قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
Fengye College Center
خانه / جامعه / کرونا و مسابقه جهانی؛ تا واکسن چقدر فاصله داریم؟
واکسن ویروس کرونا

کرونا و مسابقه جهانی؛ تا واکسن چقدر فاصله داریم؟

در حال حاضر بیش از یکصد گروه از دانشمندان جهان برای ساخت واکسن کووید۱۹ تلاش‌ می‌کنند. واکسن موثر این بیماری شمار بیشتری از مبتلایان به کووید۱۹ را نجات خواهد داد و شرایط را برای بازگشت ساکنان زمین به زندگی عادی فراهم خواهد کرد.

دکتر لینورا ساکسینگر متخصص بیماری‌های عفونی دانشگاه آلبرتا در ادمونتون‌ می‌گوید: «کاری که اکنون دانشمندان کشورهای مختلف جهان از جمله کانادا‌ می‌کنند، بسیار ضروری، بسیار شگفت‌انگیز و بسیار تحسین‌برانگیز است.»

وی تصریح کرد حتی در کشورهایی که ویروس کرونا قربانیان زیادی گرفته است، هنوز هم مصونیت جمعی در برابر این بیماری حاصل نشده است. تا زمانی که مصونیت ایجاد نشده است، به محض برداشته شدن قرنطینه و تدابیر محدودکننده، شیوع سریع ویروس کرونا از سر گرفته خواهد شد.

در حال حاضر ۱۴۱ واکسن در حال ارزیابی، ۲۵ واکسن در مرحله اول، ۱۷ واکسن در مرحله دوم و ۴ واکسن در مرحله سوم تولید هستند. تا این تاریخ (۳۰ جولای ۲۰۲۰) هنوز هیچ واکسن تایید شده‌ای برای کرونا وجود ندارد.

مراحل تهیه واکسن

به طور کلی روند تولید یک واکسن بیش از ده سال طول‌ می‌کشد. مراحل تهیه واکسن به این ترتیب است:

  • ارزیابی پیش بالینی: زمانی که یک واکسن در آزمایشگاه نتایج خوبی به همراه دارد، ابتدا روی حیوانات تست‌ می‌شود تا مشخص شود که اولا زیانبار نیست و ثانیا دُز لازم برای تزریق به انسان چه مقدار باید باشد.
  • مرحله ۱ آزمایشات بالینی: آزمایشات روی ۱۰ تا ۱۰۰داوطلب سالم شروع‌ می‌شود. هدف از این آزمایشات بررسی آثار جانبی واکسن و تعیین دز مناسب است.
  • مرحله ۲:‌‌‌‌ در این مرحله واکسن روی صدها داوطلب سالم تست‌ می‌شود تا آثار فرعی کوتاه مدت آن، واکنش سیستم ایمنی بدن، مناسب‌ترین دُز و بهترین زمان برای تزریق واکسن مشخص شود.
  • مرحله ۳: آزمایشات روی هزاران فرد که در معرض آلودگی به ویروس قرار دارند، صورت‌ می‌گیرد. در این مرحله محققان علاوه بر حصول اطمینان از بی‌ضرر بودن واکسن، بررسی‌ می‌کنند که آیا واکسن بر روی بدن افراد آثار مطلوب و مورد نظر را ایجاد‌ می‌کند. همچنین در همین مرحله مشخص‌ می‌شود که واکسن به چه افرادی نباید تزریق شود.
  • تایید: در کانادا تولیدکنندگان واکسن باید مدارک علمی لازم دال بر ایمنی، کارآمدی و کیفیت تولیدات خود به وزارت بهداشت ارائه کنند. آن‌ها همچنین باید با انجام آزمایش‌های کیفی اسناد و مدارکی در خصوص روشهای تهیه و تولید خود ارائه نمایند. آن گاه وزارت بهداشت کانادا درخواست آن‌ها را بررسی‌ می‌کند تا اطمینان یابد که فواید واکسن تولیدی آن‌ها از خطراتش بیشتر است.

اما پاندمی کرونا روند ساخت واکسن را تسریع کرده است. مارس گذشته یعنی تنها دو ماه پس از شناسایی ویروس کرونا، اولین آزمایش واکسن کووید۱۹ بر روی انسان انجام شد. دیگر مراحل تولید واکسن نیز نه به طور متوالی بلکه به صورت موازی در حال پیگیری است. به عنوان مثال مرحله دوم یک واکسن ممکن است تنها چند هفته پس از آغاز مرحله اول آغاز شود این در حالی است که شاید مرحله اول به تنهایی چند ماه طول بکشد.

به این ترتیب کارشناسان پیش‌بینی‌ می‌کنند که مراحل تولید واکسن کووید۱۹ احتمالا بین دوازده تا هجده ماه طول خواهد کشید.

جدول شماره ۱ پروژه‌هایی را نمایش‌ می‌دهد که ارزیابی پیش بالینی را گذرانده‌‌اند و در حال حاضر در مرحله تست روی بیماران قرار دارند. هر جا صحبت از واکسن کانادایی است، در کنار نام سازمان مورد نظر، پرچم کانادا به چشم‌ می‌خورد.

به طور میانگین ۹۴ واکسن‌‌‌هایی که در مرحله ارزیابی پیش بالینی قرار دارند، هرگز در میان مردم توزیع نخواهند شد. اما به گفته دکتر ساکسینگر با توجه به این که در خصوص کووید۱۹ تعداد قابل توجهی واکسن در دست تهیه قرار دارد، ممکن است بسیاری از آن‌ها حتی به مرحله عرضه به بازار هم برسند چرا که…

Aviron

 

آیا به مراحل پایانی ساخت چندین واکسن نزدیک شده‌ایم؟

اکثر واکسن‌‌‌هایی که در مرحله ارزیابی پیش بالینی قرار دارند، هرگز در میان مردم توزیع نخواهند شد ( طبق مطالعه‌ای که سال ۲۰۱۳ صورت گرفت، ۹۴ درصد از واکسن‌ها در این مرحله رد‌ می‌شوند). اما به گفته دکتر ساکسینگر با توجه به این که در خصوص کووید۱۹ تعداد قابل توجهی واکسن در دست تهیه قرار دارد، ممکن است بسیاری از آن‌ها به مرحله عرضه به بازار برسند چرا که هر کدام از آن‌ها برای مقابله با ویروس کرونا راهبرد خاصی را در پیش گرفته اند.

تعدد و تنوعی که واکسن‌های در دست تهیه دارند، برای جامعه جهانی امتیازات متعددی خواهد داشت:

  • با توجه به این که واکسن‌ها به ترکیبات مختلفی نیاز دارند، رقابت بر سر منابع میان شرکت‌ها و مراکز تولید چندان شدید نخواهد بود.
  • برخی از واکسن‌‌‌‌ها می‌توانند برای برخی گروه‌ها بر حسب سن و سال آن‌ها یا وضعیت ژنتیکی آن‌ها مناسب‌تر و موثرتر باشند.
  • برخی از واکسن‌ها برای این که کارآیی لازم را داشته باشند باید در دزهای بالا تزریق شوند در حالی که تولید، آزمایش و توزیع برخی دیگر به مراتب آسانتر است.

استفن بار استادیار میکروبیولوژی و ایمونولوژی دانشگاه وسترن شهر لندن در انتاریو به اتفاق همکاران خود روی یک واکسن کار‌ می‌کند. وی معتقد است بهترین واکسن الزاما واکسنی نیست که برای همه خوب باشد. غالب اوقات واکسن دوم برای بیمارانی که بدنشان به واکسن اول واکنش مثبت نشان ندهد، مفید و موثر خواهد بود بنابراین داشتن طیف متعددی از واکسن‌‌‌‌ها که‌ می‌توان همزمان در جهان بر روی بیماران استفاده کرد، یک امتیاز بزرگ محسوب‌ می‌شود.

جدول شماره۱: واکسن‌های کووید۱۹ در مراحل بالینی

واکسنهای کرونا

 

با توجه به این که واکسن‌ها به ترکیبات مختلفی نیاز دارند، رقابت بر سر منابع میان شرکت‌ها و مراکز تولید چندان شدید نخواهد بود.

انواع مختلف واکسن

  • واکسن‌های حاوی ویروس زنده

واکسن‌های حاوی ویروس زنده شکل سنتی هستند که بشر از دهه‌‌‌‌ها پیش از آن‌ها استفاده‌ می‌کند و اکثر ما نیز دست کم یک بار آن‌ها را تزریق کرده‌ایم.

  • واکسن‌های حاوی ویروس غیرفعال

در واکسن‌های حاوی ویروس غیرفعال، ویروس در مقادیر زیاد کشت‌ می‌شود و سپس با یک ماده شیمیایی، گرما یا اشعه کشته‌ می‌شود. دو واکسن آنلفوآنزا به این روش و با ویروسی که در تخم مرغ یا سلول‌های پستانداران تکثیر‌ می‌شوند، تهیه‌ می‌شود.

مزایا:

این واکسن‌‌‌‌ها را‌ می‌توان به افرادی تزریق کرد که سیستم ایمنی بدنشان تحلیل رفته و تضعیف شده است.

معایب:

۱) واکنش سیستم ایمنی بدن به این ویروس‌ها به اندازه واکنشی که واکسن حاوی ویروس زنده ایجاد‌ می‌کند، قوی نیست به همین علت غالبا چند دز از آن‌ها به همراه برخی ادجوان‌ها adjuvant (ترکیبات شیمیایی کمکی یا مواد یاور) باید تزریق شود تا آثار مطلوب ایجاد کند.

۲) مقدار زیادی ویروس باید کشت شود. تولید انبوه ویروس علاوه بر این که زمان بر است، مشکلات خاص خود را دارد.

واکسن حاوی ویروس زنده تضعیف شده

در این روش نیز ویروس کشت‌ می‌شود اما به جای این که کشته شود، از نظر ژنتیکی تضعیف‌ می‌گردد تا زمانی که وارد بدن شد امکان تکثیر نداشته باشد. در گذشته ویروس را در محیط‌‌‌هایی متفاوت از محیطی که معمولا در آن تکثیر‌ می‌شود، کشت‌ می‌کردند. این روشی است که غالبا برای تولید واکسن‌های آبله مرغان یا تب زرد مورد استفاده قرار‌ می‌گیرد.

برای ساخت واکسن‌‌‌‌ SRAS-CoV-2 بیشتر از یک روش مهندسی ژنتیک استفاده‌ می‌شود که در آن روند تولید ویروس از صفر شروع‌ می‌شود اما به منظور تضعیف ویروس تغییرات و جهش‌‌‌هایی ژنتیکی در آن ایجاد‌ می‌شود. هنوز هیچ واکسنی از این نوع به مرحله تست روی انسان نرسیده است.

مزایا:

واکنش سیستم ایمنی بدن به این واکسن‌‌‌‌ها شبیه واکنش بدن به یک آلودگی واقعی است و غالب اوقات با تزریق تنها یک دز واکسن به بدن یک مصونیت درازمدت و گاهی دایمی ایجاد‌ می‌شود.

معایب:

۱) این نوع واکسن‌‌‌‌ها الزاما با افرادی که سیستم ایمنی بدنشان ضعیف شده است، اعضای پیوندی در بدن دارند یا از مشکلات جسمانی مزمن رنج‌ می‌برند، سازگاری ندارند.

۲) ویروس‌های زنده باید در دمای پائین نگهداری شوند و همین مسئله انتقال آن‌ها را دشوار‌ می‌کند و استفاده از آن‌ها را در برخی مناطق که امکانات و تجهیزات سردکننده لازم برای نگهداری از آن‌ها را ندارند، غیرممکن‌ می‌سازد.

۳) در این روش نیز مقادیر قابل توجهی ویروس باید کشت شود که این کار مستلزم صرف زمان زیادی است ضمن این که اجرای این روش برای تولید واکسن در مقیاس گسترده کار چندان ساده‌ای نیست.

برخی از واکسن‌‌‌‌ها می‌توانند برای برخی گروه‌ها بر حسب سن و سال آن‌ها یا وضعیت ژنتیکی آن‌ها مناسب‌تر و موثرتر باشند.

واکسن‌های حاوی تکه‌‌‌هایی از کد ژنتیکی ویروس

این واکسن‌ها حاوی ویروس کامل نیستند بلکه فقط تکه‌‌‌هایی از آن را در خود دارند. تزریق آن‌ها به بدن، سیستم ایمنی ما را در معرض پروتئین‌‌‌‌ها یا قندهایی قرار‌ می‌دهد که ویروس تولید‌ می‌کنند. این اتفاق زنگ هشدار را برای سیستم ایمنی بدن ما به صدا در‌ می‌آورد تا خود را برای دفاع آماده کند.

در مورد SRAS-CoV-2 باید گفت که بخش دخیل ویروس، قلاب آن یا یک پروتئین به شکل S است. این قلاب به ویروس این امکان را‌ می‌دهد که به سلول‌ها چنگ بیندازد و سپس در آن‌ها نفوذ کند. همین قلاب است که به ویروس کرونا حالت تاجی شکل‌ می‌دهد و ما در زیر میکروسکوپ آن را به شکل یک تاج‌ می‌بینیم. نام کرونا (تاج) نیز از همین جا گرفته شده است.

واکسن‌های دارای زیرواحد پروتئینی

برای تهیه این نوع واکسن، پروتئین خارج از بدن تولید‌ می‌شود.‌‌‌‌ در گذشته برای جدا کردن پروتئین، ویروس‌‌‌‌ها را با برخی عوامل شیمیایی تجزیه‌ می‌کردند اما امروز محققان با استفاده از ژن، پروتئین را در ارگانیسمی خارج از ویروس به عمل‌ می‌آورند و آن را به تولید انبوه‌ می‌رسانند.

مزایا:

روند تولید این واکسن‌‌‌‌ها نسبت به واکسن‌های حاوی ویروس زنده به مراتب سریع‌تر است.

هفته را دنبال کنید در: اینستاگرام تلگرام

معایب:

۱) واکنش دستگاه ایمنی بدن به این ویروس‌‌‌‌ها به اندازه واکنشی که واکسن حاوی ویروس زنده در سیستم ایمنی ایجاد‌ می‌کند، قوی نیست و غالب اوقات برای تسریع واکنش دستگاه ایمنی بدن بیمار از مواد یاور استفاده‌ می‌شود.

۲) سرعت تولید این واکسن‌‌‌‌ها در مقیاس گسترده کندتر از سرعت تولید واکسن‌‌‌هایی است که بر مبنای دی ان ای یا آر ان ای ساخته‌ می‌شوند.

واکسن با ذرات شبه ویروس

این واکسن‌‌‌‌ها در واقع زیرمقوله واکسن‌های دارای زیرواحد پروتئینی هستند. در روند تولید این واکسن‌ها، پروتئین با برخی ذرات مصنوعی ترکیب‌ می‌شوند تا شکل و شمایل ویروس را پیدا کند. آن چه از این فرایند حاصل‌ می‌شود و شبیه ویروس است به بدنه سلول‌ها چسبیده و مانند ویروس به داخل آن‌ها نفوذ‌ می‌کند.

در تهیه بسیاری از واکسن‌‌‌هایی که در بازار یافت‌ می‌شوند از قبیل واکسن ویروس پاپیلوم انسانی HPV و همچنین ویروس هپاتیت B‌‌‌‌ از این تکنیک استفاده شده است.

مزایا:

۱) واکنشی که این ویروس‌‌‌‌ها در سیستم ایمنی بدن بیمار ایجاد‌ می‌کنند به مراتب قوی‌تر از واکنشی است که واکسن‌های زیرواحد پروتئینی به وجود‌ می‌آورند.

۲) طراحی و ساخت این واکسن‌‌‌‌ها سریع‌تر از انواع دیگر واکسن‌‌‌‌ها است.

معایب:

تولید انبوه این نوع واکسن ممکن است مشکلات و محدودیت‌‌‌هایی داشته باشد.

برخی از واکسن‌ها برای این که کارآیی لازم را داشته باشند باید در دزهای بالا تزریق شوند در حالی که تولید، آزمایش و توزیع برخی دیگر به مراتب آسانتر است.

واکسن وکتور ویروسی غیرهمانند ساز

وکتور ویروسی یک ویروس غیرتهاجمی است که‌ می‌توان برخی تغییرات ژنتیکی در آن ایجاد کرد که بتواند در خود بخشی از یک ویروس دیگر مثل ویروس SRAS-CoV-2 را حمل کند. این ویروس از نظر ژنتیکی دستکاری‌ می‌شود تا امکان همانندسازی و تکثیر نداشته باشد و نتواند زمینه‌ساز بیماری شود.‌‌‌‌ این ویروس به گونه‌ای برنامه‌ریزی‌ می‌شود که بتواند نوعی پروتئین شبیه به پروتئینی بسازد که کروناویروس با استفاده از آن به سلول‌های بدن انسان‌ می‌چسبد و سیستم ایمنی بدون را به واکنش وادار‌ می‌کند.

از جمله وکتورهای ویروسی که برای تولید واکسن‌های احتمالی بر ضد کووید۱۹ مورد استفاده قرار‌ می‌گیرند،‌ می‌توان به آدنوویروس‌‌‌‌ها (ویروسهای بدون غشاء لیپیدی و واجد دی ‌ان ‌ای دو رشته‌‌ای خطی هستند که با استفاده از رسپتورهای خود به سلول‌های بدن‌‌‌‌ می‌چسبند و از طریق اندوسیتوز وارد سلول‌ها می‌شوند) یا ویروس‌های پاراآنفلوانزا (ویروس‌هایی با RNA تک رشته‌‌ای از خانواده پارامیکسوویریده هستند که بیماری‌های تنفسی ایجاد‌ می‌کنند) و همچنین ویروس هاری اشاره کرد.

مزایا:

۱) واکنشی که این واکسن‌‌‌‌ها در سیستم ایمنی بدن بیماری ایجاد‌ می‌کنند به مراتب قویتر از واکنشی است که سیستم ایمنی بدن به واکسن‌های زیر واحد پروتئینی نشان‌ می‌دهد.

۲) نگهداری برخی از این واکسن‌‌‌‌ها در دمای پائین‌‌‌‌ (طبق اعلام شرکت چینی CanSino) ضروری نیست بنابراین استفاده از آن‌ها در مناطق حاره‌ای نیز که دسترسی به تجهیزات سردکننده وجود ندارد، چندان دشوار نخواهد بود.

معایب:

۱) بدن افرادی که در معرض وکتور ویروسی به عنوان مثال آدنوویروس قرار گرفته‌اند، ممکن است در برابر درمان از خود مقاومت نشان دهد.

۲) ممکن است تولید این واکسن‌‌‌‌ها در مقیاس انبوه مشکلات و محدودیت‌‌‌هایی داشته باشد چرا که وکتور ویروسی باید کشت شود.

۳) از آن جا که وکتور ویروسی‌‌‌‌ نمی‌تواند خودش در داخل بدن همانندسازی و تکثیر کند، لازم است که مقادیر زیادی از ویروس به بدن بیمار تزریق شود و همین مسئله فرایند تولید آن را طولانی‌ می‌کند.

واکسن وکتور ویروسی همانندساز

این وکتور برای انسان یک ویروس غیرتهاجمی است اما قابلیت همانندسازی و تکثیر در بدن را دارد. این وکتور یا این که به طور طبیعی هیچ عوارضی در بدن ایجاد‌‌‌‌ نمی‌کند یا این که تضعیف شده است. این ویروس از نظر ژنتیکی دستکاری شده است تا نوعی پروتئین مثل پروتئینی تولید کند که امکان چسبیدن ویروس SRAS-CoV-2 را به سلول‌های بدن انسان میسر‌ می‌سازد و با این کار سیستم ایمنی بدن را به واکنش وادار‌ می‌کند.

در میان وکتورهای همانندساز که در ساخت واکسن‌های کووید۱۹ استفاده‌ می‌شود‌ می‌توان به نمونه‌های ویروس تضعیف شده آنلفوآنزا، سرخک و همچنین ویروس‌هایی از قبیل ویروس آبله اسبی و ویروس وزیکولار استوماتیت که دام‌ها را آلوده‌ می‌کنند، اشاره کرد.

مزایا:

۱) این واکسن‌‌‌‌ها به شکلی بسیار دقیق یک آلودگی را شبیه‌سازی‌ می‌کنند و سیستم ایمنی بدن را به یک واکنش قوی و گسترده وادار‌ می‌کنند.

۲) از آن جا که وکتور ویروسی امکان تکثیر در بدن انسان را دارد، یک دز پائین واکسن برای تزریق به بیمار کفایت‌ می‌کند.

۳) با توجه به تزریق دز پائین این واکسن، هزینه و زمان لازم برای تولید این واکسن چندان زیاد نخواهد بود.

معایب:

۱) این واکسن‌‌‌‌ها برای این که به تایید نهادهای مسئول برسند و در جامعه توزیع شوند، باید تست‌های متعددی را بگذرانند و این مسئله روند تولید آن‌ها را کمی طولانی‌ می‌کند.

۲) برای زنده ماندن ویروس لازم است که این واکسن‌ها در دمای پائین نگهداری شوند و همین مسئله توزیع و استفاده از آن‌ها را در سرزمین‌های گرمسیر و مناطق که دسترسی به تجهیزات سردکننده ندارند، دشوار‌ می‌کند.

واکسن مبتنی بر آر ان ای (اسید ریبونوکلئیک)

با این واکسن‌ها، کد ژنتیکی مربوط به یک پروتئین (به عنوان مثال پروتئینی که به کروناویروس اجازه‌ می‌دهد به سلولهای بدن انسان قلاب شود) به بیمار تزریق‌ می‌شود. سلوله‌ای بدن بیمار این دستورالعمل را‌ می‌گیرند و با تکثیر پروتئین، به سیستم ایمنی بدن بیمار این امکان را‌ می‌دهند که ویروس را شناسایی کند و به آن واکنش نشان دهد.

مزایا:

برای تولید این واکسن‌ها به هیچ ویروسی نیاز نیست و همین مسئله موجب‌ می‌شود که روند تولید آن‌ها به مراتب سریع تر از روند تولید واکسن‌های سنتی باشد.

معایب:

این واکسن‌‌‌‌ها معمولا نسبت به واکسن‌های با ویروس زنده‌‌‌‌ نمی‌توانند واکنش قوی دستگاه ایمنی بدون بیمار را برانگیزند به همین علت غالب اوقات برای موثر واقع شدن آن‌ها از ادجوان‌ها یا مواد یاور استفاده‌ می‌شود.

واکسن‌های مبتنی بر دی ان ای (اسید نوکلئیک)

کد ژنتیکی‌‌‌‌ (دستورالعمل) یک پروتئین مثل پروتئینی که به کروناویروس اجازه‌ می‌دهد به سلول‌های بدن انسان قلاب شود، به بیمار تزریق‌ می‌شود. این دستورالعمل یک بلوک دی ان ای است. در مرحله‌‌‌‌ بعد سلول‌های بدن بیمار مطابق با دستورالعملی که گرفته اند، اقدام به تولید پروتئین‌ می‌کنند. در این هنگام سیستم ایمنی بدن بیمار امکان شناسایی ویروس را پیدا‌ می‌کند و برای اتخاذ تدابیر دفاعی وارد عمل‌ می‌شود.

مزایا:

۱) فرایند این واکسن‌ها سریع و کم هزینه است.

۲) لازم نیست که حتما در دماهای پائین نگهداری شوند

۳) به راحتی‌ می‌توان کد ژنتیکی آن‌ها را تغییر داد و حتی چندین «دستورالعمل» در یک دز وارد کرد.

معایب:

برای تحریک سیستم ایمنی بدن و وادار کردن آن به مقابله با ویروس، استفاده از ادجوانها لازم است.

بیشتر بخوانید:

شماری از واکسن‌های در دست تولید،‌‌‌‌ کانادایی هستند

بسیاری از واکسن‌‌‌هایی که در سازمان بهداشت جهانی ثبت شده‌اند، در کانادا در حال تولید هستند. کارشناسان و محققان کانادایی نیز با چندین پروژه ساخت واکسن در شرکت‌ها یا سازمان‌های خارجی همکاری‌ می‌کنند. به گفته دکتر ساکسینگر دانش و مهارت کانادا در زمینه ساخت واکسن به لطف تلاش‌‌‌هایی که محققان کشور در رابطه با ویروس ابولا، سارس و مرس انجام دادند و تجاربی که در این عرصه‌‌‌‌ها حاصل کردند، تقویت شده است.

این که کانادا بتواند چنین واکسن‌‌‌هایی را در داخل تولید کند، امکان دسترسی و تامین دزهای کافی آن‌ها برای همه شهروندان فراهم‌ می‌شود. در حالی که همه‌گیری ویروس کرونا در جهان به اوج خود رسیده است، تقاضا برای واکسن این بیماری نیز به اوج رسیده و به محض این که اولین فرمول ساخت این دارو به تایید رسید، رقابت برای تهیه واکسن این بیماری بین کشورهای مختلف جهان افزایش خواهد یافت.

وولکر گرتس مدیر VIDO-Intervac (سازمان واکسن و بیماری‌های عفونی) وابسته به دانشگاه ساسکاچوان در ساسکاتون اعلام کرد: «من تصور‌‌‌‌ نمی‌کنم که هیچکس دوست داشته باشد که در زمینه تامین واکسن به کشورهای دیگر وابسته باشیم و امیدوار باشیم که دیگر کشورها در این زمینه به فکر ما باشند و دغدغه تامین نیازهای ما را داشته باشند.»

تیم محققان تحت سرپرستی وولکر گرتس بر روی یک واکسن کووید۱۹ کار‌ می‌کند. به گفته وی رقابتی که اکنون میان کشورهای جهان در زمینه ساخت واکسن کووید۱۹ وجود دارد، نشان‌دهنده اهمیتی است که کشورها به خودکفایی خود در این زمینه قائل‌ می‌شوند.

منبع: سایت شبکه رادیو کانادا

نویسنده: هفته

هفته

مطلب پیشنهادی:

مهاجرت تاثیر شیوع کرونا بر مهاجران

گزارش کمیته پارلمانی مهاجرت درباره تاثیر منفی شیوع کرونا بر مهاجران کانادا

افراد خانواده که تاییدیه دریافت اقامت دائم را برای پیوستن به وابستگانشان در کانادا دریافت نموده اما قادر به سفر به کانادا در دوران پاندمیک نیستند، با مشکلات روحی مواجه هستند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *