23فوریه2017

22 دی 1395 نوشته شده توسط 

به بهانه تولد ایرج جنتی عطایی

P42-Iraj-Janati-Atai

ایرج جنتی عطایی در ۱۹ دیماه ۱۳۲۵ در شهر مشهد متولد شد. فعالیت ترانه سرایی اش را از اواخر سال 1346 آغاز کرد . در آغاز کار به مدت 4 سال با پرویز مقصدی همکاری تنگاتنگ داشت. از مهم ترین آثار تولید شده در این دوران که با همکاری پرویز مقصدی ساخته شد می توان به ترانه های برگشته مژگان با صدای عارف (1347)، قصه وفا با صدای گوگوش (1347) ، گل سرخ با صدای ویگن (1348) اشاره کرد. گرایش جنتی عطایی به سرایش ترانه های اجتماعی و سیاسی از سال 52 آغاز می شود. این فعالیت با ترانه جنگل و با صدای داریوش آغاز می شود که در خرداد 1352 منتشر می شود. و پس از آن ترانه های علی کنکوری ، خونه و بن بست به ترتیب و با صدای داریوش در این سال منتشر می شوند. همکاری جنتی عطایی و بابک بیات از سال 49 آغاز می شود و تا پیش از انقلاب منجر به تولید آثار متعددی می شود. جنتی عطایی پیش از انقلاب راهی انگلستان می شود و هم اکنون در آن کشور زندگی می کند.
به مناسبت تولدش ترانه‌ای آشنا از او را می‌خوانیم:
تو فکر یک سقفم
تو فکر یک سقفم، یک سقف بی‌روزن
یک سقف پابرجا، محکم‌تر از آهن
سقفی که تن‌پوشِ هراس ما باشه
تو سردی شب‌ها، لباس ما باشه
سقفی اندازه‌ی قلب من و تو .. واسه لمس تپش دلواپسی
برای شرم لطیف آینه‌ها .. واسه پیچیدن بوی اطلسی
زیر این سقف، با تو از گل، از شب و ستاره میگم
از تو و از خواستن تو، میگم و دوباره میگم
زندگیم‌و زیر این سقف، با تو اندازه می‌گیرم
گم میشم تو معنی تو، معنی تازه می‌گیرم
سقف‌مون افسوس و افسوس، تن ابر آسمونه
یه افق یه بی‌نهایت، کمترین فاصله‎مونه
تو فکر یک سقفم، یک سقف رویایی
سقفی برای ما، حتا مقوایی
تو فکر یک سقفم، یک سقف بی‌روزن
سقفی برای عشق، برای تو با من
سقفی اندازه‌ی قلب من و تو .. واسه لمس تپش دلواپسی
برای شرم لطیف آینه‌ها .. واسه پیچیدن بوی اطلسی

زیر این سقف اگه باشه، می‎پیچه عطر تن تو
لُختی پنجره‌هاش‌و می‌پوشونه پیرهن تو
زیر این سقف خوبه عطرِ خود‌فراموشی بپاشیم
آخر قصه بخوابیم، اول ترانه پاشیم
ایرج جنتی عطایی