16دسامبر2017

19 اسفند 1394 نوشته شده توسط 

دی.جی مهیار: صریح حرف زدم چون باید می‌گفتم

سعید سالیانی

P24-Nowruz-HR
دی‌جی در تاریخ 26 مارچ به مناسبت نوروز برنامه‌ای تدارک دیده. شما می‌توانید جهت تهیه بلیت یا اطلاعات بیشتر از صفحه رسمی دی.جی مهیار در فیس بوک ( DJ Mahyar) دیدن کنید یا با شماره 5145612420 تماس بگیرید.

سعید سالیانی
سرانجام فرصت دست داد و هم صحبت دی.جی مهیار شدم . او از چهره‌های فعال در اجرای برنامه‌های مناسبتی در شهر مونترال است. مهیار عزتی مهندسی الکترونیک را در دانشگاه کنکوردیا تمام کرده و در کنار مهندسی به مناسبت‌های مختلف مهمانی‌های پرطرفداری هم برگزار می‌کند. مهیار یه تهرونی دهه شصتی (البته خورشیدی نه میلادی:) تمام عیار است که از 2011 به مونترال آمده. به اعتقاد خودش رک حرف میزنه و نقش بازی نمی‌کنه. حالا می‌ریم که داشته باشیم.

نوازندگی؟
در زمینه نوازندگی اغراق نکنم در حد صفر هستم ولی در سال‌های دور تصمیم به یاد گرفتن گیتار گرفتم اما در آن زمان چون با گیتار دست راست شروع کردم و فکر می‌کردم کسی که چپ دست باشد توانایی نوازندگی ندارد من هم منصرف شدم (گویا دنبال بهانه بوده !) اما کار موسیقی یا فعالیت در زمینه دی.جی را از 18 سالگی فقط و فقط برای علاقه شخصی شروع کردم. (بر خلاف نوازندگی این کار را خوب بلده‌!! دست چپ و راست هم مهم نبوده گویا!)

برنامه‌گذاری؟
وظیفه برنامه‌گذاری هم بر عهده خودم هست به این معنی که تمام فعالیت‌هایی که جهت اجرای برنامه لازم باشد را انجام می‌دهم و همین کار من را دوبرابر مشکل می‌کند چرا که من هم دی‌جی هستم، هم برنامه‌گذار، هم بلیت‌فروش و هم هماهنگ‌کننده‌ی خیلی چیزها (تازه.....) طراحی پوستر و پروموشن هم می‌کنم. متاسفانه اینجا هر کسی تصور می‌کند که می‌تواند برنامه‌گذار باشد (جالبه!). مثلا یک کسی که کارواش داره دوست دارد برنامه‌گذار باشد ولی آواز دهل از دور خوش است (کارواش؟ برنامه؟ دی‌جی؟ مگه داریم؟؟). همیشه عدم تجربه و تخصص کافی در هر زمینه ضربه‌های جبران ناپذیر به آن حرفه وارد می‌کند چرا که خروجی کیفیت قابل قبول نخواهد داشت و متعاقبا نتیجه نارضایتی مهمان‌ها جمله‌ای آشناست که گفته می‌شود: دیگه تو مراسم ایرانی شرکت نمی‌کنم! و برای فرد ناراضی فرقی ندارد که چه کسی دست‌اندرکار این برنامه بوده بلکه دیدگاه نسبت به کلیه برنامه‌ها خراب می‌شود. (خوب اگه از هر 10 تا 7 تا برنامه اینجوری باشه منم همین‌طور فکر میکنم!). منبع مالی من حاصل از درآمد تحصیلاتی هست که داشتم به همین علت دغدغه مالی ندارم و برای رسیدن به کیفیت مطلوب هزینه لازم را پرداخت می‌کنم. انتخاب محل مناسب، مهندس صدا، مهندس نور، تنقلات (آقا به جاش نمیشه کوپن نوشیدنی بدین؟ لامصب تموم میشه!) و همچنین قیمت بلیت‌ها گواه بر این است که دنبال سوءاستفاده مالی از برگزاری مراسم نیستم.

همکاری با تپش دیجیتال؟
در چند مورد آقا فرشاد من را راهنمایی کردند که خیلی ممنونم از ایشان. همین چند وقت پیش بود که مقدمات برگزاری مراسمی را آماده می‌کردم که به پیشنهاد ایشان منصرف شدم و این کمک شایانی بود. اما خوب طبیعتا اختلاف نظر‌هایی هم داریم چرا که ما از دو نسل متفاوت هستیم به نظر من باید از قالب گذشته بیرون آمد و ایده جدید ارایه داد.

بلیت چطور؟
معمولا بلیت‌های برنامه‌ها را خودم عرضه می‌کنیم (منظورخودشون و آق آرش عضو سابق انجمن کنکوردیاست!). بلیت بخشِ حساس قضیه است چرا که اولین ارتباط بین مدعو و ماست و تاثیر بسیار زیاد بر رضایت مدعوین دارد. برخورد نامناسب یا اختلاف قیمت می‌تواند کیفیت تمام برنامه را تحت شعاع قرار دهد.از این رو دلایل زیادی دارم که باید این کار را خودمان انجام بدهیم: اول از همه اینکه وابستگی من را به شخص ثالث کم می‌کند و دوم اینکه هنوز فرد مورد اطمینان خودم که بتوانم ارتباط خوبی برقرار کنم پیدا نکردم. چراکه شخص ثالث اگر مورد تایید نباشد می‌تواند از جایگاه خود سوءاستفاده کند و حتی فارغ از هر مسولیت خود را به عنوان برنامه‌گذار معرفی کند و داشتیم که حتی این اشخاص قصد قاپ زدن مردم را دارند تا در آینده بخواهند برنامه‌های خود را بگذارند و این کار در آینده به اسم و حرفه من صدمه وارد خواهد کرد. معتقدم کیفیت برنامه بهترین تبلیغ و مردم هم بهترین حامی خواهند بود همانطور که تا الان بودند. هستند آدمایی که شعار می‌دهند که ما می‌خواهیم به جامعه ایرانی کمک کنیم اما پشت پرده می‌گویند: آقا ایرانی‌ها دارن زیاد می‌شن یه کاری کنیم ازشون پول در بیاریم. من زیر گل برم، با این آدم‌ها کار نمی‌کنم.
P24-DJ-mahyar
و قیمت بلیت؟
معمولا قیمت‌گذاری مطابق با هزینه‌های یک مراسم تعیین می‌شود مثلا هزینه اجاره سالن و امکانات و غیره. قیمت برنامه‌های من در مقایسه با برنامه‌های دیگر (منظورشون برنامه‌های 50 یا 60 دلاریه!) خیلی کمتر است تا ثابت کنیم دنبال پول در آوردن نیستیم و همچنین بتوانیم با همشهری‌های بیشتری لحظات به یادماندی را سپری کنیم. قیمت برنامه‌ها حتی با برنامه‌های غیرفارسی زبان هم قابل مقایسه است.

حواشی کنسرت ابی.... میگن سود چشم گیر کردی؟
جایی برای من پیغام گذاشته بودند که من همه بلیت‌های کنسرت را خریداری کردم و می‌فروشم. واقعا متاسفم برای این طرز فکر. هدف من جهت کمک به برنامه‌گذار این برنامه بود. من بر پایه انجام کار گروهی و همکاری با کسانی که مواجه با موانعی (منظور زمین خوردن برنامه یا لغو شدن کنسرت هست گویا!) هستند که کاملا آشنا هستم، تلاش کردم تا از برنامه با کیفیت حمایت کنم و خوب در ازا دستمزدی هم گرفتم که به مراتب کمتر از ارزش معنوی این کار بود (نوش جان!).

و رقبا؟
یکی باتجربه و یکی بی‌تجربه و تازه کار خیلی هم سعی می‌کنن مردم به آنها توجه کنند. حدس می‌زنم علت اینکه فعالیت بیشتری نسبت به من دارند به خاطر مسایل مالی و قبول کردن رقم‌های بسیار پایین است. مدتی قبل، از یکی از ارگان‌های نام‌آشنا (فکر کنم یه مدرسه‌ای را میگه داش مهیار!) با من تماس گرفتن جهت پیشنهاد همکاری، در ابتدا مبلغ پیشنهادی شبیه شوخی بود ولی بعد متوجه شدم واقعا جدی بود. من هم نشستن در خانه و سریال دیدن را ترجیح دادم به بی‌ارزش حساب کردن هنرم. خوب یکی از این دوستان همکاری کردن و خسته نباشند حداقل باعث شادی مردم شدند. بر این باور هستم کار من هم یه هنر است مثل نقاشی و خطاطی و باید ارزش و جایگاهی برای آن قائل باشم پس نمی‌توانم با هر قیمت و بهایی آن را ارائه کنم.

معیارهایت برای همکاری؟
از نظر من کیفیت حرف اول را می‌زند نه پول. در نتیجه همکار من هم باید با من هم عقیده باشد. شدیدا مخالف درآمدزایی در قالب «کمک به جامعه ایرانی» هستم و هرکاری را به ازای پول انجام نمی‌دهم و حاضر نیستم با این اشخاص همکاری کنم و از طرفی برای هنرم ارزش قائل می‌شم. در حال حاضر با آرش زارع که با من هم‌سلیقه است کار می‌کنم. برنامه‌ها به صورت عمومی هستند و دیگر وابستگی به هیچ دانشگاه و ارگانی ندارند (آی ملت با برنامه کنکوردیا اشتباه نکنید دیگه چقدر بگه!). تا الان فیوشا و اچ ای فوتوگرافی اسپانسر برنامه‌های من بودند که بسیار متشکرم که از من حمایت کردند.

مهیار عزتی؟
انتقاد پذیر هستم و معمولا بعد هر برنامه از جمعی از دوستان نظرخواهی می‌کنم تا در برنامه بعدی بیشتر توجه کنم. من معمولا هیپ‌هاپ(HIP HOP) و آر اند بی (R&B) و دیپ‌هاوس (DEEP HOUSE) گوش می‌دم. فکر نمی‌کنم این روز‌ها کسی لیلا فروهر و شهرام صولتی و شماعی‌زاده گوش بده، البته به جز مهمانی و جشن‌ها (آقا چرا پیدا می‌شه. دیدم که می‌گم!). معمولا آهنگ‌های جدید را ترجیح می‌دم و در بانک آهنگ‌ها همه نوع آهنگ پیدا می‌شود. مطابق با همه دی‌جی‌های حرفه‌ای، 30 تا 60 درصد از مدل‌های آماده‌ای که قبلا درست کردم استفاده می‌کنم تا بتوانم تعادل آهنگ‌های قدیمی و جدید و همچنین تعادل ریتم آهنگ‌ها را حفظ کنم ولی تمام فیلتر‌گذاری‌ها را در حین برنامه انجام می‌دم.

حرف آخر؟
شاید برداشت خواننده این باشد که من آدم مغروری هستم ولی ترجیح می‌دهم به عنوان آدم مغرور شناخته بشم تا اینکه بخواهم نقش بازی کنم. صریح حرف زدم چون صریح باید می‌گفتم و امیدوارم کسی دلخور نشود. درخواست من از همشهری‌ها این است که اگر برنامه‌ای خوب نبود به اعتبار سایر برنامه‌ها تلقی نکنند و سعی کنند در انتخاب برنامه حساسیت بیشتری به خرج بدهند و تقاضا دارم از دوستانی که قصد برنامه‌گذاری دارند اگر تخصص ندارید چنین ریسکی نکنید و از برگزاری برنامه بی‌کیفیت خودداری کنید چرا که مردم ما لیاقت بیشتری دارند. از روی کیفیت سالن و دی‌جی‌هایی که می‌آورند و حتی از رو پسترها میشه براحتی حدس زد. برنامه‌های 40،50 دلاری پوسترهایی در حد مهد کودک دارن. واقعا یکی نیست که یک طرح پوستر در حد معمولی درست کنه؟ باور کنید خرجش کمتر از یک بلیتی می‌شود که می‌فروشید. تشکر میکنم از تمام دوستانی که به من کمک می‌کنند و همچنین مجله خوب هفته که این فرصت را در اختیار من قرار داد تا بتونم به عنوان یه عضو فعال در جامعه ایرانی مونترال دردل کنم و از حواشی کارم تعریف کنم.

خیلی ممنون هستم از آقای مهیار عزتی بابت انجام این گپ‌وگفت.