Fengye College Center
خانه / عمومی / مقاله ها / ادبیات / شعر / شعرهایی در همدردی با اندوهِ علیرضا شمس در سوگ پدرش
سوگ سرود

شعرهایی در همدردی با اندوهِ علیرضا شمس در سوگ پدرش

۱.

در التهابِ غزل، روزها تباه شده

و جزرِ ثانیه‌ها هم مدارِ ماه شده

هوای بکر فلق هم دگر شرابی نیست

و جامِ سرخِ شفق مثلِ شب سیاه شده

اگرچه سوخته بودم به شوقِ برقِ نگاه

ببین غروبِ غریبم چه بی‌پناه شده!

و ناتمامی یک حسِ مبهمِ دل‌تنگ

به بی‌نصیبی دستانِ ما گواه شده،

که: من غریقِ غزل‌های ابری‌ام این بار

و روحِ آینه غرقِ غبارِ آه شده

مگر صداقتِ چشمانِ آسمانی تو

ببارد، آر نه زمین غرق در گناه شده

ولی غزالِ غزل رفت و ابرِ بی‌پایان

به قحط‌سالِ دمشقی، تبی سیاه شده

زمین: فریب، زمان: رقصِ کاه‌ها در باد

و یک کدورتِ وحشی نثارِ ماه شده

هوای بی‌تونبودن همیشه دلگیر است

بیا بیا که دلم بی‌تو بی‌پناه شده

Aviron
Aviron
Elite College

 

۲.

و از پُشتِ شبِ اندوه سر زد صبحِ تنهایی… همین و بس

و ما در بْهت واماندیم: این جمعِ تماشایی! همین و بس

«تو در اندازه‌های ناگزیرِ ما نگنجیدی» غریبانه

و رفتن را فراخواندی بدین ایجاز و شیوایی: همین و بس

و باغِ خیسِ باران‌خورده معنای نگاهت بود اما وای

ز ظهرِ این کویرِ بی‌افق رفتی به‌تنهایی همین و بس

از آن دم ماه هم دیگر به روی من نمی‌تابد در این ظلمت

قناعت کرده‌ام تنها به یک ماهِ مقوایی همین و بس

و رقصِ خسته و تب‌دارِ آونگِ زمان با ماهِ بی‌معنی

به دیوارِ اتاقم می‌سراید گرمِ لحنِ یک هم‌آوایی: همین و بس

که شنبه روزِ زادن بود، روزِ خوبِ یک آغاز: رستاخیزِ باغِ رنگ!

ولی آدینه رنگِ بی‌توماندن چیست جز بی‌رنگِ رسوایی؟ همین و بس

بیشتر بخوانید:

۳.

ما و حضورِ گیجِ زمان و دوباره‌ها!

حجمِ حضورِ هستی ما، بی ‌اشاره‌ها!

یک اوجِ بی‌هبوط رقم زد تو را و من

ماندم اسیرِ گفتنِ این شعر پاره‌ها

آغاز گشته‌ای تو و پایان نصیبِ ماست

ای مطلعِ تمامی این سوگواره‌ها!

نامت به رنگِ خوابِ خدا بود و آسمان

بارید بر مزارِ تمامِ ستاره‌ها

سردی دست و داغِ دلِ ما روایتی ست

از التهابِ سایه میانِ شراره‌ها

طوفانِ نوح آمد اما به هم نخورد

خوابِ کویرِ باورِ ما سنگواره‌ها

روزان من «گذشت و شما برنگشته‌اید

گفتی دوباره صبر کن این هم دوباره‌ها»

نه!، شعر هم به وسعتِ چشمت نمی‌رسد

حتی به قیمتِ همهٔ استعاره‌ها!

نویسنده: فرشید سادات شریفی

همینک (آوریل ۲۰۱۹) محقق دانشگاه مک‌گیل هستم. دکتری‌ام را در زمینه زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه شیراز دریافت کردم و در آن مقطع بر روی ابعاد وجودی شعر معاصر فارسی کار می‌کردم.

مطلب پیشنهادی:

بهارخوانی با “سَماک”

سَماک با ارسال خبری به «هفته» از یکایک هموطنان و هم‌زبانان در کانادا، ایران و دیگر کشورها دعوت کرده است تا در صورت تمایل برای طرح «بهارخوانی» با این گروه همراه شوند

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *