قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
Fengye College Center
خانه / عمومی / مقاله ها / دیدگاه / یادداشت / دغدغه‌های من و تولد «هفته»ی دوست‌داشتنی
مهدیه مصطفایی تولد مجله هفته

دغدغه‌های من و تولد «هفته»ی دوست‌داشتنی

مهدیه مصطفایی

هر سال این موقع‌ها که می‌شد کلی هیجان داشتیم، برنامه می‌گذاشتیم، شده یک کیک کوچک برای تولدت می‌گرفتیم و شمع‌هایش را برای ماندگاریت فوت می‌کردیم. بچه‌ها هم بودند چه آنها که مدتی بود تو را ترک کرده بودند و چه کسانی که همراه و همگام با تو می‌نوشتند. از آزادی، دغدغه‌های یک مهاجر، موفقیت‌های یک مهاجر، خلاصه صدای شهروندان فارسی زبانی می شدیم که در مونترال زندگی می‌کنند. امسال اما حال و هوایم کمی فرق دارد. خوشحالم که جشن تولدت رسیده است. آخر می‌دانی خیلی دوستت دارم. آمدن‌ها، بودن‌ها، مهربانی‌ها و سختی‌هایت را دوست دارم.

هفته را دنبال کنید در: اینستاگرام تلگرام

امسال در کنارت نیستم. به دلایلی که هر دوتایمان می‌دانیم. به همین خاطر است که تصمیم گرفتم برایت بنویسم و اینگونه تولدت را به خودت و خسروی عزیز و تمام کسانی که در این ۱۲ سال در کنارت بودند، تبریک بگویم. راستی می‌خواهم حالا که فرصت شده است کمی با تو درد دل کنم «هفته» جان. می‌دانی این روزها خیلی‌ها از سر بیکاری و شاید هم کمی هیجان کار روزنامه نگاری، در شهر خبرنگار شده‌اند. فضای مجازی را فرصتی برای نشان دادن خودشان کرده‌اند و با این و آن گفت‌وگو می‌کنند. نمی‌دانم کار درستی است یا نه اما چیزی که کمی نگرانم می‌کند اعتمادی است که می‌ترسم از مردم در قبال این رسانه‌های مجازی گرفته شود. آن وقت دیگر هیچ کسی در این شهر به یک روزنامه‌نگار یا خبرنگار واقعی و یا حتی یک رسانه جدی که سال‌ها خاک این کار را خورده اعتماد نمی‌کند. کاش یکی بود که جلوی آنها را می‌گرفت تا بیشتر از این قارچ‌گونه رشد نکنند. آخر بهای از دست دادن اعتماد خیلی سنگین است. مثل دروغ می‌ماند.

Aviron
Aviron

 

کاش تمام کسانی که این راه را برگزیدند اگر توانی دارند برای روشن ماندن چراغ رسانه‌هایی در این شهر خرج کنند که تعریفی از رسانه و کار خبر دارند. کاش یاد بگیریم همراه و پشتیبان هم باشیم نه روبه‌روی هم.

به هر حال برای فرصت هفت ساله‌ای که به من دادی تا در این شهر تنها نباشم و دوستانی از جنس مهربانی پیدا کنم، در کارم تجربه کسب کنم و پله‌های امیدواری را دور از خانه مادری یکی یکی بردارم، و در آخر برای آغوش بازی که برایم باز کردی، از تو «هفته» سپاسگزارم.

می‌دانم که امسال با آمدن ویروس ناخوانده کووید۱۹ «هفته» در خانه جشنش را برپا می‌کند. برایت آمدن روزهای روشن، پایداری و امید آرزو دارم. تولدت مبارک «هفته» دوستداشتنی من.

بیشتر بخوانید:

نویسنده: هفته

هفته

مطلب پیشنهادی:

مجله هفته 591

مجله هفته شماره ۵۹۱

موانع پزشکان مهاجر برای طبابت در کبک | آغاز کار پزشکی در کانادا با یک راهنمای گام‌به‌گام |‌ گفت‌وگو با نویسنده سند راهنما، دکتر امیر بشارتی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *