28آوریل2017

14 مهر 1395 نوشته شده توسط 

گفت‌وگوی هفته با فرشته عدل

ایجاد امید برای دخترانِ علاقه‌مند به شنا هدف من بوده‌ است
مژگان رجبی

P52
                            فرشته عدل یکی از تلاش‌گرانِ شنای دختران ایران
فرشته عدل، یکی از پیشکسوت‌های شنای بانوان ایران هم اکنون در سفری کوتاه به شهر تورنتو آمده. فرشته عدل به گردن من، بسیاری از شناگرانِ تیم ملی شنای زنان، و کلا شنای زنان ایران حق دارد. این دلیل کافی است تا حضور او را در کانادا به فال نیک بگیریم و مصاحبه‌ی ورزشی «هفته» را به او اختصاص بدهیم.
فرشته عدل در گفت وگو با هفته خودش را چنین معرفی می‌کند: «من متولد سال ۱۳۳۱ هستم و سال ۱۳۵۰ وارد دانشکده تربیت‌بدنی شدم. چون ما اولین دوره دانشجویان این دانشکده تازه تاسیس بودیم، استادان با سابقه در رشته شنا نداشتیم و استادی آلمانی آموزش ما را برعهده گرفت و من بسیار خوشحال هستم که این سعادت را داشتم تا از محضر ایشان استفاده کنم و مطالب بسیاری از ایشان بیاموزم. بلافاصله پس از اتمام این دوره تحصیلی در سال ۱۳۵۵ به استخدام دانشکده تربیت‌بدنی در آمدم و آن زمان به مدت سی‌وپنج سال مدرس دانشگاه بودم. همزمان با این موضوع به ادامه تحصیل نیز پرداختم. پس از انقلاب در سال ۱۳۵۸ افتخار این را داشتم که اولین دوره مسابقات شنای قهرمانی کشوری بانوان را برگزار کنم و همچنین به صورت همزمان برای اولین بار کلاس‌های مربیگری را در رشته‌های مختلف شنا، اعم از شنای موزون یا سینکرونایز راه اندازی نمایم. از سال ۱۳۶۰ نیز مسئولیت انجمن شنای بانوان را بر عهده داشتم و در سال ۱۳۶۴ به مدت چهار سال نایب رئیس فدراسیون شنا بودم. پس از انقلاب، شنا تنها در سه استان تهران، فارس و اصفهان فعال بود ولی اکنون در تمام استان‌ها برقرار است. در ابتدای امر، من و سایر همکارانم با دست خالی و بدون بودجه و پشتیبانی فدراسیون اقدام به ترویج شنای بانوان در شهرستان‌ها نمودیم و حتی از بودجه شخصی خود در این راه استفاده کردیم.»
فرشته عدل با اشاره به اینکه عضو هیات علمی دانشگاه تربیت معلم نیز بوده است می‌گوید: «سمت‌های ورزشی که در این سال‌ها عهده دار بودم عبارت‌اند از ریاست انجمن شنای بانوان در وزارت علوم، چندین دوره نایب‌رئیس شنای بانوان در فدراسیون شنای ایران، یک دوره رئیس کمیته شنا در فدراسیون، یک دوره عضو کمیته شنای کنفدراسیون آسیا و یک دوره نایب‌رئیس کنفدراسیون غرب آسیا.»
او زحمت بسیار زیادی برای گسترش شنای زنان در ایران کشیده است. توجه داشته باشیم ما از شنای زنان در کشوری صحبت می‌کنیم که محدودیت‌های پوششی برای زنان جزو قانون است و حتی دوچرخه‌سواری زنان نیز حرام اعلام شده است. پس با سوالی درباره انگیزه‌ی فرشته عدل برای تلاش‌هایش گفت‌وگو را شروع می‌کنیم.

خانم فرشته عدل گرامی، شما تلاش فراوانی برای گسترش شنای زنانِ ایران کردید. در این راه چه ایده و اندیشه‌ای برای شما بسیار مهم و نیروبخش بود؟
وقتی تلاشم را شروع کردم از خدا خواستم به من نیرو بدهد تا بتوانم دختربچه‌های مشتاق به شنا را در این مسیر هدایت کنم و ناامیدشان نکنم و بتوانم شنای دختران را در سطح کشور گسترش دهم. خدا را شاکرم که تا همین اندازه که در توان داشتم توانستم این راه را برایشان هموار کنم.
P52-Leila-Vaziri

                   لیلا وزیری، شناگر ایرانی عضو تیم ملی آمریکا
دلیل علاقه شما به رشته شنا چه بود و در مسیر پیشرفت ورزش شنا در کشور چه مشکلاتی داشتید؟
همانطور که قبلا هم گفتم در دوره دانشگاه از مربیانم مطالب بسیاری آموختم و این موضوع مرا به ورزش شنا بسیار علاقه‌مند کرد زیرا با این ورزش به صورت اصولی و علمی آشنا شدم. برخی از استادان خارجی دانشکده ما بعدها در فدراسیون جهانی شنا به مقام‌های بالا دست یافتند. در مسیر پیشرفت شنا نیز ما با مشکلاتی اعم از داخلی و خارجی دست و پنجه نرم می‌کردیم. یک بار در ملاقاتی در هیروشما با آقای لارفاوی رئیس وقت فدراسیون جهانی شنا، از مشکلات شنای بانوان در ایران با ایشان صحبت کردم و ایشان با توجه به اینکه ما در کشورمان دو فدراسیون مجزا برای بانوان و آقایان داشتیم با ما همکاری‌های لازم را به عمل آوردند و برای بانوان در ایران کلاس‌های مربی‌گری و داوری را با وجود خارج بودن از برنامه فدراسیون جهانی برگزار نمودند. ایشان تا زمانی که در فدراسیون جهانی شنا در راس امور بودند در رفع موانع و مشکلات پیش رو با ما بسیار همکاری کردند.

آخرین سمت حرفه‌ای شما در فدراسیون شنای ایران چه بود و چند سال است که از این سمت کناره‌گیری کردید؟
من در هیات شنای بانوان ایران تا مدت‌ها مسئول شنای بانوان بودم و تا پنج سال پیش در زمان مدیریت آقایان مرادی و آیت‌اللهی نیز نایب رئیس فدراسیون شنای ایران بودم اما بعد از آن به دلیل نامساعد بودن شرایط استعفا دادم و در نهایت چند سال پیش (یعنی تا سال ۱۳۹۲) در آخرین سمت خود، به‌عنوان مشاور فدراسیون شنای ایران و نایب رئیس کنفدراسیون غرب آسیا از خدمت کناره‌گیری کردم. اکنون نیز بیشتر در خارج از ایران به سر می‌برم و از محیط فدراسیون دور هستم. من در تمام مدت خدمتم در شنای بانوان سعی داشتم به جوانان میدان بدهم و فرصت شکوفایی را برایشان فراهم کنم. با توجه به اینکه جوانان فعال هستند و در این رشته بسیار زحمت کشیده‌اند شنای ایران نسبت به آغاز کار پیشرفت چشمگیری داشته و من این موضوع را مدیون همت جوانان می‌دانم. ولی از سوی دیگر آفت بزرگی به نام انحصار طلبی توانسته به همان اندازه برای شنای بانوان مخرب باشد و تا حدی از پیشرفتمان در این ورزش جلوگیر کند. پیشنهاد من به جوانان تازه کار و جویای نام در شنای ایران این است که از این عامل بازدارنده دوری کنند و آلوده به باند بازی نشوند و انرژی خود را به جای تلاش برای ارتقای درجه و مقام شخصی، صرف بهبود وضعیت شنا کنند.

به نظر شما آیا ورزش شنای ایران در حال حاضر و در مقایسه با گذشته پیشرفتی داشته است؟
اگر نسبت به قبل از انقلاب بسنجیم گستردگی شنا در میان بانوان ایرانی بسیار رشد داشته است. پس از انقلاب به دلیل اینکه امور ورزش بانوان به دست خودشان اداره می‌شد باعث شد تا شاهد پیشرفت چشمگیری نسبت به قبل از انقلاب باشیم. ولی از طرف دیگر باید اضافه کنم که مربیان و شناگران ایران در سطح جهان پیشرفت قابل ملاحظه‌ای نداشته‌اند چرا که با وجود اینکه بچه‌های ما خوب شروع می‌کنند ولی بعد از رسیدن به یک سطح خاص متوقف می‌شوند زیرا همانطور که خود شما هم می‌دانید، امکان شرکت در مسابقات جهانی را ندارند که این خود عاملی برای کاهش انگیزه شناگران است. ولی به هر حال نمی‌توان منکر این نکته شد که ورزش شنا خصوصا برای بانوان تا چه حد از نظر سلامت جسمانی و روانی موثر بوده و دختران شناگر ما نسبت به سایرین به موفقیت‌های بیشتری در عرصه اجتماعی و تحصیلی دست یافته‌اند. با توجه به اینکه از حدود چهار سال پیش دیگر مستقیما با شناگران ارتباط نداشتم نمی‌توانم در مورد گذشته نزدیک اظهار نظر کنم ولی در زمان فعالیت من رکورد بچه‌ها واقعا خوب بود. یادم می‌آید در فدراسیون جلسه‌ای در خلال یکی از دوره‌های مسابقات کشورهای اسلامی با آقای مرادی رئیس وقت فدراسیون شنا و خانم هاشمی داشتیم و از من پرسیدند: فکر می‌کنید بچه‌های ما چند مدال در این مسابقات بیاورند؟ و من پاسخ دادم: شاید بیشتر از ده تا دوازده مدال خواهیم آورد که آن‌ها خندیدند چرا که این پاسخ در آن زمان کمی دور از ذهن به نظر می‌رسید. ولی بچه‌های ما در آن زمان واقعا در سطح آسیا نسبت به سایر کشورها به غیر از تیم‌های چین و ژاپن از سطح مناسبی برخوردار بودند و خوش درخشیدند.

لطفا برای خوانندگان نظر خود را در مورد دوپینگ بیان کنید و بفرمایید که آیا در طی سال‌های قبول مسئولیت با چنین مشکل مواجه شده بودید؟ و با توجه به اینکه در گذشته آزمایش دوپینگ در فدراسیون شنا مرسوم نبود آیا شما سعی در اجرای آن نمودید و در این راه با چه مشکلاتی مواجه بودید؟
من خودم در سطح ملی شاهد دوپینگ نبودم. به نظر من دوپینگ واقعا به شناگران صدمه می‌زند و به همین دلیل من همیشه پیگیر ماجراهای ملی در مورد دوپینگ بودم ولی به نتیجه‌ای نرسیدم. فکر می‌کنم این شایعه به دلیل رقابت شدیدی که میان مادران شناگران وجود داشت تشدید شد و عده‌ای از مادران به آن دامن زدند. چون ما در آن زمان مادران و شناگران در آن حد از دوپینگ و حاشیه‌های آن مطلع نبودند که بخواهند از آن به‌عنوان روشی برای تقلب در ورزش استفاده کنند و از طرفی اختلاف رکورد شناگران آنچنان زیاد نبود که این شایعه شک برانگیز باشد. به هر حال به نظر من این مساله در حد شایعه بود و صحت نداشت. از آنجا که آزمایش‌های دقیقی در این زمینه وجود نداشت و مرسوم نبود نمی‌توان صحت این شایعات را تایید کرد. من خود در آن زمان سعی داشتم با فدراسیون پزشکی به تفاهمی در این زمینه برسیم ولی مذاکرات بی‌نتیجه بود. در زمینه رکورد‌گیری هم ما قصد داشتیم دستگاه تاچ.بک را در شنا جا بیاندازیم و برای اولین بار در استخر آزادی نصب کنیم تا نتایج رکورد شناگران را به صورت دقیقتر اندازه‌گیری کنیم ولی در نهایت آن هم به نتیجه نرسید. من در زمان خدمتم در فدراسیون برنامه‌های زیادی در سر داشتم ولی به دلیل پاره‌ای از مشکلات متاسفانه به سرانجام نرسید.

با توجه به اینکه در سال‌های اخیر گروهی موفق در فیسبوک با عنوان «گروه شناگران ایران» راه اندازی نمودید و من و سایر شناگران را از ابتدای راه اندازی به آن گروه دعوت کردید، من مدت هاست با این صفحه آشنا هستم و مطالب مفید آن را دنبال می‌کنم. این صفحه بسیار مطالب جالب و آموزنده‌ای در بر داشته و تا کنون حدود ده هزار نفر را به خود جلب نموده است که برای یک صفحه ورزشی موفقیت چشمگیری محسوب می‌شود. در زمان برگزاری المپیک ریو نیز شما همواره رویدادهای ورزشی را از طریق این صفحه پوشش می‌دادید. با وجود اینکه ایران در رشته شنا در این مسابقات نمایندگان متعددی نداشت آیا شما هم مانند سایر ورزشکاران آرزو داشتید اعضای تیم ملی شنای ایران در میان قهرمانان بدرخشند؟
همیشه آرزو داشتم شناگران ایرانی را در این سطح و درجه ببینم و‌ای کاش که این آرزو تا حدی برآورده می‌شد. کشور ایران در این مسابقات یک نماینده داشت که متاسفانه حتی به رکورد خودش هم دست نیافت و در آن لحظه من به جای او از این موضوع بسیار ناراحت شدم. همیشه یکی از آرزوهای من این بوده که دختران شناگر ایرانی هم در مسابقات جهانی شرکت کنند.

در مورد سفرتان به کانادا برای خوانندگان محترم کمی توضیح دهید و بفرمایید که این یک سفر تفریحی بود یا سفر کاری؟
پسرم به اتفاق خانواده‌اش در شهر تورنتو ساکن است و من برای دیدن آن‌ها به کانادا آمده ام و این سفر با توجه به آنچه در ابتدا هم در مورد پایان همکاری با فدراسیون گفتم به هیچ وجه جنبه کاری ندارد. من کانادا را دوست دارم زیرا قشر وسیعی از مردم آن را مهاجرانی از ملل مختلف تشکیل می‌دهند و انسان می‌تواند از لحاظ فرهنگی و اجتماعی رابطه خوبی با جامعه کانادا برقرار کند. بر خلاف اروپا که قبلا تجربه زندگی در آن را داشته ام، در کانادا به هیچ وجه نژاد پرستی مرسوم نیست و این موضوع آن را از سایر کشورهای غربی متمایز می‌کند.
از خانواده خود کمی برای مخاطبان بگویید و بفرمایید به چه کاری مشغولند؟
دختر اولم خانم سحر دولتشاهی بازیگر سینما است و فکر می‌کنم خوانندگان محترم شما با نام او آشنا باشند. او به تازگی در فیلمی به نام بارکد ایفای نقش نموده که با استقبال فراوانی روبرو شده است. فرزند دومم همانطور که گفتم در شهر تورنتو ساکن است و دختر کوچکترم هم اکنون در اروپا مشغول به تحصیل است.

و کلام آخر، چه پیشنهادی برای بهبود وضعیت ورزش هموطنان به خصوص خانواده‌های مهاجر در خارج از کشور دارید؟
من به‌عنوان کسی که سال‌ها در این رشته فعالیت کرده ام می‌توانم بگویم که ورزش شنا برای همه و در هر سنی مفید است و به والدین پیشنهاد می‌کنم کودکانشان را به این ورزش تشویق کنند. من زمانی مشکل پزشکی داشتم و دکتر معالجم به من گفت اگر شناگر نبودی وضعیت جسمانی ات از اینکه هست وخیمتر بود! به جوانان هم این توصیه را می‌کنم که در این ورزش هرگز دلسرد نشوند.

خانم فرشته عدل، از شما سپاسگزاریم.