قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
Fengye College Center
خانه / عمومی / آریانا / موفقیت‌های دختران و جوانان افغان در سالی که گذشت
گزارش فوربس

موفقیت‌های دختران و جوانان افغان در سالی که گذشت

نرگس هاشمی |

در فهرست سال 2019 مجلۀ فوربس، چهار جوان افغان به عنوان جوانان کارآفرین و موفق معرفی شده است.

مجلۀ فوربس همه ساله جوانان زیر 30 سال را که در کشورهای مختلف جهان در عرصه‌های گوناگون کارآفرینی ونوآوری، دستاورد و ابتکاراتی داشته و تغییرات چشمگیری در جامعه ایجاد کرده‌اند، معرفی می‌کند. در فهرست سال 2019 این مجله چهار جوان از افغانستان، سه زن و یک مرد، قرار دارند. شبنم راسخ، تمنا عاصی، فرشته کریم و مرتضی بهبود این چهار جوان موفق استند.

شبنم راسخ، ۲۹ ساله، یکی از بنیانگذاران نهاد «مکتب رهبری افغانستان» است. این نهاد برای بالا بردن کیفیت تحصیل دختران تلاش می‌کند.

تمنا عاصی، ۲۶ ساله، از رشتۀ طب فارغ شده است و در بخش آگاهی‌دهی دربارۀ حقوق کودکان و زنان فعالیت داشته است. خانم عاصی و تیم همراهش در آگاهی‌دهی در مورد منع آزمایش باکره‌گی در افغانستان نقش ارزنده‌یی داشته است که در نتیجۀ فعالیت‌های او و سازمانش، آزمایش باکره‌گی در افغانستان غیرقانونی اعلام شد.

Aviron
Aviron

 

فرشته کریم، ۲۷ ساله، یک کتابخانۀ سیار را در شهر کابل به نام «چهارمغز» با استفاده از یک بس شهری تاسیس کرد. کتابخانۀ چهارمغز با سفر به کوچه‌های شهر کابل و توقف در کنار مکاتب برای کودکان فرصت دسترسی به کتاب را فراهم کرده است. خانم کریم در این بس برای کودکان کتاب می‌خواند.

مرتضی بهبود، یکی از بنیانگذران رسانۀ آنلاین فرانسوی به نام «گیتی نیوز» است که در آن شمار زیادی از خبرنگاران پناهنده مشغول به کار استند. آقای بهبود در سال 2015 افغانستان را بنا به تهدید‌های امنیتی ترک کرد و در شهر پاریس «گیتی نیوز» را تاسیس کرد تا خبرنگاران پناهنده که به فرانسه می‌آیند، بتوانند در رشتۀ خبرنگاری کار کنند.

همچنان به اساس گزارش سایت بی‎بی‌سی شکردخت جعفری از ولایت دایکندی در مرکز افغانستان توانست اختراع دستگاه «دوزسنج» ثبت تششعات پرتودرمانی سرطان را در بریتانیا ثبت کند. او خودش سرطان دارد و پدرش در اثر این بیماری جان داده است. اما وی امیدوار است که دستگاه جدید به کمک بیماران سرطانی بیاید.

شکردخت جعفری

خانم جعفری در گفتگو با بی‌بی‌سی درباره این دستگاه گفته است که با استفاده از این دوزسنج که با استفاده از مهره‌های ساده شیشه‌ای ساخته، حالا می‌توان میزان اشعه‌ای را که بیماران سرطانی در زمان رادیوتراپی دریافت می‌کنند، با دقت بسیار بالا و در باره زمانی مناسب اندازه‌گیری کرد.

با دستگاهی که خانم جعفری ساخته در عمل می‌توان پرتودرمانی بیمار سرطانی را با دقت بسیار بالا بهینه‌سازی کرد.

او می‌گوید: «ساخت ماشین تمام اتومات خوانش دوزسنج که از منجوق‌های/مهره‌های شیشه‌ای ساخته بودم به حقیقت پیوست و اختراع هم به ثبت رسید. رساندن یک ایده به این مرحله کار آسانی نبود، مخصوصا که در طی یک سال گذشته هم با بیماری سرطان دست و پنجه نرم کردم و هم دوران حاملگی پسرم را می‌گذراندم.»

خانم جعفری آرزو می‌کند که کاش این دستگاه در دوره درمان سرطان خودش استفاده می‌شد. ولی زمانی که خودش تحت درمان بود؛ این ماشین هنوز تایید کمیته اخلاق پزشکی بریتانیا را نگرفته بود و تیم درمانی اجازه نیافت تا از این فناوری برای درمان خود مخترع استفاده شود.

او می‌گوید در تحقیقات دوره دوکتورایش در سال 2012 توانست سیستم بسیار ساده و قابل دسترس دوزسنج را معرفی کند که مشکلات فنی سایر دستگاه‌های مشابه موجود در بازار را نداشت.

خانم جعفری گفته است: «از اول صبح تا ناوقت شب را در لابراتوار می‌گذراندم تا نتایج آزمایش‌ها را هرچه سریع‌تر بدست بیاورم. باید هر دانه منجوق اشعه داده شده را دانه به دانه داخل سیستم خوانش می‌گذاشتم. سیستم خوانش منجوق را تا 350 درجه سانتی‌گراد حرارت می‌دادم و میزان اشعه‌ای که منجوق دریافت کرده بود به شکل نور مرئی آزاد می‌شد.»

و توضیح می‌دهد که با تلاش شبانه‌روزی، تمامی آزمایش‌های اولیه را تکمیل کرده و در کنفرانس‌های بین‌المللی به شکل مقاله علمی ارایه کرد.

شکردخت جعفری اولین‌بار در سال 1392 هجری شمسی خبرساز شد. زمانی که وزارت تحصیلات عالی افغانستان و دانشگاه ساری بریتانیا اعلام کردند که این دانشجوی دوره دکترای افغان توانسته، وسیله جدیدی را برای موثرتر ساختن پرتودرمانی برای کمک به درمان بیماران سرطان ابداع کرده است.

نتایج تحقیقات او بعد از شش سال اکنون به بار نشسته و امیدوار است که با توجه به هزینه کم این دستگاه، کشورهای فقیر و درحال توسعه و سازمان‌های بین‌المللی مانند سازمان بین‌المللی انرژی اتمی بتواند از این روش ارزان و موثر جهت کنترل کیفیت پرتودرمانی استفاده کنند.

زندگی نامه خانم جعفری

کارآفرین افغان

خانم جعفری متولد ولسوالی سنگ‌تخت ولایت دایکندی در مرکز افغانستان است. کودک خردسالی بود که خانواده‌اش در سال 1362خورشیدی به ایران مهاجر شد. شکردخت در سال 1375 وارد دانشگاه علوم پزشکی تهران در رشته تکنولوژی رادیولوژی شد. درجه لیسانس خود را از دانشگاه علوم پزشکی تبریز ایران در سال 1379 گرفت.

شکردخت در سال 1383 همراه با همسر و فرزند خود به افغانستان بازگشت. و در دانشگاه پزشکی کابل به عنوان استادیار شروع به کار کرد. علاوه بر تدریس، او در بخش‌های رادیولوژی در بیمارستان کودکان فرانسه در کابل مشغول به کار و نمایندگی وزارت آموزش عالی افغانستان را در کمیسیون مستقل انرژی اتمی این کشور نیز به عهده داشت.

او در سال 1389 با بورسیه سازمان بین‌المللی انرژی اتمی افغانستان برای گذراندن دوره کارشناسی ارشد در رشته فیزیک پزشکی وارد دانشگاه ساری بریتانیا شد و بعد از اتمام این دوره به دلیل نتیجه عالی توانست بورسیه دوره دکتری این دانشگاه را نیز بدست آورد.

شکردخت دوره دکترا را در مرکز فیزیک هسته‌ای و تشعشع دانشگاه ساری بریتانیا گذراند. به گفته خودش تاکنون نشر بیش از چهل مقاله علمی و ثبت دو اختراع را در کارنامه خود دارد. چندین مقاله علمی دیگر را نیز در دست نشر دارد.

منابع: رادیو صدای آلمان، بی‌بی‌سی و صفحات اجتماعی

نویسنده: هفته

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *