Fengye College Center
خانه / اخبار مونترال / فیلم‌هایی که حتما باید دید! بزودی در جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم مستند مونترآل
جشنواره مستند مونترال
مستند اکسدوس از بهمن کیارستمی دربارهٔ مشکلات افغانستانی‌ها برای خروج از ایران است.

فیلم‌هایی که حتما باید دید! بزودی در جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم مستند مونترآل

عباس محرابیان|

جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم مستند مونترآل، با نام اختصاری RIDM، در کنار جشنواره‌های مستند تورنتو (Hot Docs) و ونکوور (DOXA) یکی از سه جشنوارهٔ معتبر مستند در کاناداست. بیست و دومین دورهٔ این جشنواره از ۱۴ تا ۲۴ نوامبر برگزار می‌شود و ۱۵۴ مستند برگزیده از ۴۷ کشور جهان در آن اکران می‌شوند، که ۵۷ تا از آن‌ها کانادایی هستند. ۲۰ تا از این مستندها برای اولین بار است که اکران می‌شوند. در این جشنواره ۱۱ جایزه در زمینه‌های مختلف اهدا می‌شود. جشنواره بخش‌های دیگری نظیر کنسرت، میزگرد و گفت‌وگو با کارگردانان و کارگاه‌های آموزشی هم دارد که با مراجعه به وبگاه جشنواره، ridm.ca، می‌توانید ببینید.

Aviron
Aviron
Elite College

 

از ایران سه مستند در این جشنواره حضور دارند: اِکسُدوس (بهمن کیارستمی)، به نام شهرزاد یا اولین باغ آبجو در تهران (نرگس کلهر) و برزخ (فرید یاحقی). اِکسُدوس (Exodus) دربارهٔ‌ مرکز بازگشت مهاجران افغانستانی است که توسط ادارهٔ اتباع خارجی وزارت کشور اداره می‌شود. این مرکز مسئولیت ثبت‌نام و اعزام مهاجران افغانستانی را برعهده دارد. این فیلم اولین نمایش خود را سال گذشته در جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم مستند ایران «سینماحقیقت» تجربه کرد و موفق به کسب جایزهٔ بزرگ بخش مسابقهٔ بین‌الملل شد، و در اولین حضور بین‌المللی خود نیز در جشنوارهٔ فیلم مستند هات‌داکس امسال تورنتو به روی پرده رفت. مستند نرگس کلهر داستان سه مهاجر ساکن آلمان را به زیبایی در هم می‌آمیزد: دانشجویی ایرانی در آلمان تلاش می‌کند ساختن فیلمش را تمام کند. دومی در خیال راه‌اندازی یک باغ آبجو در تهران است. یک جوان هم‌جنس‌گرای سوریه‌ای نگران است که اجازهٔ اقامتش را تمدید نکنند و مجبور شود به کشورش برگردد. این مستند تاکنون در جشنواره‌های لایپزیگ آلمان و نگاه‌های حقیقی (Visions du Réel) سوئیس به نمایش درآمده است. در مستند کوتاه برزخ (Limbo)، فرید یاحقی تجربهٔ شش ماههٔ مهاجرتش به کانادا را به صورت فشرده به تصویر می‌کشد.

 

 

جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم مستند مونترآل بخشی به نام مقاومت (Resistance) دارد که در آن ۸ مستند از فعالان مدنی نمایش داده می‌شود: مستند‌هایی دربارهٔ برخورد ناعادلانهٔ نظام درمانی کانادا با بچه‌های بومی (Jordan River Anderson, The Messenger)، زندگی یک وکیل اسرائیلی که از حقوق فلسطینی‌ها دفاع می‌کند (Advocate )، سرگذشت گروهی از راهبه‌های فمینیست در کِبِک (Ainsi soient-elles)، مبارزهٔ اقوام بومی شمال آفریقا با معدن‌سازی که باعث نابودی زمین‌هایشان می‌شود (Amussu)، ماجرای تظاهرات دانشجویی سال ۲۰۱۳ برزیل (Espero tua (re)volta)، در کنار فیلمی که فجایع محیط‌زیستی را با حال و هوایی وسترن تصویر می‌کند (No Gold for Kalsaka)، نمونه‌هایی از مستندهای این بخش هستند.

بخش دیگری از این جشنواره که شامل ۶ مستند است، به بازخوانی تاریخ اختصاص دارد. یکی از جالب‌ترین آن‌ها مستند تشییع دولت (State Funeral) است که به مراسم تشییع جنازهٔ استالین و تأثیر آن بر روند کمونیسم در جهان اختصاص دارد. مستند دیگری در این بخش هست که در پنج قسمت سه‌ساعته سرگذشت زنان فیلم‌ساز را در سیزده دهه تصویر می‌کند (Women Make Film: A New Road Movie Through Cinema).

بخش دیگری از جشنواره که از ۹ فیلم تشکیل شده است، به ارتباط انسان با طبیعت اختصاص دارد. از جالب‌ترین آن‌ها فیلمی در قالب واقعیت مجازی (virtual reality) است که بیننده را به پارکی ساحلی در فلوریدا می‌برد و با نشان دادن تصاویری فوق‌العاده او را با تنوع محیط زیستی این منطقه آشنا می‌کند (SwampScapes).

بخش دیگری از جشنواره به مرور آثار دو فیلم‌ساز برجسته اختصاص دارد: لارا هورتاس میلان (Laura Huertas Millán)  فیلم‌ساز کلمبیایی ساکن فرانسه که در کار خود مستندسازی، قوم‌شناسی و هنرهای تجسمی را در هم آمیخته است، و لوک موله (Luc Moullet)  که به ساختن فیلم‌های هنری ساختارشکن که حماقت بشری را با طنزی تلخ به تصویر می‌کشد مشهور است.

 

 

جشنوارهٔ امسال با همکاری دانشگاه مونترآل کارگاهی در زمینهٔ طراحی موسیقی فیلم برگزار می‌کند که برای علاقمندان جالب توجه خواهد بود. این جشنواره دو میزگرد هم خواهد داشت که موضوعاتشان مستندسازی از افراط‌گرایی (Images of extremism) و ارتباط تئاتر و سینما (From theatre to cinema: documentary practices and ethics) هستند. در این جشنواره شاهد دو مناظره هم خواهیم بود که پس از اکران دو فیلم رخ می‌دهند: مستند اولی دربارهٔ موضوع جنجال‌برانگیز تجاوز جنسی است و عنوان مناظره گفت‌وگو دربارهٔ غیرقابل گفت‌وگو (Speaking the unspeakable) می‌باشد. مناظرهٔ دوم دربارهٔ تأثیرگذاری مجازات زندان برگزار می‌شود که پیش از آن مستند محکومیت (Conviction) پخش می‌شود.

یکی از برنامه‌های این جشنواره که از لحاظ فرمی منحصربه‌فرد است، صندلی داغ (Hotspot) نام دارد که به نحوهٔ بررسی درخواست مهاجران در ایتالیا اختصاص دارد. این نمایش به صورت ترکیبی از تجربهٔ واقعیت مجازی (virtual reality) و تئاتر مشارکتی (Participatory theatre) برگزار می‌شود: بینندگان نمایش نقش کسانی که درخواست مهاجرت را دارند ایفا می‌کنند و با شرایط واقعی حاکم بر مراکز مهاجرتی رودررو می‌شوند.

خلاصه این که، گستردگی بی‌نظیر برنامهٔ امسال باعث شده جشنوارهٔ مستند مونترآل برای علاقمندمان به حقیقت با هر گونه سلیقه‌ای چندین برنامهٔ جذاب در چنته داشته باشد.

نویسنده: هفته

مطلب پیشنهادی:

مکی غارف

داستان‌های رنج و امید | گزارشی از رونمایی کتاب “زنان مهاجر و روایت‌های درد و مقاومت”

قصه مکی را در این کتاب خواندم و به شدت تحت تاثیرش قرار گرفتم. روایت همه روزهای جنگ و فرار و برپا کردن یک انجمن دیگر در قزاقستان و بعد سفر به مونترال

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *