17آگوست2017

13 آبان 1395 نوشته شده توسط 

: قول‌های شکسته و سفینه‌ای که به مسیر بازگشت

سردبیر

فردا، 4 نوامبر 2016 دولت جاستین ترودو یک ساله می‌شود. انتخابات سال گذشته که به شکل‌گیری دولت کنونی انجامید نقطه‌ی پایانی بود بر دولت محافظه‌کار استفن هارپر، دولتی که بنا به گفته بسیاری از ناظران و تحلیل‌گران کانادا را از بسیاری از سنت‌هایش دور کرده بود.
مواضع ترودوی جوان برای موفقیت در انتخابات، تقریبا در همه زمینه‌های مهم، رودرروی سیاست‌های به شدت راست‌گرایانه‌ی دولت قبلی قراری داشت که گسترش حضور در جنگ‌های خاورمیانه، محدودیت روزافزان سیاست‌های مهاجرتی، کناره‌گیری از تعهدات ملی و بین‌المللی در زمینه حفظ محیط زیست، کاهش مالیات و همزمان کاهش بودجه‌های فرهنگی و اجتماعی را شامل می‌شد.
مجموعه این سیاست‌ها طی سالهای 2006 تا 2015 کانادا را از سنت صلح‌دوستی و دیپلماسی صلح‌گستری، امکان‌سازی برای مهاجرت و خانواده‌های مهاجران، پیشتازی در زمینه‌ی حفظ محیط زیست و... دور کرده و فضا برای تغییر آماده شده بود. آیا ترودو می‌توانست مدیر تغییر باشد؟
ترودو گفت که می‌تواند. انتخاب شد اما به بسیاری از قول‌های انتخاباتی پایبند نماند: خروج کامل ارتش کانادا از سوریه عملی نشد، استقراض بانکی که قرار بود 10 میلیارد دلار باشد در حال حاضر به مرز سی میلیارد نزدیک می‌شود،و... سخن کوتاه به نوشته‌ی سایت مردم‌نهادِ TrudeauMetre.ca تا به حال تنها 15.5 درصد قولهای ترودو عملی شده در حالی که حدود 55 درصد قول‌ها یا شکسته و یا اصلا در دستور کار قرار نگرفته‌ است.
اما واقعیت این است که ترودو سکان کشتی سیاست در کانادا را گرداند و در مجموع با خروج از صحنه‌های درگیری در سوریه، تغییرات جدی در قوانین مهاجرت و لایحه‌های امنیتی مثل سی.24 و سی.51 نشان داد که می‌خواهد به سنت‌های کشور وفادار بماند.
یک سال پیش به مناسب پیروزی حزب لیبرال سوال روی جلد هفته این بود که آیا ترودو به ترودو وفادار می‌ماند؟ امروز به نظر می‌آید که ترودوی جوان توانسته به میراث پدر وفادار بماند.
اما کار ما به عنوان رسانه این است که یادآوری کنیم و سوال کنیم و بازخواست کنیم:
آقای ترودو خروج کامل ارتش از سوریه قول شما بود، برقراری روابط با ایران قول دیگر شما بود و ....
و یک سالگی دولت‌تان مبارک!