغز و انرژی تاریک (شکل ناشناخته‌ای از انرژی است که همهٔ فضا گیتی را به صورت فرضی در بر می‌گیرد) در کیهان.

Aviron

 

بیشتر بخوانید:

منبع خبر

نویسنده: هفته

هفته

مطلب پیشنهادی:

استرس

خستگی آدرنال چیست؟

نظریه «خستگی آدرنال» اولین‌بار توسط دکتر جیمز ویلسون در سال ۱۹۹۸ مطرح شد. براساس این نظریه، غدد آدرنال بدنبال یک دوره طولانی استرس نمی‌توانند کورتیزول کافی را که برای داشتن انرژی روزانه و هشیاری مغز لازم است تولید کنند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *