Fengye College Center
خانه / عمومی / مقاله ها / دیدگاه / خوانندگان / در یمن چه می‌گذرد؟ ما را سر کار گذاشته‌اند
جنگ یمن بن سلمان

در یمن چه می‌گذرد؟ ما را سر کار گذاشته‌اند

بخش «خوانندگان» هفته متعلق به خوانندگان است. تنها محدودیت انتشار مطالب در این صفحه قوانین کاناداست. سلیقه سردبیر و دست‌اندرکاران هفته در انتشار مطالب در این بخش تأثیری ندارد.

جعفر خدیر

یمن که یکی از فقیرترین کشورهای خاورمیانه شناخته می‌شود و از تقسیمات قومی، قبیله‌ای و جغرافیایی امپراتوری/استعماری انگلیس، مبتنی بر نفاق‌افکنی در خاورمیانه همواره رنج برده و جنگ‌های طایفه‌ای بارها این کشور را به خاک و خون کشیده بود، امروز زیر تهاجم نظامی و چهار سال بمباران‌های بی‌وقفه خوشه‌ای شیوخ نفتی زیر پرچم ائتلاف عربی [آمریکا و (عربستان سعودی، امارات عربی، قطر، کویت، بحرین، مصر و اردن)] به یک فاجعه بزرگ بشری تبدیل شده ‌است.

سیستم‌های درمانی، آب و فاضل‌آب، برق و دیگر زیرساخت‌های شهری همه آسیب‌دیده و از کار افتاده‌اند. تنها نزدیک به چهارصد هزار کودک زیر بمباران‌ها جان باخته‌اند. معدودی بیمارستان‌های محفوظ مانده از بمباران‌ها، فاقد امکانات، مملو از اطفال و پیران پوست به استخوان چسبیده‌ی بیمار و مادران و پدران از حال رفته مظاهری از این فاجعه بزرگ‌اند.

جنگ یمن در ماه مارس 2015 آغاز شد و این کشور از زمین و هوا با نام «طوفان قاطع» مورد هجوم ارتش‌ کشورهای ائتلاف قرار گرفت. در حالی‌که میلیاردها دلار سلاح از آمریکا، کانادا و کشورهای اروپایی برای ائتلاف شیوخ سرازیر بود.

آمریکا با ارسال وسیع سلاح و بمب، سوخت‌دهی هوایی و هدایت بمب‌افکن‌ها و دیگر خدمات مستشاری در این جنگ تبهکارانه نقش اول را بازی می‌کند و ارتش اسرائیل نیز اهداف مشترک خود را خاصه در رابطه با ایران در این جنگ کثیف پیش می‌برد. ایران نیز مدعی ‌است به مردم شیعه یمن کمک‌های بشردوستانه می‌کند.

با همه اینها در مطبوعات و دیگر وسایل رسمی ارتباط جمعی غرب، خبر چندانی از یمن به چشم نمی‌خورد. درنتیجه می‌توان گفت برنامه‌های خبری جای اینها را مسائلی از قبیل انقلاب‌های مخملی و حقوق بشر پایمال شده در حکومت‌های شیخ و شاه، در کوبا و یا درونزوئلا، به اصطلاح دیکتاتوری مادورا (که اتفاقا در یک انتخابات آزاد و تحت نظارت بین‌المللی روی کار آمده ‌است) پر کرده ‌است. به عبارت دیگر در «جامعه جهانی شرور» جنگ یمن به فراموشی سپرده شده ‌است.

بن‌سلمان با ارتش مزدور خود مرکب از افراد کشورهای اطراف، با وجود بمباران‌های پیگیر شهرها و بنادر در زمین کاری از پیش نبرده ‌است و کارشناسان معتقدند برای جنگ یمن راه‌حل نظامی وجود ندارد و باید با مذاکره حل شود. اما دلارهای نفتی و انبوه سلاح‌ها دماغ بن‌سلمان را پر باد کرده و تا به امروز از خر شیطان پایین نیامده‌ است و این سیاست او را به منزله عروسک دست اوباشان سرمایه‌داری بین‌المللی و فروشندگان اسلحه در جهان انگشت‌نما کرده‌ است.

بن‌سلمان و مشاوران با بن‌بست نظامی از ماه نوامبر 2017 دست به محاصره‌ی بنادر و راه‌های ورود مواد غذایی و دارویی زدند بلکه بتوانند با قحطی و گرسنگی مردم را از پای در آورند. مارک لدوپ معاون دبیر کل سازمان ملل یک سال پیش اخطار کرد، اگر محاصره یمن به زودی پایان نیابد بزرگترین قحطی بشری یکصد سال اخیر در انتظار این کشور است.

هم‌اکنون محاصره و بمباران بنادر به منزله دروازه‌های ورودی مایحتاج عمومی، نیمی از جمعیت 29میلیونی یمن را به قحطی کشانده ‌است. می‌دانیم که انفجار جمعیت در سال‌های اخیر جمعیت 7ونیم  میلیونی یمن در 1950 را به 29میلیون رسانده و با اقتصاد ضعیف و تولید پایین آن‌را به کشوری به شدت آسیب‌پذیر بدل ساخته بود.

کارشناسان معتقدند در خشک‌سالی که جهان با آن روبه‌روست، اولین کشوری که از بی‌آبی از پای در آمده و خالی از سکنه خواهد شد، کشور یمن است. در چنین اوضاعی بن‌سلمان در جست‌وجوی قدرت و شهرت به گاو شیرده سرمایه‌دارانی تبدیل گشته‌ است که ربودن 20سیاه پوست آفریقایی و فروختن آنها را در بازار برده‌فروشان در پرونده ننگین خود دارند.

استعمار انگلیس در سال‌های 1970-1960 به هدف تداوم بخشیدن به تسلط و استثمار ملت‌های خاورمیانه و نزدیک، با تقسیم منطقه به کشورهای کوچک نظامی مستقل، بر مبنای قومی-قبیله‌ای و کاشتن تخم دشمنی میان آنها (با بهره‌گیری از زمینه‌های تاریخی) سرنوشت ملت یمن را نیز بشدت تحت تأثیر قرار داد و با حمایت از حکومت‌های فاسد و کهنه به جای مانده از اعماق تاریخ، زندگی را بر مردم یمن دردناک ساخت.

حکومت امام محمدالبدر آخرین نمونه آن بود که به وسیله‌ی مردم با حمایت عبدالناصر سرنگون گردید. اما قبائل و رؤسای فئودال آنها آلت دست بیگانه‌، هنوز مانع پیشرفت ملت یمن و باعث فقر و فلاکت کشورند.

در خاتمه ما، ساکنان کبک، بهتر است بدانیم از شروع تهاجم عربستان به یمن سازندگان کبکی بمانند شرکتِ بمباردیه و شعبه کبکی پرات‌اندویتی در لونگوی بیش از یک میلیارد دلار سلاح به جبهه‌ی یمن فروخته‌اند.

نویسنده: هفته

مطلب پیشنهادی:

روز جهانی زن

از خوانندگان: پاسخ به نوشته آقای جعفر خدیر در مجله هفته شماره 528 با عنوان نگاهی به بحث‌های مراسم روز جهانی زن

دوست گرامی ما، آقای خدیر در نوشتار خود به حرکت‌های منفرد نهادهای اجتماعی از جمله انجمن زنان مونترال انتقاد کرده‌اند، مبنی بر این‌که «هر جمع کوچک منفرد به تنهائی راه خطا می‌رود و تا به یک حرکت منضبط‌تر نرسد و به حرکت جهانی پیوند نخورد دچار کج‌اندیشی و خطا می‌شود و معلول را به جای علت می‌نشاند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *