قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
Fengye College Center
خانه / باهمستان افغان و ایرانی در کانادا / اخبار مونترال / اجرای تئاتر “حقایق درباره لیلا دختر ادریس” در مونترال

اجرای تئاتر “حقایق درباره لیلا دختر ادریس” در مونترال

گروه هنری داروگ، به سرپرستی علی اسماعیلی، بعد از تئاتر «خوانش مجدد یک متن» که اوایل ماه مه امسال در مونترال به روی صحنه رفت، این بار به سراغ یکی از داستان‌های «بهرام بیضایی» نویسنده و کارگردان بزرگ ایرانی رفته و سرگذشت دختری به نام «لیلا» را برای اهالی مونترال روایت خواهند کرد. داستانی درباره سفر لیلا از لایه‌های زیرین جامعه و خانواده به درون خودش برای کشف هویت و چهره واقعی زندگی.

 

Aviron
Aviron

 

علی اسماعیلی که در اجرای پیشین خود به دست روی موضوع «سانسور» در نمایشنامه «Reader » نوشته آریل دورفمان، نویسنده سرشناس آمریکای لاتین گذاشته بود، این بار در «حقایق درباره لیلا دختر ادریس» به سراغ داستان «هویت» رفته است. این تئاتر که در واقع برداشتی از فیلمنامه‌ای به همین نام نوشته بهرام بیضایی است، داستانی ساده اما عمیق و تاثیرگذار از جامعه و برهم‌کنش‌های آن به تصویر می‌کشد که جذابیت و همدلی زیادی را برای مخاطب به ارمغان خواهد آورد. شاید بیش از همه برای زنان ایرانی که سالیان درازی را در برهه‌های مختلف فرهنگی و اجتماعی به دنبال هویت خود جستجو و کنکاش کرده‌اند.

علی اسماعیلی، کارگردان تئاتر «حقایق درباره لیلا دختر ادریس» درباره این تئاتر نوشته است:

«تصویر این سال‌های «بهرام بیضایی» سرشار از افسوس و حسرت از دست رفتن آن همه توانایی او است. مردی که تمام این سال‌ها یک تنه نوشته و پشت نوشته‌هایش ایستاده و چندان بی‌مهری دیده که حالا در جای دیگری خارج از بستر زبان فارسی منزل کرده و هنوز یکه‌تاز عرصه سینما و تئاتر ایران است. راستش با اینهمه جایزه‌بگیرهای واقعی و ساختگی این سال‌های سینمای ایران؛ هنوز هم از هر کسی اعم از مستقل و غیرمستقل، باسواد و بی‌سواد، هنردوست و عافیت‌طلب بپرسیم که بهترین فرد سینما یا تئاتر ایران کیست، نام بهرام بیضایی در صدر است و هر کسی دستی برآتش دارد، می‌داند که این مرد یگانه است.

اما از سویی دست بردن به سوی متن‌های بیضایی، سخت است و ترس از اجرا همیشه وجود دارد. دریافت زبان منحصر به فرد و بر ساخته‌ی بیضایی، کاری سخت است که هر کسی به قدر همت خویش از آن تفسیری دارد. پس اگر در جایی بگوید که من با هر برداشتی موافقم مگر برداشت احمقانه، راه را بر هر برداشتی، می‌بندد. گو اینکه هرگز به هیچ کارگردانی مجوز هیچ کاری نمی‌دهد. از آن سو دست بردن در این زبان، کار سختی است و برهم‌زدن نظم متعارف آن هر چند به استادانه‌ترین شکل ممکن، چهره کار را تغییر می‌دهد.

 فیلم‌نامه‌ها اما چیزهای دیگری هستند. فیلم‌نامه را برای انتشار نمی‌نویسند. فیلم‌نامه را برای ساخت می‌نویسند. نویسندگان و کارگردانانی که مثل بیضایی، دارای وجاهت و توانایی خاصی هستند، در هر کجای دنیا که باشند، برایشان امکانات ویژه‌ای برای ساخت وجود دارد. اما تمام سال‌های گذشته، فیلمهای بیضایی با بی‌مهری مواجه شدند و البته حتم دارم که کسانی از او دعوت کرده‌اند که به او راهنمایی‌های دوستانه‌ای بکنند تا بتواند فیلم‌هایش را بسازد و حتم دارم که به ریششان خندیده است. اما حسرت ساخت آنها چون زخمی ابدی در جان نویسنده مانده است. «مقصد»، «حقایق درباره لیلا دختر ادریس»، «اشغال»، «طلحک، آهو، سلندر و دیگران» و …. همه از این دست هستند. چه کسی می‌داند که طومار شیخ شرزین، چه مایه به فرهنگ و ادبیات وهنر ما می‌افزود اگر در جای خود ساخته می‌شد. چه کسی می‌داند که چه دردی بر دل آدمی می‌ماند، وقتی این فیلمنامه‌ها را همچون جنینی مرده در قفسه‌های کتابخانه‌ها می‌بیند. بچه‌هایی که امید می‌رفت، روزی آبروی جهان باشند و حالا هیچ.

قلم بیضایی را هچ سانسوری نمی‌تواند از کار بیندازد. «صادق هدایت» با این همه دشمنی‌ها و رذالت‌ها، همچنان بر تارک ادبیات می‌درخشد. چه کسی می‌تواند «ساعدی» را از ما بگیرد؟ این همه تلاش، صدای «شجریان» را نتوانست محو کند. اما همه این‌ها تنها برای ما حسرتی بر دل می‌گذارد. حسرت اینکه کاش هر کدام از این آثار در زمان خود ساخته می‌شدند و ای کاش نمی‌گفتیم: ای کاش!»

سماک

 

نویسنده: هفته

مطلب پیشنهادی:

نثار ظریفی کارگردان افغان

هنر به معنی واقعی کلمه انسانی‌ترین کنش موجود در بشریت است

استقبال و بازخورد اولین اثر نثار ظریفی در مقام نویسنده و کارگردان باعث می‌شود تا از طرف موسسه پژوهشی کودکان دنیا پیشنهاد اجرای نمایشی مشترک با نوجوانان ایرانی و افغانستانی را به دست بیاورد. این نمایش در سال ۹۴ به نام «قصه دخترای ننه دریا» در تماشاخانه نوفل‌لوشاتو به اجرا درآمد. او چندین پرفورمنس دیگر را نیز کارگردانی کرد. اکثرا به شکل خصوصی و به‌صورت تک اجرا نمایش داده شد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *