Fengye College Center
خانه / عمومی / اخبار کانادا / کانادا / مهم‌ترین انتخابات پنجاه سال اخیر کبک

مهم‌ترین انتخابات پنجاه سال اخیر کبک

در انتخابات استانی دوشنبه اول اکتبر، حزب ائتلاف برای آینده‌ی کبک به رهبری فرانسوا لوگو موفق شد با کسب اکثریت کرسی‌های مجلس قانون‌گذاری کبک، مجوز تشکیل دولت اکثریت را برای چهار سال آینده به دست آورد. ولی این همه‌ی داستان نبود‌؛ نتایج، از یک بازآرایی اساسی در پنجاه سال اخیر سیاست استان خبر می‌دهد.

به گزارش هفته و به نقل از سی‌بی‌سی نیوز، دو حزبی که همیشه در حاشیه قرار داشتند، یعنی حزب راست میانه‌ی ائتلاف برای آینده‌ی کبک و حزب چپ‌گرای همبستگی کبک، به شیوه‌ای دراماتیک، لیبرال‌های فدرالیست و حزب کبکوای جدایی‌طلب را مثل یک جفت جوراب کهنه که از فرط پوشیدن بو گرفته باشند، کنار نهاده و جریان اصلی را به دست گرفتند.

از دهه‌ی 1970 به این طرف، سابقه نداشته که حزبی به جز لیبرال یا حزب کبکوا قدرت را در کبک به دست گیرد و طی تمام این سال‌ها، سیاست کبک از پروژه‌های سازنده‌ی انقلاب خاموش بیشتر و بیشتر فاصله گرفت و به بیراهه‌ی مشاجرات قانون اساسی و همه‌پرسی‌ها افتاد.

جنگ و ستیز دو‌سویه‌ی لیبرال-کبکوا به این معنی بود که کبک به تدریج از یک طیف مرسوم راست-چپ محروم شد‌: با گذشت زمان، حزب کبکوا به ملغمه‌ای از محافظه‌کاران محاسبه‌گر، ملی‌گرایان تندرو و سوسیال‌دموکرات‌ها تبدیل شد و به لیبرال‌ها این فرصت را داد تا بتوانند همیشه روی حمایت فدرالیست‌ها و هرکس دیگری که از دورنمای یک همه‌پرسی دیگر به وحشت می‌افتاد، حساب کنند.

با درک ناامیدی رای‌دهندگان از دوگانه‌ی تکراری فدرالیست-جدایی‌طلب، فرانسوا لوگو در سال 2011 دست به تشکیل حزبی زد که قرار بود یک حزب ملی‌گرای «راه سوم» باشد و دوشنبه شب اول اکتبر، با کسب یک پیروزی قاطع که حزب حاکم لیبرال را به سایه‌ای از گذشته‌ی خود تبدیل کرد، مزد خود را گرفت.

گرد و غبار نبرد که فرونشست، لیبرال‌ها دیدند که کم‌تر از 25% رای مردم را کسب کرده‌اند؛ بدترین نتیجه از زمان کنفدراسیون [تشکیل کشور کانادا در اول جولای 1867].

حزب کبکوا نیز با افولی تاریخی در رای مردم مواجه شد. کرسی‌های آن را حزب همبستگی کبک، که تصور می‌شد پایگاهش محدود به پلاتو مونروایال، بهشت نوگرایان مونترآل باشد، قبضه کرد.

می‌توان پیروزی فرانسوا لوگو را تنها مرهون خستگی مردم از حزب لیبرال کبک دانست که سیزده سال از پانزده سال اخیر را در قدرت بود؛ سال‌هایی که مداوما با اتهامات فساد و پارتی‌بازی همراه بود. ولی این طرز فکر، تغییرات اجتماعی عمیق‌تری را که از حدود یک دهه‌ی پیش در کبک به جریان افتاده بود و نتایج دوشنبه شب، بخشی از نقطه‌ی اوج آن جنبش است، نادیده می‌گیرد.

ظهور دولت حزب ائتلاف برای آینده‌ی کبک و اوج‌گیری ناگهانی همبستگی کبک را می‌توان دو وجه متفاوت رخدادی یگانه دانست: جایگزینی شکاف و تقابل فدرالیست-جدایی‌طلب با یک طیف متعارف چپ-راست.

فردریک بویلی، نویسنده‌ی کتابی جدید درباره‌ی حزب ائتلاف برای آینده‌ی کبک، از جزییات چهار تحول جدید در کبک می‌گوید که می‌توانند دلیل تغییر جهت‌های اخیر را توضیح دهند.

تحول نخست، حس دلزدگی عمومی نسبت به نهادهای انتخاباتی کبک است.

بویلی در مصاحبه‌ای پیش از انتخابات گفت: «در حال حاضر، یک بحران اعتماد به دموکراسی در کبک وجود دارد که از هر جای دیگر در کانادا بیشتر است.»

به عقیده‌ی بویلی، این می‌تواند توجیه کننده‌ی رو آوردن کبکی‌ها به آزمودن گزینه‌های غیرمتعارف پای صندوق‌های رای باشد.

همچنین، کبک تحت تاثیر مجموعه‌ای از تجربیات سیاسی قرار گرفت که مردم آن را به تفکر ورای دوراهی فدرالیست-جدایی‌طلب واداشت.

مثلا دلواپسی مداومی درباره‌ی چگونگی جا دادن اقلیت‌های مذهبی و فرهنگی در استان وجود دارد. سیاست‌های هویت‌گرایانه اخیرا فضای بیشتری نسبت به گفتگو درباره‌ی جدایی‌طلبی را به خود اختصاص داده‌اند.

به گفته‌ی بویلی، تحول دیگر این است که کبکی‌ها نظر منفی شدیدی درباره‌ی نخست وزیر محافظه‌کار سابق، استیفن هارپر داشتند و شاید به همین دلیل، هارپر مراقب بود که اختلاف قانون اساسی دیگری با کبک به راه نیندازد و همین به تقویت گفتمان چپ-راست [به جای فدرالیست-جدایی‌طلب] کمک کرد.

و تحول آخر، اعتصابات دانشجویی سال 2012 بود که در نهایت به اعتراضات گسترده علیه دولت لیبرال وقت تبدیل شد.

نظرات در مورد اعتصابات کاملا متناقض است و بسیاری فکر می‌کنند که تقاضاهای دانش‌جویان درباره‌ی کاهش شهریه‌های تحصیلی، واقع‌بینانه نبود.

ولی هرچه بود، اعتراضات چندماهه‌ی دانش‌جویلن، به جا باز کردن بیشتر تفکرات چپ-راست در استان کمک کرد. این اعتراضات همچنین به آغار حرفه‌ی سیاسی یکی از رهبران اتحادیه‌ی دانش‌جویی کمک کرد: گابریل نادو-دوبوآ که اکنون سخن‌گوی حزب همبستگی کبک است.

آخرین باری که کبک شاهد تحولات سیاسی به این عظمت بود، به سال 1970 برمی‌گردد؛ در آن زمان هم مثل حالا، چهار حزب اصلی بودند که برای به دست آوردن سهم بیشتری از آرا در کشمکش با یکدیگر بودند.

سیستم سیاسی کبک نهایتا دو تا از آن‌ها را به زباله‌دان تاریخ فرستاد: حزب محافظه‌کار اتحادیه‌ی ملی و حزبی با داعیه‌ی اصلاحات مالی اجتماعی.

حالا بعد از چندین دوره انتخاباتی، صبح سه‌شنبه دوم اکتبر، سیاست کبک خود را در بزنگاه مشابهی یافت. به لطف چند بازیگر جدید، صحنه‌ی سیاست کبک دوباره شلوغ شده است و شاید دیگر جا برای همه نباشد.

منبع خبر

 

 

نویسنده: هفته

مطلب پیشنهادی:

تظاهرات ضد نژادپرستی مونترال کانادا

جامعه‌ای که دستخوش معضل نژادپرستی باشد جامعه مطلوب ما نیست؛ لوگو تاکید کرد

فرانسوا لوگو تاکید کرد اقدامات خرابکارانه ای که در حاشیه تظاهرات ضدنژادپرستی در مونترال روی داد، کار تعداد اندکی آشوبگر بوده است

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *