قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
Fengye College Center
خانه / مهاجرت / کرونا و جانفشانی کارگران مهاجر در کانادا
کارگران مهاجر در کانادا
«من اظهارنظر‌ فرانسوا لوگو را که مدعی است نژادپرستی سیستماتیک در استان کبک وجود ندارد، کاملا رد‌ می‌کنم.»

کرونا و جانفشانی کارگران مهاجر در کانادا

گروه ترجمه هفته|

مارسلن، کارگر پناهجویی که جان خود را برای حفاظت از سلامت سالمندان کبک گذاشت

اگر در کبک زندگی می‌کنید باید نام مارسلن فرانسوا را به خاطر بسپارید. مارسلن کارگر موقت یکی از خانه‌‌‌‌های سالمندان استان کبک بود که چهاردهم آوریل امسال بر اثر ابتلا به بیماری کووید۱۹ جان خود را از دست داد. مارسلن که یک مهاجر هائیتیایی بود، از طریق جاده‌ی معروف روکسام به کانادا آمده بود و از جمله متقاضیان پناهندگی در کانادا بود. او یکی از هزاران نفری بود که به عنوان «فرشته نگبهان» در نظام بهداشت و درمان ما کار‌‌ می‌کنند.

هفته را دنبال کنید در: اینستاگرام تلگرام

من مارسلن فرانسوا را ‌نمی‌شناختم اما به مدت دو ماه در کنار یک هزار تن از متقاضیان پناهندگی شاغل در سیستم درمان طولانی مدت کبک در خط مقدم مبارزه با کووید۱۹ کار کردم. آوریل گذشته زمانی که کمبود نیروی کار در خانه‌‌‌‌های سالمندان استان کبک به شدت احساس‌‌ می‌شد و در حالی که شرایط کاری به شدت دشوار و غیرقابل تحمل در خانه‌‌‌‌های سالمندان و همچنین کمبود تجهیزات محافظت فردی بسیاری از پرسنل این مراکز از بیم ابتلا به بیماری کووید۱۹ فرار کرده یا به علت ابتلا به این بیماری در بیمارستان‌ها یا خانه‌‌‌‌های خود قرنطینه شده بودند، من به همراه بسیاری از کارگران موقت توسط دولت استخدام شدم تا بخشی از کمبود نیروی کار در این مراکز جبران شود. کار من در خانه سالمندانی که به آن جا منتقل شدم این بود که تحت نظارت پرسنل درمان دائمی مستقر در این مرکز، به سالمندان غذا بدهم، به نظافت آن‌ها کمک کنم، لباس‌های آن‌ها را عوض کنم و در جابجاشدن به آن‌ها کمک کنم. در کمتر از دو ماه همه سالمندان این مرکز به جز ده نفر به کووید۱۹ مبتلا شدند.

در آن زمان بسیاری از پرسنل دائم خانه‌‌‌‌های سالمندان کانادا در مرخصی استعلاجی بودند و تنها یک گروه کوچک که تقریبا همه اعضای آن را زنان مهاجر تشکیل‌‌ می‌دادند، در ساعات کاری طولانی و شرایطی خسته‌کننده خدمات لازم به سالمندان را ارائه‌‌ می‌کردند. پرسنل حرفه‌‌‌‌‌‌ای بیمارستان‌‌ها نیز که در برخی از خانه‌‌‌‌های سالمندان مستقر‌‌ می‌شدند، با توجه به شرایط سخت و طولانی کار در این مراکز به صراحت‌‌ می‌گفتند که به علت سنگینی کار و فشار روانی زیاد حاضر هستند کار خود را برای همیشه کنار بگذارند.

Aviron

 

من برای کارهایی که این افراد با جدیت و پشتکار انجام‌‌ می‌دهند، ارزش زیادی قائل هستم. آن‌ها به سالمندان بیمار رسیدگی‌‌ می‌کنند و برای تسکین دردهای آن‌ها‌‌ می‌کوشند. این نوع کار حتی اگر بحران بهداشتی مثل کووید۱۹ هم در کار نباشد، کاری به شدت طاقت فرسا و دشوار است. برای متقاضیان پناهندگی که به انجام چنین کارهایی تن‌‌ می‌دهند، هیچ تضمینی در خصوص ماندن در کانادا و گرفتن اقامت دائم که دست کم در این شرایط سخت مایه اطمینان خاطر و قوت قلب آن‌ها باشد، وجود ندارد. این وضعیت شکننده فشارهای روانی موجود بر آن‌ها را که نگران مبتلا شدن خود و اعضای خانواده شان به کووید۱۹ هستند، تشدید‌‌ می‌کند. با این حال آن‌ها مطابق با مسئولیتی که بر عهده گرفته‌‌‌‌‌اند به پرستاری و مراقبت از سالمندان ادامه‌‌ می‌دهند بدون این که حتی بدانند در جامعه‌‌‌‌‌‌ای که برای حفاظت و حمایت از آن‌‌ می‌کوشند، چه سرنوشتی برایشان رقم خواهد زد. برخی از آن‌ها همین حالا نیز با خطر اخراج از کانادا روبرو هستند زیرا به محض این که ممنوعیت‌‌ها و محدودیت‌‌‌‌های اعمال شده در مرزهای کانادا برداشته شود، ممکن است این افراد بازداشت و با یک هواپیما روانه آینده‌‌‌‌‌‌ای نامعلوم، شکننده و خطرناک شوند و بار دیگر در معرض ناامنی‌‌‌ها، سختی‌‌ها و آزار و اذیت‌‌‌‌‌‌‌هایی قرار گیرند که زمانی با هزاران امید از آن‌ها فرار کرده و برای یافتن آینده‌‌‌‌‌‌ای بهتر به کانادا پناه آورده‌اند.

به همین علت برای من بسیار غم‌انگیز و تاسف‌بار است که دولت کبک به جای به قدردانی از زحمات ارزشمند متقاضیان پناهندگی در مقابله با بحران کووید۱۹، از ارائه خدمات اداری و سیاسی که امکان استقرار کامل و دائمی آن‌ها را در این جا فراهم کند، خودداری‌‌ می‌کند.

فرانسوا لوگو وزیر اول کبک فقط به طور تلویحی اعلام کرده که پرونده‌‌‌‌های این گروه از متقاضیان پناهندگی که برای اخذ وضعیت اقامت دائم در بخش بهداشت و درمان کار‌‌ می‌کنند، مورد به مورد بررسی خواهد شد.

علاوه بر این متقاضیان پناهندگی و حتی آن‌هایی که در خانه‌‌‌‌های سالمندان کار‌‌ می‌کنند، در برنامه جدید آموزش پرسنل خانه‌‌‌‌های سالمندان که دولت کبک به اجرا گذاشته است، جایی ندارند و از حقوق و امتیازات مالی که دولت کبک برای مشارکت در این برنامه در نظر گرفته است، محروم هستند.

هر چند جاستین ترودو نخست‌وزیر کانادا اعلام کرده که سیاست‌های مهاجرتی کانادا را در قبال کارگران مهاجر بخش بهداشت و درمان مورد بازنگری قرار خواهد داد، با این حال باید اذعان کرد که متقاضیان پناهندگی و دیگر کارگرانی که وضعیت موقت و شکننده دارند یا این که هیچ وضعیت مهاجرتی ندارند، در بخش‌‌‌‌‌‌‌هایی از استان مشغول کار هستند که مقامات آن‌ها را «اصلی» ارزیابی کرده‌اند.

من اظهارنظر‌‌‌‌‌‌ فرانسوا لوگو را که‌‌ می‌گوید در استان کبک نژادپرستی سیستماتیک وجود ندارد، به شدت رد‌‌ می‌کنم. برخی سیاست‌‌‌‌های کنونی دولت کبک سیاه پوستان را به انزوا‌‌ می‌راند و موجب شده است بسیاری از مهاجران که به کارهای حساس و مهمی نیز مشغول هستند قربانی رفتارهای نژادپرستانه قرار گیرند و همواره نگران بازداشت و اخراج از خاک کانادا باشند.

در این شرایط حساس و سخت ناشی از بحران کووید۱۹ که استان کبک با آن روبرو است، قدردانی از کارگران مهاجر کفایت‌ نمی‌کند. ما باید برای همه آن‌هایی که با به خطر انداختن سلامت و جان خود و عزیزانشان برای تامین امنیت، سلامت و رفاه ما از جان و دل مایه گذاشته‌اند، درخواست اجرای عدالت کنیم.

من نام مارسلن فرانسوا و ایثار و ازخودگذشتگی او را همیشه به یاد خواهم داشت. شما چطور آقای فرانسوا لوگو؟

بیشتر بخوانید:

منبع: سایت نشریه لودووار

نویسنده: هفته

هفته

مطلب پیشنهادی:

کارگران بیکار در کبک

گسترش آموزش حرفه‌ای برای کارگران بیکار در کبک

کمک هفتگی ۵۰۰ دلاری به آموزش حرفه‌ای کارگران بیکار در راه است

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *