Fengye College Center
خانه / عمومی / آریانا / روز بین‌المللی زنان بیوه و مشکلات زنان بیوه در افغانستان

روز بین‌المللی زنان بیوه و مشکلات زنان بیوه در افغانستان

گردآوری: نرگس هاشمی|

بر بنیاد آمار وزارت کار و امور اجتماعی افغانستان، حدود 600 هزار زن بیوه در افغانستان زندگی می‌کند و با افزایش خشونت‌ها و انفجار و انتحار روز به روز به این ارقام اضافه می‌گردد.

روز یک‌شنبه 23 جون برابر بود به روز بین‌المللی بیوه زنان که در برخی از کشورها از این روز گرامی‌داشت به عمل می‌آید و افغانستان نیز از جمله کشورهای است که به دلیل جنگ و ادامه خشونت‌ها شمار قابل ملاحظۀ زنان بیوه را دارد. وزارت کار و امور اجتماعی هم‌چنان گفته است که هفتاد هزار بیوه، نان‌آور خانواده‌های‌شان استند. بیش از ۵۰ درصد بیوه‌ زنان کار دستی می‌کنند و ۳۸ درصد آنان در دفترها کار می‌کنند.

 

Elite College
Aviron

 

سازمان ملل 23 جون را روز جهانی بیوه‌گان نام‌گذاری کرده ‌است و این روز را از بهر رسیده‌گی به مشکلات بیوه‌ها برگذار می‌کنند.

تاج بی‌بی، بیوه زن ۵۵ ساله که باشنده ولایت کندهار است به تلویزیون خورشید گفت که پنچ کودک‌اش را با «مشکلات زیاد» پرورش کرده است.

تاج بی‌بی گفت که پس از مرگ شوهراش در یکی از مکاتب این ولایت به عنوان معلم به تعلیم و تربیه کودکان پرداخت و از همین طریق امرار معیشت می‌کند.

خانم تاج افزود: «با استفاده از معاش معلمی کودکانم را بزرگ کردم و حالا هیچ چیزی به شمول زمین، سرای و دوکان ندارم. فقط همین معاش‌ام است که با اولادهایم خرج و مصرف می‌کنم که حالا با بسیار مشکلات زیاد مواجه هستم.»

بی‌بی‌کو، زن 60 ساله‌یی است که با چهار فرزندش در گوشه‌یی از کابل زنده‌گی می‌کند. او با دختر 13 ساله‌اش دکانی کوچکی را اداره می‌کند.

یاسمین، دختر بی‌بی‌کو، به تلویزین طلوع گفت: «وقتی مکتب می‌روم، مادرم در دکان می‌نشیند و بعد از مکتب من در دکان هستم. پسر جوان این خانم که سرباز ارتش ملی بود، شش ماه قبل در ولایت فراه زخمی شد و اکنون خانه‌نشین است و این زن ماهانه در حدود سه هزار افغانی عاید دارد.

نشریه نشنال جئوگرافیک در یکی از مقاله‌هایش نوشته است: زنان بیوه جنگ در افغانستان علاوه بر این‌که همسران‌شان را از دست داده‌اند، با مشکلاتی از قبیل خشونت‌های جنسی و استرس‌های ناشی از زندگی روزمره دست و پنجه نرم می‌کنند.

بسیاری از زنان بیوه حمایت بستگان‌شان را با خود ندارند؛ بستگانی که زندگی آن‌ها نیز با خشونت دوام‌دار و فقر در کشور برهم ریخته است. در جایی‌ که زنان به ندرت خارج از خانه کار می‌کنند، تعداد اندکی موقعیت شغلی دارند و آن‌هایی که واجد شرایط دریافت کمک حکومت استند، نمی‌دانند که مستحق کمک می‌باشند.

وزارت کار، امور اجتماعی، شهدا و معلولان افغانستان گفته است که این وزارت به حدود 80 هزار زن بیوه جنگ که در این وزارت ثبت‌نام کرده‌اند، حقوق پرداخت می‌کند.

زنان سربازان ارتش، نیروهای پلیس یا دیگر کارمندان کشته شده حکومت، مستحق دریافت حقوق منظم همسران‌شان استند؛ در حالی‌که زنان غیرنظامیان کشته شده در حملات، حق دریافت فقط 5 هزار افغانی معادل صد دالر کانادایی در ماه را دارند. واقعیت مسلم این است که جنگ افغانستان هنوز شعله‌ور است و هر روز بر شمار بیوه‌ها افزوده می‌شود. براساس آمارها، تنها در سال گذشته میان 5500 تا 7000 پولیس و سرباز کشته شده‌اند. علاوه بر آن، 3200 مرد ملکی نیز جان داده‌اند. از اکثر این کشته شده‌ها زنانی به جا مانده‌اند که یا تحصیل نکرده‌اند و یا تحصیلات بسیار کم دارند و نمی‌توانند به سادگی در خارج از خانه کار کنند.

اسم منطقه‌ای در شهر کابل به نام زن آباد یا تپه بیوه‌ها خود بیان‌گر افزایش زنان بیوه و کودکان بدون سرپرست در افغانستان است تپه زنان در کابل مکانی برای حدود 500 زن بیوه. زنانی که تنها زندگی می‌کنند، گاهی پول هم پیدا می‌کنند و محافظ یک دیگراند. ناهید ایثار، تحلیل‌گر حقوق زنان که این قریه زنان را برای یک پروژه تحقیقی بررسی کرده است، می‌گوید هیچ کسی نمی‌داند که این اجتماع دقیقا چه زمانی ایجاد شده است. احتمالا در دهه 90 ایجاد شده است، پس از آن که جنگ علیه قشون شوروی سابق و درگیری تنظیم‌های جهادی باعث بیوه شدن زنان زیادی گردید. باشندگان این قریه روز به روز بیشتر می‌شوند و حتی بیوه‌هایی از دیگر ولایت‌ها مانند لوگر، کنر و قندهار نیز به این تپه مسکن می‌گزینند. این بیوه‌ها به همسایه‌های جدید خود در ساختن یک کلبه گلی و تهیه غذا کمک می‌کنند و به آن‌ها مشوره می‌دهند که چگونه در کابل میتوان کار پیدا کرد و زندگی بخور و نمیر داشت.

منابع: تلویزیون خورشید و طلوع  و ترجمه نشنال جیوگرافی

نویسنده: هفته

مطلب پیشنهادی:

عملکرد سالانه و افتتاح دفتر جدید مرکز زنان افغان مونترال

جلسه ضمن خوشدآمدگویی به حاضران و انتقال پیام رئیس مرکز زنان توسط بانو مکی عارف، آغاز شد. سپس گزارش عملکرد یک‌ساله 2018 – 2019 توسط بانو ویکتوریا به زبان فارسی و توسط یکی از اعضای داوطلب مرکز (بانو لنزی) به زبان انگلیسی ارائه گردید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

رفتن به نوارابزار