20سبتامبر2018

08 آذر 1396 نوشته شده توسط 

تقلای دلفین‌ها در آکواریوم مرگ

محیط‌زیست
به بهانه مرگ «چِستر» دلفین نجات‌یافته از خودکشی در ونکوور
مریم ایرانی
P50-دانش-465
روز 24 نوامبر صبح زود بود که پزشکان و مراقبان «چِستر» با ناامیدی دست از تلاش برای نجات جان او برداشتند. دیگر هیچ کاری فایده نداشت. حال او از اواخر بعدازظهر روز قبل به‌طور ناگهانی بد شد. هیچ‌کس دلیل این مسئله را نمی‌دانست. تمام شب به مراقبت‌های ویژه و پیگیری علائم حیاتی او گذشت اما نزدیکی‌های صبح بود که خبر در آکواریوم پیچید. «چِستر» مرده بود. سه سال قبل ساکنان ساحل چسترمن شمالی، «چِستر» را درحالی‌که از گرسنگی روبه‌مرگ بود و بدنش از بی‌آبی تقریباً خشک‌شده بود نیمه‌جان پیدا کردند. «چِستر» به آکواریوم ونکوور انتقال پیدا کرد و در آنجا دوباره سرپا شد. بااین‌حال سرنوشت او گویا همان مرگ بود. او از یک نوع خاصی از دلفین‌ها بود که در آب‌های استوایی و نیمه استوایی جزایر هاوایی دیده ‌می‌شوند.
مرگ «چِستر» بار دیگر صدای معترضان به آکواریوم ونکوور را درآورده است. آن‌ها سال‌هاست که به اقدامات آکواریوم ونکوور انتقاد دارند. این آکواریوم بسیار بزرگ و معتبر تابه‌حال قربانیان زیادی از بین دلفین‌ها و نهنگ‌‌ها داده است.
آکواریوم ونکوور (به‌طور رسمی مرکز علوم دریایی آکواریوم ونکوور) یک آکواریوم عمومی واقع در پارک استنلی در ونکوور، بریتیش کلمبیا است. این آکواریوم، علاوه بر اینکه یک جاذبه توریستی مهم برای ونکوور است، مرکز تحقیقات، حفاظت و بازسازی دریایی هم به شمار می‌رود.
آکواریوم ونکوور محلی مناسب برای طبیعت‌گرایان حرفه‌ای است تا رفتارهای حیوانی را تفسیر کنند. پروژه‌های تحقیقاتی این آکواریوم در سراسر جهان موردتوجه قرار دارد و شامل نجات و توان‌بخشی پستانداران دریایی می‌شود.
در 9 اوت سال 2010 نخست‌وزیر سابق کانادا، استفن هارپر، بودجه هنگفتی معادل حداکثر 15 میلیون دلار به تحقیقات در این مرکز اختصاص داد. فرماندار استان بریتیش کلمبیا، گوردون کمپبل در آن زمان دراین‌باره گفته بود که این استان در طول سه سال بعدی هم 10 میلیون دلار بودجه برای کمک به پرداخت هزینه‌های توسعه برنامه‌های این آکواریوم کنار خواهد گذاشت. در اکتبر 2009، آکواریوم ونکوور به‌عنوان یک مرکز یادگیری ساحلی امریکا توسط آژانس حفاظت از محیط‌زیست ایالات‌متحده تعیین شد. این آکواریوم یکی از پنج آکواریوم بزرگ در آمریکای شمالی و اولین آکواریومی است که از گونه‌های مختلفی از نهنگ‌ها و دلفین‌ها مراقبت می‌کند.
ماجرای مرگ‌های سریالی در آکواریومP50-دانش-465-2
قبل از اینکه مرگ «چِستر» اتفاق بیفتد، دلفین‌های دیگری هم در این آکواریوم مرده بودند. نوامبر سال گذشته بود که دو دلفین به نام‌های آئورا 30 ساله و کیلا 21 ساله به فاصله 9 روز از هم به کام مرگ فرورفتند. دلیل مرگ این دو دلفین از طرف آکواریوم وجود موادی ناشناخته و سمی در آب اعلام‌شده بود.
نتایجی که به دست آمد حاکی از این بودند که آزمایش‌های گسترده، قادر به شناسایی مواد دقیق‌ سمی نبودند. تحقیقات نیز مشخص کردند سم به‌احتمال‌زیاد توسط غذا، آب یا از طریق دخالت انسان وارد محیط زندگی دلفین‌ها شده بود. در ماه ژوئن امسال یک‌گونه خاص دیگر از مارماهی که در سال 2008 در یکی از سواحل کانادا نجات داده شده بود، درآکواریوم جان سپرد. نتایج اولیه تحقیقات درباره مرگ او نشان داد که این مارماهی از یک بیماری ریوی مرد.
حالا بعد از مرگ چستر تنها یک دلفین دیگر که متعلق به اقیانوس آرام است و هلن نام دارد در این آکواریوم باقی‌مانده است. نایتینگل سخنگوی آکواریوم ونکوور در سخنانی با ابراز تأسف درباره مرگ این موجودات گفت که همه تلاش‌های مسئولان آکواریوم روی نگهداری هلن متمرکزشده است.
متخصصان این آکواریوم بعد از مرگ این دلفین‌ها اعلام کردند که تمام تلاششان را برای نجات آن‌ها انجام داده‌اند. آن‌ها فهمیدند که حذف گیاه در نزدیکی زیستگاه دلفین‌ها می‌تواند مشکل‌ساز باشد. همچنین تغییرات اساسی برای تعمیرات و جایگزینی سیستم‌های تصفیه آب مکانیکی در همه زیستگاه‌ها برای نهنگ‌ها، دلفین‌ها و ما‌رماهی‌ها را آغاز کردند.
خانم دکتر مارتین هولنا، سرپرست تیم دامپزشکی که این تحقیقات را انجام می‌دهند، گفت: «این بدترین چیزی است که در 25 سال تجربه من به‌عنوان متخصص دامپزشکی اتفاق افتاده است. این شرایط کاملاً ویرانگراست.»
اعتراض‌ها علیه مرگ اسرارآمیز دلفین‌ها
در ماه مارس، انجمن پارک ونکوور به‌اتفاق آراء رأی دادند تا نمایش آکواریوم‌های زنده برای نهنگ‌ها و دلفین‌ها به‌طور کامل متوقف شوند. در مقابل یک ماه بعد آکواریوم ونکوور هم اعلام کرد که در مقابل این حرکت ایستادگی می‌کند. به همین منظور یک پرونده قانونی علیه ممنوعیت اعمال‌شده به دیوان عالی ارائه شد که درخواست بازنگری قضایی از اصلاحیه قانون اساسی هیئت پارک را تقدیم دادگاه کرده بود. آن‌ها اعتقاددارند که برای حفظ دلفین‌ها همه تلاششان را کرده‌اند، بااین‌حال حامیان محیط‌زیست نظر دیگری دارند.
پیتر هامیلتون از سازمان زیست‌محیطی Lifeforce گفت که او شگفت‌زده نشده که چِستر مرده است. همیلتون معتقد است که باوجود تلاش‌های آکواریوم برای سالم نگه‌داشتن چِستر، زمانی که او نجات یافت، درواقع نابودشده بود و بعدازآن زندگی وحشتناکی در داخل «زندان سیمانی» داشت. او دراین‌باره می‌گوید:
«ما امیدواریم که آن‌ها سرانجام درک کنند که این یک اقدام وحشیانه است که دلفین‌ها و نهنگ‌ها و مارماهی‌ها را در اسارت نگاه‌دارند. آن‌ها حق ندارند با بودجه‌‌های بیشتر حمایت شوند و استخرهای بزرگ‌تری برای نابود کردن حیوانات بی‌گناه بسازند.»
بااین‌حال آکواریوم در حال حاضر در حال سرمایه‌گذاری روی یک پروژه 100 میلیون دلاری است که شامل ساختمان‌های جدید و تانکر‌های بزرگ برای نگهداری نهنگ‌ها می‌شود.
نایتینگل سخنگوی آکواریوم معتقد است که اتهاماتی که به این آکواریوم زده می‌شود و هرگونه کمبود بودجه در راه حمایت از این مجموعه ممكن است به پستانداران دریایی آسیب برساند.
نایتینگل، با صراحت از این مسئله دفاع می‌کند که اداره شیلات و اقیانوس‌ها باید آکواریوم را برای تأمین نجات آبزیان آسیب‌دیده و انتقال آن‌ها تأیید کند.
او می‌گوید: «بدون تخصص کارکنان و امکانات موجود در آکواریوم ونکوور، ما قادر نخواهیم بود که نیمی از دلفین‌ها را نجات دهیم و اگر این اتفاق نیفتد، دولت کانادا قادر به پاسخگویی به چنین حوادثی نخواهد بود.»
به نظر می‌رسد که آکواریوم مذکور فعلاً بتواند به کار خود ادامه دهد. بااین‌حال این چیزی از صدمه مرگ‌ومیر دلفین‌ها به طبیعت نخواهد کاست. برای رفع مشکلات زیست‌محیطی که باعث خودکشی این نهنگ‌ها و یا به گل نشستن آن‌ها می‌شود باید چاره‌ای اساسی اندیشید. در حال حاضر تمام چشم امیدها به آخرین بازمانده دلفین‌های این آکواریوم یعنی هلن است. خود مسئولان آکواریوم معتقدند که همان‌طور که تمام تلاششان را برای حفظ چستر انجام دادند، از هلن‌ هم با تمام قوا نگهداری خواهند کرد.