Fengye College Center
خانه / عمومی / مقاله ها / دیدگاه / خوانندگان / شعرهایی به مناسبت تولد استاد محمدرضا شجریان
استاد شجریان

شعرهایی به مناسبت تولد استاد محمدرضا شجریان

 

۱. رباعی

دست نفست ستاره‌ها را چیده است

شب با دفِ ماه، تا سحر رقصیده است

همچون سحر از عطر اذان سرشاری

انگار لب تو را خدا بوسیده است!

(ایرج زبردست)

Aviron
Elite College
Aviron

 

۲. صد پنجره

صد پنجره آواز می‌خوانی، من امّا نه

با زیر و روی ساز می‌خوانی، من امّا نه

آبشخور این حنجره روح خدایان است

در پردهٔ اعجاز می‌خوانی، من امّا نه

حتی اسیر خاک باشی قرن‌های قرن

از نای مرغان بازمی‌خوانی، من امّا نه

با «ناز لیلی» با «دل مجنون» هم‌آوایی

در دستگاه راز می‌خوانی، من امّا نه

«داوود» این عصری تو، من «حافظ» نخواهم شد

تو مثل وحی آواز می‌خوانی، من امّا نه.

(مهدی فرجی)

 

۳. غزل

ای خسروِ آواز به ایران شجریان
ای مردِ خدا قاری قرآن شجریان
بر بامِ بلندِ هنر و خلوت دل‌ها
روشن‌تری از مهرِ درخشان شجریان
بسیار زمان آید و تاریخ نبیند
مثلِ تو یکی اخترِ تابان شجریان
تا از غمِ «بیدادِ» بتان نغمه سرودی
بلبل به فغان شد به گلستان شجریان
مستی بدهد اوجِ صدای تو در آن دم
چون مِی به همه باده‌پرستان شجریان
«رسوای دل» و «رازِ دل» و «گنبدِ مینا»
خواندی همه چون بلبلِ دستان شجریان
در خلوتِ انسِ گل‌وبلبل نتوان گفت
دَستان بشود چون تو غزل‌خوان شجریان
امّا چه شده دیرزمانی است نباشد
صهبای توای چشمهٔ جوشان شجریان
هنگامِ غروبِ رمضان از چه نیاید
آوای توای مرغِ خوش‌الحان شجریان
هستند ز بیماری تو مردمِ ایران
چون طرّهٔ دلدار پریشان شجریان
ما «دلشدگان» غیرِ دعا هیچ نداریم
بهرِ تو و بر درگهِ جانان شجریان
از خالقِ هستی ز سرِ صدق بخواهیم
سالم بشوی باز و گل‌افشان شجریان
«تنها» نه‌فقط در دلِ من خوب و عزیزی
هستی به دلِ مردمِ ایران شجریان

(محمدعلی سلیمانی‌مقدم «تنها»)

شجریان

۴. صد پنجره (غزل)

بخوان که از صدای تو سپیده سر برآورَد

وطن، ز نو،‌ جوان شود، دمی دگر برآورَد

به روی نقشه وطن، صدات چون کند سفر

کویر سبز گردد و سر از خزر برآورَد

برون ز ترس و لرزها، گذر کند ز مرزها،

بهارِ بیکرانه‌ای به زیب و فر برآورَد

چو موجِ آن ترانه‌ها برآید از کرانه‌ها

جوانه‌های ارغوان ز بیشه سر برآورَد

بهار جاودانه‌ای که شیوه و شمیم آن

ز صبرِ سبزِ باغ ما گل ظفر برآورَد

سیاهی از وطن رمد، سپیده‌ای جوان دمد

چو آذرخشِ نغمه‌ات ز شب شرر برآورَد

شب ارچه های و هو کند، ز خویش شست‌وشو کند

در آن زلال بیکران دمی اگر برآورَد

صدای توست جاده‌ای که می‌رود که می‌رود

به باغ اشتیاق ما وزان سحر برآورَد

بخوان که از صدای تو، در آسمان باغ ما

هزار قمریِ جوان دوباره پر برآورَد

سفیرِ شادی وطن، صفیر نغمه‌های توست

بخوان که از صدای تو سپیده سر برآورَد

(دکتر محمدرضا شفیعی‌کدکنی)

نویسنده: فرشید سادات شریفی

همینک (آوریل ۲۰۱۹) محقق دانشگاه مک‌گیل هستم. دکتری‌ام را در زمینه زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه شیراز دریافت کردم و در آن مقطع بر روی ابعاد وجودی شعر معاصر فارسی کار می‌کردم.

مطلب پیشنهادی:

منصور ضابطیان

پادکستی ویژه به مناسبت تولد خسرو آواز ایران

این پادکست کار منصور ضابطیان است که در ده پرده به صدای جاودانهٔ بی‌بدیل هنرِ معاصر محمدرضا شجریان می‌پردازد

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *