قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
Fengye College Center
خانه / جامعه / نژادپرستی، فقر می‌آورد
فقر و نژآدپرستی

نژادپرستی، فقر می‌آورد

فرنگیس شکیبا |

جدیدترین گزارش «Cpj» (Citizens for Public Justice) نشان می‌دهد که عواملی مانند نژاد، رنگ پوست و جنسیت می‌تواند بر فقر و دسترسی به امکانات عمومی اثرگذار باشد. این سازمان، یک‌نهاد ملی و مترقی از اعضایی که بیش از ۵۰ سال است برای برقراری عدالت اجتماعی و محیطی در سیاست‌های عمومی کانادا تلاش می‌کنند و در سه زمینه اصلی فقر در کانادا، عدالت اقلیمی و حقوق پناهندگان فعال هستند. چکیده‌ای از جدیدترین گزارش این نهاد در ماه جاری میلادی در ادامه ازنظرتان می‌گذرد.

هفته را دنبال کنید در: اینستاگرام تلگرام

مفهوم فقر

فقر یک مفهوم واحد نیست؛ فقر بسته به هویت فرد، جامعه و محل زندگی متفاوت است. البته در یک مفهوم کلی، فقر شامل محرومیت مادی (فقدان نیازهای اولیه) و محرومیت اجتماعی (موانع مشارکت در فرصت‌های اقتصادی، سیاسی یا اجتماعی) است. این دو بُعد با هم مرتبط هستند و آثار عمیقی بر سلامت جسمی، روحی و اجتماعی افراد و جوامع دارند. درآمد کافی عامل اساسی در رفع فقر است، اما بررسی‌های CPJ نشان می‌دهد عوامل دیگری هم بر زندگی افرادی که در کانادا در فقر زندگی می‌کنند، مؤثر است.

فقر و نژادپرستی

نژادپرستی و فقر

در اساس، فقر نقض حقوق مردم است. در کشوری به ثروتمندی کانادا، فقر نشان‌دهنده شکست قوانین و سیستم‌های کنونی در حفظ و محافظت از حقوق و کرامت ذاتی هر فرد است. روندهای نگران‌کننده وقتی پدیدار می‌شوند که فقر با در نظر گرفتن هویت و نژاد، جنسیت و معلولیت مطالعه شود. نتایج این مطالعات نشان می‌دهد كه كانادا نتوانسته است از حقوق گروه‌های خاصی از مردم كه به‌طور نامتناسبی از فقر رنج می‌برند، به دلیل سیستم‌ها و شیوه‌های استعمارگرانه، نژادپرستانه، طبقه‌گرایانه حمایت كند.

Aviron

 

نرخ فقر در کانادا

غالباً نرخ فقر با میزان پول (درآمد) شخص یا خانوار تعریف می‌شود. مطابق خط فقر رسمی کانادا، (با معیار اندازه‌گیری سبد خرید)، سه میلیون و ۲۰۰ هزار نفر در کانادا «کم‌درآمد» در نظر گرفته شده و در سال ۲۰۱۸ در فقر زندگی می‌کردند. این بدان معنی است که آن‌ها توانایی پرداخت هزینه‌های متوسط زندگی (ازجمله سرپناه، غذا، لباس، حمل و نقل و سایر ملزومات اساسی) را نداشته‌اند. این برآورد شامل افرادی نیست که در مناطق بومیان یا سایر جوامع دورافتاده زندگی می‌کنند؛ جایی که افراد، نسبت بالایی از فقر را تجربه می‌کنند.

بر این اساس، نرخ فقر در کانادا ۱۶.۵ درصد است که در برخی استان‌ها مانند «کبک» کمتر از متوسط کشوری (با ۱۵.۷ درصد) و در برخی استان‌ها مانند «نوناووت» بالاتر از متوسط (با ۲۷.۳ درصد) است. در نقشه، استان‌های سبزرنگ نرخ فقر کمتر از متوسط کشوری و موارد سرخ‌رنگ نرخ فقر بیشتر از میانگین کشوری دارند.

در روشی دیگر، با استفاده از اطلاعات پرونده‌های مالیاتی از معیار کم‌درآمد (LIM) برای تخمین میزان فقر استفاده می‌شود. این معیار تخمین می‌زند که چه تعداد از افراد کمتر از نیمی از درآمد اکثر مردم کانادا را دارند. LIM تخمین می‌زند که حدود شش میلیون نفر در کانادا در سال ۲۰۱۸ در فقر زندگی می‌کردند.

بیشتر بخوانید:

نا عدالتی آموزشی و شغلی

همه ما حق دسترسی به خدمات آموزشی را داریم اما دانش آموزان دارای معلولیت که در مناطق حومه یا روستایی زندگی می‌کنند به سطح حمایت و خدمات مشابه سایر همسالان خود که در مناطق شهری زندگی می‌کنند دسترسی ندارند. آموزش در خارج از کانادا همچنان توسط قوانین به رسمیت شناخته نمی‌شود و باعث شده تا بسیاری از مهاجران علی‌رغم کمبود نیروی کار در برخی مناطق، در خارج از زمینه‌های تخصصی خود کار کنند. دانشجویان پس از دبیرستان با معلولیت‌های مزمن، اغلب باید تحصیلات خود را به‌صورت نیمه‌وقت دنبال کنند که اغلب می‌تواند آن‌ها را از بورسیه تحصیلی و فرصت‌های شغلی محروم کند. این مسئله در آینده بر نرخ فقر بین این افراد و خانوارهایشان اثرگذار است.

کمبود خدمات بهداشتی

کمبود امکانات بهداشتی نیز یکی از عواملی است که با نرخ فقر رابطه مستقیمی دارد. در سال ۲۰۱۸، حدود ۱۱ درصد از افراد ۱۲ ساله یا بالاتر گزارش کرده‌اند که در صورت نیاز به مراقبت‌های بهداشتی، به این خدمات دسترسی ندارند. کودکان و خانواده‌های بومی که خدمات عمومی را از بودجه دولت فدرال دریافت می‌کنند اما این خدمات به میزان قابل‌توجهی کمتر از خدمات ارائه شده به سایر کانادایی‌هاست.

پیشنهادها

انجام تعهدات قانونی برای حمایت از حقوق مردم برای داشتن سطح استاندارد زندگی و پایان دادن به فقر در کانادا تا سال ۲۰۳۰ باید سرلوحه برنامه‌ها و قانون‌گذاری‌ها قرار گیرد. دولت‌ها باید با قرار دادن حقوق و رفاه مردم در اولویت بودجه‌ها، به این هدف نزدیک شوند.

برای کاهش فقر و بهبود اقدامات رفاه و برابری در بین جوامعی که تحت تبعیض سیستمی قرار دارند، باید اهداف مشخصی تعیین شود. جامعه هدف می‌تواند شامل افرادی بومی، سیاه‌پوست یا رنگین‌پوست، ترا جنسیتی یا با جنسیتی ناسازگار، افراد معلول و تازه‌واردان به کانادا باشد که نیاز به حمایت‌های بیشتری دارند.

این اهداف باید الزامات تعهدات حقوق بشری موجود، ازجمله اعلامیه حقوق بومی سازمان ملل متحد و اهداف توسعه پایدار را برآورده سازد یا از آن‌ها فراتر رود. درنهایت قرار گرفتن در شرایط سخت، تولد در یک مکان خاص یا متولد شدن با بدن یا مغز خاص نباید همانند مجازاتی ابدی باشد. ما در این کشور ابزارها و روش‌های در دسترس برای ارائه، پیشگیری، مداخله و پشتیبانی مداوم برای اطمینان از حقوق مردم به واقعیت زیستی آن‌ها تبدیل شود.

منبع

نویسنده: هفته

هفته

مطلب پیشنهادی:

خشونت پلیس اعتراض نژادپرستی

خشونت پلیس در اعتراض به نژادپرستی سیستمی

اعتراضی که خواستار پایان نژادپرستی سیستمی، (در تقاطع خیابان لوریه و خیابان نیکلاس در دانتان) اتاوا را برای مدت ۳۶ ساعت اشغال کرده بود، در نخستین دقایق بامداد شنبه با مداخلهٔ پلیس بر هم خورد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *