قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
Fengye College Center
خانه / جامعه / تورنتو علاوه‌ بر کرونا با پاندمی دیگری روبرو است | گزارشی از خشونت‌های مسلحانه در بزرگترین شهر کانادا
خشونت مسلحانه
مارسل ویلسن در حال حاضر بیشتر وقت خود را صرف گفتگو با جوانان درباره تجربیات خودش و کمک به آنها برای خروج از مارپیچ خشونت می‌کند

تورنتو علاوه‌ بر کرونا با پاندمی دیگری روبرو است | گزارشی از خشونت‌های مسلحانه در بزرگترین شهر کانادا

سال ۲۰۰۵ «تابستان خونین» : ۲۵ فقره قتل با استفاده از سلاح گرم از ژوئن تا سپتامبر ثبت شد.

سال ۲۰۱۸: موج خشونت‌های مسلحانه که تیراندای دانفورث نیز در آن اتفاق افتاد. از دیگر حوادث خشونت‌باری که در تابستان آن سال روی داد می‌توان به زخمی‌شدن دو دختربچه اشاره کرد.

سال ۲۰۱۹: سالی که تورنتو از نظر خشونت‌های مسلحانه رکورد زد. در تعطیلات طولانی پایان ماه اوت چهارده مورد تیراندازی اتفاق افتاد.

Aviron

 

گروه ترجمه هفته|

تورنتو سال ۲۰۱۹ از حیث شمار تیراندازی و خشونت‌های مسلحانه رکورد زد با این حال شمار تیراندازی‌هایی که امسال پلیس تورنتو تا کنون ثبت کرده، نسبت به همین مدت در سال گذشته ۱۸ درصد افزایش یافته است و این آمار نشان می‌دهد که تورنتو این روزها علاوه بر پاندمی‌کروناویروس جدید با پاندمی‌خطرناک و مرگبار دیگری هم به نام خشونت‌های مسلحانه روبرو است.

خشونت‌های مسلحانه در تورنتو به پدیده‌ای فراگیر تبدیل شده و تابستان هر سال تورنتو در این زمینه با داستان غم‌انگیز مشابهی روبرو است . تورنتو تابستان ۲۰۲۰ نیز سنت شکنی نکرد و همین سناریوی دردناک را تجربه کرد. به عنوان مثال روزهای دهم و یازدهم ژوئیه پلیس کلانشهر تورنتو از شش مورد تیراندازی در این شهر خبر داد. یکی از این تیراندازی‌های مرگبار که شاونا کاکسن معاون رئیس پلیس تورنتو به شدت از آن ابراز تاسف کرد، یک کشته و چهار زخمی‌بر جا گذاشت.

لوئیس مارچ موسس جنبش Zero Gun Violence (خشونت‌های مسلحانه صفر) می‌گوید: «خوب یادم می‌آید که در آن تعطیلات پایان هفته سه تماس تلفنی از شهروندان دریافت کردم که می‌گفتند صدای شلیک گلوله شنیده و به شدت ترسیده‌اند. افرادی که آن روز به من گزارش دادند، از جمله افرادی نبودند که معمولا با ما تماس می‌گیرند. خیلی زود آنها متوجه شدند که صحبت از یک ترقه بازی ساده نیست بلکه تیراندازی واقعی اتفاق افتاده است.»

هفته را دنبال کنید در: اینستاگرام تلگرام

عصر دهم ژوئیه، چند مظنون از داخل یک خودور که نزدیک خیابان‌های جین Jane و Woolner وولنر در حرکت بود، بی‌هدف اقدام به تیراندازی کردند.

لوئیس مارچ می‌گوید خشونت‌های مسلحانه دیگر به محله‌های خاصی که از نظر پلیس ناامن‌تر هستند، محدود نمی‌شود و هر روز افراد بیشتری هدف این تیراندازی‌ها قرار می‌گیرند.

دوازدهم ژوئیه امسال اداره پلیس تورنتو اعلام کرد از آغاز سال تا کنون ۲۳۴ تیراندازی در منطقه صورت گرفته که ۲۴ کشته و ۸۳ زخمی ‌برجا گذاشته است.

لوئیس مارچ می‌گوید: «این نشان‌دهنده روند صعودی نگران‌کننده خشونت‌های مسلحانه در تورنتو است. اما آن چه برای من بیشتر نگران‌کننده به نظر می‌رسد این است که رهبران سیاسی و مسئولان برای این مشکل به دنبال هیچ پاسخ و راه حلی نیستند. ظاهرا اراده سیاسی محکمی‌برای درک این وضعیت خطرناک و مهار آن وجود ندارد.‌»

بیشتر بخوانید:

تاثیر قرنطینه ناشی از بحران کووید۱۹

در ابتدا به نظر رسید که بحران کووید۱۹ و تدابیر محدودکننده مثل قرنطینه که برای مقابله با آن به اجرا گذاشته شد، تا اندازه‌ای موجب کاهش جنایات و خشونت‌های مسلحانه شده است.

جولیوس هاگ استاد جامعه شناسی دانشگاه تورنتو معتقد است: «هنوز اطلاعات چندانی درباره تاثیر پاندمی‌ کووید۱۹ بر میزان جرم و جرایم مسلحانه نداریم. اما آن چه قطعی به نظر می‌رسد این است که بسیاری از مشکلات اجتماعی و ساختاری که اکنون در تورنتو وجود دارد و به افزایش خشونت‌های مسلحانه کمک می‌کند، در زمان پاندمی‌ کرونا کاهش نیافته و حتی مورد بررسی هم قرار نگرفته‌اند.»

جولیوس هاگ افزود با اجرای قرنطینه شاهد بسته‌شدن برخی مراکز و متوقف شدن برخی خدمات بودیم که برای نسل جوان از اهمیتی حیاتی برخوردار است: برنامه های تفریحی و آموزشی، اشتغال یا مسکن. مسلما این اتفاق در تشدید برخی معضلات و چالش‌ها بی‌تاثیر نبوده است.

مارسل ویلسن که در گذشته گانگستر بوده اما اصلاح شده است، دو سال پیش جنبشی را تحت عنوان One by One پایه‌ریزی کرد و رسالت این جنبش را کمک به جوانان به منظور رهایی از چرخه خشونت دانست.

اما در زمان قرنطینه به علت محدودیت‌های ناشی از آن، اجرای رویکرد جنبش مارسل ویلسن که بر پایه دیدارهای حضوری و گفتگوی رو در رو است، چندان ممکن نیست. ویلسن می‌گوید: «خدمات ما از نظر مقامات به عنوان خدمات اصلی قلمداد نشده‌اند و این برای من اصلا قابل درک نیست. نیازی به گفتن ندارد که با بسته شدن مدارس، مراکز آموزشی، تفریحی و مشورتی ممکن است خیلی از جوان‌های خود را که در پرتگاه سقوط قرار دارند، از دست بدهیم.»

راه حل درازمدت و پایدار

تیراندازی
پس از تیراندازی خونین سال ۲۰۱۸ در محله دانفورت یک زن روی زمین می‌نویسد: «خشونت مسلحانه یک ویروس است، واکسنی برای آن پیدا کنیم.»

در حالی که تدابیر بهداشت عمومی ‌به تدریج تعدیل می‌شوند، برخی گروه‌ها مثل One by One فعالیت خود را از سر گیرند. به گفته ویلسن، فعالان این گروه با رعایت تدابیر پیشگیرانه مثل زدن ماسک یا دستکش به محله‌های مختلف سر می‌زنند. اما واقعیت این است که تلاش‌هایی از این دست تغییر چندانی در شرایط ایجاد نکرده است.

در عین حال نکته امیدوارکننده این است که در این اواخر بحث‌هایی درباره ضرورت مقابله با خشونت‌های مسلحانه شده و وعده‌هایی هم داده شده است. منع سلاح‌های تهاجمی‌نظامی، سرمایه ‌ذاری ۲۵۰ میلیون دلار دیگر طی پنج سال توسط دولت لیبرال جاستین ترودو برای حمایت از جوامعی که تحت تاثیر خشونت‌های مسلحانه قرار گرفته‌اند و همچنین اختصاص دو میلیون دلار برای جلوگیری از خشونت در میان جوانان در بودجه ۲۰۲۰ شهرداری تورنتو.

ضمن این که شمار ماموران پلیس مستقر در خیابان‌ها و محلات نیز افزایش می‌یابد. تابستان گذشته دولت ۴ و نیم میلیون دلار به طرح Project Community Space اختصاص داد. طبق اعلام پلیس تورنتو این طرح ضدتبهکاری تا کنون به بازداشت و پیگرد قضایی صدها مظنون منجر شده است.

شهردار تورنتو
جان توری شهردار تورنتو نیز به ضرورت سرمایه‌گذاری بیشتر در حمایت از جوامع حاشیه نشین اذعان دارد اما به گفته وی شهرداری تورنتو برای این کار به حمایت‌های دولت نیاز دارد.

مقامات تورنتو نیز در سخنرانی‌های خود بیشتر از گذشته بر ضرورت حمله به ریشه‌های خشونت تاکید می‌کنند.

جان توری در گفتگو با رادیو کانادا تاکید کرد متاسفانه برای حل معضل خشونت‌های مسلحانه در شهر، راه حل جادویی وجود ندارد. توری تصریح کرد: «برای ریشه‌کنی این معضل ما باید با ایجاد برخی اصلاحات از پلیس حمایت کنیم، به منظور حمایت از جوامع و خانواده‌ها بیشتر سرمایه‌گذاری کنیم و در اصلاح قوانین نیز خطر خشونت‌های مسلحانه را مد نظر قرار دهیم.»

وزیر امنیت عمومی‌ کانادا نیز ابراز اطمینان کرد که دولت فدرال به تلاش‌ها و سرمایه‌گذاری‌های خود در جهت کاهش جرایم ادامه می‌دهد. سخنگوی بیل بلر اعلام کرد: «خشونت مرتبط با سلاح‌های گرم و گروه‌های تبهکاری مسئله پیچیده‌ای است که حل آن مستلزم همکاری‌های نزدیک میان همه نهادهای دولت، نهادهای مسئول اجرای قانون و کلیه جوامع است.»

جامعه شناس
جولیوس هاگ، استادیار جامعه‌شناسی، فعالیت خود را بر روی حل مشکلات جوامع حاشیه نشین و قربانی نژادپرستی در تورنتو و به ویژه مشکلاتی که جوانان با آنها روبرو هستند، متمرکز کرده است.

با این حال جولیوس هاگ معتقد است به رغم همه این تدابیر و اظهارنظرهای مقامات، هیچ نشانه و علامتی از کاهش ملموس خشونت‌های مسلحانه در تورنتو به چشم نمی‌خورد و وعده های نمایندگان در این زمینه همچنان تحقق نیافته باقی می‌ماند.

هاگ افزود درست است که سیاستمداران نیز در موارد زیادی برای مقابله با خشونت‌های مسلحانه به سرعت وارد عمل شده‌اند اما مشکل این جاست که آنها برای حل پایدار مشکلات اجتماعی و بهبود شرایط زندگی جوانان حاشیه‌نشین که به شدت تحت تاثیر خشونت قرار دارند، اقدام نمی‌کنند.

لوئیس مارچ نیز معتقد است تا زمانی که ریشه های معضل خشونت‌های مسلحانه شناسایی و خشکانده نشود، این پدیده شوم از جامعه رخت برنخواهد بست. اما برای رسیدن به ریشه این معضل اجتماعی ابتدا باید بذر آن را شناخت: فقر، بیکاری، نبود فرصت‌ها، نژادپرستی و تبعیض نژادی بر ضد سیاهپوستان و …

خشونت مسلحانه
لوئیس مارچ موسس جنبش Zero Gun Violence که در زمینه مبارزه با خشونت‌های مسلحانه تلاش می‌کند.

«تورنتو شهری ثروتمند و سرشار از منابع است؛ برای ریشه کنی مشکل خشونت‌های مسلحانه باید کمی ‌نوآوری و خلاقیت داشته باشیم.» ( لوئیس مارچ)

با همه اینها، در این اواخر بارقه‌هایی از امید نیز به چشم می‌خورد. طرفداران و فعالان جنبش فعلی اعتراض به نژادپرستی و اصلاح ساختار پلیس در تورنتو مطالباتی دارند که در آنها علل و عوامل ریشه‌ای خشونت‌های مسلحانه نیز مد نظر قرار گرفته است.

به گفته لوئیس مارچ این جنبش اعتراضی فرصتی برای گفتگو درباره این معضل به وجود آورده است که باید آن را غنیمت شمریم.

 

منبع: سایت شبکه رادیو کانادا

نویسنده: هفته

مطلب پیشنهادی:

مرکز تجاری یورکدیل

داگ فورد: از خریدهای اضافی خودداری کنید

داگ فورد خطاب به شهروندان: از هجوم به فروشگاه‌ها بپرهیزید، ارائه نیازهای اساسی در زمان قرنطینه متوقف نمی‌شود

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *