قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
Fengye College Center
خانه / عمومی / آریانا / نقش استاد محمد حسین آرمان در موسیقی افغانستان
استاد آرمان

نقش استاد محمد حسین آرمان در موسیقی افغانستان

در شماره‌های قبلی مجله درباره تاریخچه موسیقی افغانستان که از عصر ویدی و از آن بعد در افغانستان مروج و به مرور زمان رشد، پیشرفت و تا این مرحله رسیدن آن، معلومات فشرده ارایه گردید.

از سبک‌های موسیقی که شامل، سبک کلاسیک، پاپ، محلی، فولکلوریک و آماتور است نیز یادآوری شد. بعد، بنیان‌گذاران موسیقی معاصر افغانستان عنوان صفحه آریانا بود که با معرفی استادان بزرگ چون استادان ارجمند؛ قاسم افغان، غلام حسین، سرآهنگ، نتو، فرخ افندی، رحیم بخش، شیدا، ببرک وسا، برشنا، نینواز و امیرمحمد این صفحه مزین گردید. درین بخش یکی دیگر از استادان مشهور افغانستان معرفی می‌شود.

استاد محمدحسین آرمان از شمار مردمانی است که علاقه‌مند هنر موسیقی بوده، هنرمند و هنرآفرین است. هنرمند بااستعداد، باذوق، خوش مشرب و صمیمی است. در عرصه نوازنده‌گی و آوازخوانی فعالیت‌های زیاد نموده است. برای شناخت بیشتر او ناگزیر به سال‌های برگردیم که رادیو کابل وقت تازه به نشرات خویش آغاز نمود.

در سال ۱۳۲۷خورشیدی بود که برای بار اول رادیو کابل به نشرات امتحانی خویش آغاز کرد و صدای چند تن از هنرمندان مشهور افغانستان چون؛ استاد قاسم، استاد غلام حسین، استاد نتو، رحیم گل و نبی گل از طریق رادیو کابل به گوش شهروندان کابل رسید.

گرچه تعداد قلیل مردم از طریق کنسزت‌ها و محافل خوشی آواز این هنرمندان را شنیده بودند ولی با به کار افتادن دستگاه رادیو کابل، آن عده از باشنده‌گان شهر کابل که به رادیو دسترسی داشتند از نوای موسیقی هنرمندان حظ بردند. شنیدن آهنگ‌های ناب برای جوانان خالی از دلچسپی نبوده که به مرور زمان جوانان بی‌شماری نیز علاقمند موسیقی شدند.

زمانی که رادیو کابل رسما به فعالیت‌های نشراتی خود پرداخت. جهت جلب علاقه‌مندان موسیقی کورس‌های تحت‌نظر مرحوم استاد غلام حسین، استاد فرخ افندی در چهارچوب رادیو کابل دایر گردید و شاگردان زیادی از این کورس‌ها استفاده بردند که از جمله یکی هم هنرمند با استعداد و توانایی کشور استاد محمدحسین آرمان است.

استاد آرمان

آرمان در سال ۱۰۱۴خورشیدی در کابل متولد شده و برادر کوچک مرحوم محمد ابراهیم نسیم است. او از طفولیت به موسیقی علاقه داشت و اولین آلت موسیقی را که در خانه با علاقه می‌نواخت توله بود و گاه‌گاهی با دوستان و هم‌سالان جانب خواجه صفا رفته و در بین دوستان با آواز گیرایی که داشت آهنگ‌های را نیز زمزمه می‌کرد.

تا این که برادرش محمد ابراهیم نسیم آرمان را در جمله ارکستر کوچک شامل ساخت که تحت رهبری استاد فرخ افندی با همکاری مرحوم سلیم سرمست، استاد فقیرمحمدننگیالی و مرحوم نوشاد تشکیل شده بود. آن ارکستر در صحنه‌ی بلدیه جوار مندوی کابل هنرنمایی می‌کرد.

فعالیت‌های هنری آرمان درست از همین نقطه آغاز یافته است. از سال ۱۳۳۰خورشیدی همکاری او با رادیو کابل وقت آغاز شد. در آن زمان محترم استاد حفیظ الله خیال سمت مدیریت موسیقی رادیو کابل را داشت و یک تعداد از هنرمندان با استعداد را دور هم جمع کرده ارکستر هنرمندان شوقی یا آماتور را تشکیل داد و هم چنان آرمان از کورس‌های موسیقی نیز استفاده خوبی برد.

آرمان بعد از فراغت از لیسه مسلکی تجارت مدتی در شرکت هوایی آریانا کار کرد و متعاقبا به رادیو رفت. در سال ۱۳۴۵خورشیدی با استفاده از یک بورس تحصیلی جهت آموزش گیتار عازم یوگوسلاویا شد. زمانی که برگشت نخست با رادیو افغانستان همکاری‌اش را شروع نموده بعدآ به حیث مربی در لیسه مسلکی موزیک ایفای وطیفه کرد.

او در ابتدا آهنگ‌های ننگیالی، سلیم سرمست، حفیظ الله خیال و نینواز را می‌خواند و بعدها خودش نیز آهنگ می‌ساخت. او تنها آواز خوان نیست بلکه به بسیاری از الات موسیقی تار باب علاقه فراوان و دسترسی داشته ولی گیتار را از همه بیشتر دوست دارد.

آرمان در لیسه موزیک و هم به صورت شخصی شاگردان بی‌شماری را تحت تربیت قرار داده است. از همین روست که شاگردان لیسه موزیک، همه با نوتیشن موسیقی آشنایی کامل دارند. او یک انسان خوش طبع و مردم دوست است. آن‌چه بیشتر آرمان را نزد مردم و دوستانش محبوب‌تر ساخته بذله‌گویی‌های جالب و خوش صحبتی‌های سرشار از تبسم، صمیمیت، دلنوازی و روح‌پروری اوست.

آرمان در سال ۱۳۷۱ خورشیدی وطن را ترک و به سویس پراگنده شد. دوری از زادگاه و فاصله گرفتن از هنر برای او خوش‌آیند نبود و نمی‌توانست خاطره‌هایی را که در ساحه فعالیت‌های هنری‌اش در افغانستان داشت و دارد به یکبارگی به دست فراموشی بدهد.

زیرا آرمان عقیده بر آن داشت و دارد که اگر «از هنرمند هنرش را از دستش بگیری بدان که خفکش کردی» این جمله آرمان در یک مصاحبه در تلویزیون رنگین اظهار داشت و در همین مصاحبه که در ماه می سال ۱۳۷۴ خورشیدی انتشار یافته در زمینه فعالیت‌های هنری‌اش در عالم مهاجرت در کشور سویس چنین گفته بود.

در سویس هنرمندان افغان زیاد وجود ندارد صرف اسد بدیع است که مصروفیت‌های خویش را دارد. شما می‌دانید که موسیقی به شکل تنهایی خیلی‌ها مشکل است. در کشور سویس یک دفتری‌ست به نام «موزیکولوژی» که آهنگ‌های استرومنت هر کشوری را جمع‌آوری می‌نمایند.

تصادفآ من هم با ایشان معرفی شدم و تصادفی در یکی از مغازه‌ها یک دانه رباب یافتم. رباب را ‌سُر کردم و یک آهنگ فولکلوری برای شان نواختم که سخت مورد علاقه‌شان واقع گردید بناء

رباب کار می‌کنم هم‌چنان در رادیوی سویس یک دو آهنگ فلکوری را نواختم و همرایشان یکی دو کنسرتی هم اجرا کردیم چون آن‌ها می‌خواستند صرف آلات موسیقی افغانی باشد بناء ما هم زیربغلی، دایره، دنبوره و تنبور را شامل گروپ کوچکی ساختیم و به فعالیت‌های هنری در اروپا آغاز کردیم.

با تشکیل گروپ موسیقی افغان که تحت نظر استاد آرمان ایجاد گردید، آرمان کنسرت‌های پر سرو صدایی را در کشورهای اروپایی براه انداخت و سی‌دی‌ها و ویدیوهایش به دسترس علاقه‌مندان قرار گرفته است. آهنگ‌های که او کمپوز نموده خود آن را سروده و یا هنرمندان دیگر آن را اجرا کرده‌اند. آهنگ‌های دست اول‌اند.

یا این‌که آهنگ‌های فولکلوریک افغان را به شکل کورَس اجرا نموده‌اند که مورد علاقه مهاجران افغان و خارجی‌های علاقمند موسیقی افغانی قرار گرفته است. بیشتر از ۶۰سال از خدمات استاد آرمان می‌گذرد. زحماتش قابل ستایش است.

منبع؛ دانشنامه آریانا، نوشته، محمدحیدر اختر.

ادبیات افغان
حبیب عثمان

نویسنده: هفته

هفته

مطلب پیشنهادی:

استاد پرانات و سهم هندوان افغانستان در ساختن کشور

هندوان افغانستان مانند سایر اقوام و ملیت‌‌ها ‌از گذشته‌‌ها ‌تاکنون در ساختار جامعه کشور ما سهم داشته، مادران هندوی افغان فرزندان رشید، وطن پرست و زحمتکش را به جامعه تقدیم کرده‌اند. آن‌‌ها ‌در مقابل هر نوع مشکلات بپاخاسته و مبارزه نموده و مصدر خدماتی شایانی گردیده‌اند...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *