قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
Fengye College Center
خانه / عمومی / آریانا / “بی‌ نظمی آزاردهنده و مشکلات برای مراجعین” | گزارشی از وضعیت سفارت افغانستان در تهران
سفارت افغانستان در ایران

“بی‌ نظمی آزاردهنده و مشکلات برای مراجعین” | گزارشی از وضعیت سفارت افغانستان در تهران

نویده احمدی|

سفارت افغانستان یکی از شلوغ‌ترین نمایندگی افغانستان در ایران است. صف‌های طولانی در خیابان بیرون از این سفارت و ساعت‌‌ها انتظار برای پرداخت قبض توسط پیک‌های موتوری گواه بر مشکلات فراوان مهاجرین ساکن در ایران است. ساختمان سفارت بسیار کوچک است و ظرفیت پذیرش حجم بزرگی از مهاجرین را ندارد. همچنین تعداد کادر اداری این نهاد بسیار محدود است و فشار زیادی را بر شانه‌های کارمندان سفارت قرار می‌دهد که این فشار در برخی موارد منجر به درگیر لفظی میان کارکنان و مراجعان‌‌ می‌شود. برخی از مهاجران از شهرهای مختلف ایران از جمله کرمان، سمنان، بوشهر، گرمسار به سفارت‌‌ می‌آیند که برخی از آنها به دلیل نداشتن هزینه‌های هتل شب را در خیابان سر‌‌ می‌کنند. از سوی دیگر هزینه‌های که مهاجرین برای تمدید پاسپورت، درخواست پاسپورت و تثبیت هویت، درخواست پاسپورت دانشجویی و … پرداخت‌‌ می‌کنند برمبنای دلار است که با توجه به بالا رفتن قیمت ارز در ایران پرداخت این هزینه‌‌ها برای مهاجرین بسیار دشوار شده است. این موضوعات باعث شده است که مراجعین دل خوشی از سفارت افغانستان نداشته باشند و هنگام مراجعه دردهای ناشی از مهاجرت‌شان دو چندان شود. متن زیر به مشکلات مهاجرین در هنگام مراجعه به سفارت افغانستان پرداخته است.

هفته را دنبال کنید در: اینستاگرام تلگرام

رحمت یکی از مهاجرین افغان است که برای انجام تمدید پاسپورتش به سفارت آمده است و از عملکرد سفارت خوشایند است و‌‌ می‌گوید: «من کارهای تمدید پاسپورت خود را به راحتی انجام دادم و از عملکرد کارمندان سفارت راضی هستم. این که سفارت بسیار بی‌نظم است و خیلی از هم وطنانم دچار مشکل می‌شوند را انکار نمی‌کنم اما حجم مراجعه‌کنندگان به سفارت افغانستان بسیار زیاد است و از کارمندان نمی‌شود توقع زیادی داشت. سفارت بخشی از همان جامعه نابسامان افغانستان است. عملکرد حکومت افغانستان در مقابل شهروندانش بسیار ضعیف است و همان عملکرد حکومتی بر روی سفارت که بخشی از آن حکومت است تاثیر مستقیمی می‌گذارد.»

Aviron

 

بیشتر بخوانید:

محمود یکی از مراجعان بخش سفارت است و برای پیگیری ثبت نام فرزندش آمده است و به این که سفارت تلفن‌هایش را جواب نمی‌دهد اعتراض دارد و می‌گوید: «بارها به سفارت زنگ زدم اما آنها جواب تلفن را نمی‌دهند و من مجبور شدم که امروز سرکار نروم و حضوری مراجعه کنم. من کارت آمایش دارم اما همسرم هیچ مدارکی ندارد و می‌خواهم که دخترم را در کلاس اول ثبت نام کنم اما دخترم مدرک ندارد. ده سال پیش که از مهاجران سرشماری‌‌ می‌کردند همسرم هم در این طرح شرکت و برگه گرفت اما زمانی که می‌خواست پاسپورت بگیرد سیستم کد او را شناسایی نکرد و برای همین الان مدرکی ندارد که این روی شرایط فرزندمان تاثیر گذاشته است. سفارت به من‌‌ می‌گویند که به تو نامه‌‌ می‌دهیم و اگر مدیران مدرسه خوب باشند امکان این که دخترت را در مدرسه ثبت‌نام کنند زیاد است. آخه این چه قانونی است که اگه مدرسه خوب باشد ثبت‌نام‌‌ می‌کنند. من یک ماه است که درگیر ثبت‌نام فرزندم هستم و‌‌ می‌گویند که برگ تحصیلی از دفاتر کفالت بگیرم که من چندین بار به دفاتر کفالت مراجعه کردم اما می‌گویند که هنوز زمان آن نرسیده است. از طرف دیگر چون‌‌ می‌خواهم دخترم را در کلاس اول ثبت نام کنم احتمال این که ظرفیت کلاس‌‌ها پر شود خیلی زیاد است. پارسال یکی از اقوامان به دلیل این که  دیر موفق شد که برگ تحصیلی بگیرد، ظرفیت کلاس اول پر شده بود و برای همین نتوانست به مدرسه برود. حالا می‌ترسم که این اتفاق برای دخترم بیفتد. برای همین در این شرایط سخت به سفارت آمده‌ام.»

بسیاری از مراجعه‌کنندگان سفارت از شهرهای مختلف تهران از جمله اراک، قم، سمنان، بوشهر به تهران می‌آیند و در این مسیر با مشکلات زیادی مواجه هستند. برخی از آنها جایی برای گذرندن شب ندارند و مجبور‌‌ می‌شوند که صبح را پشت درهای سفارت سر کنند.

امان الله مردی هفتاد ساله است که به همراه خانواده‌اش از کرمان به تهران برای تمدید پاسپورت‌شان از کرمان به تهران آمده‌اند و‌‌ می‌گوید: «ما در کرمان روی زمین‌های پسته کار‌‌ می‌کنیم که البته بیشتر باغ‌های پسته در رفسنجان به دست مهاجران افغان است که سال‌های زیادی است در ایران زندگی‌‌ می‌کنند. از دو روز پیش به تهران آمدیم و ما هیچ جایی را نداریم که شب برای خوابیدن به آنجا برویم. دیشب در مرقد امام خمینی رفتیم و آنجا ماندیم. حالا صبح زود آمدیم و همه امیدواریم که کارهایمان زود تمام شود تا به کرمان بازگردیم.»

یوسف که از سمنان آمده است و از صبح زود پشت در سفارت ایستاده بود‌‌ می‌گوید: «من کارگر هستم و برای تمدید پاسپورتم به سفارت آمده‌ام اما کارم طول‌‌ می‌کشد و نگران هستم چون که کارفرمایم به من یک روز مرخصی داده است. سفارت خیلی شلوغ است و کارهای مردم سریع انجام نمی‌شود. البته مشکل این است که سفارت خیلی کوچک است و مراجعه تعداشان زیاد است اما بی‌نظمی موج‌‌ می‌زند. متاسفانه ما افغان‌‌ها هرکجای دنیا که باشیم بازهم بدبخت هستیم.»

بهروز مدت ده سال است که در کنار سفارت به عنوان پیک موتوری کار‌‌ می‌کند و در این سال‌‌ها شاهد حضور هزاران مهاجر در سفارت بوده است و او تجربه‌های مختلفی را از حضور مهاجران در بخش سفارت دارد و می‌گوید: «مهاجرین افغان قشر رنج کشیده‌ای هستند که حتی زمانی که به سفارت کشورشان‌‌ می‌آیند مشکلات زیادی دارند. در طی این سال‌‌ها من شاهد مسائل فراوانی بودم. یکی از آنها بحث رشوه است. در سفارت به شدت رشوه‌‌ می‌گیرند و مهاجرین توان رشوه دادن را داشته باشند کارهایشان به راحتی انجام‌‌ می‌شود. کارمندان سفارت حقوق دلاری‌‌ می‌گیرند و از مزایای زیادی برخوردار هستند اما مهاجران ساعت‌‌ها انتظار‌‌ می‌کشند و چندین بار برای کاری که در عرض یک ساعت انجام‌‌ می‌شود به سفارت‌‌ می‌آیند. به نظر من شرایط مهاجرین افغان هرگز تغییر  نمی‌کند چون هرچه بودجه‌ای باید صرفه سفارت شود در جیب مسئولان‌‌ می‌رود.»

نسرین دانشجوی رشته مدیریت بازرگانی است و برای پیگیری پاسپورت دانشجویی به سفارت آمده است و می‌گوید: «ما مهاجرین وقتی که به سفارت می‌آییم بسیار متاسف‌‌ می‌شویم. چرا که بی‌نظمی در سفارت زیاد است و جمعیت زیادی در صف‌های طولانی‌‌ می‌ایستند. هزینه‌‌ها به دلار محاسبه می‌شود و مهاجرین بخصوص قشر دانشجو توان پرداخت آن را ندارند. بارها مهاجرین از مشکلات سفارت شکایت کردند اما ما مهاجرین گوش شنوایی نداریم. هزاران دانشجوی تحصیل‌کرده مهاجر داریم و نمی‌دانیم که چرا از ظرفیت مهاجرین در سفارت استفاده نمی‌شود. برخی از کارمندان سفارت تحصیلات کافی ندارند و با داشتن پارتی در سفارت کار می‌کنند.»

ساختمان سفارت کوچک است و در برخی از اوقات کارمندان سفارت برای تحویل دادن پاسپورت‌ها به پیاده روی خیابان سفارت‌‌ می‌آیند و در بلندگو اسامی صاحبان پاسپورت را می‌خوانند. همچنین فضای بیرونی سفارت جایی برای نشستن مهاجرین ندارند از این رو آنها مجبور هستند که در فضای کنار خیابان به انتظار بنشینند. علی راننده تاکسی است که چندین سال است که مسافران مهاجر را برای انجام امور کارهای اداری‌شان جا به جا می‌کند. او می‌گوید: «تعداد مهاجرین که به سفارت‌‌ می‌آیند بسیار بیشتر از ظرفیت ساختمان سفارت است و متاسفانه این موضوع باعث بروز حادثه می‌شود. بارها پیش آمده است که کودکانی که همراه با پدر و مادر خود به سفارت آمده‌اند وقتی‌‌ می‌‌خواستند از خیابان عبور کنند تصادف کرده‌اند و دست و پا شکسته به خانه برگشتند و مسئولین سفارت راننده را مقصر شماردند. برای اورژانسی که در این منطقه فعالیت می‌کنند تصادف در خیابان پاکستان عادی شده است و هنگام بروز تصادف بدون اندک تاخیری در محل حادثه‌‌ می‌رسند.»

نویسنده: هفته

هفته

مطلب پیشنهادی:

فاطمه میرزایی

برای من نقاشی مراقبه است؛ فاطمه میرزایی هنرمند جوان مهاجر در گفت‌وگو با هفته

او یکی از معدود کودکان مهاجر است که توانسته خودش را وقف فعالیت‌های هنری‌اش کند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *