18آگوست2017

18 مرداد 1396 نوشته شده توسط 

«رژه افتخار»

اولین بار زمانی که کلاس‌های زبان فرانسوی و فرهنگ کبکی را می گذراندم به شکل جدی با موضوع دگرباشان جنسی یا LGBT، آن‌طور که این‌جا معمولا از آنها نام برده می‌شود، روبرو شدم. قبلا و در ایران هم درباره آنها به شکل بسته و معمولا منفی چیزهایی می‌شنیدم و همیشه هم خودم را در مقابل این جماعت خیلی روشن و باز تصور می‌کردم. تا آن روزی که یک آقا و خانمی که آقا در واقع خانم بود و خانم، خودش را شوهر شریک زندگیش می‌دانست، آمدند مدرسه زبان و با ما درباره دگرباشان جنسی حرف زدند. مخصوصا درباره اینکه در مدارس کانادا برای کودکان در این‌باره حرف زده می‌شود و به نوجوانان یاد داده می‌شود که احساسات خود را در مقابل جنسیت‌شان مخفی نکنند. همچنین درباره کودکانی گفتند که پدر و مادرشان هر دو مرد یا هر دو زن هستند و امکان دارد این کودک همکلاس فرزند شما شود.
این موضوع آن روز و در آن کلاس خیلی از پدر و مادرها را ترساند و نگران کرد. پدر و مادرهای ایرانی تنها نبودند، همکلاسان ما از آمریکای جنوبی، تایلند و حتی ژاپن هم در مقابل این آزادی، این حق و این آموزش موضع گرفتند. سال بعد به شکلی اتفاقی شاهد برگزاری رژه افتخار دگرباشان جنسی بودم. دیدن بعضی صحنه‌ها در آن رژه و فستیوال، در درونم تناقضی بزرگ برپا کرد. به خودم که آمدم دیدم آنقدرها هم قبلا فکر می‌کردم، روشنفکر نیستم.
تا اینکه در جریان یکی از جلسات هیئت تحریریه، صحبت به رژه افتخار (Pride Parade) دگرباشان جنسی امسال در مونترال رسید و این پرسش که با توجه به نگاه سنتی جامعه افغان و ایرانی، آیا باید از این رژه گزارش تهیه کنیم یا نه؟
نگاه‌های متفاوت و عکس‌العمل‌های همکاران تحریره «هفته»، مخصوصا برخی نگرانی‌ها از تفاوت‌های فرهنگی، جای شک برای هیچکدام از ما باقی نگذاشت که درباره موضوع دگرباشان جنسی باید بیشتر بدانیم. وقتی شروع کردیم، فکر می‌کردیم به عنوان روزنامه‌نگار، اطلاعات ما کافی است اما هرچه جلوتر رفتیم، فهمیدیم که چقدر کم می‌دانیم.
ما در کانادا طبق قانون به هر انسانی این حق را می‌دهیم تا درباره جنسیت خود، تصمیم بگیرد و به این متفاوت بودن، همچون تفاوت در زبان و فرهنگ و نژاد و رنگ پوست جامعه چند فرهنگیمان، احترام می‌گذاریم. این بخشی از زندگی روزانه ما و فرزندانمان است و خوب خواهد بود اگر آگاهانه با آن روبرو شویم. به همین دلیل بود که «هفته» تصمیم گرفت یک شماره کامل را به شکل ویژه به مشاهده و بررسی بدون قضاوت دگرباشان جنسی اختصاص دهد. تصمیمی که نتیجه‌اش اکنون در خدمت شماست.
ما پای صحبتهای آدم‌های متفاوتی نشستیم و درددلهای بسیاری را گوش دادیم. به گی‌ویلج رفتیم و گزارش تهیه کردیم. عکس گرفتیم و ترجمه کردیم تا نتیجه‌اش شد این شماره از «هفته». دوست داریم نظر شما را هم بشنویم. لطفا از طریق ایمیل این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید با ما در تماس باشید.