Fengye College Center
خانه / عمومی / اخبار کانادا / سخن هفته؛ انقلاب یا حقیقت، این است سوال…

سخن هفته؛ انقلاب یا حقیقت، این است سوال…

سردبیر /

«انقلابیون» از همان روزهای اول بنا را برعدم صداقت گذاشتند. درحالی که صدها نفر در طول اعتراضات کشته شده بودند و این به خودی خود جنایتی غیرقابل بخشایش بود، آمار کشته شدگان 70هزار نفر اعلام شد و نظام برآمده از انقلاب تا سال‌ها بر این دروغ پافشاری کرد. این تنها دروغِ انقلابی نبود. هر روز دروغ دیگری بر انبوه ناراستی‌ها اضافه شد تا اینکه امروز ما با یک نظام و جامعه «احمدی‌نژادی» روبرو هستیم، نظام و جامعه‌ای که دیگر تشخیص راست و دروغ برایش مقدور نیست و حتی گاهی اوقات در جاهایی که حقیقت به نفع حفظِ نظام  و یا حفظ جایگاه فردِ گوینده است دروغ جای حقیقت را می‌گیرد.

در بیشتر فرهنگ‌ها از آغاز پیدایش فرهنگ، دروغگویی تقبیح شده است، و دربسیاری موارد آن را ریشه دیگر «گناهان» یا به عبارت دیگر ریشه انواع فساد خوانده‌اند.

بیشتر ما به این نکته باورداریم که هیچ امر انسانی دربرگیرنده خیر مطلق یا شر مطلق نیست و نظام‌های پیش و پس از انقلاب نیز از این حقیقت مستثنی نیستند. نکته اینجاست که برای بررسی نظام‌های قبل از یا بعد از 1357 الویت‌های «من» چیست؟

به نظر می‌آید اگر معیارهای اخلاقی حاکم، بویژه رابطه با حقیقت و دروغ را ملاک قرار بدهیم در این دوره 40ساله شاهد سقوطی وحشتاک هستیم. و اگر دروغ را ریشه انواع فساد بدانیم دیگر شاید برای بررسی فساد همه‌گیر به تحلیل‌های پیچیده‌ نیاز نباشد.

اینکه صاحبان قدرت تنها گاهی در طول تاریخ و به طور استثنایی به طور نسبی به حقیقت علاقه‌منده بوده‌اند، شاید واقعیتی غیرقابل بحث باشد. نتیجه منطقی این فرض پذیرش واقعیت دیگری است: انتظار گسترشِ فرهنگِ راستگویی از حاکمان همانا کوبیدن آب در هاون است و بس. و نتیجه منطقی این یکی نیز این است که تنها پذیرش مسئولیت توسط حکومت‌شدگان، اعضای جامعه و نخبگان آن، راه خروج از بحرانِ دروغ‌زدگی و فسادِ گسترده است. تنها زمانی وضعیت در کشور انقلاب زده ما تغییر خواهد کرد که تک تک ما هرلحظه به فساد برخاسته از دروغ آگاه باشیم و هیچ مصلحتی را فدای حقیقت نکنیم، شاید در این صورت نیازی به یک انقلاب دیگر نباشد و جهت حرکت جامعه به سمت تعالی چرخش کند و نور در افق هویدا شود.

 

 

نویسنده: هفته

مطلب پیشنهادی:

حمید نوحی

کَل‌کَل با کارل مارکس در گفت‌وگو با حمید نوحی، نویسنده “از ناسوت تا لاهوت”

حمید نوحی معمار است، سالها در این زمینه کار کرده و سازه‌های تحسین‌شده‌ای را بنا کرده. دانشجویان دیروز او و معماران امروز برایش احترام فراوان قائل هستند. اما به نظر می‌آید دغدغه اصلی او ساختن جامعه‌ای است که در آن نابرابری کمتر، و عدالت بیشتر باشد. از این روی بیشتر ترجمه‌ها و تالیف‌های او در زمینه اندیشه سیاسی است. عدالت‌خواهِ چپ است اما ماتریالیست نیست، ملی است اما ناسیونالیست نیست. معتقد مذهبی است اما خشکه مقدس نیست.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *