Fengye College Center
خانه / عمومی / آریانا / مقام و منزلت زن در افغانستان، نهضت و آزادی – اسارت و خشونت
نهضت و آزادی

مقام و منزلت زن در افغانستان، نهضت و آزادی – اسارت و خشونت

حبیب عثمان

کشور افغانستان از خود فرهنگ و تاریخ باستانی دارد. آنانی که از فرهنگ اصیل و افغانیت خود فاصله گرفته‌اند زندگی باشندگان قدیم این سرزمین را بیاد آرند که چگونه مردم افغان در صلح و صفا، دوستی و صمیمیترزیستند. مرد و زن در ساختار و پیشرفت جامعه؛ دفاع از میهن و تربیت فرزندان خویش نقش مشترکی داشتند. حق و حقوق زن و خانواده به جایش استوار، احترام و هم دیگر پذیری بین مردم حکم فرما بود.

نظری به گذشته‌های دور بیآندازیم، درخانواده‌های قدیم این سرزمین، زن مقام و منزلت والای داشت. «مادر با وجودی که صاحبِ خانه به شمار می‌رفت، در تربیت دختران خویش وظیفه بزرگی داشت و در تربیت پسران بطور مساوی توجه می‌شد. زن و شوهر در خانه اختیارات مساوی داشتند و امور اداره خانه خود را هر کدام به تقسیم و سهم خود اجرا می‌نمودند یعنی کار‌های خارج منزل، دهقانی، کشت و زراعت، شکار و محاربه متعلق به مردها؛ تربیت طفل، پختن خوراک، دوختن لباس و مراقبت امور داخلی منزل کار زن‌ها بود».

در گذر تاریخ زنان افغان راه‌های پر نشیب و فرازی را طی نموده گهی آزاد و گاهی مقید به محیط خانه شده‌اند تا این که نهضت زن در کشور به میان آمد.

با تأسیس مکاتب زنان افغان شامل مدرسه شدند. آن‌ها نیز مانند مردان با عقب مانی‌های جامعه در نبرد و پیکار بودند. بعد از اتمام دوره تحصیل به مراکز عالی تحصیلی پذیرفته شده شامل دانشگاه میشدند و جهت کسب تحصیل خارج از کشور می‌رفتند. زنان در رشته‌های طب، انجنیری، سیانس، اقتصاد، حقوق و ادبیات مشغول کار و فعالیت بودند، در بهترین پُست (مقام )‌های دولتی اجرای وظیفه می‌نمودند و در دوره‌های مختلف صدارت در کابینه وزرا مقام‌های وزارت به آن‌ها داده شده بود.

 نهضت زن در افغانستان

«نهضت زن در افغانستان برای بار اول در دوره شاه امان الله خان به میان آمد. در سال ۱۹۲۰ میلادی اولین مکتب زنانه به نام مستورات بنیان گذاشته شد. سپس مکتب طبیه به معلمی معلم‌های جرمنی و ترکی تأسیس شد. جریده ارشاد نسوان در سال ۱۹۲۲ تأسیس گردید. انجمن حمایت زنان کابل داخل فعالیت شد دوازده نفر وکلای زنان کابل اداره آن انجمن را بدست گرفتند. تأسیس مکاتب و شفاخانه‌های زنان هدف دولت اعلان گردید. اما نهضت‌های عصر امانی به شکست مواجه شد. ادارات دولتی و مکاتب را مسدود نمودند. وقتی نادر شاه به سلطنت رسید اولین کاری که نمود انسداد مکاتب زنانه، انجمن زنان و جریده ارشاد نسوان کابل بود. دختران افغان را از کشور ترکیه که به تحصیل رفته بودند، اجبارآ رجعت داد و زیر چادر و دلاق مستور نمود. اما‌هاشم خان صدراعظم در زیر جبر زمان در سال ۱۹۴۱ میلادی در لوایح معارف تجدید نظر نموده تأسیس مدارس زنانه را در نظر گرفت و لیسه زنان کابل را تأسیس کرد. در دوره صدارت شاه محمود خان مکاتب زنان تأسیس و توسعه یافت، مؤوسسه نسوان در سال ۱۹۴۹ میلادی بوجود آمد. مجله میرمن منتشر شد سالون خزان، نمایشگاه هنر دستی، بنیاد کودکستان در کابل کار همین دوره است».

«نهضت زن برای دومین بار در زمان صدارت داوود خان روی دست گرفته شد. یکی از اقداماتی عمده‌ای او کشف حجاب بود که در سال ۱۹۵۸ صورت گرفت. رفع حجاب در زمانی صورت گرفت که زمینه برای آن کم و بیش آماده شده بود، به عکس‌العمل‌های منفی مواجه نشد بلکه به زنان امکان داده شد تا آهسته آهسته از چهار دیوار خانه خارج شده در فعالیت‌های اجتماعی سهم بگیرند. حرکت به سوی جهان نو، تجدید و نوگرایی توسعه و رشد نمود».

زنان افغان هر زمانی که در راه پیشرفت و ترقی گام برداشته اند با مشکلات و موانعی مقابل شدند.

زن برای شکنجه دادن، زنده سوزندان، سنگسار کردن به اسارت و قید کشیدن نیست. زن نیمی از پیکر جامعه است. بیایید از خود سوال کنیم چرا با زن رفتار خشونت آمیز شود؟

منابع : معلوماتی مختصر از آثار معتبر تاریخی افغانستان برداشته شده.

نویسنده: هفته

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *