Fengye College Center
خانه / جامعه / «دکتر خ»، مهاجر ایرانی، آخرین ناجی بیماران لایم در کبک | موفقیت‌های پزشکی دکتر امیر خدیر
امیر خدیر

«دکتر خ»، مهاجر ایرانی، آخرین ناجی بیماران لایم در کبک | موفقیت‌های پزشکی دکتر امیر خدیر

خسرو شمیرانی و گروه ترجمه هفته|
پرونده قسمت اول|

پرونده قسمت دوم: درباره امیر خدیر، پزشک و سیاستمدار مردمی کبک

 

امیر خدیر در جامعه ما بیشتر به عنوان یک سیاستمدار شناخته شده است. برخی با خط سیاسی او موافق و برخی مخالف آن هستند اما کمتر کسی می‌تواند او را بشناسد و دربرابر تلاش‌های فراوان و مردم‌داری پیوسته‌اش، کلاه از سر برنگیرد. اگرتا یک سال پیش به طور مرتب در رسانه های عمومی درخبرهای سیاسی او موضوع خبر می‌شد، در روزهای گذشته یک امر انسانی وی را تیتر اخبار کرده است: تلاشِ متفاوت وی برای سلامت بیمارانی که از همه جا ناامید شده‌اند. این پزش ایرانی تبارِ کبکی می‌خواهد آن دسته از بیماران مبتلا به لایم را که احساس می‌کنند سیستم درمانی آن‌ها را به حال خودشان رها کرده، درمان کند.

 

مبتلایان به لایم در فیسبوک از کار او تمجید می‌کنند و در گروه‌های فیسبوکیِ خود از وی به عنوان «متخصص مهربان»، «ناجی ما» یا به زبان ساده «دکتر خ» یاد می‌کنند. او کسی جز امیر خدیر پزشک ایرانی مقیم کبک نیست.

 

Aviron
Elite College

 

به طوری که روزنامه مونترالی لاپرس گزارش کرده است، پزشکان برای بیماران مبتلا به بیماری مزمن لایم که در نتیجه گزش کنه ایجاد می‌شود، بی‌ملاحظه و به طور فله‌ای آنتی‌بیوتیک تجویز می‌کنند بدون این که گاهی حتی به لحاظ علمی وجود نوع مزمن بیماری لایم در بدن آن‌ها ثابت شده باشد. یک خانواده چهارنفره کانادایی (پدر و مادر و دو بچه هفت و چهار ساله) ساکن منطقه بوپور Beauport که از سال‌ها پیش از بیماری لایم رنج می‌برند، از جمله بیمارانی هستند که به کارآیی روش درمانی دکتر خدیر چشم امید دارند. البته احتمال این که چهار عضو یک خانواده توسط یک کنه ناقل بیماری لایم در یک منطقه غیرآندمیک گزیده شوند، بی‌نهایت کم است.

پزشکان در بررسی‌های خود به اتفاق به این نتیجه رسیده‌اند که بیماری لایم از طریق نیش نوعی کنه پاسیاه که حامل باکتری بورلیا بورگدورفری Borrelia burgdorferi است، منتقل می‌شود. این حشره که با گرم شدن زمین به مناطق شمالی مهاجرت می‌کند، هنوز در منطقه کبک دیده نشده است.

 

امیر خدیر

 

پزشکان درباره روش‌های موثر درمان بیماری لایم اتفاق نظر ندارند و هزینه‌های این بیماری نیز به حدی بالا است که گاهی ده‌ها هزار دلار برای روش‌های مختلف درمان این بیماری هزینه می‌شود و حتی گاهی خانه، بازنشستگی و همه پس‌اندازهای بیمار نیز در این راه صرف می‌شود. اما سوال این است که آن دسته از بیمارانی که امکانات و پول لازم برای این کار را ندارند، چه باید بکنند؟ تا مدت‌ها این بیماران کاری نمی‌توانستند انجام دهند. اما از یک سال پیش آن‌ها پزشک منجی خود را پیدا کرده‌اند. این پزشک که یک میکروبیولوژیست و متخصص بیماری‌های عفونی است حاضر شده است در زمینه درمان لایم اجماع علمی را به چالش بکشد و یک درمان طولانی آنتی‌بیوتیکی برای بیماران تجویز کند ضمن این که این پزشک بیمه درمانی «کارت خورشید» را هم قبول دارد.

 

امیر خدیر که در گذشته از چهره‌های شاخص حزب همبستگی کبک و حامی سرسخت قشرهای محروم بوده، اکنون رسالت جدیدی برای خود تعریف کرده است: کمک به بیماران ناامید.

 

همین پزشک درمان خانواده چهار نفره ساکن بوپور را نیز بر عهده گرفته است. مادر این خانواده می‌گوید که پسر چهار ساله‌اش ظاهرا درمان شده و دوره درمانش به تدریج به پایان می‌رسد. این پسربچه در هشت ماه اخیر «سه آنتی بیوتیک با دوز حداکثری» مصرف کرده است.

به نوشته لاپرس امیر خدیر در حیطه کار تخصص خود آن‌قدر شهرت پیدا کرده که انتظار برای ملاقات با او در مطبش گاهی 9 ماه نیز طول می‌کشد. مبتلایان به لایم در فیسبوک از کار او تعریف و تمجید می‌کنند و در گروه‌های فیسبوکی خود از وی به عنوان «متخصص مهربان»، «ناجی ما» یا به زبان ساده «دکتر خ» یاد می‌کنند. او کسی جز امیر خدیر پزشک ایرانی مقیم کبک نیست.

امیر خدیر آن‌قدر برای بیماران مبتلا به لایم یا آن‌هایی که تصور می‌کنند این بیماری را در خود دارند، معروف و مردمی شده که انتظار برای ملاقات با وی در مطبش گاهی 9 ماه هم طول می‌کشد. اما در جامعه پزشکان کبک در خصوص روش‌های تشخیصی و به ویژه روش‌های درمانی امیر خدیر اتفاق نظر وجود ندارد.

 

برخی روزها تا نزدیک نیمه شب در بیمارستان به امور بیماران مبتلا به لایم رسیدگی می‌کند. در حال حاضر 150 بیمار لایم که تحت درمان او هستند، با مشکلات زیادی روبه‌رو هستند و پرونده‌های پزشکی حجیمی دارند.

 

امیر خدیر که در گذشته از چهره‌های شاخص حزب همبستگی کبک و حامی سرسخت قشرهای محروم بوده، اکنون رسالت جدیدی برای خود تعریف کرده است. امیر خدیر اکنون می‌خواهد بیماران ناامیدی را که جامعه پزشکی نتوانسته است برای آن‌ها کار مفیدی انجام دهد، نجات دهد و حتی برای تحقق هدف خود در این زمینه حاضر است  نظام پزشکی را نیز به چالش بکشد.

برخی روزها تا نزدیک نیمه شب در بیمارستان پی‌یر-لو گردور Pierre-Le Gardeur در منطقه تربورن Terrebonne به امور بیماران مبتلا به لایم رسیدگی می‌کند. در حال حاضر یکصد و پنجاه بیمار لایم که تحت درمان او هستند، با مشکلات زیادی روبه‌رو هستند و پرونده‌های پزشکی حجیمی دارند.

امیر خدیر در مصاحبه خود با لاپرس می‌گوید: «افرادی که برای دیدن من می‌آیند در واقع همه راه‌های ممکن را برای درمان بیماری خود طی کرده‌اند. آزمایش‌های زیادی برای تشخیص بیماری خود انجام داده‌اند که همه بی‌حاصل بوده است. آن‌ها وقتی به این جا می‌آیند با خود می‌گویند شاید این آخرین روش درمان نیز به زحمتش‌ بیارزد.»

بنابراین اصلا جای تعجب نیست که برخی از بیماران دکتر خدیر از مناطق بسیار دور مثل شیبوگامو Chibougamau به این‌جا می‌‌آیند. خدیر تنها پزشک استان کبک است که این روش درمانی را برای بیماران خود تجویز می‌کند. چرا که فقط اوست که توانسته است بدون این که مورد توبیخ و ملامت قرار گیرد از عقاید رایج و سنن متعارف در جامعه پزشکی فاصله بگیرد. خدیر خود معتقد است که شهرت عمومی که از آن بهره می‌برد به وی در این زمینه مصونیت بخشیده است.

امیر خدیر می‌گوید: «من کارم را در یک چارچوب عمومی بدون هیچ پنهان‌کاری انجام می‌دهم. خیلی صریح به بیمارم می‌گویم: این‌ها داروهای مدنظر من است. نمی‌دانیم که آیا این یک روش تشخیص مناسب است اما به نظر من تنها آزمایش تشخیص واقعی بیماری، همان درمان است.»

 

آقای دکتر خدیر از تعهد و تلاش شما قدردانی می‌کنیم

در روزهای 18 و 20 ژوئن در روزنامه اینترنتی لاپرس دو مقاله به قلم ایزابل هشی منتشر شده که درباره درمان بیماری لایم Lyme، بود. به نوشته این روزنامه بعد از انتشار این مقاله‌ها، روزنامه لاپرس چندین نامه از طرف بیماران دکتر امیر خدیر دریافت کرد. این روزنامه یکی از نامه‌ها را مدتی پیش منتشر کرد. متن نامه مذکور در زیر آمده است.

 

نامه سپاسگزاری یک بیمار از دکتر امیر خدیر

در روزهای اخیر صحبت‌های زیادی درباره درمان طولانی مدت بیماری مزمن لایم با استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها توسط برخی پزشکان از جمله دکتر امیر خدیر در استان کبک مطرح شده است.

من هیچگونه ادعای علمی یا هیچ هدف سیاسی و اقتصادی ندارم که بخواهم از آن دفاع کنم و هیچ وقت دوست نداشته‌ام که خودم را مطرح کنم یا مورد توجه رسانه‌ها قرار گیرم. اما با خواندن روزنامه‌ها و گوش دادن رادیو در هفته‌ای که گذشت، تمایل پیدا کردم ماجرایی را که تجربه کرده‌ام برای دیگران هم تعریف کنم.  شاید هدفم از این کار این باشد که به افکار و ایده‌هایی که در روزهای اخیر در زمینه درمان بیماری لایم مطرح شده است، برخی نکات ریز و جزیی را اضافه کنم، شاید هم صرفا به خاطر این که بگویم در زندگی صرفا همه چیز کاملا سیاه یا کاملا سفید نیست.

از دو یا سه روز پیش  وزارت بهداشت کانادا به شهروندان توصیه می‌کند در برابر خطر گزش کنه که می‌تواند ناقل بیماری لایم و عامل عفونت‌های چندگانه باشد، اقدامات و تدابیر پیشگیرانه لازم را انجام دهند. اگر تابستان امسال به طور اتفاقی با گزش کنه مواجه شدید، خیلی سریع در مراکز درمانی مراقبت‌های لازم از شما به عمل خواهد آمد و برای این که نیش کنه در بدن شما عفونت ایجاد نکند، اقدامات پیشگیرانه لازم برای شما صورت خواهد گرفت. به نظر می‌رسد که اگر بیماری لایم تازه باشد پزشکان در خصوص راه‌های مقابله با این بیماری و جلوگیری از ایجاد عفونت‌های ناشی از نیش کنه دستورالعمل‌های مشترکی را توصیه می‌کنند. اما اگر همانند مورد من نیش کنه به سال‌ها قبل بر‌گردد، پزشکان نسخه‌ مشترکی برای درمان این بیماری مزمن ارائه نمی‌کنند. و مسئله‌ای که در این زمینه به نظر من از همه چیز بدتر است این است که خیلی‌ وقت‌ها وجود بیماری مزمن لایم نیز در بدن شما تایید نمی‌شود.

 

آیا بیماری لایم «هدیه» پنتاگون به مردم آمریکای شمالی است؟ در روزهای گذشته گزارش هایی درباره احتمال نقشِ پنتاگون در تزریق عامل های بیماری زا به کنه و انتقال بیماری از طریق این حشره پخش شد. گزارش ها تا جایی پیش رفته که کنگره آمریکا ناچار به بررسی موضوع شده است.

 

من حدود هشت سال پیش در خانه‌‌ام در منطقه لانودییر Lanaudière دچار گزش کنه شدم و بیست و چهار تا سی و شش ساعت بعد کنه را در پشتم پیدا کردم. در آن زمان من کنار یک رودخانه کوچک نزدیک محل زندگی‌ام ساقه‌های سرخس خوراکی جمع می‌کردم. در آن زمان هیچ ترسی از ابتلا به بیماری لایم نداشتم چرا که اساسا این بیماری برای من ناشناخته بود. من در عین حال سال‌های گذشته در آمریکا نیز طبیعت‌گردی کرده‌ام، به پیک‌نیک رفته‌ام یا در باغ‌های میوه که محل‌های خطرناکی برای ابتلا به این بیماری است، کار کرده‌ام.

در ادامه مشکلات جسمانی پراکنده‌ای را تجربه کردم. خستگی مفرط، دردهای عضلانی یا دردهای عصبی از آن جمله بود. به مرور زمان این مشکلات و دردها حالت مزمن پیدا کردند. به پزشکان، عصب شناسان، فیزیوتراپ‌ها، ماساژ درمان‌گرها،‌ کاردرمانگرها، متخصصان بیماری‌های استخوانی و هم‌چنین متخصصان طب سوزنی  متعددی مراجعه کردم. آزمایش‌های زیادی هم از قبیل اکوگرافی، رادیوگرافی، رزونانس مغناطیسی انجام دادم و پزشکان داروهای مختلفی از جمله آرامبخش‌های عضلانی، ضد التهاب و … برایم تجویز کردند. پیامدها و آثار جانبی این بیماری از قبیل زمان‌های طولانی نوبت دهی پزشکان و مراکز درمانی که گاهی ماه‌ها طول می‌کشید، دست کشیدن اجباری از کار و هزینه‌هایی که این بیماری روی دست بیمار می‌گذارد ناامیدی و سرخوردگی را برای او به همراه می‌آورد.

در نهایت فیبرومیالژیا در من تشخیص داده شد که البته بعدا زیر سوال رفت. با این حال من شرایط کار کردن را پیدا کردم. لازم به ذکر است که ما یک شرکت فرآوری مواد غذایی و  محصولات کشاورزی داریم. شرایط سختی داشتم، گاهی همه جای بدنم درد می‌کرد و حتی بعضی وقت‌ها دیگر هیچ رمقی نداشتم.

سال گذشته من برخی آزمایش‌های خون رایج در آمریکا و اروپا را که برای بیماری لایم مزمن موثر واقع شده است، انجام دادم. یک پزشک خانواده به من گفت که دکتر خدیر بیمارانی مثل من را پذیرش می‌کند. این پزشک اذعان داشت که تا آن موقع هیچ چیز وضعیت مرا بهتر نکرده بود و دیگر درمان جدیدی هم برای ارائه کردن به من وجود نداشت.

من در ادامه تحت نظر دکتر خدیر قرار گرفتم. شخصا آدمی نیستم که طرفدار دارو باشم و همیشه تا حد ممکن کمترین مقدار دارو را مصرف کرده‌ام.

دکتر خدیر مقدار یا نوع آنتی‌بیوتیک‌های تجویزی را تغییر داد تا از آثار جانبی زیان‌بار آن‌ها جلوگیری کند. دکتر خدیر یک نظارت و پیگیری واقعی روی بیماری دارد هر چند گاهی این کار مستلزم ساعت‌ها انتظار در محل کار اوست. دکتر خدیر واقعا مشغله‌های زیاد و سنگینی دارد.

اما نتیجه کار این است که امروز با گذشت یک سال از این ماجرا، هشتاد و پنج تا نود درصد از عوارض بیماری در من از بین رفته است. این بهبود پس از هفت سال تلاش و تحقیق حاصل شد و از مدتی پیش من دیگر آنتی‌بیوتیک هم مصرف نمی‌کنم.

من نسبت به آنتی‌بیوتیک‌ها حساس بودم اما همه چنین وضعیت و چنین مشکلی را ندارند ضمن این که آثار جانبی مصرف این داروها در مقایسه با نتایجی که از مصرف آن‌ها حاصل می‌شود، قابل اغماض است.

آقای دکتر خدیر از حمایت، تعهد و علاقه شما به درمان واقعا سپاسگزارم.

 

نویسنده: خسرو شمیرانی

مطلب پیشنهادی:

امیر خدیر

درباره امیر خدیر، پزشک و سیاستمدار مردمی کبک

امیر خدیر سرانجام در سال 1990 مدرک دکترای خود را در رشته پزشکی از دانشگاه لاوال گرفت و در سال 1997 نیز تخصص خود را در رشته میکروب‌شناسی و بیماری‌های عفونی دانشگاه مونترال به پایان رساند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *