15دسامبر2017

25 آبان 1396 نوشته شده توسط 

اینجا می‌توانی در شکل‌دهی علم مؤثر باشی

یک دانشجو
اصلان برادران، فلوشیپ نوآوری در جراحی، دانشگاه مک‌گیل
محمد کرم‌زاده / امیر مولایی

هرکدام از ما دلیل خودش را برای آمدن به این سر دنیا داشته و برای این سفر طولانی تجربیات تلخ و شیرین فراوانی را پشت سر گذاشته است. بنا داریم هر از چند گاهی با یکی از بچه‌های دانشجوی مونترال به صحبت اما از نوع ماشینی‌اش بنشینیم و خیلی کامپیوتری توی زندگی دانشجویی‌اش سرک بکشیم. باور کنید یا نه اطلاعات بسیار جذابی از این گفتگوها بیرون خواهد آمد. خواندن این صفحه را از دست ندهید.
P49-Interview
نام: اصلان برادران
دانشگاه، رشته و مقطع تحصیلی: دانشگاه مک‌گیل فلوشیپ نوآوری در جراحی (Surgical Innovation)
چند سال است آمده‌ای کانادا: دو ماه ولی خوب انگار که چند سال گذشته!
سوژه کار در رشته تحصیلی: من مدرک پزشکی‌ام را از دانشگاه علوم پزشکی مشهد گرفتم و مدت سه سال در تحقیقات جراحی ارتوپدی فعالیت داشتم. با توجه به تجربه علمی که در این زمینه داشتم علاقه کاریم درواقع در بازسازی و رشد مجدد بافت استخوان و از طرف دیگر درزمینهٔ تحقیقات بالینی در بیماری‌های ستون مهره‌ها و اندام فوقانی هست.
نقاط مثبت آمدن به کانادا: از بعد کاری می‌شود گفت که محدودیت‌های کمتری برای خودم می‌بینم و آن امکانات و بستری که برای کارم نیاز دارم اینجا مهیاست. از طرفی محدودیت برای همکاری با دیگر مراکز علمی کمتر هست. چیز دیگری که اینجا احساس می‌کنم این است که ارزش کار به‌خوبی توسط افراد مربوطه احساس می‌شود و اینکه این راه را پیش روی خودت می‌بینی که اگر کارت را باعلاقه انجام بدهی، آینده خوبی خواهی داشت و خصوصاً درزمینهٔ طبابت می‌توانی این امید را داشته باشی که درروند شکل‌گیری علم تأثیر مثبتی داشته باشی. ازنظر اجتماعی هم آزادی فکری و نگرانی‌های کمتری اینجا وجود دارد و در کل آرامش در زندگی بیشتر احساس می‌شود. یک خوبی دیگر این است که افراد مختلفی را با عقاید و تفکرات گوناگون از همه جای دنیا ملاقات می‌کنی که در نگرش به زندگی می‌تواند مؤثر باشد.
نقاط منفی آمدن به کانادا: فعلاً بزرگ‌ترین چیزی که احساس می‌شود دوری از خانواده است. من چون هنوز خیلی اینجا نبودم، ازلحاظ فرهنگی خیلی تطابق پیدا نکردم و هنوز دارم تجربه کسب می‌کنم که بتوانم توی برخوردهایی که در طول روز در بیمارستان و جاهای دیگر با افراد دارم واکنش بهتری داشته باشم.
بزرگ‌ترین چالشی که اینجا داشتی: بزرگ‌ترین چالش من در مونترال ارتباط برقرار کردن با برخی از مردم اینجا به خاطر ندانستن زبان فرانسه بوده که همچنان ‌هم این مشکل وجود دارد. یک چالش دیگر هم نحوه کار کردن با استاد پایان‌نامه‌ام بود که تا مدت زیادی پس از آغاز کار، روی نحوه کار کردن باهم مشکل داشتیم.
آینده خودت را چگونه می‌بینی؟ با توجه به علاقه‌ای که به زمینه کاریم دارم می‌توانم زمینه تحقیقاتیم را در کنار علاقه کار بالینیم که رشته جراحی باشد همچنان ادامه بدهم و فکر نمی‌کنم بخواهم زمانی از تحقیق و نوآوری در جراحی دست بکشم.
بزرگ‌ترین چالشی که اینجا داشتی: چون خوشبختانه یکی از دوستانم اینجا بود توی روزهای اول هیچ مشکلی نداشتم که جا دارد از سعید و هاله عزیز تشکر کنم. یک مقایسه‌ای هم بخواهم داشته باشم با چیزی که در اروپا دیدم این است که واقعاً دانشجوها اینجا مشکلات به‌مراتب کمتری دارند که این مسئله باعث می‌شود چالش‌هایی که اینجا وجود دارد کمتر به نظرم بیاید.
آینده خودت را در ماندن در کانادا می‌بینی یا برگشت به ایران؟ خوب الان راستش خیلی زود است که بخواهم در مورد ماندن در کانادا نظر قطعی داشته باشم. ولی در مورد برگشت به ایران بااینکه علاقه زیادی به ایران و مردم ایران دارم اما تقریباً الان برایم منتفی است. دلیلش هم این است که هم ازنظر کار و هم ازنظر رضایت از زندگی اینجا آینده روشن‌تری را پیش رویم می‌بینم.
تجربه یا خاطره‌ای از زمان آمدنت به اینجا: من یک تجربه جالبی که داشتم این بود که به هرجایی که برای انجام دادن کاری مراجعه می‌کنی این نگاه وجود ندارد که تو از کجای دنیا هستی و چه اعتقاداتی داری، چیزی که مهم است این است که همه انسان هستیم حالا از هرجایی با هر پیش‌زمینه‌ای که آمده باشیم.
تجربه یا خاطره‌ای برای دوستانت: همین‌الان که با بچه‌های داخل ایران در تماس هستم تلاش دارم که راهنمای خوبی باشم برای آمدن به مسیر خودم، چون‌که خودم در طی مسیر راهنمایی نداشتم و مجبور بودم که به‌طور آزمون‌وخطا جلو بروم، در کل توصیه من به کسانی که اینجا هستند این است که کمک خودتان را از دوستانتان در ایران که به راهنمایی شما نیاز دارند، دریغ نکنید و تلاش کنید که اعتمادبه‌نفس و جسارت کافی را به دوستانتان بدهید، چون حقیقتاً بچه‌های ایرانی ازنظر علمی بسیار توانمند و کوشا هستند و باید به آن چیزی که لایقش هستند برسند که خوب اینجا شرایط برایشان از خیلی از جنبه‌ها بهتر آماده است.
همین‌الان چه چیزی خوشحالت می‌کند: جدا از قضیه دل‌تنگی... اینکه فردا ببینم دوباره تابستان شده!
اگر برگردی به چند سال قبل، آیا بازهم همین مسیر را انتخاب می‌کنی: حتماً! اگرچند سال پیش بود سعی می‌کردم سریع‌تر این مسیر را آغاز کنم که دلایلش را هم به‌طور خلاصه یک اشاره‌ای کردم.
حرف آخر: با توجه به چیزهایی که در بیمارستان و گروه‌های جراحی در این مدت دیدم، می‌توانم بگویم که تعداد قابل‌توجهی ایرانی در این گروه‌ها به‌صورت استاد، محقق یا دانشجو فعالیت دارند و من خیلی دوست دارم که ظرف چند سال آینده بتوانیم اسم خوبی از جامعه ایرانی در کانادا ایجاد کنیم. من زمانی که نام یک رزیدنت و یا جراح ایرانی را می‌شنوم، افتخار می‌کنم.