قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
خانه / عمومی / آریانا / لویه جرگه مشورتی صلح؛ مشورت با مردم یا فرار از مسؤولیت!
افغانستان

لویه جرگه مشورتی صلح؛ مشورت با مردم یا فرار از مسؤولیت!

محمد فرامرز، از کابل|

جرگه مشورتی صلح با حضور ۳۴۰۰ نماینده از سی‌وچهار ولایت کشور که از مجموع این ۳۴۰۰ تن ۷۲۰ تن آنان را بانوان تشکیل می‌داد در کابل برگزار شد. هدف این جرگه مشورت با مردم پیرامون آزادسازی ۴۰۰ زندانی طالبان که جرم‌های سنگین و یا حق العبدی دارند از سوی حکومت افغانستان اعلان گردید، جرگه مشورتی صلح از ساعت نه صبح روز جمعه مطابق با ۱۷ برج اسد ۱۳۹۹ گشایش یافت و تا روز یکشنبه برابر با ۱۹ اسد با صدور یک قطع‌نامه در ۲۵ بند، خاتمه یافت.

این دومین لویه جرگه مشورتی پیرامون صلح است که در فاصله یک سال برگزار می‌شود، اولین جرگه صلح سال پار به تاریخ ۲۹ حمل ۱۳۹۸ در تالار لویه جرگه در کابل برگزار شد.

هفته را دنبال کنید در: اینستاگرام تلگرام

نشست جرگه کنونی بازتاب‌های متفاوتی داشته است. از درگیری میان اشتراک‌کنندگان تا تفاوت دیدگاه‌های اعضای جرگه که می‌توان به آن اشاره کرد. هم‌زمان با افتتاح جرگه خانم بلقیس روشن نماینده پارلمان افغانستان به رئیس‌جمهور اعتراض می‌کند که با خشونت بانوی دیگری مواجه شده و مورد لت و کوب قرار می‌گیرد. بلقیس روشن در پایان همان روز در گفت‌وگو با تلویزیون طلوع گفت که آن بانو از کارمندان ریاست جمهوری بوده و قرار نیست رئیس‌جمهور به صدای مخالف گوش دهد. این تمام ماجرا نبود، اشتراک‌کنندگان نیز دیدگاه‌های متفاوتی دارند.

آقای یاسین محسنی استاد دانشگاه و از اشتراک‌کنندگان جرگه می‌گوید: «لویه جرگه امسال جرگه سفارشی بوده است که هدف آن تبلیغات برای رئیس‌جمهور است تا با این ترفند فریبکارانه نشان دهد که برای وی مردم و آرای مردم مهم است. از سوی دیگر اگر صلح نشود و یا اینکه اتفاق بدی رخ دهد رئیس‌جمهور خودش را تبرئه نموده و مسؤولیت را بدوش اعضای جرگه و مردم خواهد گذاشت و گویا جرگه دستاویزی است برای فردایی که صلح نشود و به همین مقصود اعضای جرگه اکثریت قاطع حامیان رئیس‌جمهوری بوده‌اند و جرگه هیچ دستاوردی نداشته است.»

Aviron

 

عنایت‌الله حفیظ از نامزدان ریاست جمهوری ۱۳۹۸ و از رقبای انتخاباتی آقای اشرف غنی و از اشتراک کنندگان جرگه مشورتی صلح در پاسخ به این پرسش که آیا جرگه، واقعاً سفارشی بوده است می‌گوید: « اکثریت اعضا کسانی بودند که در جرگه سال قبل شرکت داشته و رییسان کمیته نیز اکثراً همان رئیسان سال قبل بوده و در موارد بسیار اندک انتخابات صورت گرفته و رییسان جدید گزینش ‌شده‌اند، ازنظر ایشان مهم‌ترین پیام جرگه به جهانیان، حکومت و طالبان این است که مردم افغانستان از جنگ خسته‌اند و صلح را می‌خواهند.»

با این حال برخی نیز به نتیجه جرگه امیدی نداشته و آن را صرفاً نمایشی می‌دانند. در همین راستا دکتر عبدالغفور آرزو، پژوهشگر و استاد دانشگاه در رهنامه فیس‌بوک خویش نوشته است: «به باور من تمسک به ساختارهای سنتی در برهه‌ای که نظام جمهوری اسلامی و تفکیک قوا ساختار و بافتار قدرت را می‌سازند، طنزی بیش نیست. کلاه‌برداری سیاسی و کلاه گذاشتن فریبکارانه است».

بیشتر بخوانید:

در این میان تعدادی دیگر اعضای جرگه چنین نگاهی ندارند. آنها علاوه بر اینکه سفارشی بودن را نمی‌پذیرند بر دستاوردهای جرگه اشاره دارند. چمن علی ساحل از اشتراک‌کنندگان جرگه مشورتی می‌گوید: «مهم‌ترین دستاورد جرگه نشان دادن وحدت داخلی افغان‌ها و احزاب سیاسی و مردم است که هم‌صدا از طالبان خواستار پایان دادن جنگ شده و جای برای بهانه طالبان نمی‌گذارد و از سوی دیگر جانب حکومت را در گفت‌وگوها و مذاکرات صلح تقویت کرده است.»

لویه جرگه مشورتی صلح با اشتراک اکثریت احزاب سیاسی تشکیل و به پایان رسید اما دو جریان سیاسی بسیار مهم و صاحب نفوذ، یعنی حزب اسلامی به رهبری گلبدین حکمتیار و حزب جمعیت اسلامی به رهبری صلاح‌الدین ربانی، از اشتراک در جرگه خودداری ورزیده و جرگه را نوعی بازی سیاسی حکومت عنوان نموده‌اند، احزابی که از باسابقه‌ترین جریان سیاسی است و در میان مردم نیز جایگاه و پایگاهی دارند.

جرگه مشورتی صلح در افغانستان

بااین‌حال جرگه فیصله نموده است که با رهایی ۴۰۰ زندانی طالبان موافقت نماید، دربند دوم قطع‌نامه لویه جرگه آمده است: «جرگه به مقصد رفع موانع جهت آغاز مذاکرات صلح، قطع خونریزی و رعایت مصلحت و خیر عام، رهایی چهارصد نفر از زندانیان موردنظر طالبان را تأیید می‌نماید». دربند چهارم آمده است: «اطمینان حاصل گردد تا در صورت رهایی این زندانیان، مذاکرات مستقیم بدون هیچ‌گونه بهانه‌ای به‌صورت فوری آغاز گردد». بااین‌وجود طالبان قبل از آغاز مذاکرات مخالفت خویش را با صدور بیانیه‌ای که در رسانه‌ها منتشر شد اعلان داشته و آن را بازی سیاسی دانسته و در بیانیه‌ای خویش گفته‌اند که لویه جرگه از مردم افغانستان نمایندگی نمی‌کند.

در همین رابطه عبدالله عبدالله رئیس مصالحه ملی و رئیس جرگه مشورتی صلح در پاسخ خبرنگار رادیو کلید که اگر با رهایی این ۴۰۰ زندانی طالبان به میز مذاکره نیایند و هم چنان به جنگ ادامه دهند مقصر کیست، پاسخ روشن نداد و گفت ما امیدواریم چنین نشود. این نشان می‌دهد که هیچ اطمینانی وجود ندارد که با رهایی زندانیان طالبان صلح پایدار در افغانستان بیاید و جرگه نیز برای توجیه آزادی زندانیانی طالب است که هرگز مردم طرف مشوره قرار نگرفته است گویی حکومت می‌خواهد در صورت پیامدهای ناگوار خویشتن را تبرئه نموده و مقصر درجه اول جرگه مشورتی و نمایندگان حاضر در این جرگه را معرفی نماید چیزی چندان دور از انتظار نیست.

حال که لویه جرگه تصمیم به آزادی زندانیان گرفته همچنان این سوال باقی است که آیا رئیس‌جمهور نیز تبعیت خواهد کرد و ۴۰۰ زندانی طالبان را رها خواهد کرد یا خیر؟ آیا طالبان با رهایی این زندانیان سر میز گفت‌وگوهای صلح بین‌الافغانی خواهد نشست یا هم چنان آتش جنگ در افغانستان شعله‌ور مانده و صلح، این آرزوی دیرینه‌ای افغان‌ها هم چنان دور از دسترس خواهد بود. پرسش‌های که گذر زمان به آن پاسخ خواهد داد.

نویسنده: هفته

هفته

مطلب پیشنهادی:

بیانیه همبستگی با جنبش ضد طالبان و درخواست تحریم پاکستان

اعضای جامعه افغان کانادا در محکومیت حوادث اخیر در افغانستان و ابراز همبستگی با جنبش ضد طالبان و  مقاومت ضد تجاوز پاکستان بر افغانستان، قطعنامه گردهمایی افغان‌های شهر اتاوا را صادر کرده‌اند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *