Fengye College Center
خانه / جامعه / چاپ سه بعدی خانه و راز جوانی ابدی، تکنولوژی به کدام سو می‌رود؟
خانه‌هایی که به‌طور سه‌بعدی چاپ می‌شوند، شاید حتی در ظاهر هم تفاوت چندانی با خانه‌های سنتی نداشته باشند.

چاپ سه بعدی خانه و راز جوانی ابدی، تکنولوژی به کدام سو می‌رود؟

داده‌ها نشان می‌دهد که می‌توان از مواد و مصالح گوناگون در خانه‌هایی که توسط چاپگرهای سه بعدی ساخته می‌شود استفاده کرد.

 

برای ساختن خانه‌هایی که با چاپگر سه بعدی چاپ می‌شوند، به زمانی مثلا یک ساله نیاز نیست. به مدل‌های موجود نگاه می‌کنی و بعد مدل مورد علاقه‌ات را انتخاب می‌کنی‌ و خانه یک روز بعد آماده است، خانه‌ای که همه‌ چیزش با انرژی خورشیدی کار می‌کند، از گرم کردن آب تا برقی که تلویزیون را روشن می‌کند.

 

شرکتی در روسیه دو سال قبل یک خانه را برای نخستین بار به طور سه بعدی چاپ کرد. قطعا زمان چاپ مرتب کمتر و کمتر می‌شود. شاید روزی یک خانه در پنج دقیقه آماده استفاده باشد. فقط مراقب باشید رنگی نشوید.

 

آیا موبایل‌ها تاشونده، انتهای خط است؟ آیا موبایل‌هایی که مثلا صفحه نمایش مجازی دارند، به زودی از راه نخواهند رسید؟ فعلا که موبایل‌ها برای همه چیز تعیین تکلیف می‌کنند، حتی برای تلویزیون‌های بزرگ ۴۳ اینچی.

 

موبایل‌های تاشو، قطعا دنیای آینده ما را به سمتی می‌برند که می‌شود موبایل را همچون دستمال کاغذی در جیب گذاشت.

 

فرا رسیدن آیندهٔ تکنولوژی، هر کجا که باشید به برق بی‌سیم دسترسی خواهید داشت، درست به همان راحتی که امروز به وای‌فای دسترسی دارید. وقتی در حال حرکتید تلفن هوشمند شما در جیبتان شارژ می‌شود، تلویزیون‌ها بدون نیاز به هیچ سیمی کار می‌کنند و ماشین‌های برقی در حالی‌که در خیابان قرار دارند سوخت‌گیری می‌کنند.

 

موبایل‌ها چنان بر همه زندگی ما تاثیر گذاشته‌اند که حتی تلویزیون‌ها هم به سمت عمودی شدن پیش می‌روند.

 

آیا انسان می‌تواند اجزای بدنش را بازسازی کند؟ مثلا روزی بشر می‌تواند جای دندان‌های کنده شده را با دندانی که مجدد می‌روید، پر کند؟ آیا انسان بالاخره می‌تواند به راز جوانی برسد؟ مسئله مرگ در دنیای آینده چگونه حل خواهد شد؟

 

تصور دنیایی که در آن برق از طریق هوا و بی‌سیم منتقل شود سخت است. اما ما این مسیر را شروع کرده‌ایم.

 

Aviron
Elite College

 

پدربزرگم مرد دنیادیده‌ای بود که در ابتدای دهه ۱۳۲۰ رادیو داشت و در میانه دهه ۱۳۴۰ هم در خرید تلویزیون پیشتاز بود. او تمام اخبار جنگ دوم جهانی را از رادیو تعقیب کرده بود و تقریبا همه برنامه‌های اولیه تلویزیون ملی ایران را می‌شناخت. با این‌همه محال بود که همواره از اعجاب تلویزیون نگوید. این‌که تصویر برنامه‌ای فرسنگ‌ها دورتر اجرا می‌شود چگونه در جعبه جادو به نمایش در می‌آید.

او وقتی نسل اول موبایل‌ها را دید، مدام تکرار می‌کرد که تماس تلفنی چطور می‌تواند بدون داشتن سیم تلفن روی دهد. بعدها نسل اول موبایل‌هایی را دید که دوربین عکاسی داشتند. پدرم بزرگم شیفته   بود و البته همیشه با نوعی کنجکاوی به آن نگاه می‌کرد، نه این‌که بعد از مدتی خسته شود و آن فناوری به او حس تکراری شدن بدهد.

اما بسیاری از ما چنین نیستیم. برای بسیاری از ما که با فناوری‌ها جدید بزرگ شده‌ایم و زندگی کرده‌ایم، تلویزیون یک پدیده معمولی و دم‌دستی است. بسیاری از پدیده‌های دیگر را هم خیلی عادی و معمولی می‌دانیم. اما می‌توان پدیده‌ای مثل موبایل یا اینترنت را معمولی دانست؟ احتمالا بسیاری از بچه‌های الان نمی‌توانند دنیای بی‌موبایل یا اینترنت را درک کنند، اما زندگی همواره با این تکنولوژی‌ها همراه بوده است؟

جذابیت تکنولوژی این است که حتی دمی نمی‌ایستد و همان‌طور که موبایل، رادیو، تلویزیون، دوربین‌های عکاسی‌ و فیلمبرداری، ساعت‌های هوشمند و بسیاری از فناوری‌های جدید، زندگی ما را تبدیل به چیزی متفاوت با گذشته کرده‌اند، احتمالا در آینده هم این تغییرات ادامه خواهد داشت.

این تغییرات شبیه گذر عمر می‌مانند؛ آرام آرام وارد زندگی ما می‌شوند و همان‌طور که آرام آرام پیر می‌شویم و متوجه نیستیم، آن‌ها هم وارد زندگی ما  و بخشی جدایی‌ناپذیر از آن می‌شوند. این‌ تغییرات آن‌قدر گسترده است که گاهی حضورشان را حس نمی‌کنیم.

شاید عجیب باشد که در میان این همه جنگ، تهدید، تحریم اقتصادی، مسایل حقوق‌بشری و کل‌کل‌های میان کشورهای مختلف، چرا این هفته سراغ این موضوع رفته‌ام. اما ایده این‌که می‌توانم در آینده خانه‌هایی داشته باشیم که با چاپگرهای سه‌بعدی ساخته می‌شوند و شروع آزمایشی این ایده، تصویری عجیب از آینده را در مقابلم گذاشت. آینده ما، نه صد سال دیگر، که مثلا سی سال دیگر چگونه خواهد بود؟

 

ماشین چاپگر به جای اوستای بنا

لطیفه‌ای قدیمی و کمی بی‌مزه در مورد اوستای بنایی وجود دارد که بعد از دیدن یک ساختمان چند طبقه، شاگردش را سرزنش کرده بود که حتی برای یکی دو متر هم نمی‌تواند آجر را بالا بیندازد، حال آن‌که شاگرد آن بنایی که آن ساختمان چند طبقه را ساخته، توان پرتاب آجر تا طبقه مثلا پنجم را هم داشته است.

این دقیقا شبیه نگاهی است که ما این‌روزها به ساختن یک واحد مسکونی داریم. وقتی از ساختن خانه حرف می‌زنیم، از آجر، سنگ، بتون، چوب و شیشه حرف می‌زنیم و کسی که آن‌را روی هم می‌چیند، در حالی که همین حالا هم ساختن خانه چیزی فراتر از این‌هاست.

به تازگی ساخت خانه‌ها، به جای اوستای بنا، به چاپگرهای سه بعدی سپرده شده است، نه در یک جای جهان و با یک تکنیک، که در نقاط مختلف جهان و با تکنیک‌های گوناگون. مثلا خانه‌هایی که با استفاده از چاپ سه بعدی در اوکراین ساخته می‌شوند، چنان خوب عایق‌بندی شده‌اند که انرژی خورشید برای گرم کردن و خنک کردن آن‌ها کافی‌ست.

نکته جالب این است که برای ساختن این‌ خانه به زمانی مثلا یک ساله نیاز نیست. به مدل‌های موجود نگاه می‌کنی و بعد مدل مورد علاقه‌ات را انتخاب می‌کنی‌ و خانه یک روز بعد آماده است، خانه‌ای که همه‌ چیزش با انرژی خورشیدی کار می‌کند، از گرم کردن آب تا برقی که تلویزیون را روشن می‌کند.

 

زمان ساخته شدن خانه مرتب کوتاه‌تر می‌شود

جست‌وجویی کوتاه در اخبار نشان می‌دهد که این نخستین‌باری نیست که برای ساختن خانه از چاپگرهای سه بعدی استفاده می‌شود. تابستان سال قبل یک خانواده فرانسوی ادعا کردند که نخستین افرادی هستند که از یک خانه چاپ سه بعدی استفاده می‌کنند. آن‌ها ساکن شهر نانت هستند.

کارشناسان فرانسوی بنای اصلی این خانه را در ۵۴ ساعت چاپ کرده‌اند و ۴ ماه نیز برای انجام کارهایی از قبیل نصب پنجره، درها و سقف زمان صرف شده است. آن‌ها در هنگام تحویل خانه ادعا کردند که کارشان را ارتقاء داده‌اند و هم‌اکنون آماده احداث پروژهای بزرگ‌تر، ارزان‌تر و سریع‌تر هستند.

ساخت این خانه حدودا ۱۷۶ هزار پوند هزینه برداشت که در مقایسه با ساخت خانه به روش‌های سنتی، ۲۰ درصد ارزان‌تر است. تیم سازنده این خانه معتقدند که هم‌اکنون می‌توانند خانه‌ای مشابه با این خانه را در مدت زمان ۳۳ ساعت بسازند.

ساخت خانه‌هایی با استفاده از چاپگر‌های سه بعدی در هلند و روسیه هم دنبال شده است. روس‌ها دو سال قبل، از بهره‌برداری از نخستین خانه چاپی خبر دادند. با این همه هلندی‌ها تنها به ارایه طرح بسنده کرده‌اند و هنوز خانه را نساخته‌اند. آن‌ها می‌خواهند خانه را با استفاده از پلاستیک بسازند، در حالی که طرح شرکت اوکراینی که هفته قبل اجرا شد، با استفاده از بتون بود. یعنی از بتون و مواد دیگر به جای جوهر چاپ استفاده کرده‌اند.

البته تاکنون از چاپگرهای سه‌بعدی استفاده‌های زیادی شده است، از تولید لباس گرفته تا تولید اسلحه. با این همه چاپگری که مثلا در آینده می‌خواهد برج بسازد، یک تحول بزرگ در دنیای ما خواهد بود.

 

موبایل‌های تاشو و تلویزیونی که می‌چرخد

برای انسان دو هزار قبل که روی خشت و با چکش و میخ می‌نوشت، اسکناسی که در جیب می‌گذاریم یک معجزه به نظر خواهد رسید. شاید در آینده‌ای نه‌چندان دور بتوان موبایل‌ها را هم مچاله کرد و در جیب گذاشت. فعلا که شرکت سامسونگ از موبایلی رونمایی کرده است که صفحه نمایش‌اش خم می‌شود.

البته هنوز این طرح در عمل چندان موفق نبوده است و به همین دلیل سامسونگ به هیچ کسی، اعم از خبرنگاران یا کارشناسان اجازه نداده که این محصول را از نزدیک ببینند. تنها تصاویری از آن منتشر شده است و احتمالا تا برطرف شدن نقض‌های آن باید منتظر ماند. شرکت‌های دیگر از جمله اپل هم در مسیر ساخت محصول مشابه‌اند.

اما آیا موبایل‌ها تاشونده، انتهای خط است؟ آیا موبایل‌هایی که مثلا صفحه نمایش مجازی دارند، به زودی از راه نخواهند رسید؟ فعلا که موبایل‌ها برای همه چیز تعیین تکلیف می‌کنند، حتی برای تلویزیون‌های بزرگ ۴۳ اینچی.

ماجرا از این قرار است که سامسونگ برای رضایت مشتریانی که عشق دیدن «استوری اینستاگرام» دارند، تلویزیون‌هایی طراحی کرده که می‌توان هم آن‌را به صورت عمودی استفاده کرد و هم افقی.

یعنی هر وقت خواستی تصاویری را که با موبایل تصویربرداری شده‌اند ببینی، تلویزیونت را می‌چرخانی و در حالت عمودی ویدئو و استوری اینستاگرام را «چک» می‌کنی. این تلویزیون هم‌چنین به اسپیكرهایی 1/۴ كاناله ۶۰ واتی مجهز شده كه می‌تواند آن را به پخش‌كننده سرویس‌های استریم آنلاین موسیقی تبدیل كند.

 

دنیای بی‌سیم

قطعا تحولات دنیای آینده در حجمی وسیع انجام می‌شود، از عینک گوگل گرفته تا ساعت اپل که الان هم وجود دارند و قطعا در آینده با پیشرفت بیشتر، زندگی ما را دگرگون می‌کنند. تصور کنید که تمام وسایل اطراف‌تان به طور هوشمند به اینترنت وصل شوند و بتوان در دنیایی مجازی، از مرزهای فیزیکی فراتر رفت.

ماشین‌های تسلا همین الان هم بدون راننده می‌رانند، اما دنیای ماشین بدون هنوز به طور کامل محقق نشده است. با فرا رسیدن آیندهٔ تکنولوژی، هر کجا که باشید به برق بی‌سیم دسترسی خواهید داشت، درست به همان راحتی که امروز به وای‌فای دسترسی دارید.

وقتی در حال حرکتید تلفن هوشمند شما در جیب‌تان شارژ می‌شود، تلویزیون‌ها بدون نیاز به هیچ سیمی کار می‌کنند و ماشین‌های برقی در حالی‌که در خیابان قرار دارند سوخت‌گیری می‌کنند. در واقع، این تکنولوژی همین الان هم وجود دارد اما برای استفاده از آن در مقیاس بالا به زیرساخت‌های زیادی احتیاج داریم.

اما تحولات تنها در عرصه اشیاء نخواهند ماند. تصور سفر فضایی برای تفریح یا استفاده از ژنومیک برای رسیدن به اطلاعات بنیادین در مورد انسان، دنیای آینده ما را تغییر خواهد داد. چنان‌چه می‌دانیم، ژنومیک شامل تجزیه و تحلیل داده‌ها و اطلاعات ژنتیکی به‌خصوص ژنوم موجودات است.

 ۱۰ سال از اولین‌باری که ژنوم انسانی توالی‌یابی شده‌است، می‌گذرد. در آن زمان هزینهٔ این کار برای هر نفر حدود ۲٫۷ میلیارد دلار بود که حالا به ۵ هزار دلار رسیده است. وقتی توالی‌یابی روی جمعیت انبوه انجام شود ما به داده‌های بسیار زیادی دست پیدا خواهیم کرد، داده‌هایی که فقط خدا می‌داند چه چیزهایی را آشکار خواهد کرد.

شاید برای آن‌که بدانیم دقیقا در آینده چه روی می‌دهد باید منتظر ماند و دید. اما اگر کمی تخیل داشته باشیم، شاید بتوانیم تا اندازه‌ای دنیای آینده را تصور کنیم. اما چیزی که شاید فراتر از همه ابزار و اشیایی باشد که ذکر کردیم، مسئله پیری و مرگ است.

آیا انسان می‌تواند اجزای بدنش را بازسازی کند؟ مثلا روزی بشر می‌تواند جای دندان‌های کنده شده را با دندانی که مجدد می‌روید، پر کند؟ آیا انسان بالاخره می‌تواند به راز جوانی برسد؟ مسئله مرگ در دنیای آینده چگونه حل خواهد شد؟

شاید بشر هرگز نتواند به این مسایل پاسخ دهد و این دغدغه‌ها همیشه هم‌چون رمز و راز باقی بمانند. اما همه می‌دانیم که بزرگ‌ترین دغدغه بشر، فراتر از ابزار، مسئله جاودانگی است.

 

نویسنده: سجاد صاحبان‌زند

من یک عکاس و روزنامه‌نگار حرفه‌ای هستم. تحصیلاتم را در عرصه سینما ( تولید فیلم- کارشناسی) در دانشکده صدا و سیما گذرانده‌ام. همچنین در کالج داسون مونترال عکاسی حرفه‌ای (DEC) خوانده‌ام. با نشریات بسیاری در ایران کار کرده‌ام که از جمله آن‌ها می‌توانم به چلچراغ، روزنامه شرق، خبرگزاری مهر، همشهری و خبرگزاری کتاب ایران اشاره کنم. سه کتاب منتشر کرده‌ام. هم اکنون مفتخرم که بخشی از خانواده هفته هستم.

مطلب پیشنهادی:

خسرو شمیرانی

نهاد خانواده، تکنولوژی، نجات یا نابودی

تکنولوژی که رشد افسارگسیخته آن بنیادی ترین زوایای زندگی انسان را تحت تاثیر قرار داده است، در حال ترسیم کدام آینده برای ماست؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *