قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
Fengye College Center
خانه / عمومی / مقاله ها / سیاست و اقتصاد / ترامپ و اتحاد نئوفاشیستی | ترامپ در کاخ سفید تراژدی و مضحکه (15)
تراژدی و مضحکه

ترامپ و اتحاد نئوفاشیستی | ترامپ در کاخ سفید تراژدی و مضحکه (15)

مترجم: علیرضا جباری (آذرنگ)

نویسنده: جان بلامی فاستر

شگفتا! در آمریکا که هیچ گونه حزب نئوفاشیستیِ برخوردار از منزلت انتخاباتی وجود ندارد، «جناح راست افراطی» از بزرگ‌ترین پیروزی خویش تا به امروز برخوردار شده است. مسیر ترامپ به‌سوی کاخ سفید، از نخستین مرحلۀ انتخاباتی جمهوری‌خواهان تا شکست دادن هیلاری کلینتون در مجمع گزینندگان، وابسته به جاذبۀ او برای طبقۀ متوسط پایین دستی و بخشی از اعضای سفید پوست طبقۀ کارگر و رأی‌دهندگان روستایی و مسیحیان انجیلی بود. ترامپ در هر مرحله از مبارزۀ انتخاباتی خود، قانون و عرف را نقض می‌کرد و به‌جای آن از حمایت «نیرو‌های هیجان‌زده و ناروشنفکر»، به گفتۀ اِوُلا، بهره می‌گرفت.

سرچشمۀ مهم پیروزی ترامپ، رابطه‌اش با گزینۀ راست، به‌ویژه خبر‌های برِیت بارت بود که هدایت جناح راست افراطی به‌سوی تنفر از نظام سیاسی حاکم را دربرداشت، و از هراس و تنفر بخشی عمده از طبقۀ متوسط پایین دستی و طبقۀ کارگر نسبت به آن سخن می‌گفت. ترامپ هم‌چنین به کمک بَنِن– برِیت بارت، حمایت راهبردی برخی از اعضای نیرومند طبقۀ سرمایه‌دار، به ویژه پیتِر تایل، غول درۀ سیلیکون(1) و رابرت مِرسِر، غول میلیاردر صندوق‌های پوشش ریسک(2) و دخترش ربکا را جلب کرد. راه‌برد اصالتاً نئوفاشیستی ترامپ در جلب حمایت توده‌ای از راه توسل نژادپرستانه و بومی‌گرایانه به احساس ناامنی طبقۀ متوسط پایین دستی، ضمن اتحاد با بخش‌های محوری طبقۀ حاکم، بذر آشفتگی را در محافل سیاسی نخبگان و رسانه‌‌های متحد کاشت. مفسران وابسته به جریان غالب که هیچ‌گونه منبع تاریخی یا طبقاتی در دسترس‌شان نبود، مبارزۀ انتخاباتی ترامپ را تابع پیوندی آشفته از چپ و راست می‌انگاشتند. برخی از تحلیل‌گران «دقیق» دیگر از میان چپ‌گرایان، ترامپ را شخصی «میانه رو» توصیف می‌کردند، و کسانی دیگر بر این موضوع پای می‌فشردند که او هیچ‌گونه اصول یا برنامه‌ای ندارد، و مبارزۀ انتخاباتی آشفتۀ این کاندیدا تنها تابع وسوسه‌‌های خودخوا‌هانۀ اوست.

Aviron
Aviron

 

با وجود این، آن‌چه در اینجا لازم است روشن شود، این‌است که ترامپ تنها به یاری عاملی که می‌توان آن را طرحی سیاسی از نوع نئوفاشیستی نامید، به‌قدرت رسید. دستور کار داخلی ترامپ نمایش‌گر اتحاد‌های طبقاتی و ایدئولوژی «ناروشنفکرانه»ای بود که او را به‌قدرت رساند. علاوه بر اقدام معروف «تحریم مسلمانان»، و دیوار پیشنهادی او برای احداث در امتداد مرز‌های ایالات متحده و مکزیک، کابینۀ او بر تخریب «دولت اداری» (به گفتۀ بَنِن)، نابودی برنامۀ محافظت از زیست‌بوم و نهاد‌های علمی مربوط به آن، الغای هر چه بیشتر مقررات فدرال دربارۀ کسب‌وکار، افزایش 1 تریلیون دلاری هزینه‌‌های زیربنایی، خصوصی سازی آموزش، افزایش کلان مقیاس هزینه‌‌های نظامی، الغای اثربخش برنامۀ مراقبت بهداشتی اوباما، پایان دادن به بی‌طرفی محض و کاهش شدید مالیات شرکت‌ها و ثروت‌مندان تأکید کرد. ترامپ، کابینه و مشاورانش را از اعضای مجموعه‌ای از میلیاردر‌ها، خودی‌های وال استریت، ژنرال‌های سازش ناپذیر ارتش، ایدئولوگ‌های گزینۀ راست و منکران تغییرات آب‌وهوایی تشکیل داد.

این سخن درست است که نخستین ماه‌های حکومت ترامپ، شاهد نبرد‌های سخت در جناح غربی کاخ سفید(3) میان باورمندان راستین گزینۀ راست و معتقدان «معتدل»تر ثروت‌مند سالاری بود؛ اما این برخورد‌‌ها تنها تضاد‌های ذاتی اتحاد نئوفاشیستی را نشان می‌داد که شاخصۀ حکومت ترامپ است. ذهن نمایندگان گزینۀ راست به سیاست زورمدارانۀ ناب و هماهنگ‌سازی شعبه‌‌های حکومت فدرال و دیوان‌سالاری‌های آن مشغول است؛ و حال آنکه به نظر می‌رسد توان‌گران(4) (به مثابۀ بانیان واقعی ترامپ) حکومت را به شکلی نو و نامحدود از جرگه سالاری(5) متحد هدایت می‌کنند.

رقبای نمادین در این مبارزۀ جناحی، یک‌طرف، بَنِن همه فن حریف(6) از گزینۀ راست است که حامی پایگاه ترامپ است (اما خود دانش آموختۀ مکتب شرکت گُلدمن ساکس و از نخبگان ارزشمند خودی) و طرف دیگر، فرزند خوانده و مشاور ترامپ، جارد کوشنِر، از تبار معامله‌گران املاک، که در اندیشۀ محافظت از منافع سرمایۀ مالی است. بَنِن از سرمایه‌داریِ سرسخت حمایت می‌کند و در درجۀ اول، به از میان بردن حکومت اداری و رسیدن به نتایجی توجه دارد که برای پایگاه توده‌ای ترامپ جذابیت دارد. او گفته است: «کلید برنده شدن در انتخابات، کار کردن برای مردمی است که آموزش دانشگاهی ندیده‌اند و سوادشان در حد دبیرستان است. بدین‌سان است که می‌توان در انتخابات پیروزشد». کوشنر، برخلاف بَنِن، چهره‌ای بی‌اعتنا به سیاست است که پیش و بیش از هر چیز به مسائل مربوط به انباشت سرمایه و پیشبرد منافع طبقۀ حاکم (و از این رو، به تأمین منافع خود ترامپ) توجه دارد. هم اکنون به‌نظر می‌رسد که توجه حکومت برکاستن از همۀ محدودیت‌های ناظر بر انحصارات و اجرای اصلاحات مالیاتی به‌سود توان‌گران متمرکز است که همانا جرگۀ کوشنراست. اما چون انتخابات میان دوره‌ای نزدیک است، ترامپ ممکن است دست‌کم در گفتار، به‌سوی گزینۀ راست، یعنی جرگۀ بَنِن بچرخد.

در پهنۀ فعالیت امپریالیستی چنان‌که شاهدیم، حکومت در آغاز کار تنش‌زدایی با روسیه را به‌هدف تمرکز همۀ نیروی امپریالیسم ایالات متحده در برابر جهان اسلام (یا آن بخش از آن در خاورمیانه و آفریقا که بی‌تردید در محدودۀ منافع امپریالیسم ایالات متحده عمل نمی‌کند) و نیز چین، پی می‌گرفت. این تغییر برنامه‌ریزی شده، کاخ سفید را به مخالفت با «دولت پنهان» امنیت ملی و نیز با بخش‌های عمدۀ طبقۀ سرمایه‌دار کشاند و کشاکش میان جناح‌های بَنِن و کوشنر را تشدید کرد. اما ترامپ پس از وادارشدن مایکل فلین، نخستین مشاور امنیت ملی‌اش به استعفا، به سبب روابطی که می‌گفتند با روسیه دارد، و کاهش کم‌نظیر شمار آرای او، ناگهان با آغاز یک حمله به سوریه، تغییر مسیر داد. او به ناگاه به همراه کف زدن‌های رسانه‌‌های کمابیش جهانی، جامۀ فرماندۀ کل را بر تن کرد. به گفتۀ فرید زکریا، مفسر سی.ان.ان، او همان شب «رئیس جمهوری ایالات متحده شد».

بدین سان، درمدت کمی بیش‌تر از دو هفته، از روز‌های آخر مارس تا نیمۀ آوریل، جهانیان شاهد افزایش شگفت‌انگیز کشته و مجروح شدن غیرنظامیان در جریان بمباران‌های ایالات متحده در خاور میانه، همراه با ابلاغ تصمیم‌های روزمرّۀ ترامپ به فرماند‌هان نظامی حاضر در آن منطقه بودند. این موضوع با شلیک 59 موشک کروز به یکی از پایگاه‌های هوایی سوریه، پرتاب «مادر همۀ بمب‌ها» در افغانستان و تهدید‌های آشکار به اقدام نظامی در کرۀ شمالی همراه شد.

پاورقی:

  • نام منطقه‌ای در جنوب خلیج سان فرانسیسکو، و مرکز شرکت‌های بزرگ فن‌آوری پیش‌رفته و غول‌های کامپیوتر آمریکا.
  • Hedge Fund
  • West Wing. مرکز سیاسی کاخ، در مقابل East Wing که بیشتر جنبه اقامتی دارد.
  • Plutocrats
  • Corporate Oligarchy
  • Firebreather

صفحه قبل

صفحه بعد

علیرضا جباری

مطلب پیشنهادی:

صنعت آلومینیوم آمریکا

ترامپ برای کانادا و کبک محدودیت اقتصادی جدید اعلام کرد

ترودو در پیام توئیتری خود تاکید کرد: «در پاسخ به تعرفه‌های آمریکا که ترامپ به آن اشاره کرده است، کانادا نیز تدابیر تنبیهی مشابهی به اجرا خواهد گذاشت. ما همواره از حقوق کارگران صنعت آلومینیوم خود دفاع خواهیم کرد همان گونه که سال ۲۰۱۸ این کار را کردیم.»

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *