حزب محافظه‌کار مالیات کربن را حذف می‌کند: شی‌یر در مسیر دونالد ترامپ شدن

شی‌یر هم در اظهارات اخیر خود گفت که کانادایی‌ها نمی‌توانند اجازه چنین افزایشی را برای مالیات‌ها بدهند. این‌که رهبر نسبتا جوان محافظه‌کاران چگونه فهمیده که خواسته مردم کانادا دقیقا چیست، از آن نکاتی است که خودش باید به آن جواب بدهد.

 

شماره معکوس انتخابات مدت‌هاست شروع شده و حزب‌های کانادایی از شیوه‌های گوناگون تبلیغاتی برای کسب آرای بیشتر و رسیدن به قدرت استفاده می‌کنند.

اما آن‌چه در این بین کمی ناامید کننده به نظر می‌رسد، اتفاقات زنجیره‌ای است که در حال روی دادن است.

از سویی عملکرد جاستین ترودو در ماه‌های اخیر سایه‌ای از تردید را روی او انداخته و از سوی دیگر اظهارات اندرو شی‌یر، رهبر حزب محافظه‌کار ما را به شدت یاد وعده‌های انتخاباتی دونالد ترامپ و تحقق این وعده‌ها می‌اندازد.

شی‌یر مدام اظهارات عجیب و متناقض می‌کند و برای به دست آوردن دل سرمایه‌داران و شرکت‌های بزرگ دست به هر کاری می‌زند تا با استفاده از حمایت آن‌ها بتواند مسند نخست‌وزیری کانادا را از آن خود کند.

یکی از اظهارات به شدت ترامپی شی‌یر، محکوم کردن  مالیات کربن است. او قول داده که بعد از رسیدن به قدرت، مالیات کربن را حذف کند.

رهبر حزب محافظه‌کار که در مقابل یک پمپ‌بنزین در سنت‌جرج در نیوبرانزویک صحبت می‌کرد، به شیوه به شدت پوپولیستی گفت که کانادایی‌ها نباید برای رفتن به سر کار و خرید رفتن، بنزین را گران‌تر بخرند.

یکی از نکاتی که معمولا می‌توان آن را در اظهاراتی از این دست دید، ارجاع صحبت‌ها به گروه بزرگی از مردم است. شی‌یر هم در اظهارات اخیر خود گفت که کانادایی‌ها نمی‌توانند اجازه چنین افزایشی را برای مالیات‌ها بدهند.

این‌که رهبر نسبتا جوان محافظه‌کاران چگونه فهمیده که خواسته مردم کانادا دقیقا چیست، از آن نکاتی است که خودش باید به آن جواب بدهد.

حتی اگر حزب او در انتخابات پیش رو به برتری برسد، باز هم نمی‌توان گفت که اکثریت مردم کانادا مخالف مالیات بر دی اکسید کربن هستند، چون ممکن است مردم به دلایلی دیگر حزب او را انتخاب کنند.

 

رهبر حزب محافظه‌کار وعده داده که از فناوری کشور برای کاهش گاز‌های گلخانه‌ای استفاده می‌کند، اما نگفته که این طرح‌ها تا چه اندازه می‌تواند موفق باشد و اصلا هزینه آن از کجا تامین خواهد خواهد شد. نگفته که چقدر از مالیاتی که کانادایی‌ها می‌دهند صرف طرح‌های مبهم و کلی او خواهد شد.

 

حزب محافظه‌کار درباره مالیات کربن چه می‌گوید؟

اندرو شی‌یر معتقد است مالیات کربن برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای کارایی ندارد. از سوی دیگر او مذاکرات حزب لیبرال با کارخانه‌های بزرگ را محکوم و ادعا می‌کند این مزاکرات برای معافیت یا تخفیف‌های مالیاتی انجام شده است.

به گمان شما این مساله بیان‌گر یک تعارض درونی نیست؟ یعنی اگر قرار باشد مذاکره و تخفیف داده شود، این کار باید توسط حزب محافظه‌کار صورت گیرد.

شی‌‌یر از سویی وعده می‌دهد که کانادایی‌ها بنزین را باید ارزان‌تر بخرند تا هزینه رفتن‌شان به سر کار ارزان‌تر باشد و از سوی دیگر، معافیت‌های احتمالی برای شرکت‌های بزرگ را که می‌توانند اشتغال‌زایی کنند، محکوم می‌کند.

شی‌یر همچنین قول داده که با حذف مالیات بر سوخت برای گرمایش خانه‌ها و حذف مالیات کربن، بیش از چهار میلیارد دلار در جیب کانادایی‌ها بماند.

این‌که این عدد و رقم را از کجا آورده، باز هم از آن نکات مبهمی است که فقط خود او می‌تواند به آن پاسخ دهد.

رهبر حزب محافظه‌کار وعده داده که از فناوری کشور برای کاهش گاز‌های گلخانه‌ای استفاده می‌کند، اما نگفته که این طرح‌ها تا چه اندازه می‌تواند موفق باشد و اصلا هزینه آن از کجا تامین خواهد خواهد شد.

نگفته که چقدر از مالیاتی که کانادایی‌ها می‌دهند صرف طرح‌های مبهم و کلی او خواهد شد. حرف‌های او دقیقا ما را به یاد وعده‌های ترامپ و جمله معروفش می‌اندازد:«آمریکا را دوباره به بزرگی می‌رسانم.»

سخنان و ادعاهای شی‌یر به گونه‌ای است که مخاطب گمان می‌کند مردم کانادا مالیات بسیار زیادی را برای دی‌اکسید کربن می‌پردازند و همه این هزینه‌ها از جیب مصرف‌کنندگان بنزین می‌رود.

در صورتی که داستان به گونه دیگری است. تنها بخشی از مالیات گاز‌های گلخانه‌ای به گران شدن بنزین منجر شده است.

در برخی از استان‌ها، مثل برتیش کلمبیا، مالیات بر قیمت بنزین تاثیر مستقیم دارد تا مردم کمتر از سوخت فسیلی استفاده کنند.

اما در کبک، این مالیات بر واحدهای صنعتی اعمال می‌شود، واحدهایی که بیش از ۲۵ هزار تن در سال دی اکسید کربن تولید می‌کنند. از سویی به شرکت‌هایی که تولید کمتر دی‌اکسید کربن دارند، مزایایی داده می‌شود.

 شی‌یر در تمام صحبت‌های منتقدانه‌اش به این نکته اشاره‌ای نمی‌کند که مالیات بر کربن بر چه مواردی اعمال می‌شود و چگونه می‌تواند مصرف شود. او فقط می‌خواهد با صحبت‌های عامه‌پسندانه رای‌هایش را بیشتر کند.

 

به خاطر داریم که سیل سال گذشته مونترال چه مصیبتی برای مونترالی‌ها درست کرد. گفته می‌شود سیل چند سال پیش ساسکاچوان ۶ میلیارد دلار به اقتصاد این منطقه آسیب وارد کرده ‌است. سیل و خشکسالی ایران به دلیل تغییرات اقلیمی بوده است. آیا نباید نگران بود؟

 

گاز‌های گلخانه‌ای و آینده بشر

نخستین نکته بسیار مهم این است که شی‌یر به هیچ وجه علاقه‌ای به بحث گاز‌های گلخانه‌ای ندارد. او نمی‌داند که کانادایی‌ها می‌توانند به سادگی آرامش و زندگی خود را به دلیل بلای طبیعی از دست بدهند.

به خاطر داریم که سیل سال گذشته مونترال چه مصیبتی برای مونترالی‌ها درست کرد. گفته می‌شود سیل چند سال پیش ساسکاچوان ۶ میلیارد دلار به اقتصاد این منطقه آسیب وارد کرده ‌است.

سیل و خشکسالی ایران به دلیل تغییرات اقلیمی بوده است. آیا هزینه کردن مبلغی برای تحقیقات در عرصه گازهای گلخانه‌ای، دور ریختن پول یا ولخرجی است؟ آیا پیدا کردن راهی برای رسیدن به هوایی بهتر برای تنفس، یک کار احمقانه است؟ سیل به ما بیشتر خسارت می‌زند یا هزینه برای کاهش گازهای گلخانه‌ای؟

باراک اوباما که می‌توان او را به جرات یکی از بهترین رییس‌جمهورهای آمریکا دانست، چند سال قبل به نکته بسیار جالبی در مورد تغییرات اقلیمی عنوان کرد.

او گفت ما نخستین نسلی هستیم که خطرات تغییرات اقلیم را درک می‌کنیم و آخرین نسلی نیز خواهیم بود که می‌توانیم کاری برای آن انجام دهیم. یعنی اگر ما با این قضیه به درستی برخورد نکنیم، زندگی بشر در آینده به خطر خواهد افتاد.

سخنان اوباما و همه تلاش‌های او با تمسخر دونالد ترامپ همراه شد. او در جریان مبارزات انتخاباتی خود تغییرات اقلیمی را قلابی خواند.

ترامپ در سال ۲۰۱۷ طی نامه‌ای به سازمان ملل متحد تصمیمش برای خروج از معاهده اقلیمی پاریس را رسما اعلام کرد.

خروج از پیمان پاریس یکی از وعده‌های انتخاباتی دونالد ترامپ بود که مدعی است مشارکت آمریکا در کاهش میزان تولید دی‌اکسیدکربن به اقتصاد کشورش آسیب می‌زند.

او معتقد است که توافق پاریس می‌تواند سه تریلیون دلار از تولید ناخالص ملی آمریکا را کم کند و به قیمت از دست رفتن شش و نیم میلیون شغل تمام شود.

ترامپ گفته است با آن‌که تغییرات اقلیمی را قبول دارد اما شک دارد که افزایش دمای زمین منشا انسانی داشته باشد. او دانشمندانی را که درباره تغییرات اقلیمی کار می‌کنند متهم کرده است که انگیزه سیاسی دارند و به همین دلیل نمی‌توان روی حرف آنها حساب کرد، چون به گفته او وضعیت اقلیمی می‌تواند به حالت اول بازگردد.

نکته خنده‌داری که نشان از کم‌اطلاعی ترامپ دارد این است که او سال گذشته و پس از سرمای بی‌سابقه آمریکا با پوزخند گفت که زمین گرم نشده است و گرم شدن کره زمین درست نیست.

او از کارشناسان محیط زیست به طور تمسخر آمیزی دعوت کرد که به سرمای آمریکا نگاه کنند.

او در گفت‌وگویی با تلویزیون سی‌بی‌اس در پاسخ به اینکه پیشتر تغییرات اقلیمی را قلابی می‌دانست، گفت: « فکر کنم دارد اتفاقاتی می‌افند و چیزهایی تغییر می‌کند، البته می‎تواند دوباره به گذشته برگردد.» او گفت برای این تغییرات حاضر نیست هزاران میلیارد دلار خرج و میلیون‌ها شغل را فدا کند.

ترامپ همچنین بودجه ناسا برای نظارت بر دی‌اکسید کربن را به دلیل صرفه‌جویی لغو کرد. اما جالب‌ترین اظهارات او در مورد یک توافق جدید بود، توافقی که باید منصفانه باشد. شی‌یر هم نظری تقریبا مشابه این دارد. به نظر او، تیمش به اندازه کافی فرصت دارد تا به راهکاری درست برای بحران گازهای گلخانه‌ای برسد. 

 

انتشار دی اکسید کربن در آمریکا بالاتر از متوسط میزان تولید جهانی افزایش داشته است. تولید سه و یک دهم درصد افزایش تولید کربن در آمریکا تنها کمی بالاتر از مصرف چین و هند است. همه این اتفاق‌های در حالی روی می‌دهد که تولید کربن در ژاپن کمتر از گذشته بوده است. ژاپن بیشترین هزینه را برای کاهش گازهای گلخانه‌ای داشته است.

 

خطر جدی است

مردم جهان در سال ۲۰۱۸ بیشترین تولید دی‌اکسید کربن را داشتند، به طوری‌که بنابه گزارش آژانس بین‌المللی انرژی این میزان تولید کربن بی‌سابقه بوده است.

آژانس بین المللی انرژی تخمین زده است که انتشار دی اکسید کربن موسوم به گازهای گلخانه‌ای مرتبط به انرژی در جهان در سال ۲۰۱۸نسبت به سال ۲۰۱۷، حدود یک و هفت درصد، یعنی بیش از ۳۳ میلیارد تن افزایش داشته است.

انتشار دی اکسید کربن در آمریکا بالاتر از متوسط میزان تولید جهانی افزایش داشته است. تولید سه و یک دهم درصد افزایش تولید کربن در آمریکا تنها کمی بالاتر از مصرف چین و هند است.

همه این اتفاق‌های در حالی روی می‌دهد که تولید کربن در ژاپن کمتر از گذشته بوده است. ژاپن بیشترین هزینه را برای کاهش گازهای گلخانه‌ای داشته است.

بنا بر گزارش مجمع بین‌المللی تغییرات اقلیمی (آی‌پی‌سی‌سی) علاوه بر سیاست‌های دولت، رفتار مردم در خصوص مصرف مواد غذایی و انرژی و روش زندگی باید تغییر کند، در غیر این صورت با توجه به افزایش گازهای گلخانه‌ای، افزایش دمای زمین در آغاز دهه ۲۰۳۰ از یک و نیم درجه سانتیگراد بیشتر از دوران انقلاب صنعتی خواهد گذشت، رقمی که برای نیمه دوم قرن ۲۱ پیش‌بینی شده بود.

به گفته دانشمندان در صورتی‌که نتوان افزایش دمای زمین را زیر یک و نیم درجه نگه داشت جان میلیون‌ها نفر به دلیل سیل به خطر خواهد افتاد و گونه‌های جانوری بسیاری از بین خواهند رفت.

در این گزارش آمده که روند افزایش دمای زمین شیب تندی پیدا کرده و به سرعت به عدد سه درجه سانتیگراد نزدیک می‌شود، اما با آنکه جلوگیری از این روند بسیار پرهزینه و گران خواهد بود، هنوز روزنه کوچکی از امید وجود دارد، البته اگر سیاستمداران به آن توجه داشته باشند.