Fengye College Center
خانه / اخبار مونترال / با تأسف زیاد کتابخانه و گالری مکیک هم بسته شد. چرا؟
فریدون بابایی

با تأسف زیاد کتابخانه و گالری مکیک هم بسته شد. چرا؟

 

بخش «خوانندگان» هفته متعلق به خوانندگان است. تنها محدودیت انتشار مطالب در این صفحه قوانین کاناداست. سلیقه سردبیر و دست‌اندرکاران هفته در انتشار مطالب در این بخش تأثیری ندارد.

 فریدون بابائی/ مکیک موسسه فرهنگی آبرومند، مدرن و افتخارآمیز جامعه ایرانی مونترال بود. شخصا برای خرید یا سفارش کتاب، شرکت در سمینارها، معرفی کتاب خاطراتم و شرکت در جشن‌های ملی بارها به مکیک مراجعه کرده‌ام و ده‌ها بار از این‌که به عللی نتوانسته‌ام از نمایشگاه یا سمینارهای باارزش آن استفاده کنم ناراحت شده‌ام. خواندن خبر بسته شدن چنین موسسه مفید فرهنگی مرا غمگین می‌کند و از خود می‌پرسم چرا گرفتار این وضع می‌شویم و علل آن چیست؟

از خواندن گزارش مجله هفته چنین فهمیدم که خاتمه فعالیت مکیک به علل مالی و عدم شرکت و پشتیبانی کافی جامعه ایرانیان مهاجر مونترال است. نکته مهمی را که به نظرم  باید در این باره در نظر داشت وضع و نوع موسسه فرهنگی مکیک و سایر موسسات فرهنگی نظیر آن در مونترال است: یعنی یک موسسه فرهنگی خصوصی در جامعه جوانِ ایرانیِ چند هزار نفری با مشکلاتِ متعددِ آغاز زندگی در مهاجرت.

این نوع موسسه که با سرمایه و تصمیم شخصی به وجود می‌آید احتیاج به درآمد مالی، با فروش کتاب، نشریه و آثار هنری به علاقمندان ایرانی، برای ادامه فعالیت خواهد داشت و اغلب بدون پشتیبانی مالی جامعه (موسسات دولتی و فرهنگ دوستان ایرانی) نمی‌تواند بیش از چند سالی دوام بیابد.جامعه ایرانی مونترال، به خصوص علاقمندان فرهنگ دوست، امکانات محدودی دارد و نمی‌تواند از عهده پشتیبانی مالی کافی چند کتابخانه، نشریه و گروه هنری برآید. بخشی از ایرانیان حاضرند برای یک کنسرت خواننده معروفی چند صد دلار در سال خرج کنند ولی علاقه زیاد به خرید کتاب و آبونمان نشریات چاپ مونترال ندارند. در چند دهه گذشته این وضع منجر به بسته شدن چند موسسه فرهنگی خصوصی دیگر شده است. امروز دو کتابخانه نیما و نوروززمین در این وضع هستند و ممکن است گرفتار مشکلات نظیر مکیک در آینده بشوند. یکی از نکات منفی این وضع وابستگی زیاد این موسسات به خصوص نشریات چاپی نظیر هفته، پیوند و بازار به درآمد از تبلیغات موسسات خصوصی و دولتی است که استقلال عمل و بیان آن‌ها را ممکن است که به خطر اندازد.

در جواب به پرسشهای نشریه هفته آیا من و امثال من تنها مسئولیت در خاتمه فعالیت مکیک و یا دو کتابفروشی بسته شده درگذشته و نظایر آن را داریم؟ چه باید گفت؟

آیا صاحبان این موسسات خصوصی سهمی در این شکست ندارند؟ آیا آغاز کار یک موسسه، بدون مطالعه نیازها و ظرفیت و توانائی جامعه و بدون تعهد قبلی علاقمندان (مشتریان)،  مسئولیت به ایرانیان علاقمند بدون تعهد و شرکت در تصمیم‌گیری‌ها می‌دهد؟ آیا رقابت این موسسات فرهنگی رولی در این وضع ندارند؟

آیا جامعه فرهنگی ما نیاز به یک کمیته هم آهنگی فعالیت‌های فرهنگی و مطالعه نیازها و توانائی‌های جامعه جوان ایرانیان مونترال و علل این شکست‌ها  را ندارد؟

آیا برای کتابخانه ایرانیان در مونترال نباید از امکانات جامعه میزبان مانند کتابخانه ملی کبک و کتابخانه‌های شهر مونترال استفاده کرد تا با توقف فعالیت کتابخانه متعلق به اشخاص از ادامه و توسعه این نوع  فعالیت فرهنگی محروم نشویم؟

بنظرم باید به این پرسش‌ها جوابی بدهیم و راه‌حل و اقدامی واقع‌بینانه پیدا کنیم.

 

 

نویسنده: هفته

مطلب پیشنهادی:

تئو تاکسی

رانندگان بیکارشده تئوتاکسی شکایت دارند/ تئوتاکسی بسته شد؛ گفت وگو با امیرحسین اصغرزاده، یکی از نمایندگان رانندگان بیکارشده

بیش از 460 راننده تاکسی بیکار شدند صبح سه‌شنبه 29 ژانویه 2019 رانندگان شرکت تاکسیرانی …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *