17فوریه2019

07 مهر 1395 نوشته شده توسط 

ریچارد آودن، نماد یک نسل از عکاسان بی‌نظیر

پریسا کوکلان
P52-1-richard-avedon
«ریچارد آودن» Richard Avedon هنرمند عکاس آمریکایی‌ست که در 15 مه 1923 در شهر نیویورک در یک خانواده‌ی مهاجر روسی چشم به جهان گشود و در تاریخ اول اکتبر 2004 در سن آنتونیوی تکزاس، درگذشت. این هنرمند به خاطر عکاسی مد و پرتره‌هایش، خصوصاً از افراد مشهور، شناخته می‌شود. بسیاری از منتقدین او را از چهره‌های تأثیرگزار و پراهمیت در تاریخ عکاسی قرن بیستم، خصوصاً در عکاسی مد می‌دانند که با عکاسی سیاه و سفید، جایگاه عکاسی پرتره و مد را گاه تا یک شاهکار هنری بالا می‌برد.

P52-2-richard-avedon
آثار «ریچارد آودن» مسیرشان را از عکاسی خبری آغاز می‌کنند و با تکیه بر پرتره و چهره نگاری به سمت مد کشیده می‌شوند. با نگاهی به فعالیت‌های هنری «آودن» متوجه تحول سوژه‌های او از عکاسی از کودکان یتیم در جنگ ویتنام تا پرتره‌هایی از هنرپیشه‌ها و هنرمندان معروف همچون «مرلین مونرو»، «بریژیت باردو»، «سوفیا لورن» و «اندی وارهول» و گروه‌های موسیقی همچون «بیتلز» و همچنین سیاستمداران بزرگ می‌شویم. این مسیر تغییر یافته به همان اندازه که به تجربیات این هنرمند در فن تصویربرداری و ثبت آن می‌افزاید نگاه او را نیز در عکاسی پرورش می‌دهد. استفاده‌ی زیرکانه و هنرمندانه از سیاه و سفید و طراحی نور و همچنین تعریف میزانسن و داستان در تصویر از ویژگی‌های بارز آثار این هنرمند هستند. تصاویر او عموماً بسیار گویا، با خطوطی منظم با تضادی دلپذیر میان سطوح خاکستری و غالباً با پیشزمینه‌ی روشن و در استودیوی عکاسی ثبت شده‌اند.

P52-3-richard-avedon
در متنی که به بهانه‌ی نمایش آثار او در گالری Gagosian در پاریس در سال 2011 منتشر می‌شود، «ریچارد آودن» اینگونه توصیف می‌گردد: در تمام مدت فعالیت حرفه‌ای خود که به 60 سال می‌رسد، «ریچارد آودن» به تشریح و گسترش مفهوم هنر و فرهنگ در عکاسی قرن بیستم، با ثبث انعکاسی عمیق از زندگی، مرگ، زیبایی، طبقات اجتماعی، نژاد و هویت پرداخته است. گزارش‌ها، پرتره‌ها و کارهای تجاری او مرزهای میان ژانرهای مختلف عکاسی را تغییر داده‌اند. این آثار مضامین تازه‌ای چون مد با نگاهی به جنبش حقوق مدنی در آمریکا، مخالفان جنگ، سقوط دیوار برلن و پرتره افراد مشهور و ناشناس را مطرح کردند.» به همین دلیل «لری گاگوسیان» این هنرمند را تجسمی از عکاسی مدرن آمریکا و نمادی از نسلی می‌داند که نقاشان، مجسمه‌سازان و عکاسان بی‌نظیری را به دنیا آورده‌اند.

P52-4-richard-avedon
«ریچارد آودن» جوری به سوژه‌های عکاسی‌اش نگاه می‌کند که گویی تا اعماق وجود آنها سفر کرده است. او به غیر از به تصویر کشیدن آنها، از شخصیت و خصوصیات اخلاقیشان نیز در تصویرش بهره می‌گیرد تا صحنه‌ی عکس‌هایش را بر اساس نوع زندگی و نگرش آنها تنظیم کند. این نوع نگاه او به تصویر، به راحتی در عکس‌هایی که از چهره هنرپیشه‌ها و افراد معروف ثبت کرده، مشهود است. او برای انتقال بیشتر حس سوژه‌هایش از آنها با صورتی کاملاً به سمت دَوربین، نگاهی مستقیم به لنز و با پیش زمینه‌ی سفید و خالص عکاسی و آنها را در قطعات بزرگ چاپ می‌کرده است.

P52-5-richard-avedon
این هنرمند معتقد بوده است که برای هنرمند‌‌‌بودن و برای عکاس بودن، باید چیزهایی را پرورش بدهید که بیشتر مردم آنها را دور می‌اندازند. او اضافه می‌کند که باید این اتفاقات را زنده نگه داریم تا همواره جاری شوند. به نقل از گفته‌های «ریچارد آودن» در مورد آثارش مسأله‌ای که در تمام زندگی او اهمیت داشته نگه داشتن چیزهایی‌ست که خیلی از مردم آنها را به زباله می‌ریزند. او می‌گوید: «می‌بایستی که با شکنندگی‌هایم و با مرد، زن، کودک و پدربزرگی که در من وجود دارند در ارتباط بمانم. آنها چیزهایی هستند که هر کس باید در خود زنده نگه دارد. فکر می‌کنم از اتفاقاتی که مرا می‌ترساندند، عکس گرفته‌ام. من بدون دوربین از پس چیزهایی همچون مرگ پدرم و دیوانگی در زمانی که بسیار جوان بودم، برنمی‌آمدم و فکر می‌کنم که توانستم موقعیت را در دستانم بگیرم و کار درست را انجام بدهم. من توانستم با عکاسی از چیزی که می‌ترسیدم و با چیزی که به آن علاقه داشتم روحم را صیقل بدهم، آنها را از وجودم خارج کنم و به تصویر درآورم.»