21نوامبر2017

12 آبان 1395 نوشته شده توسط 

مجید جوهری، نماینده مجلس فدرال در گفت‌وگوی اختصاصی با «هفته»:

هیچ موضوعی نباید سدِ رابطه کانادا و ایران شود
P28-02
در یک روز بارانی ماه اکتبر، دو ساعت از مونترال تا اوتاووا رانندگی می‌کنیم تا با مردی گفت‌وگو کنیم که 37 سال پیش به کانادا آمد تا هجده سالگی‌اش را در این کشور جشن بگیرد و درس بخواند. مجید جوهری، که در روزهای زندگی اش در ایران هم با خانواده‌اش مرتبا از شهری به شهری دیگر سفر کرده بود و تجربه زندگی در چند شهر ایران را داشت، اکنون یکی از اعضای پارلمان کاناداست. طبیعی است که در این گفت‌وگو، پرسش‌های بسیاری با محوریت گوناگون داشته باشیم، از تجربه آقای جوهری به عنوان فردی که در یک مسیر 37 ساله، از دانشجویی بین‌المللی به عضویت پارلمان کانادا رسیده است تا نظراتش درباره رابطه کانادا با ایران. نمی‌توانستیم از او به عنوان یکی از اعضای حزب لیبرال پرسش‌هایی متفاوت والبته بسیار نداشته باشیم و البته با کمبود وقت هم روبرو بودیم. گفت‌وگوی ما با پرسش‌هایی درباره خود جوهری شروع شد و به مسایل حزب لیبرال و رابطه با ایران ختم شد. به علت محدویتی که از نظر صفحات نشریه داریم، بخش سخنان او درباره رابطه با ایران و حزب لیبرال را در این شماره منتشر خواهیم کرد و بیان تجربه‌های شخصی اش را به شماره بعد موکول می‌کنیم.

مهاجران بیشتر و رسیدگی به وضعیت مهاجران پیشین
دولت لیبرال بر خلاف دولت پیشین کانادا به مساله مهاجرت نگاه ویژه‌ای دارد و حضور چند وزیر از خانواده‌های مهاجر در کابینه ترودو حایز اهمیت است. از همین رو، دولت جدید می‌کوشد تا مهاجرت به کانادا را ساده تر کند. جان مک کالم، طی نشستی در کشور فیلیپین اعلام کرد که به منظور افزایش تعداد نیروی کار جوان در کانادا طی یک برنامه مهاجرتی سه ساله که احتمالا از پاییز امسال آغاز می‌شود، قصد افزایش تعداد مهاجرین جدید به این کشور را دارد. وی با جملاتی مانند «چرا تعداد مهاجرین به کانادا افزایش پیدا نکند؟ من فکر می‌کنم و امید دارم که تعداد مهاجرین افزایش یابد» جهت یابی خود را به سمت افزایش دادن تعداد مهاجرین در سالهای آینده نشان داد. وی همچنین افزود: «ما موانعی که در سیستم مهاجرتی برای مهاجرین جدید وجود دارد را کاهش خواهیم داد .... ما فکر می‌کنیم که سیستم مهاجرتی باید ساده سازی شود و ما فکر می‌کنیم که بعضی از قوانین دیگر ضرورت ندارند.» در اوایل سال جاری، دولت لیبرال کانادا طرح مهاجرتی خود را برای سال 2016 مطرح کرد، که در آن به پذیرش حدود 300000 مهاجر جدید در سال جاری اشاره کرد. مجید جوهری در پاسخ به این پرسش که بسیاری از مهاجران فعلی برای یافتن شغل تخصصی شان با مشکل مواجه اند و بیکارند و چطور می‌توان از فرصت شغلی خالی سخن گفت، می‌گوید:«دولت لیبرال برنامه‌ای با پنج محور دارد که صحبت پیرامون آن به طور قطع پاسخ پرسش تان خواهد بود.» او توجه به طبقه متوسط، نوآوری، هدفمند‌بودن برنامه‌ها، محیط زیست و مهاجرت را سرفصل این برنامه‌ها می‌خواند و ادامه می‌دهد:« کم کردن مقدار مالیات طبقه کم در آمد و افزودن مالیات طیقه پردرآمد به طبقه متوسط کمک می‌کند تا زندگی بهتری داشته باشد. همچنین افزایش کمک هزینه فرزندان و بازگشت بخشی از مالیات‌ها به افراد کم درآمد، به طور قطع مفید خواهد بود.»
جوهری نوآوری را سرفصل دوم برنامه‌های دولت بر می‌شمرد. او حمایت از شرکت‌های کوچک را بخشی از این برنامه می‌داند و معتقد است که حمایت از این شرکت‌ها، می‌تواند به تقویت آن‌ها بینجامد و به طور قطع کارمندان این شرکت‌ها که اغلب از طبقه متوسط هستند، نفع بیشتری خواهند بود. با این همه این نماینده پارلمان کانادا معتقد است که تمرکز دولت بر مساله نوآوری باید به گونه‌ای هدفمند انجام شود، به این گونه که دولت از طرح‌هایی بیشتر حمایت خواهد کرد که می‌خواهد «کانادا با آن‌ها شناخته شود.»

P28-04
پس از بحث محیط زیست که کانادا همواره در این بحث مطرح بوده و البته در دولت‌هارپر کمی به عقب رانده شده بود، مطرح می‌شود و سپس بحث مهاجرت، نقشی مهم در سیاست دولت لیبرال دارد. جوهری از پناهجویان سوری سخن می‌گوید و البته از تسریع بررسی پرونده‌هایی که قصد مهاجرت به کانادا را دارند خبر می‌دهد. او پس از ارایه این مقدمه، به پرسشی که مطرح کرده بودیم می‌پردازد. عضو حزب لیبرال می‌گوید:« ما وقتی با شرکت‌های صنعتی صحبت می‌کنیم، از کمبود نیروی کار متخصص صحبت می‌کنند. از این سو می‌بینیم که نیروهای متخصص بسیاری که به کانادا مهاجرت کرده اند، شغل مناسبی ندارند. اینجاست که به سادگی می‌توان متوجه شد که یک مشکل وجود دارد و این مشکل چیزی به جز لایه‌های پیچیده عضو شدن در انجمن‌های صنفی تخصصی و ادغام شدن در جامعه کانادا نیست.» جوهری با بیان این که « وقتی می‌خواهیم پرتقال بخریم و به جایش خیار می‌خریم، میوه خریده ایم ولی خیار، پرتقال نمی‌شود» می‌افزاید:« یکی از برنامه‌های دولت لیبرال این است که بر اساس نیازهایش مهاجر جذب کند. باید قوانین مربوط به مهاجرت تغییر کند و ببینیم به چه احتیاج داریم. این مسایل در حال بررسی در دولت است. باید مهاجرانی را بپذیریم که مهارت‌های مورد نیاز ما را پوشش می‌دهند.»
او از سوی دیگر هماهنگی میان دولت فدرال، دولت‌های ایالتی و انجمن‌های صنفی را مطرح می‌کند و می‌گوید:«ما باید دو محور را دنبال کنیم. نکته نخست این که مراحل هماهنگی فرد متخصص و عبور او را از لایه‌های پیچده عضو شدن در انجمن‌های صنفی را تسریع کنیم و از سوی دیگربه افرادی که برنامه مهاجرتی دارند اطلاع بدهیم که چه زمانی طول می‌کشد تا بتوانند در جامعه ادغام شوند و بتوانند در شغل تخصصی خودشان به فعالیت بپردازند. این دو نکته، بخشی از برنامه‌هایی بوده که در یکسال گذشته روی آن کار کرده ایم.»
او سپس به طرح دولت لیبرال روی شیوه انتخابات الکترال اشاره می‌کند، نکته‌ای که پیش از آن برخی آن را «نخستین اشتباه دولت لیبرال» برشمردند. این موضوع هرچند اهمیت زیادی دارد و می‌توانست یکی از محورهای گفت‌وگو باشد، اما ما روی آن مکث نمی‌کنیم تا از فرصت کوتاه باقی مانده برای طرح پرسش‌هایی در مورد رابطه ایران و کانادا بهره بگیریم.

رابطه ایران و کانادا
آرای محید جوهری درباره رابطه ایران و کانادا، آن چنان که خودش تاکید می‌کند، همان‌هایی است که دولت لیبرال آن‌ها را دنبال می‌کند. مطابق این سیاست‌ها، برقراری رابطه با ایران در روزهای پیش از انتخابات وعده داده شده بود و در ماه‌های نخستین برقراری دولت جدید از دیدارهای اولیه و به قول استفان دیون، وزیر خارجه، «دیدار کارمند با کارمند» آغاز شد، اما پس از یکسال هنوز رابطه‌ای جدی آغاز نشده است. نماینده ایرانی-کانادایی پارلمان کانادا در این مورد می‌گوید: «ما باید در ابتدا تعریف کنیم که دوستی مان در چه حد است. مثلا ما با کسی دوست می‌شویم و سلام و احوال پرسی می‌کنیم. چند وقت بعد به خانه‌اش می‌رویم. کمی به زمان نیاز داریم تا بتوانیم با او وارد تجارت شویم. ما نمی‌توانیم وارد مذاکره با ایران شویم و خیلی سریع جلو برویم. به هر این رابطه از سال 2012 کاملا قطع شده است.»
حزب حزب لیبرال بر این باور است ساختن رابطه دو کشور، درست شبیه روابط شخصی به زمان نیاز دارد. او همچنین علاقه طرفین به ایجاد رابطه را بسیار مهم ارزیابی می‌کند و می‌گوید:«رابطه با همه کشورهای جهان از جمله ایران برای دولت کانادا بسیار با اهمیت است. در سال 2012 رابطه ایران و کانادا به دلایلی که دولت‌هارپر آن را مشکلات حقوق بشری ایران خواند قطع شد. دولت اخیر هرچند انتقاداتی به مساله حقوق بشر در ایران دارد، اما می‌خواهد این رابطه برقرار شود.» او بار دیگر به مواضع دولت لیبرال اشاره می‌کند و می‌افزاید:« یکی از سیاست‌های دولت این است که کانادا بار دیگر در روابط بین الملل به گونه‌ای قوی ظاهر شود و همان نقش نگهبان صلح را بازی کند.» او ادامه می‌دهد:« مسلما هر کس دوست دارد کشوری که در زندگی می‌کند و کشور زادگاهش رابطه خوبی با هم داشته باشند. همچنین همه دوست داریم تا آزادی‌هایی که در کاندا وجود دارد، در همه جای دیگر دنیا هم وجود داشته باشد. ما چند وقت قبل برنامه‌ای در قلب شهر مونترال داشتیم. کسی از ما نپرسید که چرا به زبان فارسی صحبت می‌کنیم و اصلا چه می‌گوییم. کسی نپرسید که چرا به زبان‌های انگلیسی یا فرانسوی حرف نمی‌زنیم. من دوست دارم آزادی‌هایی از این دست در کشورهای دیگر، از جمله در کشور زادگاهم وجود داشته باشد.»
جوهری در پاسخ به این پرسش که مساله حقوق بشر تا چه می‌تواند بر رابطه ایران و کانادا سایه بیافکند، می‌گوید: «به نظر من هیچ مساله‌ای نباید باعث فاصله در این رابطه شود، چه مساله حقوق بشر و چه هر مسله دیگری. » او ادامه می‌دهد: «ما با کشورهایی مثل عربستان و چین رابطه داریم، در حالی که بسیاری از مسایل مورد نظر ما از جمله مساله حقوق بشرو برابری زن و مرد در آن‌ها رعایت نمی‌شود. با ایران هم می‌توانیم رابطه داشته باشیم.»
این پرسش را با مجید جوهری مطرح کردیم که آزادی پرفسور هما هودفر، آیا در راستای برقراری رابطه ایران و کانادا صورت گرفته است. او در پاسخ می‌گوید: «من نمی‌توانم این موضوع را قبول یا رد کنم و بگویم این یک معامله بوده است. آزادی ایشان کار درستی بود که انجام شد و ما امیدواریم که هیچ کانادایی در هیچ جای جهان دارای مشکل نباشد.»
فروش اسلحه به عربستان و مساله حقوق بشر
دولت لیبرال همواره بر مساله حقوق بشر تاکید کرده است، اما چندی قبل تانک‌ها و اسلحه‌هایی توسط یک شرکت کانادایی به عربستان فروخته شد، کشوری که امینت مردم یمن را به خطر انداخته و از سویی به اعدام‌های بسیارش مشهور است. عضو حزب لیبرال و نماینده پارلمان کانادا در این رابطه می‌گوید: «این قراردادی است که قبلا امضا شده و دولت‌ها باید به قراردادی که از پیش بسته شده پایبند بمانند. البته هنوز برای ما روشن نیست که دولت عربستان از این اسلحه‌ها برای مسایل ضدحقوق بشری و کشتار غیرنظامیان بهره می‌گیرد یا نه. ما در حال بررسی روی این موضوع هستیم و اگر شواهدی پیدا کنیم که نشان دهنده این مساله باشد، به طور قطع تصمیم گیری‌های دیگری در این رابطه خواهیم کرد.»
بخش دوم گفت‌وگو با مجید جوهری را در شماره پیش رو بخوانید.