قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
Fengye College Center
خانه / عمومی / مقاله ها / سیاست و اقتصاد / نگاهی به مجازات اعدام در کانادا
مجازات اعدام در کانادا
عمارت دیوان عالی کانادا

نگاهی به مجازات اعدام در کانادا

پیش از تأسیس کنفدراسیون کانادا صدها نوع جرم و جنایت در کانادا مستوجب مجازات اعدام بود. تا سال ۱۹۹۸ نیز که مجازات اعدام در کانادا به‌طور کامل ملغی و از قوانین کیفری آن حذف شد، جرم قتل در این کشور همچنان مستوجب مجازات اعدام بود.

اولین موارد اعدام در تاریخ کانادا

یکی از اولین اعدام‌هایی که در تاریخ کانادا گزارش شده است در سال ۱۷۴۹ در هلیفکس اتفاق افتاد. یک ملوان به نام پتر کارتسل به جرم قتل یک مرد بازداشت و در دادگاهی که فرماندار هلیفکس و شش مشاور اعضای آن را تشکیل می‌دادند، محاکمه شد. دادگاه به‌سرعت متهم را گناهکار شناخت و او را به مجازات مرگ محکوم کرد. تنها دو روز پس از صدور این حکم، کارتسل به دار مجازات آویخته شد.

پیش از سال ۱۸۵۹ کانادا (که در آن زمان به‌عنوان آمریکای شمالی بریتانیا شناخته می‌شد) مطابق با قوانین و مقررات بریتانیا اداره می‌شد. تا پیش از این تاریخ قضات می‌توانستند برای عاملان تقریباً ۲۳۰ نوع جرم و جنایت مختلف مجازات اعدام صادر کنند اما از سال ۱۸۶۵ به بعد فقط جرائم قتل، خیانت و تجاوز بودند که طبق قوانین امکان صدور مجازات برای عاملان آن‌ها وجود داشت.

رونالد تروپین و آرتور لوکاس
در سال ۱۹۶۲ رونالد تروپین و آرتور لوکاس آخرین محکومانی بودند که در کانادا اعدام شدند. / عکس از سایت روزنامه تورنتو استار

لغو تدریجی

کمپین محدودسازی و درنهایت لغو مجازات اعدام در کانادا از سال ۱۹۱۴ آغاز شد. در آن زمان رابرت بیکردیک نماینده فدرال لایحه‌ای ارائه کرد که در آن تقاضای لغو مجازات اعدام مطرح شده بود اما به‌رغم پیشنهادات متعدد مشابه دیگری که به پارلمان فدرال کانادا ارائه شد، تلاش طرفداران لغو مجازات اعدام به‌جایی نرسید و قانون اعدام برقرار ماند.

در سال ۱۹۶۷ دولت کانادا لایحه‌ای به پارلمان ارائه کرد که در آن برای همه جرائم قتل به‌استثنای مواردی که مقتول یک مأمور پلیس در حال خدمت یا یک نگهبان زندان بود، مجازات حبس ابد در نظر گرفته شده بود. این لایحه در همان سال با یک‌صد و پنج رأی موافق در برابر هفتاد رأی مخالف برای یک دوره آزمایشی پنج ساله به تصویب رسید. در رأی‌گیری بعدی که در سال ۱۹۷۳ در مجلس عوام کانادا درباره این لایحه برگزار شد، نمایندگان به حفظ آن رأی دادند.

هفته را دنبال کنید در: اینستاگرام تلگرام

در سال ۱۹۶۲ رونالد تروپین و آرتور لوکاس آخرین محکومانی بودند که در کانادا اعدام شدند.

در سال ۱۹۷۶ نمایندگان مجلس عوام کانادا با اکثریت آرا به لغو مجازات اعدام رأی دادند با این حال باز هم جرائمی مثل جاسوسی برای دشمن و فرار از میدان جنگ برای نیروهای مسلح کانادا مطابق با قانون دفاع ملی همچنان مستوجب اعدام باقی ماندند.

در سال ۱۹۹۸ کانادا مجازات اعدام را برای اعضای نیروهای مسلح لغو کرد و به این ترتیب کانادا به کشوری تبدیل شد که مجازات اعدام توسط دولت در آن کاملاً منتفی شد.

بحث عمومی

مجسمه عدالت کانادا
مجسمه عدالت در برابر ساختمان دیوان عالی کانادا در اتاوا درست در مقابل برج صلح پارلمان

برقراری مجدد حکم اعدام از مدت‌ها پیش موضوع بحث‌ها و گفت‌وگوهای زیادی در کانادا است. آن‌هایی که موافق حکم اعدام هستند علل و دلایل مختلفی را مطرح می‌کنند. مهم‌ترین استدلال آن‌ها این است که مجازات اعدام می‌تواند ابزاری پیشگیرانه در برابر قتل و آدمکشی باشد. با این حال نتیجه بیشتر مطالعاتی که در این باره در جوامع غربی صورت گرفته حاکی از آن است که با کاهش توسل به مجازات اعدام، نرخ قتل ثابت می‌ماند یا حتی کاهش می‌یابد بنابراین نه لغو و نه اجرای حکم اعدام تأثیر چندانی بر میزان قتل ندارد.

در یک رأی‌گیری تاریخی که ۳۰ ژوئن سال ۱۹۸۷ در مجلس عوام کانادا برگزار شد، نمایندگان با یک‌صد و چهل و هشت رأی موافق در برابر ۱۲۷ رأی مخالف با برقراری مجدد مجازات اعدام مخالفت کردند و هم‌زمان راه هرگونه تلاش برای احیای قانون مجازات را در آینده نزدیک مسدود کردند.

یک نظرسنجی که در سال ۲۰۱۳ در کانادا صورت گرفت نشان داد که شصت و سه درصد مردم از برقراری مجدد مجازات اعدام در پرونده‌های قتل حمایت می‌کنند و سی درصد با آن مخالف هستند. بیشترین حمایت از احیای قانون مجازات اعدام در پرونده‌های قتل مربوط به منیتوبا و ساسکاچوان بود. هفتاد و پنج درصد ساکنان این دو منطقه موافق برقراری مجدد مجازات اعدام بودند؛ اما پایین‌ترین میزان حمایت از برقراری مجدد مجازات اعدام مربوط به کبک بود که سی و شش درصد از شهروندان آن مخالف احیای قانون مجازات اعدام بودند.

بیشتر بخوانید:

به‌رغم حمایت‌های آشکار مردم کانادا از برقراری مجدد مجازات اعدام در قوانین کیفری، از سال ۲۰۱۶ هیچ‌یک از احزاب سیاسی کشور پیشنهاد یا طرحی در جهت احیای این مجازات ارائه نکرده‌اند.

ماده «آخرین شانس»

در این اواخر بحث‌هایی هم درباره یکی از تدابیر قانونی مرتبط با لغو مجازات اعدام شکل گرفته است. این تدبیر قانونی همان ماده ۷۴۵ قانون جزا است که از آن به‌عنوان ماده آخرین شانس یاد می‌شود. این ماده درباره مجرمان محکوم به حبس ابد بدون امکان آزادی مشروط پیش از پانزده سال یا بیشتر، آن‌هایی که مرتکب خیانت یا قتل عمد شده و از آزادی مشروط زودتر از ۲۵ سال محروم هستند و همچنین افرادی که به جرم قتل غیر عمد محکوم شده و امکان آزادی مشروط آن‌ها زودتر از ده تا بیست و پنج سال امکان‌پذیر نیست، اجرا می‌شود.

مجسمه عدالت دیوان عالی کانادا
مجسمه عدالت در پوششی سیاه در برابر دیوان عالی کانادا در اتاوا

هدف از ماده ۷۴۵ این است که به افراد محکوم به حبس ابد این انگیزه داده شود که بتوانند رفتارشان را در زندان اصلاح کنند و تحت برخی شرایط و با کسب برخی ملاک و معیارها از آزادی زودهنگام برخوردار شوند.

اما به‌رغم همه این توجیهات بشردوستانه و قانونی که در اجرای این ماده قانونی ارائه شده است، امکان اینکه برخی قاتلان زنجیره‌ای مثل کلیفورد اوسلون یا پل برناردو بتوانند پس از پانزده سال حبس از آزادی مشروط برخوردار شوند، موجب شد یک درخواست عمومی برای لغو این ماده قانونی مطرح گردد.

Aviron

 

در سال ۱۹۹۶ دولت لیبرال ژان کرتین تغییراتی در این ماده ایجاد کرد. با این تغییرات دیگر قاتلان زنجیره‌ای اجازه نداشتند درخواست آزادی مشروط بدهند. زندانیان می‌بایست ابتدا قاضی را متقاعد کنند که درخواستشان مطابق با شرایطی که دارند و رفتاری که در زندان داشته‌اند، منطقی است و امکان موافقت هیئت‌منصفه با آن وجود دارد. هیئت‌منصفه نیز پس از رسیدگی به این درخواست و برگزاری جلسه استماع، می‌بایست به‌اتفاق آرا با تقاضای آزادی مشروط موافقت کند.

در سال ۲۰۱۱ دولت محافظه‌کار استفن هارپر نخست‌وزیر وقت کانادا به‌منظور مقابله مؤثرتر با جرم و جنایت، تدابیر سخت‌گیرانه‌تری را خواستار شد و در همین راستا ماده آخرین شانس را به‌طور کامل ملغی کرد. به‌موجب اصلاحیه‌ای که در این زمینه تصویب شد، تنها زندانیانی که به جرم قتل یا خیانت بزرگ ارتکابی پیش از دسامبر سال ۲۰۱۱ در حبس ابد قرار دارند، همچنان این امکان را دارند که پس از سپری کردن پانزده سال از محکومیت خود درخواست آزادی مشروط کنند.

از سال ۲۰۱۱ زندانیانی که به حبس ابد محکوم شده‌اند، باید دست‌کم بیست و پنج سال از حبس خود را بگذرانند تا امکان مطرح کردن تقاضای آزادی مشروط داشته باشند. در برخی موارد، ممکن است افرادی که مرتکب قتل شده‌اند به حبس‌های طولانی‌تری محکوم شوند. در سال ۲۰۱۲ تراویس بومگارتنر سه نفر را در آلبرتا به قتل رساند. طبق حکمی که قاضی مسئول رسیدگی به این پرونده صادر کرد، بومگارتنر باید دست‌کم چهل سال در حبس بماند تا بتواند درخواست آزادی مشروط بدهد.

منبع: دایره‌المعارف کانادا

نویسنده: هفته

هفته

مطلب پیشنهادی:

آژانس خدمات مرزی کانادا

تمدید تدابیر محدودکننده مرزی تا ۲۱ ژانویه

دولت فدرال روز یکشنبه ۲۹ نوامبر با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد محدودیت‌های وضع شده برای مسافرانی که از کشورهای دیگری به جز آمریکا قصد ورود به کانادا را دارند، تا ۲۱ ژانویه تمدید شده است

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *