Fengye College Center
خانه / عمومی / آریانا / شجاعت و مقاومت زنان افغانستان | به بهانه‌ای هشتم مارچ، روز جهانی زن
سلیمه مزاری

شجاعت و مقاومت زنان افغانستان | به بهانه‌ای هشتم مارچ، روز جهانی زن

نرگس هاشمی|

زنان افغان برای صلح قربانی‌های فراوانی داده‌اند؛ آن‌ها تبعیض و تعصب را با تمام وجود احساس کردند و این درد تاریخی را صبورانه تا حال تحمل می‌کنند. زنان افغان بیشتر از تمام زنان دنیا برای عدالت و صلح قربانی داده‌اند و امروز وقتی قامت سربازی بر زمین می‌خورد و خونش خاک را رنگین می‌کند، قلب یک زن رنجیده می‌شود و عاطفه‌ی او شکنجه می‌شود.

در حالیکه  هشتم مارچ روز جهانی زن را به تمام زنان جهان و زنان افغانستان تبریک می‌گویم  به مناسبت این روز ؛زنان قهرمانی را به معرفی می‌گیرم که فعالیت‌های سخت و نفس‌گیر آنان در میدان مبارزه الگوی شجاعت و مقاومت است.

طالبان در ولسوالی چهارکنت ولایت مزار، پای زنی را به خط نخست جنگ کشیده است ودر این اواخر کمر به نبرد علیه طالبان بسته است.

این زن سلیمه مزاری نام دارد و با وجود نداشتن پیشینه نظامی کمر به نبرد با طالبان بسته است. او یک سال است که  ولسوال چهارکنت ولایت  بلخ، در شمال افغانستان می‌باشد. زیردستان جنگی سلیمه مزاری، همه مردمان محلی هستند که در برابر طالبان، بسیج شده‌اند. هیچ کدام این سلاح داران، عضو نیروهای مسلح افغانستان نیستند و پشتیبانی حکومت را نیز با خود ندارند.

Aviron
Aviron

 

خانم مزاری اولین ولسوال زن در 14 ولسوالی ولایت بلخ است که توانسته است خود را در نظام اجرایی این ولایت شامل سازد و در یک ولسوالی کوهستانی و دشوارگذر برای مردم به خدمت نماید

وی 37 سال سن دارد، ازدواج کرده و سه کودک نیز دارد او در رشته جامعه شناسی لیسانس دارد و پیش از این در دانشگاه‌های ابن سینا و آریا در مزارشریف مدتی آموزگاری کرده است.

خانم مزاری می‌گوید زمانی که پست ولسوالی چهارکنت در رقابت آزاد گذاشته شد، وی در ولایت بلخ کار می‌کرد و انگیزه گرفت که خود را در این پست نامزد نماید و  خود به رقابت پرداخت تا سرانجام موفق گردید در آزمون رقابتی کامیاب شود هرچند این موفقیت برای وی کار آسانی هم نبوده است.

بی‌پروایی‌های نظامیان در بلخ نیز سبب شده تا این زن بر سرکوب طالبان و رهایی مردمان چهارکنت از ظلم جنگجویان هراس افکن آستین بر زند. سلیمه مزاری، گفته است که بارها، از مقام‌های ملکی و نظامی در بلخ، خواستار کمک در این زمینه شده است اما، آنان فعالیت‌های طالبان را در این ولسوالی و بی‌پروایی‌هایشان را دست کم گرفته‌اند.مبارزه علیه طالبان

بانو مزاری، کم وبیش یک صد باشنده چهارکنت را بسیج کرده است. این نیروهای خیزش مردمی نیز، هیچ گونه پشتیبانی‌ای از سوی حکومت ندارند. تمویل شان نیز با کمک‌های مردمی از مزارشریف و دیگر بخش‌های بلخ انجام می‌شود. اکمالات تجهیزاتی‌شان هم در جنگ با کمک‌های مردمی تامین شده است. این قیام‌کنندگان مردمی، تاکنون بخش‌هایی را نیز از حضور جنگجویان طالب در چهارکنت پاکسازی کرده‌اند. اما خطر این است که نیروهای ویژه طالبان نیز، در این جنگ شرکت دارند. نیروهای ویژه طالبان که به نام واحد سرخ یاد می‌شوند؛ خطرناک‌ترین و سنگین‌ترین نبردها را به پیش می‌برند. فعالیت‌های طالبان در چهارکنت، زندگی نزدیک به ۴۶ هزار جمعیت این بخش را سخت تهدید می‌کند.

سلیمه مزاری، نخستین مقام دولتی زن است که جنگ را در برابر طالبان به گونه مستقیم رهبری می‌کند. پیش از این نیز، زنان زیادی در بخش‌هایی از شمال افغانستان، به ویژه در ولایت جوزجان در همسایگی بلخ، در برابر داعشیان بسیج شده بودند. اما پایداری این زنان پیکارجو بر ضد داعش در ولسوالی درزاب جوزجان، دیرنپایید. آن روزها شاید این زنان از ایستادگی‌های دختران کوبانی در برابر داعشیان الهام گرفته بودند اما، زود سرکوب شدند.

بیشتر بخوانید:

نیازبی بی، یکی از قربانیان خشونت‌های داعش در ننگرهار است. نیازبی بی، ۷۰ سال دارد. شش فرزندش را داعش کشتنه. اکنون، سرپرستی ۴۰ نواده یتیم را این بانوی ۷۰ ساله برعهده دارد. برای حفاظت از خانواده اش، سلاح نیز برداشته است.

نیاز بی بی، طعم تلخی از جنگ‌ها را در افغانستان چشیده است. بانونی که هرگونه تحولات را در افغانستان، در ۷۰ سال پسین به ویژه در۴۰ سال جنگ این کشور، شاهد بوده است. اما، هیچ رویدادی تلخ تر از این برایش نبوده که داعشیان شش پسرش را کشتند. اکنون، تنها همین زن ۷۰ ساله است که بارسنگین تیره روزهای زندگی و غم بزرگ پسران اش را بر دوش می‌کشد.

زندگی کردن زیر سایه حاکمیت داعشیان و طالبان، سخت و نفس‌گیر است. مسئولیت نیاز بی بی در چنین شرایطی دشوارتر و سنگین‌تر نیز شده ‌است تا از یک سو به نواده‌های یتیمش رسیدگی بکند و از جانب دیگر محافظ عروسان جوانش باشد. زیرا، داعشیان خطرث جدی برای زنان استند. بارها گزارش‌هایی پخش شده که داعشیان دختران و زنان جوان را درننگرهار، باخودشان برده‌اند.

این دو زن نمونهای از مقاومت و فداکاری‌های زنان افغانستان در قبال صلح و آرامش در کشور شان است که بعد از اعاده شدن مرام این زنان راه را برای ازادی اندیشه‌های شان باز خواهد ساخت. به امید چنین روزی .

منابع : تلویزیون‌های افغانستان و رادیوی زمانه

نویسنده: هفته

مطلب پیشنهادی:

افغانستان

قلعه و طاق بُست جلوه‌های یک تاریخ درخشان

مؤرخان قدامت این قلعه و طاق را به پیش از اسلام نسبت می‌دهند و معتقدند که ساخت آن در قرن یازدهم میلادی تکمیل شده است

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *