25می2017

09 آذر 1395 نوشته شده توسط 

اینجا قلمرو نوروز است، قلمرویی بی مرز

گزارشی تصویری از روز سوم جشن گشایش «کتابخانه نوروززمین»
شیرین مهاجری

عطر کاغذ و بوی چوب با هم در می‌آمیزند و خودشان را می‌کشانند تا جلوی در ورودی که پیش‌دستی کنند در استقبال از میهمانان. همان‌ها که آمده‌اند به ساختمانی با حال و هوای نوروز، نوروززمین. قطره‌های باران می‌نشینند روی پنجره‌ها و از پس شیشه‌ها، خیابان‌های نم زده و سرد شهر مونترال پیداست. این سوی پنجره‌ها اما حال و هوای دیگری دارد. این سوی پنجره‌ها در ساختمانی که «کتابخانه نوروززمین» در آن واقع شده، فقط گرما موج می‌زند و عشق. عشق به آن دم، به آن ثانیه که زمین تازه می‌شود و زندگی می‌روید. این‌جا قلمرو نوروز است. این‌جا دیگر مرزها وجود ندارند و کتابخانه‌ای کوچک می‌شود سرزمینی به وسعت غرب چین تا شرق آفریقا. همان سرزمین‌هایی که فارغ از رنگ و زبان و تفاوت‌ها، نوروز را پاس می‌دارند و آیین و منش نوروزی، امپراطوری عادلانه‌اش را در قلب‌هایشان گسترده.
حالا کتابخانه نوروز زمین نقطه آغازی می‌شود برای این رسالت بزرگ. رسالت معرفی و حفظ این میراث عظیم که از پهنه‌ای وسیع برخاسته، یا به قول دکتر فرشید سادات‌شریفی، از هفت کشوری که نوروز را به رسمیت می‌شناسند: «در هر کدام از این سرزمین‌های مشرق زمین، از بخارا گرفته تا بغداد و بصره، نوروز رسم و رسوم خاص خود را دارد و هرکدام آن را به گونه خاص خود برپا می‌کنند. اما آن‌چه نوروز را از کارناوال‌های غربی متمایز می‌کند، برداشتن نقاب‌ها و رسیدن به خود است. در اکثر کارناوال‌های غربی همه نقاب به صورت می‌زنند و در جامعه حل می‌شوند در حالی‌که نوروز به هر فرد این امکان را می‌دهد که جدا از جامعه و خانواده به خود برسد و خودش را بروز دهد.» دکتر سادات شریفی از مسئولان نوروز زمین می‌خواهد تا این موضوع را مد نظر قرار دهند و این مکان را به محلی تبدیل کنند که همه افراد این امکان را بیابند تا نقاب‌ها را بردارند و خود را بروز دهند.