قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
Fengye College Center
خانه / جامعه / زنان، کووید 19 و نابرابری جنسیتی | کرونا معادله‌ی “یک خانه – دو نان‌‌آور” را برهم زده
زنان و کرونا

زنان، کووید 19 و نابرابری جنسیتی | کرونا معادله‌ی “یک خانه – دو نان‌‌آور” را برهم زده

شهرزاد طباطبایی |

ویلیام شکسپیر و اسحاق نیوتن، برخی از بهترین کار‌های خود را زمانی انجام دادند که طاعون انگلیس را درنوردیده بود. اما آن‌ها یک وجه مشترک داشتند: هیچ کدام مسؤلیت بچه‌داری بر عهده نداشتند!

به نظر می‌آید همه‌گیری‌ها مانند ذره‌بینی عمل کرده و نمایش نابرابری‌ها را عیان‌تر می‌کنند. برای مثال دور‌کاری. کارکردن از خانه برای شغل‌های یقه‌سفید آسان‌تر است، در نتیجه حقوق و مزایای صاحبان شغل‌های یقه‌سفید در دوران شیوع کرونا دچار خلل جدی نمی‌شود. از سوی دیگر خودقرنطینگی در یک خانه بزرگ و یا در کشتی مسافرتی شخصی در اقیانوس در مقایسه با یک آپارتمان نُقلی بی‌تردید دردسر کمتری دارد. برای آنان که مسؤلیت‌های نگه‌داری و مراقبت از فرزند(ان) را به عهده دارند، ظهور یک بیماری مسری فرصتی برای نوشتن «شاهِ شیردل» و یا توسعه «تئوری اُپتیکس» را نمی‌دهد.

Aviron

یکی از مهم‌ترین نابرابری‌های تحت‌تأثیرِ پاندمی، نابرابری جنسیتی است. ویروس کرونا زوج‌های بسیاری را به دهه 1950 فرستاده ‌است و باعث شده در سرتاسر دنیا استقلالِ زنان، قربانی خاموش این همه‌گیری شود.

نتایج یک مطالعه بین سال‌های 2004 تا 2012 در آمریکا نشان می‌دهد افزایش 1% نرخ بیکاری می‌تواند منجر به افزایش 12% آزار جسمی بشود.

ویروس کرونا به عنوان صرفا یک بیماری جسمی، به نظر می‌رسد زنان را کمتر تحت تأثیر قرار داده‌ است. اما در چندین روز گذشته، گفت‌وگو در مورد پاندمی گسترده‌تر شده‌ است: ما تنها در یک بحران بهداشت عمومی زندگی نمی‌کنیم، بلکه در یک بحران اقتصادی نیز هستیم. با تعلیق شدن روالِ آشنای زندگی که ممکن است تا چندین ماه آینده ادامه پیدا کند، از دست دادن شغل برای بسیاری از شاغلان امری اجتناب‌نا‌پذیر است. گرچه این امر و زیان ناشی از آن ممکن است موقتی به نظر برسد، اما یک مطالعه آکادمیک بر روی اپیدمی‌های قبلی مانند ویروس ابولا نشان می‌دهد که گرچه درآمد همه افراد در غرب آفریقا تحت تأثیر شیوع ابولا قرار گرفت، اما درآمد مرد‌ها نسبت به درآمد زنان، سریع‌تر به مقدار اولیه خود پیش از شیوع بیماری بازگشت. این سخنان جولیا اسمیت، محقق سیاست‌‌گذاری در عرصه سلامت از دانشگاه سایمون فریز است که در گفت‌وگو با نیویورک تایمز بیان کرده است.

هفته را دنبال کنید در: اینستاگرام تلگرام

همزمان، تعطیلی مدارس و مهدکودک‌ها و آغاز قرنطینه خانگی، کار مراقبت از فرزندان را از کار با حقوق (مانند کار پرستاران بچه و مهد‌کودک‌ها) به کار بدون حقوق (مراقبت توسط مادر) تغییر داده‌ است. ویروس کرونا معادله یک‌خانه –دو-نان‌آور را در کشور‌های پیشرفته بر هم زده‌ است: هر دو می‌توانند کار کنند زیرا فرد دیگری از بچه‌ها مراقبت خواهد کرد. اما اکنون زوج‌ها باید تصمیم بگیرند کدامیک وظیفه نگه‌داری و مراقبت از بیماران این همه‌گیری (پاندمی)، افراد مسن خانواده که در قرنطینه خانگی هستند و کودکانِ درخانه‌مانده را عهده‌دار می‌شوند؟

شیوه‌ای که ما امروز درپیش می‌گیریم زندگی میلیون‌ها دختر و زن را در همه‌گیری‌های بعدی تحت تأثیر قرار خواهد داد.

به نظر می‌آید این وظیفه به دلیل ساختار فعلی نیروی کار، به احتمال زیاد بر دوش زنان می‌افتد. در بسیاری از کشورهای دنیا، شکاف در دستمزدِ زن و مرد رایج است. در آمریکا بر اساس داده‌های اداره آمار، زنان شاغل در مشاغل تمام وقت، به ازای هر یک دلار درآمد مرد، 82 سنت دریافت می‌کنند. این عدد برای زنان سیاه‌پوست و اسپانیول (مکزیکی‌تباران و دیگر اسپانیایی زبان‌های ساکن آمریکا) به ترتیب 62 و 54 سنت است.

بیشتر بخوانید:

بنابر آمار دولت بریتانیا، 40 درصد زنان شاغل کار پاره‌وقت دارند در حالی که این آمار برای مردان تنها 13 است. در روابط دگرباشان نیز زنان محتمل‌ترند تا درآمد پایین‌تری داشته باشند. همه این‌ها بدین معناست که شغل آن‌ها در مواقع اخلال، از اولویت پایین‌تری برخوردار است و در نتیجه هنگام شیوع یک همه‌گیری آن‌ها به عنوان فرد با درآمد پایین‌تر و شغل انعطاف‌پذیر‌تر، محتمل‌تر به ترک شغل خود برای مراقبت و نگه‌داری از کودکان خواهند شد.

گرچه ممکن است این اخلال بعد از چندین هفته و بعضا چندین ماه خاتمه یابد، اما برخی از درآمد‌های زنان هرگز دوباره بدست نمی‌آید.

علاوه بر ساختار کار فعلی که مبنی بر عدم تساوی حقوق است، هنجار‌های اجتماعی نیز ممکن است به این مسأله دامن زنند. برخلاف ورود عظیم زنان به نیروی کار در قرن بیستم، پدیده «شیفت دوم کاری» (کار خانه و نگه‌داری از فرزندان) همچنان باقی است. در سراسر دنیا زنان از جمله زنان شاغل در بیرون از خانه، کار خانه بیشتری در مقایسه با مردان انجام می‌دهند و زمان استراحت کمتری از شریک‌های مذکر خود دارند.

همزمان، تعطیلی مدارس و مهدکودک‌ها و آغاز قرنطینه خانگی، کار مراقبت از فرزندان را از کار با حقوق (مانند کار پرستاران بچه و مهد‌کودک‌ها) به کار بدون حقوق (مراقبت توسط مادر) تغییر داده‌ است. ویروس کرونا معادله «یک‌خانه –دو-نان‌آور» را در کشور‌های پیشرفته برهم زده‌ است.

پدر و یا مادری که به تنهایی از فرزندان خود مراقبت می‌کنند (single parent) با تصمیمات سخت‌تری روبرو هستند: در حالی‌که مدارس تعطیل است، باید بین مراقبت از فرزندان و نان‌آوری تقلا کنند. در بریتانیا امروزه یک چهارم خانواده‌ها توسط تک والد اداره می‌شوند و 90% تک‌والدها را زنان تشکیل می‌دهند.

زنان و کرونا

تعطیلی مدارس بدلیل همه‌گیری علاوه بر موارد یادشده، اثرات مخرب دیگری بر روی زنان نیز می‌تواند به همراه داشته باشد و فرصت‌های زندگی دختران را تحت‌تأثیر قرار دهد. بسیاری از دختران در اپیدمی ابولا ترک تحصیل کردند همزمان افزایش نرخ بارداری در نوجوانی این روند را بد‌تر کرد، امری که آینده بسیاری از این دختران را تحت تاثیرات منفی خود قرار داد.

شیوع یک بیماری واگیردار می‌تواند خشونت‌های خانگی و جنسی را نیز افزایش دهد. استرس و تنش‌های روحی، مصرف الکل، بیکاری و مشقت‌های مالی همگی می‌توانند زمینه را برای خشونت در خانه میها کنند و تدابیر قرنطینه در سراسر دنیا هر سه این عوامل را افزایش داده ‌است. قرنطینه برای افراد تنها شاید به معنای انزوا باشد، ولی برای زنانی که با شریک آزار‌گر خود زندگی می‌کنند، قرنطینه کابوسی وحشتناک خواهد بود. نتایج یک مطالعه بین سال‌های 2004 تا 2012 در آمریکا نشان می‌دهد افزایش 1% نرخ بیکاری می‌تواند منجر به افزایش 12% آزار جسمی بشود.

علاوه بر موارد یاد شده، به نظر می‌آید همه‌گیری (پاندمی) اولویت‌ها را تغییر می‌دهد و ممکن است باعث انتقال منابع به مکان‌های دیگر شود. هنگام شیوع ویروس ابولا در کشور Sierra Leon، زنان بیشتری از مشکلات در حین زایمان جان خود را از دست دادند تا از ایبولا. اما این مرگ‌و‌میر‌ها مانند کار بدون دستمزد نگه‌داری از کودکان در جوامع پیشرفته، مورد توجه واقع نمی‌شوند.

در انتها باید گفت همه‌گیری‌ها (پاندمی‌ها) اثرات عمیق و طولانی مدتی بر روی نابرابری جنسیتی داشته‌اند و مطالعه بحران ابولا در سه کشور آفریقائی در سال 2014، زیکا در سال 2015-16 و ویروس سارس، آنفولانزای خوکی و پرندگان نشان داده است آثار مخربِ زندگی در شرایطِ همه‌گیری می‌تواند تا سال‌ها باقی بماند. گرچه در شرایط بغرنج کنونی ممکن است بحث جنسیت و طرحِ نابرابری‌هایِ آن مسأله‌ای جانبی بنظر برسد، اما از نگاه بسیاری از متخصصان همه‌گیری‌های آینده در راه هستند و فرصت برای یادگیری و آماده‌سازی را نباید از دست داد. شیوه‌ای که ما امروز در پیش می‌گیریم زندگی میلیون‌ها دختر و زن را در همه‌گیری‌های بعدی تحت تأثیر قرار خواهد داد. این بحران جهانی می‌تواند فرصتی برای ضبط تفاوت‌های جنسیتی و تحقیق بر روی آن‌ها باشد.

نویسنده: هفته

هفته

مطلب پیشنهادی:

کاسپین و خانه ایران مونترال

پاندمی کرونا یک ساله شده، کارگاهی برای بررسی تاثیرات آن

یک سال پس از همه‌گیری کرونا، کارگاهی برای بررسی این پاندمی با همکاری «انجمن دانشجویان ایرانی دانشگاه مونترال» (کاسپین) و «خانه ایران مونترال» برگزار می‌شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *