20سبتامبر2018

08 آذر 1396 نوشته شده توسط 

چگونه طرفدار هاکی شویم؟

قانون شماره اول: تیمت را انتخاب کن!
هدی حسینی
P54-six-equipes-montrealaises-remporte-total     این آخرین جام استنلی است که تیم هاکی روی یخ «مونترال کنیدین» در سال 1993 بالای سر برده است
نمی‌شود کسی را به خاطر دوست‌نداشتن هاکی سرزنش کرد. ما از سرزمین عاشقان فوتبال می‌آییم. ورزشی که ازقضای روزگار این‌سوی دنیا در آمریکای شمالی اسمش را هم تغییر داده‌اند و به آن ساکر (Soccer) می‌گویند. ما هواداران سینه‌چاک فوتبالیم که شاید کمتر به دنبال طرفداری از تیم شهر زادگاهمان هستیم و بیشتر زیر پرچم‌های قرمز و آبی هواداری‌مان را نشان داده‌ایم. هرازگاهی هم البته مسابقات جهانی کشتی و رجزخوانی برای غول‌های دیگر کشتی دنیا مثل آمریکا و روسیه، غیرتمان را به جوش آورده تا برای مدتی کوتاه هم که شده کُشتی‌باز بشویم. در سال‌های اخیر تب طرفداری والیبال هم به علاقه‌مندی‌های کوتاه‌مدت ما اضافه‌شده و به مدد رسانه‌های اجتماعی و خبررسانی در مورد ورزش‌های متعدد و حضور نمایندگان ایران در مسابقات جهانی گوشه چشمی هم به بقیه ورزش‌ها ولو در حد لایک کردن اخبار مربوط به آن‌ها داشته‌ایم.
اما اینجا دیگر ماجرا فرق می‌کند. اینجا بحث رنگ و این حرف‌ها نیست. ما با یک دین و مسلک سروکار داریم. هاکی اصلاً شوخی‌بردار نیست. یادتان هست می‌گفتند انگار هر پسر برزیلی با یک توپ فوتبال به دنیا می‌آید مگر این‌که خلافش ثابت شود؟ تا حد زیادی هم مشابه همین گفته در مورد کانادایی‌ها و عشق به هاکی صدق می‌کند. تب‌وتاب مسابقات که بالا بگیرد خودتان می‌بینید که درحالی‌که آرام و متفکر در حال قدم زدن در خیابان «سنت‌کترین» یا «سن‌دنی» یا هر جای دیگر که پر از بار و کافه و رستوران است، هستید و عین خیالتان هم نیست توی این کافه‌ها مردم گوش تا گوش نشسته‌اند و هر از چندی فریاد و سوت و کف زدنشان بالا می‌گیرد یا یک آه بلند از نهاد همه بلند می‌شود.
این صداها که به گوشتان رسید باید بدانید که بازی‌های حساس لیگ برگزار می‌شود. یا این‌که با مسابقات پلی‌آف جام استنلی Stanley Cup روبرو هستید. مجموعه‌ای از هفت مسابقه پرهیجان و استرس که رقابت تیم‌های مشهور در آن قدمتی نزدیک به 70 سال دارد. عرق و خون و اشک می‌ریزند و به زمین می‌خورند و از زمین بلند می‌شوند. با مصدومیت و درد ادامه می‌دهند و دست‌آخر هم میانشان احترام وجود دارد و دست دادن و قبول شکست یا شادمانی پیروزی. درنهایت، برنده جام پرطرفدار استنلی، به جام قهرمانی که حدود شانزده کیلوگرم وزن دارد دست پیدا می‌کند که بعدازآن همه جان کندن برای به دست آوردنش اصلاً این وزن سنگین به چشم نمی‌آید.
پس برای این‌که هیجان مسابقات لیگ و البته این هفت بازی پلی‌آف را از دست ندهید بهتر است اول یک تیم برای خودتان انتخاب کنید. (مثلاً می‌شود این بازی‌های پلی‌آف را با مسابقات مرحله یک‌چهارم نهایی به بعد جام جهانی فوتبال یا یورو یا حتی جام فوتبال آسیا مقایسه کنید تا میزان هیجانش دستتان بیاید)
زیر کدام پرچم برویم؟
درگوشی به شما می‌گوییم تا وقتی توی مونترال هستید به نفعتان است که طرفدار تیمی جز «مونترال کندین» نباشید! چون اگر جوگیر شدید و عشق به تیم تورنتو توی دلتان جوانه زد، آمدیم و توی کافه‌ای، باری رستورانی در مونترال موقع بازی این دو تیم به خاطر به امتیاز رسیدن تورنتو ابراز شادی کردید. آن‌وقت دیگر به ما مربوط نیست که بعدش چه اتفاقی برایتان می‌افتد!
البته از شوخی گذشته در کانادا اکثریت مردم طرفدار تیم شهر خودشان هستند. شاید بعضی‌ها که حرفه‌ای‌تر بازی‌ها را دنبال می‌کنند سبک بازی یک تیم برایشان معیار طرفداری باشد یا تعداد قهرمانی‌هایشان. برای بعضی‌ها هم مثلاً خوش‌تیپ بودن بازیکنان یک تیم! حالا دیگر خود دانید!
فقط از ما گفتن که «مونترال کندین» تابه‌حال 24 جام استنلی برده و برترین تیم تاریخ از این لحاظ است اما مثلاً تیم «تورنتو میپل لیوز» 13 جام دارد و «دیترویت رد وینگز» یازده بار قهرمان شده. این آمار متعلق به رده‌بندی کلی تاریخ جام استنلی از سال 1915 به این‌سو است.
فصل از 4 اکتبر شروع‌شده پس خیلی از آن نگذشته و هنوز وقت دارید که تیمتان را انتخاب کنید. این فصل آوریل 2018 به پایان می‌رسد؛ اما بازی‌های جام استنلی چند روز بعد از اتمام فصل شروع می‌شود و تا پیش از آن سعی می‌کنیم با مطالب بیشتری در مورد لیگ هاکی، مسابقات حساس، توضیح قوانین بازی‌ها و اخبار و حواشی مسابقات عشق نویافته هاکی را بیشتر در دلتان زنده کنیم!