قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
Fengye College Center
خانه / جامعه / کَلَک پلیس را بِکَنیم؟ | گزارشی از ادامه اعتراضات علیه پلیس در کانادا
اعتراضات و خشونت

کَلَک پلیس را بِکَنیم؟ | گزارشی از ادامه اعتراضات علیه پلیس در کانادا

گروه ترجمه هفته|

هجدهم ژوئن گذشته درست در شرایطی که پس از ماجرای پرهیاهوی کشته شدن جرج فلوید شهروند سیاه پوست آمریکایی در برخورد خشونت‌بار نیروهای پلیس مینیاپلیس، بسیاری از شهرهای آمریکا و در مقیاس و ابعادی محدودتر برخی شهرهای کانادا مثل مونترال و تورنتو صحنه تظاهرات مردمی بر ضد برخوردهای خشونت‌بار پلیس بودند، خبرنگار CTV در کنفرانس مطبوعاتی‌‌ فرانسوا لوگو وزیر اول کبک از وی پرسید نظرش درباره جنبشی که در حمایت از کاهش بودجه پلیس در بسیاری از شهرهای آمریکا و کانادا به راه افتاده است، چیست.‌‌ فرانسوا لوگو که آشکارا به علت نفهمیدن سوال چهره‌اش در هم رفته بود، از خبرنگار خواست سوالش را تکرار کند. آنگاه جواب داد واقعا نمی‌داند که چرا و به چه دلیل باید بودجه نیروی پلیس کاهش یابد.

Aviron
Aviron

 

واقعیت این است که جنبش حامیان کاهش بودجه پلیس زاییده سرزمین‌های آنگلوساکسون است و در فرانسه و مناطق فرانسوی‌زبان چندان شناخته شده نیست. به طوری که حتی در تظاهراتی که در شهر مونترال با همین موضوع برگزار شد، معترضان غالبا شعارهای خود را به زبان انگلیسی سر‌ می‌دادند.

حتی عبارت «کاهش بودجه پلیس» نیز در ادبیات فرانسوی‌زبان‌ها چندان شایع نشده است. اما سوال این است که آنهایی که در واکنش به سوءاستفاده‌‌ها و خشونت‌های پلیس در قبال اقلیت‌های قربانی تبعیض، کاهش بودجه پلیس را پیشنهاد کرده و آن را راه حل این معضل اجتماعی دانسته‌اند، واقعا چه در سرشان‌ می‌گذرد؟‌‌ به طور خلاصه باید بگوییم که خیلی چیزها.‌‌ مدافعان این ایده (کاهش بودجه پلیس) حرف‌ها و دیدگاه‌هایشان یکسان نیست.

در یک سوی این جناح، فعالان میانه‌رویی هستند که معتقدند لازم است بخش کوچکی از بودجه پلیس به توسعه خدمات اجتماعی اختصاص یابد. اعضای این گروه در استدلالی که در تایید پیشنهاد خود‌ می‌آورند این است که بسیاری از افرادی که بر اثر خشونتهای پلیس جان خود را از دست داده اند، در وضعیت فلاکت قرار داشته اند و برخی از آنها حتی خودشان از پلیس درخواست کمک کرده بودند اما به جای این که از مخمصه و بحران نجات یابند، خودشان قربانی برخورد خشونت بار پلیس شده اند.

بیشتر بخوانید:

داریل دیویس استاد جامعه‌شناسی و مردم‌شناسی دانشگاه کارلتون که در امور مربوط به امنیت عمومی مطالعات تخصصی زیادی انجام داده است،‌ می‌گوید: «باید برای ایجاد سازمانی تلاش کنیم که ماموریت و رسالت آن پاسخگویی در شرایط اضطراری و اوضاع بحرانی باشد. تنها نقشی که باید به پلیس محول شود، مداخله در شرایطی است که خطر وقوع خشونت در آن وجود داشته باشد.»

این کارشناس خاطر نشان کرد: «ژاندارمری سلطنتی کانادا اعلام کرده است که به طور متوسط ده هزار بار در هر ماه برای کمک به افراد در وضعیت بحرانی یا بررسی وضعیت سلامتی آنها وارد عمل شده است. اما واقعیت این است که ماموران پلیس برای چنین کارهایی آموزش‌های لازم را ندیده‌اند.»

هفته را دنبال کنید در: اینستاگرام تلگرام

سازمانی که داریل دیویس معتقد است باید مسئولیت مداخله در شرایط اضطراری و بحرانی را بر عهده بگیرد، لازم است که از افراد کارکشته و حرفه‌ای به ویژه در بخش بهداشت و درمان تشکیل شده باشد تا برای مدیریت افرادی که به علت مشکل وابستگی یا اختلالات روحی و روانی در شرایط بحرانی قرار گرفته‌اند، آموزش‌های لازم را دیده باشند. به این ترتیب وقتی شمار ۹۱۱ را‌ می‌گیریم علاوه بر پلیس و آتش‌نشانی گزینه دیگری هم پیشنهاد‌ می‌شود که همان «خدمات اجتماعی» است. اما به گفته داریل دیویس لازم است که بخش خدمات اجتماعی به طور کلی از پلیس جدا و مستقل باشد.

داریل دیویس می‌گوید: باید برای ایجاد سازمانی تلاش کنیم که هدف و ماموریت آن رسیدگی به شرایط بحرانی است.

کنگره اقوام اولیه کانادا نیز خواستار کاهش بودجه ژاندارمری سلطنتی کانادا شده است. با این حال کیم بودین نایب رئیس این کنگره در مصاحبه با لودووار پیشنهاد کرد برای بودجه ادارات پلیس سقف تعیین شود و برنامه آموزش نیروهای پلیس به ویژه مسایل مربوط به بومیان مورد بازبینی قرار گیرد.

اما در آن سر طیف معترضان فعالانی قرار دارند که صرفا خواستار حذف کامل پلیس هستند. طرفداران این اندیشه معتقدند پلیس زاییده نژادپرستی و محصول استعمار است و ماموریتی جز سرکوب کردن ندارد بنابراین لازم است که پارادایم موجود در این باره به کلی دگرگون گردد.

مریم حداد نامزد ریاست حزب سبز کانادا از مونترال که در عرصه سیاست فدرال فعالیت‌ می‌کند و به همین علت همواره عملکرد ژاندارمری سلطنتی کانادا را رصد‌ می‌کند، خواستار آن است که بودجه ژاندارمری سلطنتی کانادا طی چهار سال پنجاه درصد کاهش یابد. به گفته خانم حداد، ژاندارمری سلطنتی کانادا یک نهاد «خشن» است که «به منظور بیرون کردن بومیان از سرزمین‌های آبا و اجدادیشان تشکیل شده است.»‌‌

مریم حداد‌ می‌گوید نبود یا کمبود خدمات اجتماعی ریشه اصلی بسیاری از مشکلات و جرایم و جنایات است بنابراین به محض این که خدمات اجتماعی گسترش یابد و ارتقا پیدا کند و به محض این که پلیس منحل گردد، نرخ جرم و جنایات نیز کاهش خواهد یافت.

اما آیا واقعا‌ می‌توان در کوتاه‌مدت با تقویت بافت اجتماعی، جرم و جنایات را کاهش داد؟ پاسخ خانم حداد به این سوال منفی است. وی‌ می‌گوید: «سازندگی و آبادانی فقط در درازمدت امکان‌پذیر است. نمی‌توان یک روزه زندان‌ها و نهادهای پلیس را خراب کرد اما در عین حال نمی‌توان انکار کرد که از این نهادها به شکلی افراطی و نامناسب برای حل مشکلات جامعه استفاده‌ می‌شود.»

جاگمیت سینگ رئیس حزب نیودموکرات کانادا نیز ژوئن گذشته گوشه‌ای از اندیشه‌های خود را در این باره نمایان کرد. وی در آن زمان تاکید کرد مبارزه با کسانی که از کمک هزینه‌های اضطراری فدرال سوء استفاده‌ می‌کنند،‌ می‌تواند شهرت و آبروی آنهایی را که همین حالا نیز قربانی رفتارهای تبعیض‌آمیز و نژادپرستانه هستند، بیش از پیش لکه‌دار کند. سینگ تاکید کرد: «باید راه‌های دیگری برای تنبیه عاملان این تخلفات پیدا کنیم. در گذشته همیشه صحبت از مجازات و محبوس کردن افراد مطرح بود غافل از این که این کار خودش مشکل آفرین است. باید از زندانی کردن افراد جلوگیری کنیم، خشونت‌های پلیس را متوقف کنیم و به سیستمی که هر روز قربانیان تبعیض و نژادپرستی را روانه زندان‌ها‌ می‌کند، پایان دهیم.»

در حال حاضر در مونترال ائتلافی متشکل از ۴۵ گروه و سازمان (از جمله «زندگی سیاهان اهمیت دارد»، QPIRG-Concordia و Student Society of McGill) برای کاهش بودجه اداره پلیس مونترال مبارزه‌ می‌کنند.‌‌ این ائتلاف نه تنها خواستار آن است که بودجه ۶۶۵ میلیون دلاری اداره پلیس مونترال پنجاه درصد کاهش یابد و به برنامه‌‌ها و طرح‌های اجتماعی اختصاص یابد بلکه حتی خلع سلاح کامل پلیس را خواستار است.

این ائتلاف خواستار آن شده است که از این پلیس ماموران پلیس مونترال نه سلاح گرم، نه شوکر الکتریکی، نه باتوم، نه گاز اشک‌آور و نه اسپری فلفل داشته باشند. اعضای این ائتلاف معتقدند که واحدهای پلیس «نظامی» نیز از قبیل یگان‌های مداخله تاکتیکی باید منحل گردند.

مارلیهان لوپز از مسئولان جنبش «زندگی سیاهان مونترال اهمیت دارد»‌ می‌گوید باید این پیشنهادها را مورد بررسی قرار داد و به جای سازوکار مجازات یک سازوکار درمان پیدا کرد.

اما داریل دیویس معتقد است که پیشنهاد انحلال نیروی پلیس امری غیرواقع گرایانه است. هیچ جامعه‌ای عاری از جرم و جنایت وجود ندارد و همین مسئله نشان‌ می‌دهد که همه جوامع به نیروی پلیس نیاز دارند.

مارک ویمت استاد جرم‌شناسی دانشگاه مونترال‌ می‌گوید: این ادعا که نیروی پلیس برای محافظت از ثروتمندان و سرکوب فقرا و حاشیه نشینان به وجود آمده، نشات گرفته از یک تفکر مارکسیستی کهنه است. پلیس از همه به ویژه آنهایی که در وضعیت بحرانی و نامناسب قرار دارند، حمایت‌ می‌کند بنابراین اگر حضور نیروهای پلیس کاهش یابد، قشرها و گروه‌هایی هزینه آن را پرداخت خواهند کرد که به لحاظ اقتصادی و اجتماعی محروم‌تر از بقیه هستند.

در حال حاضر به نظر‌ می‌رسد که هیچکس در کانادا مایل نیست که به درخواست کاهش بودجه نیروی پلیس اهمیت بدهد. تورنتو اواخر ژوئن به کاهش ده درصدی بودجه (یکصد و هفت میلیون دلاری) پلیس رای منفی داد. والری پلانت، شهردار مونترال نیز در واکنش به پیشنهادهای مطرح شده در رابطه با کاهش بودجه پلیس به گفته این مسئله اکتفا کرده که هر پیشنهادی قابل بررسی است.

جاستین ترودو نخست وزیر کانادا نیز از پاسخ به سوالات روزنامه نگاران در این باره خودداری کرده و‌‌ فرانسوا لوگو، وزیر اول کبک نیز از این پیشنهادها استقبال نکرده است.

 

منبع خبر: وب سایت نشریه لودووار

نویسنده: هفته

مطلب پیشنهادی:

انتخابات پارلمان کانادا

احتمالا پائیز امسال انتخابات نخواهیم داشت

دولت ترودو با حزب نیودموکرات در خصوص مرخصی‌های استعلاجی با حقوق توافق کرد تا چشم‌انداز برگزاری انتخابات احتمالی در پائیز امسال از سپهر سیاسی کانادا دور شود.احتمالا پائیز امسال انتخابات نخواهیم داشت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *