Fengye College Center
خانه / عمومی / مقاله ها / دانش و اندیشه / میکروب‌های ورزشکار| در حاشیه شیوع بیماری‌های واگیردار در سالن‌های ورزشی در زمستان

میکروب‌های ورزشکار| در حاشیه شیوع بیماری‌های واگیردار در سالن‌های ورزشی در زمستان

مریم ایرانی/در فصل زمستان که دیگر در پارک‌ها و خیابان‌های زیبای مونترال از زور سرما نمی‌شود چند ثانیه هم توقف کرد چه برسد به این‌که ورزش هم بکنیم، باشگاه‌ها و سالن‌های سرپوشیده بهترین محل‌ها برای ورزش هستند. ولی اگر نمی‌دانستید باید به شما بگویم که درست است ورزش برای سلامتی‌تان خیلی مفید است اما اگر مراقب نباشید، همین ورزش‌های زمستانی داخل سالنی ممکن است کار دستتان بدهند و حسابی مریضتان کنند. علت؟ خیلی ساده است، در زمستان میکروب‌ها و ویروس‌ها هم مثل شما در ورزشگاه‌ها وسالن‌ها زیاد سرو کله‌شان پیدا می‌شود و از روی لوازم ورزشی و دستگاه‌ها وارد بدنتان شده و مریضتان می‌کنند. اگر تا اینجا موضوع برایتان جالب شده ادامه مقاله را بخوانید.

خوب عرق کردن در حین ورزش یکی از معیارهای کالری سوزاندن و چربی‌ها را از بین بردن است. ولی عرق کردن در ورزشگاه‌ها و بعد تمیز نکردن وسایلی که روی آن‌ها تمرین می‌کنید می‌تواند سبب بروز انواع باکتری و جرم شود. اما باید نگران این مساله بود یا خیر؟

پژوهشگران هشدار می‌دهند سالن‌های ورزشی در فصل زمستان می‌توانند یک محیط مناسب برای رشد انواع میکروب‌ها و ابتلای افراد به انواع بیماری‌ها باشند.

بررسی‌ها نشان می‌دهند، تمرین ورزشی در یک سالن گرم و مرطوب که باعث عرق کردن بیش از حد افراد می‌شود، به ویژه اگر سالن ورزشی فاقد بهره‌مندی از نور خورشید و پنجره‌های رو به خورشید باشد، می‌تواند افراد ورزشکار را با خطر حمله انواع میکروب‌ها مواجه کند. براساس تحقیقات، انواع ویروس‌ها به ویژه ویروس‌های آنفلوآنزا می‌توانند تا 48 ساعت بر روی وسایل از جمله تجهیزات ورزشی زنده باقی بمانند و به این ترتیب به راحتی از فردی به فرد دیگر منتقل شود. ویروس‌ها و باکتری‌ها همچنین از طریق تنفس می‌توانند در فضای سالن ورزشی جریان پیدا کنند و باعث ابتلای افراد شوند.

در گذشته مطالعاتی انجام شده که تلاش کرده‌اند تعداد میکروب‌های موجود در ورزشگاه ها را اندازه گیری کنند. جیسون تترو، یک میکروبیولوژیست کانادایی، می‌گوید: برخی از دستگاه‌های وزشی قابلیت بیشتری برای انتقال بیماری‌ها نسبت به بقیه دارند، بعضی دیگر هم اصلا زمینه انتقال را فراهم نمی‌کنند

به عنوان مثال، در گزارشی که سایت  Fitness Equipment، FitRated.com،بعد از بررسی روی 27 دستگاه تجهیزات ورزشی در سه سالن ورزشی در ایالات متحده منتشر کرد، نتایج جالبی در این باره به دست آمدند. آنچه آنها متوجه شدند این بود که دوچرخه های ورزشی 39 برابر باکتری‌ها را بیشتر  از سینی‌های یکبار مصرف پلاستیک در رستوران‌ها منتقل می‌کنند. تردمیل‌ها 74 برابر باکتری‌های بیشتری نسبت به شیر آب دارند و وزنه‌های ورزشی دارای آلودگی 362 برابری باکتریایی نسبت به  کاسه توالت هستند. این آمار خیلی تکان‌دهنده هستند، این طور نیست؟

تترو توضیح می‌دهد: « حتی اگر ما فقط روی یک صندلی نشسته باشیم و عرق هم نکرده باشیم، بین یک تا 30 میلیون باکتری را می‌توانیم منتقل کنیم. هنگامی که شما شروع به ورزش در سالن می‌کنید، مناطق زیادی روی دستگاه‌ها هستند که مردم روی آن‌ها بیشتر تمرکز دارند، عرق می‌کنند و یا دست‌های خود را به آن می‌زنند. همین مناطق عامل انتقال ویروس هستند.»

 

چقدر در معرض خطر هستیم؟

 همه این باکتری‌ها خیلی خطرناک نیستند چون ما در بدن خود باککتری‌های زیادی را حمل می‌کنیم که باعث بیماری نمی‌شوند. تنها حدود 1 درصد این گونه‌ها ممکن است ما را واقعا مریض کنند.

با وجود این، همان مقدار اندک هم ممکن است باعث بیماری بشود. تترو در این باره اعتقاد دارد که: «شما در هر جایی در سالن بدنسازی  ممکن است با میکروب مواجه شوید. بسته به فرد و بهداشت شخصی که رعایت می‌کند، شما ممکن است در معرض خطر آلودگی به  باکتری‌های مدفوع، استافیلوکوک اورئوس که می‌توانند به عفونت منجر شوند، قرار بگیرید.

آلودگی تشک‌ها از همه وسایل ورزشی وحشتناک‌تر است. انواع تشک‌ها دارای تخلخل و حفراتی هستند که بهترین مکان برای رشد باکتری محسوب می‌شوند. کارشناسان بر این باورند تشک های همگانی می‌توانند همه چیز را از زگیل تا عفونت‌های باکتریایی که باعث اسهال می‌شوند، انتقال دهند.

 مناطق دیگری که بیشترین میزان انتقال ویروس را دارند، قطعات تجهیزات ورزشی هستند که به طور مستقیم با زیر بغل، کشاله ران و دهان شما تماس پیدا می‌کنند.

 

راه حل چیست؟

توسط دستمال مرطوب ضدباکتری قبل از انجام  هر ورزشی وسیله ورزشی تمرینی خود را پاک کنید. تمیز کردن باید حداقل 15 ثانیه باشد در غیر این صورت نمی‌توان مطمین بود که آلودگی از بین رفته‌است.

نکته مهم بعدی عدم دست زدن به دهان و بینی هنگام ورزش با دستگاه‌های بدنسازی است زیرا از این دو طریق میکروب‌ها، باکتری‌ها و ویروس‌ها سریعتر به بدن راه می‌یابند. همچنین پس از اتمام تمرین ورزشی شستشوی دست با آب و صابون، استحمام و خشک کردن بدن می‌تواند از میزان آسیب‌پذیری توسط میکروب‌ها بکاهد.

البته اخیرا گزارشاتی هم منتشر شده‌اند مبنی بر اینکه ویروس‌ها و باکتری‌ها نسبت به پاک‌کننده‌های شیمیایی مقاوم شده و دیگر به راحتی از بین نمی‌روند. مقاومت آنتی بیوتیکی یکی از عوارض این مقاوم شدن است که خودش عامل خطرناک دیگری برای سلامت انسان است. در واقع بر اثر مصرف بی‌رویه لوازم ضدعفونی شیمیایی، مقاومت باکتری‌ها بالا رفته و در نتیجه تبدیل به یک نوع ماده غیرقابل نابود شدن می‌شوند. برای همین کارشناسان توصیه می‌کنند برای تمیز کردن لوازم ورزشی از مخلوط آب و صابون در ظرف‌های کوچک استفاده کنید. و مقداری از آن را روی محلی که قصد تمرین دارید مثل کف تشک و یا وسیله ورزشی اسپری کنید و بعد با دستمال خشک نمایید.

کیف شما پر از لباس و میکروب های خودتان است، بنابراین مشکلی وجود ندارد. صحیح است؟ نه اشتباه است. هنگامی که شما لباس‌های عرق کرده و کثیف خود را در کیف‌تان پرت می‌کنید، در واقع شما تمام میکروب و باکتری‌هایی که در طول تمرین، به هنگام نشستن بر روی دستگاه ورزشی، صندلی و وزنه تماس داشته‌اید را با خود می‌برید. بعد از هر تمرین، لباس‌های خود را بشویید و هفته‌ای لااقل یکبار کیف خود را بشویید.

اگر از ورزشگاه برگشته‌اید و حوصله شستن لباس‌هایتان را ندارید، بهتر است آن‌ها را از داخل ساک ورزشی‌تان خارج نکنید. البته تا وقتی که حوصله‌تان سرجایش بیاید و بخواهید آن‌ها را بشویید. اگر قرار است بیشتر از ۲ ساعت تا شستن لباس‌های ورزشی وقفه بیفتد، آن‌ها را از ساک خارج و به چوب لباسی حمام آویزان کنید. این کار از تجمع آلودگی‌های باکتریایی و قارچی در لباس ورزشی، بو گرفتن آن و ایجاد حساسیت پوستی در بدن پیشگیری می‌کند. لباس ورزشی آلوده را به هیچ وجه داخل کمد لباس‌ها نگذارید، روی تختخواب نیندازید و کنار لباس‌های دیگر روی چوب لباسی آویزان نکنید. در غیر این صورت باعث انتقال بو و آلودگی‌ها به سایر لباس‌هایتان می‌شوید.

نویسنده: هفته.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

رفتن به نوارابزار