18نوامبر2017

03 آبان 1396 نوشته شده توسط 

لباس باید تابع زمانه باشد

دیدگاه
هفته گذشته مجلس کبک قانون 62 را تصویب کرد که به‌موجب آن زنان از استفاده از روبنده و برقع در هنگام مراجعه به مراکز دولتی و سرویس حمل‌و‌نقل عمومی منع می‌شدند. این قانون حتی قبل از تصویبش عکس‌العمل‌های متضادی را ایجاد کرده بود. از موافقان که معتقد بودند روبنده یک پوشش دینی نیست و تنها دلیل استفاده از آن را اجبار مردان سنت‌گرا از جوامع مسلمان می‌دانستند تا مخالفانی که حق آزادی زنان در انتخاب پوشش خود را نقض شده قلمداد می‌کردند.
این شد که به سراغ مکی عارف، مدیر مرکز زنان افغان مونترال و الهه مشعوف، مؤسس انجمن زنان ایرانی مونترال رفتیم تا نظر آن‌ها را در این مورد جویا شویم.
P58-20171021 083336
مکی عارف؛ مدیر مرکز زنان افغان مونترال
در کشور کانادا و کبک که یکی از ولایات ده‌گانه آن است نظام نیمه سوسیال و دیموکراتیک است. ما باشنده آن‌که از شرایط و ناامنی سرزمین خود ما به اینجا پناه آوردیم و از همه امکانات آن در فضای صلح و خاطر آرام زنده‌گی کرده استفاده مینایم باید قوانین و سیستم آن را نیز مراعات کنیم اگر از کمک‌ها و خدمات در عرصه صحت تعلیم تربیه امنیت آن مستفید شویم و آزادی‌های فردی و اجتماعی که از هر نقطه‌نظر داریم، آزادی بیان، آزادی تجلیل از مراسم‌های مذهبی فرهنگی، طرز پوشیدن لباس و هر نوع زندگی که دوست داریم، هیچ ممانعت را نمی‌بینیم نباید از این آزادی‌های که برای ما مهاجران داده شده سهوه استفاده کرد.P58-20171021 083705
من منحیث یک خانم افغان که از نسل سال‌خورده‌ها هستم از پوشیدن لباس پوشیده و با صدر را حمایت می‌کنم زیبایی زنان با برهنه کردن افزود نشده بلکه کاسته می‌شود؛ اما نباید از پوشیدن لباس نیز از افراط‌کار گرفته شود که نمونه برجسته در جامعه باشد. زنان افغان هم با طرز فکرهای متفاوت در خانواده‌هایشان در کشور به اینجا آمده‌اند مربوط به زنده‌گی‌شان در داخل افغانستان است. طرز پوشیدن لباس را نیز خود خانواده‌ها انتخاب می‌کنند اما جوانانشان زود تحت تاثیرجامع رفته در پوشیدن لباس خودشان انتخاب می‌کند.
پوشیدن ایجاب به شکل که بعضی خانم‌ها در اجتماع ظاهر می‌شوند (با نقاب) هیچ سابقه در داخل افغانستان نداشته و این طرز لباس از جامعه کشورهای عربی را نشان می‌دهد هر کشور آزادی طرز پوشیدن لباس خود را دارد و خوشبختانه در این کشور این آزادی را دارند اما نباید از افراط‌کار گرفت.
در افغانستان از ده ۷۰ به این‌طرف طرز پوشیدن لباس وابسته به دولت‌ها و نظام‌های بالای قدرت است از سال‌های ۵۰ به این‌طرف پوشیدن برقع از مراکز شهر کم‌کم از بین رفت اما بعد از سال‌های ۱۹۹۰ به این‌طرف پوشیدن لباس خانم‌ها دوباره پوشیده در عصر مسلمانان افراطی تغییر کرد.P58
مسئله برقع در افغانستان تاریخچه خیلی قدیم دارد که از سرزمین هندوستان که مسلمانان آن استفاده می‌کردند انتقال کرده در اصل سرزمین افغانستان لباس زیبای محلی افغانی در قراه و قسباط بخصوص اهل مردمان به اسم (کوچی‌ها) که از یک محل به دیگر محل بنابر اقلیم گرم و سرد کوچ می‌کردند هنوز هم در محلات دوردست یعنی همان کوجی‌ها این لباس پوشیده می‌شود اما روی خانم‌ها هرگز پوشیده نبوده از ۳۵ سال به این‌طرف طرز لباس پوشیدن خانم‌ها تابع تصامیم شرایط دولت قرار گرفت. به‌خصوص با آمدن به قدرت رسیدن مسلمانان افرادی اولین فیصله‌های برای پوشیدن طرز لباس خانم‌ها بود. برای خانم‌ها فرق نداشت اما در انتظار صلح آرامش جامع بودن متأسفانه هرروز بدتر شد.
جامعه مطابق به عصر و زمان تابع بوده به‌خصوص نسل جوان زودتر تحت تأثیر قرارگرفته طرز لباس را انتخاب می‌کنند اما زیبایی خانم‌ها ازنقطه‌نظر من هر چه پوشیده باشد به زیبایی‌اش افزوده می‌شود.
ازنقطه‌نظر من نباید پوشیدن لباس برهنه در افراط و پوشیدن لباس با شکل که نقاب با افراط هردو را حمایت نمی‌کنم البته تکرار می‌نمایم هر فرد جامع ابراز نظر خود را دارد این نظر شخصی‌ام بوده نه نظر اجتماع زنان افغان. تشکر از توجهتان.