20فوریه2017

09 دی 1395 نوشته شده توسط 

سال نو میلادی مبارک باد...

سردبیر
سالی دیگر به پایان می‌رسد. در آستانه سال نو میلادی جهان منتظر است و زمان آبستنِ رخدادهایی است که همه امیدواریم بیشتر روشنی بخش باشند و تا تباهی‌آفرین.
بزودی مردی در ایالات متحده قدرت را در دست می‌گیرد که مولود شرائطی نابه‌سامان و تا این لحظه مولد سوالاتی بی‌پایان است. آیا او که از این پس دست بر ماشه خواهد داشت از جایگاه خود برای تنش بیشتر بهره می‌گیرد؟ یا اینکه بیشتر به «بیزنس» می‌پردازد و برای این منظور آرامش را خواهان می‌شود؟
در سوریه چه خواهد شد؟ از پسِ شش سال جنگ و کشتار بالاخره توپ‌ها از غرض می‌افتند و مردمان آن سرزمین بلازده آب خوش از گلویشان پایین می‌رود؟
اروپا به کدام سو می‌رود؟ ریزش بیشتر اتحادیه؟ یا نزدیکی دوباره؟ در افغانستان و ایران و عراق و ترکیه و پاکستان و... چه خواهد شد؟ آیا تنش کمتر و احترام به انسان بیشتر می‌شود؟
راستی مادرزمین چه می‌شود؟ یخ‌ها در قطب آب می‌شوند و جنگل‌ها خشک و دریا‌ها بی‌ماهی‌تر؟
اینکه مردان سیاست و صاحبان پول و نظامیان اسلحه به دست چه خواهند کرد و کدام گل را برسر مردمان می‌زنند چه به روز این کره‌ی خاک می‌‌آورند سوالی‌ست که هرکدام برای آن پاسخی داریم که درست و غلط آن را گذر زمان تعین خواهد کرد اما پرسشی اساسی روی میز است که ما همین امروز می‌توانیم به تدبیر به آن پاسخ بدهیم: در این میانه «من» در کدام سوی ایستاده‌ام؟ از آینده چه می‌خواهم؟ و برای به دست آوردن آن از کدام‌یک از داشته‌هایم حاضرم بگذرم؟
سال نو میلادی را به همه عزیزان و خوانندگان تبریک می‌گویم و به نیابت از همکاران هفته برای شما سالی پربار و پرآرامش آروز می‌کنم.