قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
Fengye College Center
خانه / عمومی / مقاله ها / سیاست و اقتصاد / صلح و سلامتی زمین یک خواست رویایی نیست؛ کاندیدای رهبری حزب سبز کانادا در گفت‌وگو با هفته
دیمیتری لاسکاریس

صلح و سلامتی زمین یک خواست رویایی نیست؛ کاندیدای رهبری حزب سبز کانادا در گفت‌وگو با هفته

رضا نامداری و خسرو شمیرانی|

انتخابات تعیین رئیس حزب سبز کانادا‌‌‌ روز چهارم اکتبر ۲۰۲۰ برگزار می‌شود. فرد منتخب خانم الیزابت می را جایگزین خواهد کرد. الیزابت می ۴ نوامبر ۲۰۱۹ پس از یک دهه سکانداری‌‌‌ حزب و دستیابی به رکورد سه کرسی پارلمان در انتخابات فدرال سال ۲۰۱۹ از ریاست حزب استعفا داد.

درحال حاضر هشت نامزد برای جایگزینی‌‌‌‌‌ او رقابت می‌کنند. گرچه این نامزدها دیدگاه‌ها‌‌‌‌‌‌‌‌ و پیشنهادات گوناگون سیاسی را برای آینده حزب ارائه می‌دهند، اما‌‌‌ همه این هشت کاندیدا‌‌‌ بر سر معضل تغییرات‌‌‌ آب و هوایی و مخالفت‌‌‌ با ساخت خطوط لوله جدید نفت وگاز، اتفاق نظر دارند.

آقای دیمیتری لاسکاریس، سیاستمدار سبز مونترالی، یکی از کاندیداهای رهبری حزب سبز است و از نظر جمع‌آوری کمک مالی، نفر دوم در میان ۸ رقیب محسوب می‌شود. لاسکاریس رابطه خوبی با جامعه ایرانی دارد و به تازگی در جمع ایرانیان حاضر شد و در گفت‌وگویی به سوالات آنها پاسخ داد.

مجله «هفته» جهت آشنایی بیشتر خوانندگان با دیمیتری لاسکاریس، که احتمالا در روز ۴ اکتبر لگام یکی از پیشروترین احزاب سیاسی کانادا را در دست خواهد گرفت، گفت‌وگویی با این کاندیدا ترتیب داد که در زیر آن را می‌خوانید. 

هفته را دنبال کنید در: اینستاگرام تلگرام

آقای دیمیتری لاسکاریس عزیز من برنامه همگی نامزدهای ریاست حزب سبز را مرور کردم. به نظرم میرسد که کلیه برنامه‌ها بسیار دور از واقعیت است. برای مثال در برنامه شما، کاهش شدید بودجه نظامی مطرح شده در حالی «برادر بزرگ» خواستار افزایش بودجه نظامی کانادا است. شما از حداقل دستمزد بیست دلاری، صحبت کرده‌اید. و درخواست می‌کنید که داشتن مسکن به عنوان حقوق بشر به رسمیت شناخته شود. اینها برنامه‌‌هایی اتوپیایی و بسبار دور از واقعیت به نظر می‌رسد. نظر شما چیست؟

دیمیتری لاسکاریس: «واقعیت» کلمه جالبیست که شما به کار می‌برید. من فکر می‌کنم این کلمه برای سرپوش گذاشتن بر خواسته‌‌‌های‌‌‌ به حقی‌ست که اتفاقا در دنیای واقعی ما امکان تحقق دارند. آنچه در کنه کلمه «واقعیت» پنهان می‌شود، قضاوتیست که به ما القا می‌کند که چه چیزهایی قابل دسترس است و چه چیزهایی قابل دسترس نیست. من فکر می‌کنم طبقه الیت سیاستمداران و ثروتمندان و کارتل‌ها و هولدینگ‌های غول‌آسا از طریق رسانه‌هایشان به ما القا می‌کنند آنچه برای نجات کره زمین، صلح و جامعه‌ای عادلانه لازمست، غیر قابل دسترسی و اتوپیایی است. به نظر من این شرایط روانی‌ست که مدام برایمان تکرار کرده‌اند. چرا کاهش بودجه دفاعی ٣٢ میلیاردی کانادا اتوپیایی است؟ چون تعدادی آدم‌‌‌‌‌ قدرتمند مخالف آن هستند؟ به نظرم اینکه آنها موفق شوند به این رویه ادامه دهند، به میزان مخالفت همگی ما برمی‌گردد. من به عنوان یک انسان کانادایی نمی‌پذیرم که این خواسته‌ها غیرواقعی است. درحال حاضر تریلیون‌ها دلار در جهان برای مسایل نظامی خرج می‌شود در حالی که بحران محیط زیستی به وضعیت اورژانسی رسیده اما از این بحران چشم‌پوشی می‌شود. واقعیت اینست که ما سیاره‌ای غیرقابل زندگی خواهیم داشت! این واقعیتیست که با آن روبرو هستیم. واقعیت این‌ست که در ادامه چنین روندی فرزندان ما نخواهند توانست زندگی مناسبی داشته باشند. انتظارات من بالاست و فکر می‌کنم همه ما باید سقف انتظارات را بالا ببریم اگر می‌خواهیم نسل‌های بعدی ما هم یک زندگی طبیعی در روی زمین داشته باشند. ما نباید تسلیم شویم در برابر کسانی که می‌گویند که داشتن جهانی صلح‌آمیز و سالم خواسته‌‌‌‌ای غیر واقعی است.

Aviron
Aviron

 

کانادا ایزوله نیست، در شبکه‌‌‌‌ای از کشورهای متحد عمل می‌کند که بزرگ‌ترین آنها آمریکاست. چگونه ممکن‌ست که ما بودجه نظامیان را نصف کنیم و همچنان روی حمایت همسایه جنوبی‌مان حساب کنیم؟

دیمیتری لاسکاریس: جامعه آمریکا دارای نگاه‌های متفاوت است. میلیون‌ها نفر از مردم آمریکا از هزینه‌‌‌های‌‌‌ خارج از کنترل نظامی آمریکا خسته شده‌اند. دولت آمریکا هم اکنون نزدیک به یک تریلیون دلار در سال هزینه نظامی می‌کند در شرایطی که میلیون‌ها نفر بیخانمان هستند، ده‌ها میلیون نفر در فقر زندگی می‌کنند و کشور در مقابل ویروس کرونا چنین درمانده است. آتش‌‌‌های‌‌‌ ایالت کالیفرنیا همه را عاصی کرده است؛ ده‌ها میلیون آمریکایی با حرف‌های من موافقند. در جامعه آمریکا، حرکتی قدرتمند برای تغییر اساسی وجود دارد و ما باید با آنها متحد شویم. آنها برادران و خواهران ما در این مبارزه جهانی هستند. ما باید همراهان خود را بشناسیم و میلیون‌ها آمریکایی همراه ما هستند. بسیاری از افراد خارج از آمریکای شمالی نیز با ما همراهند. ما باید دست یاری به سوی آنها دراز کرده و ائتلافی بین‌المللی برای صلح و حفظ محیط زیست بسازیم. قدرت آمریکا نامحدود نیست. دولت آمریکا قوی‌ترین دولت دنیاست ولی این قدرت در حال فرسایش است. به نظر من آنهایی که به دنبال دنیایی بهتر هستند باید با همراهی یکدیگر علیه هژمونی قدرت آمریکا، فرسایش آنرا تسریع کنند. ما باید تصورمان از آینده دنیا را به‌روز کنیم و در این مسیر دوستان زیادی داریم.

بیشتر بخوانید:

در برنامه سیاست خارجی شما، به مواردی همچون بایکوت محصولات اسراییل (BDS) و لغو قرارداد فروش اسلحه به عربستان اشاره شده. من برنامه‌‌‌های‌‌‌ دیگر نامزدها را هم دیدم ولی اشاره‌‌‌‌ای به وضعیت صلح در خاورمیانه نشده است. همانطور که می‌دانید در عراق، یمن، سوریه و لیبی، انسان‌‌هایی روزانه بر اثر جنگ کشته می‌شوند. چرا نگرش جامع‌تر در موضوع صلح خاورمیانه در مواضع شما دیده نمی‌شود؟

دیمیتری لاسکاریس: در برنامه سیاست خارجی من، برقراری روابط با ایران و لغو تحریم‌‌‌های‌‌‌ ظالمانه علیه ایران، ونزوئلا و کوبا هم هست. البته که این نکات، تا جایی که می‌دانم، بسیار بیشتر از باقی نامزدهای حاضر در رقابت برای ریاست حزب سبز یا هر حزب دیگری در کاناداست.

شما به من به عنوان یک کانادایی که ریشه در خاورمیانه دارد، چه مشوق‌‌هایی می‌دهید که به شما به عنوان رییس حزب سبز رای دهم؟ چه سیاست‌‌هایی را در خاورمیانه دنبال خواهید کرد؟

دیمیتری لاسکاریس: برنامه سیاست خارجی من درباره خاورمیانه بسیار واضح است. در موارد بسیاری به آن اشاره کرده‌ام. یک نکته مهم در آن وجود دارد که «جهانی بودن» است. به این معنا که حقوق بشر و قوانین جهانی باید برای همه کشورها بدون استثنا اجرا شود. همه قربانیان یکسان هستند و همه ظالمان نیز باید به یکسان مورد بازخواست قرار گیرند. می‌توانم یک به یک اسم ببرم ولی برای مثال، اتوکراسی عربستان دیگر نمی‌تواند هر عملی انجام دهد؛ رژیم آپارتاید اسراییل نمی‌تواند هر عملی انجام دهد؛ دیکتاتوری ظالمانه در مصر به همین صورت. همگی اینها به عنوان متحدان آمریکا و غرب شناخته شده‌اند! با اینها نیز باید همانگونه که با دیگر کشورهای ناقض حقوق بشر برخورد می‌شود، برخورد شود. در آمریکای شمالی گروهی به اسم «لیما» وجود دارد که برای بازگشت دموکراسی به ونزوئلا سینه می‌زند اما در آن تعدادی از ناقضان بزرگ حقوق بشر وجود دارند، مثلا همچون خوان هرناندز از کشور هندوراس که در انتخابات تقلب کرد در سال ٢٠٠٧. ایوان دوکه از کلمبیا که ناامن ترین کشور دنیا برای حافظان زمین است. بولسونارو از برزیل عضو گروه‌‌‌‌ «لیما»ست که یک فاشیستِ طرفدار دیکتاتوری نظامی در برزیل است. ما نباید میان خاورمیانه و هیچ نقطه دیگری در جهان فرق بگذاریم. حقوق بشر همانقدر که در خاورمیانه مهم است، در آمریکای مرکزی و کانادا هم مهم است. اگر این نکته را در همه جهان اعمال کنیم، اثری دراماتیک بر خاورمیانه نیز خواهد داشت. اینکه خاورمیانه اینقدر مشکل دارد، به دلیل ناتوانی مردمانش برای مدیریت امور خودشان نیست؛ کسی که چنین ادعایی دارد، نژادپرست است! دلیلش این‌ست که دولت‌‌‌های‌‌‌ غربی بر مردم خاورمیانه رژیم‌‌هایی را مسلط کرده‌اند که دیکتاتوری هستند و علیه کشورهای مستقل توطئه می‌کنند. غرب و آمریکا در بیست سال گذشته از هر مرزی فراتر رفته و دولت‌‌هایی که گوش به فرمان نبوده‌‌‌‌‌اند را نابود کرده‌اند.

برخی برنامه‌‌‌های‌‌‌ شما را رادیکال می‌دانند. شما اسراییل را یک رژیم آپارتاید خواندید. شما فکر می‌کنید حزبی با چنین دیدگاهی شانسی برای پیروزی در انتخابات، در هیچ کشور غربی از جمله کانادا، دارد؟

دیمیتری لاسکاریس: چرا که نه؟! الیزابت می، رهبر سابق حزب سبز در سال ٢٠١٨ به دیدن ویرانه‌‌‌های‌‌‌ کرانه باختری به میان فلسطینیان رفت و در هنگام بازگشت در کنفرانس خبری در اتاوا در کنار الکساندر بولریس از حزب ان.دی.پی و نماینده‌‌‌‌ای از بلاک کبکوا که ویدیوی آن در یوتوب هم موجود است گفت که آنچه اسراییل در کرانه غربی انجام میدهد، آپارتاید است. او حتی فراتر رفت و گفت آنچه در آنجا انجام می‌شود بدتر از چیزیست که بر سیاهپوستان در رژیم آپارتاید آفریقای جنوبی میرفت. این موضع عمومی‌‌‌‌‌ او در سال ٢٠١٨ بود و در انتخابات سال ٢٠١٩، حزب سبز به جای یک صندلی، توانست سه کرسی در مجلس نمایندگان کانادا ببرد و تعداد نمایندگانش سه برابر شد. سازمان‌هایی نظیر «صدای مستقل یهودیان» و «کانادایی‌ها برای صلح و عدالت در خاورمیانه» مخالف سیاست‌های اسرائیلعلیه فلسطینیان هستند. در نظرسنجی‌‌‌هایی که توسط آژانس‌‌‌های‌‌‌ معتبر انجام شده، بخش زیادی از کانادایی‌ها، از ظلم دولت اسراییل به فلسطینیان خسته شده‌‌‌‌‌اند و از دولت کانادا می‌خواهند که با این سیاست‌ها مقابله کند. حزب سبز پس از اظهار نظر علنی الیزابت می که اسرائیل را یک رژیم آپارتاید دانست، تعداد بسیاری بر آرایش افزوده شده است.

شما شانس خود را برای پیروزی در انتخابات ریاست حزب سبز چقدر می‌دانید؟

دیمیتری لاسکاریس: من به نتایج نظرسنجی‌ها دسترسی ندارم. آنچه می‌دانیم، اطلاعات کمک‌‌‌های‌‌‌ مالیست که در اختیار داریم. از میان ٨ نامزد، تا تاریخ ٣١ آگوست، ما در میزان جذب کمک‌‌‌های‌‌‌ مالی دوم هستیم. سومین نفر بسیار با ما فاصله دارد. در تعداد کمک‌ها، دوم هستیم. سومین و چهارمین نامزد، بسیار فاصله دارند. عددهای ما در فاصله ٣١ آگوست تا چهارم سپتامبر بسیار بیشتر شده.

این اعداد به ما نشان می‌دهد که در وضعیت خوبی برای پیروزی هستیم. وضعیت در شبکه‌‌‌های‌‌‌ اجتماعی نیز بسیار خوبست و شبکه‌‌‌های‌‌‌ مستقل خبری پوشش مناسبی به کمپین ما داده‌اند. در عین حال من دچار توهم نیستم. هنوز کار بسیاری مانده است. مخالفت‌‌‌های‌‌‌ بسیاری نیز با من انجام شده که طبعا نمی‌خواهند چنین برنامه صلح‌طلبانه و عدالت‌طلبانه‌‌‌‌ای اجرایی شود. من فکر می‌کنم وضعیت خوبی داریم و شانس زیادی داریم.

اولین قدم شما برای تغییر در حزب سبز چیست؟ آیا اصلا تغییری لازمست؟

دیمیتری لاسکاریس: تغییر حتما لازم است. تغییر در سراسر فضای سیاسی کانادا لازم است. هیچ کسی نیست که در شرایط فعلی، نظرات چپ را در پارلمان نمایندگی کند. همگی یا میانه و یا راستگرا هستند. بخش مهمی از نظرات کانادایی‌ها در پارلمان نمایندگی نمی‌شود! ما در حزب سبز نیاز داریم که حزب را از موضع میانه به سمت چپ حرکت دهیم. در ده تا پانزده سال گذشته حزب سبز به صورت مشهودی به سمت میانه رفته است. ما باید اعضای حزب را قانع کنیم که به این برنامه‌ها از طرق دموکراتیک رای دهند. به نظرم رهبر حزب نباید کابینه سایه را به تنهایی انتخاب کند و باید نظر اعضا در نظر گرفته شود. نایب رییس حزب باید توسط اعضا و نه توسط رییس حزب انتخاب شود. ما باید پروسه دموکراتیزه کردن داخلی حزب را انجام دهیم.

سوال آخر، من به عنوان یک ایرانی کانادایی، چرا باید به شما به عنوان رهبر حزب سبز رای دهم؟

دیمیتری لاسکاریس: دلیل اول اینست که برنامه‌‌‌‌ای که ارائه داده‌ام، حقوق همه از جمله ایرانی کانادایی‌ها را در برمی‌گیرد. ما با قدرت شرکت‌‌‌های‌‌‌ بزرگ که همگی ما را تحت سلطه دارند مقابله خواهیم کرد. ده ثروتمند اول کانادا، ۶۵ میلیارد دلار ثروت دارند، در حالیکه هزاران نفر بیخانمان و میلیون‌ها نفر فقیر هستند. چنین وضعیتی باید پایان یابد. اگر جهانی عادلانه و در صلح می‌خواهیم، همگی ما و نه فقط ایرانی کانادایی‌ها باید از چنین برنامه‌‌هایی حمایت کنیم. من می‌توانم به شما اطمینان دهم که همگی ایرانیان در کانادا و حتی ایرانیان در ایران زندگی بهتری خواهند داشت اگر نگاهی همچون نگاهی که من و کمپینم ارائه داده ایم بر دولت کانادا حاکم شود.

از شما برای وقتی که در اختیار ما گذاشتید متشکرم. موفق باشید.

نویسنده: هفته

هفته

مطلب پیشنهادی:

حزب سبز

آشنایی کوتاه با ۸ نامزد انتخابات رهبری حزب سبز کانادا

نامزدهای انتخابات رهبری حزب سبز کانادا: دیمیتری لاسکاریس، دیوید مرنر‌‌‌‌‌، کورتنی هوارد، مریم حداد، آمیتا کوتنر، آنامی پاول، گلن موری‌ و اندرو وست هستند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *