23اکتبر2017

26 آبان 1395 نوشته شده توسط 

لوئیز بورژوآ: «من تنفر را به عشق تبدیل می‌کنم!»

پریسا کوکلان
P26-1-louise-bourgeois
«لوئیز بورژوآ» Louise Bourgeois هنرمند زن مجسمه‌ساز فرانسوی آمریکایی‌ست. «لوئیز» در تاریخ 25 دسامبر 1911 در پاریس پا به جهان گذاشت و در 31 مه 2010 در نیویورک درگذشت. او از پیشروان مجسمه‌سازی، بادی‌آرت (استفاده از بدن)، نقاشی، طراحی و اینستالیشن است. او از هنرمندان و چهره‌های برجسته در هنر مدرن و معاصر به حساب می‌آید.
«لوئیز بورژوآ» در جوانی تحصیلاتش را در زمینه‌ی ریاضی و فلسفه در دانشگاه سوربون پاریس به انجام می‌رساند و تز دکترای خود را در مورد «بلز پاسکال» Blaise Pascale و «امانوئل کانت» Emmanuel Kant تألیف می‌کند. در سال 1932 هنگامی که «لوئیز» مادرش را از دست می‌دهد به هنر روی می‌آورد و در مراکز هنری مختلف از جمله مدرسه‌ی هنرهای زیبای پاریس به تحصیل مشغول می‌شود. پس از آشنایی و همسایگی با گالری «آندره برتون»، این هنرمند با سبک سوررئالیسم و به هنرمندان این سبک نزدیک می‌شود و اولین نمایشگاه خود را در سال 1938 برگزار می‌کند. او در همین سال با «رابرت گلدواتر» آمریکایی، نگارنده‌ی تاریخ هنر ازدواج و به نیویورک نقل مکان می‌کند. پس از مستقر شدن در نیویورک، در سال‌های 40 و 50 میلادی، این هنرمند نمایشگاه‌های متعددی برگزار و به موفقیت‌هایی دست پیدا می‌کند. او پس از دریافت ملیت آمریکایی خود در سال 1955، به عنوان نماینده‌ی این کشور در بیینال ونیز شرکت حضور می‌یابد.

P26-2-louise-bourgeois
«لوئیز بورژوآ» از هنرمندان فمینیست و فعال سیاسی محسوب می‌شود و در کارهایش به شیوه‌های مختلف از هویت زن و جایگاه و نقش او در جامعه یاری گرفته است. این هنرمند بدون شک به خاطر آثار عظیم‌الجثه و مجسمه‌های غول‌آسایش شناخته می‌شود. او از موضوعاتی چون زندگی روزمره در خانه، خانواده، بدن انسان با الهام از آنچه در کودکی زیسته است، در پرورش کارهایش استفاده کرده است. آثار این هنرمند سورئالیست با گویشی انتزاعی هستند و به فمینیسم گرایش دارند. استفاده از ابعاد بزرگ و همچنین بدن انسان، خصوصاً زن در آثار او، «بورژوآ» را به زنان هنرمند هم‌دوره‌ی خود نزدیک می‌سازد. گویی استفاده از احجام بزرگ به نوعی ابزاری برای تثبیت جایگاه و وسیله‌ای برای بهتر دیده شدن تبدیل می‌شود. این هنرمند از مواد مختلفی همچون برنز، سنگ مرمر و پارچه، بنا به کاربرد و خصیصه‌شان، در کنار متن و طراحی‌هایش استفاده می‌کند.

P26-3-louise-bourgeois
«جری گورووی» Jerry Gorovoy، دوست و دستیار «لوئیز بورژوآ» از او به عنوان هنرمندی هوشیار، با ذکاوت و خلاق یاد می‌کند. او می‌گوید که «لوئیز» همیشه می‌دانست که دقیقاً چه می‌خواهد و چرا اثری را خلق می‌کند و گویی احساساتش را به موادی که با آنها کار می‌کرد می‌دمید و از آنها حجم می‌ساخت. او از هر ماده‌ای با توجه به خواص و ویژگی‌هایی که در آن نهفته بود استفاده می‌کرد و با این ویژگی‌ها به آثارش هویت می‌بخشید. او چیزی را که می‌آفرید به راستی در درونش حس می‌کرد. چیزهایی که شاید نمی‌توانست به زبان بیاورد و آنها را در وجود یک اثر هنری زنده می‌ساخت و در دنیای بصری خود زندگی می‌کرد.

P26-4-louise-bourgeois-
از تاریخ 17 ژوئن 2016 به مدت یک سال نمایشگاهی از آثار این هنرمند در این گالری Tate modern در لندن به همت «فرانس موریس»، ریاست گالری، دایر خواهد بود. «فرانس موریس» در سال 1989 با «لوئیز بورژوآ» مصاحبه می‌کند و از آن سال‌ها از نزدیک با کارهای او آشنا می‌گردد. «موریس» معتقد است که کارهای «لوئیز» از زندگی و عشق، درد، تولد، مرگ، سرگردانی ، ترس و دیگر احساسات انسانی الهام می‌گیرند. او در ادامه اضافه می‌کند که «لوئیز» همیشه در حال انجام دادن، خراب کردن و دوباره بنا کردن بوده است. همانطور که در زندگی چیزی را می‌سازیم، از میان برمی‌داریم و از نو به آن جان می‌دهیم. به گفته‌ی «موریس» تمام زندگی «بورژوآ» در تلاش کردن، شکست خوردن و دوباره سعی کردن خلاصه می‌شود.
«لوئیز بورژوآ» اعتقاد دارد که هنرمند این امکان را دارد که با ناخودآگاه خود در ارتباط باشد و این یک موهبت و معنی واقعی سلامت عقل و تحقق خود است. او اظهار می‌کند که در کارش چیزهای زشت را به چیزهای خوب و تنفر را به عشق تبدیل کرده است. این هنرمند در زندگی‌اش با مسائل متعددی جنگیده، همیشه برای رهایی از مشکلاتش همچون از دست دادن خانواده تلاش می‌کرده است. به نقل از «جری گورووی» هنر برای او به مثابه‌ی درمانی برای دردهایش بوده است زیرا که اندیشه، حس‌هایش و کارهایش همگی یکی بوده، در کالبد آثارش جلوه پیدا کرده‌اند.