22می2018

09 بهمن 1396 نوشته شده توسط 

از گوشه‌و کنارِ عالُمِ ادبیات

گروه ادبیات هفته

42-RAD
سه برنامه مونترالی‌ها با مهران راد در روزهای پایانی ماه ژانویه
استاد مهران راد که مدت‌هاست مخاطبان هفته را مهمان قلم و داستان و پژوهش خود کرده‌اند و نیز مصاحبه‌ای مفصل با ایشان را در شماره ۴۶۹ تقدیم کردیم، برای سه برنامه به مونترال خواهند آمد: نخست: متن‌خوانی (خوانش شعر و داستان به‌همراه گفت‌گو و بررسی با کمک حضار)، که جمعه ۲۶ژانویه ۲۰۱۸ از ساعت ۱۷ کتابخانه نوروززمین برپا می‌شود؛ دوم: «زبان فارسی و کودکان مهاجر؛ سمیناری برای بزرگ‌ترها»، که در روز شنبه ۲۷ژانویه ۲۰۱۸ از ساعت ۱۷ در کتابخانه نوروززمین خواهد بود و نهایتا سخنرانی مشترک با دکتر فرشید سادات‌شریفی به میزبانی انجمن فاضل با عنوان: «بازتاب مهاجرت در ادب کهن فارسی»، شنبه ۲۸ژانویه ۲۰۱۸ از ساعت ۱۷ دانشگاه کنکردیا.
گروه علمی‌آموزشی «سَماک»، «نوروززمین» و «انجمن ادبی مونترآل (فاضل)» برگزار کنندگان این برنامه‌‌اند و مخاطبان گرامی برای کسب اطلاعات بیشتر درباره هریک از نشست‌ها می‌توانند با شماره 4389270036 تماس بگیرند.



42-MONIRU

فراخوان برای چهارمین مجموعه دارستان کوتاه «کولی‌ها» زیر نظر: منیرو روانی‌پور

بر اساس اعلام خانم منیرو روانی‌پور در شبکه‌های اجتماعی، داستان‌ها از میان آثار ارسالی و زیر نظر داوران انتخاب شده و به چاپ خواهد رسید.
مشخصات فایل داستان ارسالی چنین اعلام شده است: فونت ۱۴ نازنین؛ حداکثر ۱۰ صفحه و اینکه داستان‌های مرتبط با موضوع مهاجرت و مدرسه در اولویت قرار می‌گیرد.
فراخوان خواسته است که متقاضیان نسخه نهایی و آماده چاپ داستان خود را با فرمت وورد word و یا پی دی اف pdf به ایمیل این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید بفرستند و مهلت ارسال داستان‌ها نیز ۱۱ فروردین ماه ۱۳۹۷ است.

 

 

42-Adabiat
دعوت به توجه به کارنامه شعری مارگارت آتوود
دکتر رضا پرهیزگار؛ پیش‌کسوت ترجمه آثار ادبی انگلیسی‌زبان، درباب ضرورت توجه به شعرهای چهره برجسته ادبیات کانادا، خانم مارگارت آتوود، متن زیر را در صفحه فیس‌بوک خود منتشر کرد:
عکس۳
«مارگارت اَتوود را در ایران، بیشتر به عنوان رمان نویس می‌شناسند، و تا آنجا که اطلاع دارم، یکی دو رمان از او به فارسی چاپ و منتشر شده. اما این بانویِ هنرمند کانادائی در شعر نیز چهره‌ای معتبر شناخته می‌شود، و باز تا آن جا که اطلاع دارم، تاکنون شعری از او به فارسی ترجمه نشده. به گمانم، کمترین کاری که از یک مترجم (اگر ترجمه برایش به هر قیمت، نان به تنورِ داغ نشر چسباندن و پس نیفتادن از رقبا نباشد، و به ترجمه به عنوانِ کاری پژوهشی، غالبا بی اجر و مزد، نگاه کند و حاضرباشد، همچون محمد قاضی، مثلا، گاه ماه‌ها بر سر، انتخاب واژه‌ای، وقت صرف کند، که با شرایط امروز نیاز به عشق و دلبستگی به هنر و زیبائی دارد) ساخته است این ست که هم زبانانش را در لذاتِ جمال شناختیِ متن، شریک کند.
اَتوود در 1939 در اُوتاوا متولد شده و جز رمان‌هایش، تاکنون ده مجموعه شعر منتشر کرده. درباره او نوشته‌اند: «اتوود عمیقا از عواملی که در زندگیِ مدرن، دست به دستِ هم می‌دهند تا ما را در خود غرق و در نتیجه به لحاظ، فیزیکی، روحی و سیاسی، ناپدید کنند آگاه است، و معتقد است که باید در برابر این ناپدیدشدن مقاومت نشان دهیم.»
او را هم قبیله برتولد برشت دانسته‌اند که به شعری معتقد است که: «پاسخی در خواننده برانگیزد. در مصاحبه‌ای می‌گوید: فکر نمی‌کنم، کار شعر بیانِ عواطف و احساسات باشد، بلکه برانگیختنِ احساسات است.»
او همچون برشت از شگردهایِ «فاصله‌گذاری» و برانگیختنِ تمرکز و توجه خواننده، از جمله از شگردِ بدیعیِ «کم‌انگاری» (understatement) بهره می‌گیرد.
در زیر، ترجمه شعری از او را می‌خوانید.

روزنامه خواندن کار خطرناکی است
وقتی در جعبه پر از ماسه
قلعه‌های خوشگل می‌ساختم،
گودال‌های عجول
از اجسادی که با بولدوزر می‌روبند پر می‌شد.
و وقتی، سر و زلف آراسته و تمیز، به مدرسه می‌رفتم
گام‌هایم بر ترک‌های آسفالت، بمب‌های سرخ می‌ترکاندند.
حالا بزرگ شده‌ام
و باسواد، و با آرامشِ یک چاشنیِ انفجاری
رویِ صندلی‌ام نشسته‌ام
و جنگل‌ها در آتش می‌سوزند،
لایِ بوته‌ها سرباز کارگذاشته اند،
ونام هایِ رویِ نقشه‌های دشوار با دود به هوا می‌روند.

آرمان، خودِ منم، من تلّی از عروسک‌های
شیمیائی‌ام، تنم ابزاری مرگبار ست،
با عشق نزدیک می‌شوم، دستان ام مسلسل‌اند،
حسنِ نیّت‌هایم، مهلک‌اند.
حتی چشم‌های منفعلم
به هرچه نگاه کنند آن را
به یک عکسِ سیاه وسفید جنگیِ پرچاله چوله‌بدل می‌کنند،
چطور
می‌توانم خود را کنترل کنم
روزنامه خواندن خطرناک است.
هربار روی یکی از کلیدهایِ
ماشین تحریر برقی‌ام فشارمی دهم،
واز درختانِ آرامش بخش حرف می‌زنم،
دهکده دیگری منفجرمی شود.»