24مارس2019

11 تیر 1394 نوشته شده توسط 

در حوزه بیمه می‌توان درآمد خوبی داشت

گفتگو با سینا ستوده‌نیا، کارشناس بیمه 

P22.Psina1

محمد راد

گاهی در زندگی با موضوعاتی روبرو می‌شویم که اثری عمیق بر مسیرِ ما در زندگی می‌گذارد. یکی از این موضوعات اثرگذار از دست دادن یکی از حواس پنجگانه است. اتفاق ناخوشایندی که برای سینا ستوده‌نیا در سال‌های اولیه مهاجرتش رخ داد و سنگینی بار مهاجرت را دو چندان کرد. او که مدرک مهندسی سخت افزار کامپیوتر را از دانشگاه صنعتی شریف گرفته و سال‌ها در زمینه گرافیک و طراحی کامپیوتری مشغول بوده است، بسته‌های نرم‌افزاری متعددی در موضوع کارتوگرافی یا نقشه‌برداری زمینی به کمک کامپیوتر و همچنین طراحی بدنه شناورهای دریایی و کشتی‌سازی تولید نموده است. سینا برای به دست‌آوردن آزادی، ثبات و امنیت اجتماعی و آرامش سیاسی و اقتصادی سرزمین مادری را به قصد کشور جدیدش ترک کرد و به این ترتیب بود که در تابستان سال 2002 وارد خاک کانادا شد.
تشدید ضعف بینایی که از دوران کودکی او را آزار می‌داد به دلیل نوعی مشکلِ ژنتیکی در شبکیه چشمانش بود. این ضعف پس از مهاجرت سینا به کانادا و گرفتاریهای سالهای اولیه فرصت مناسبی یافت تا زهر خود را بریزد و آنقدر در این راه سماجت کرد که عملا خواندن و نوشتن برای سینا غیر ممکن شد و از همه مهمتر او دیگر نمی‌توانست مانیتور کامپیوترش را ببیند. این برای هر مهندس کامپیوتری می‌تواند یک پایان غم‌انگیز باشد اما سینا به این تغییر دراماتیک به چشم خط آغاز نگاه کرد. متن زیر حاصل گفتگوی خبرنگار مجله هفته با سینا ستوده‌نیا است. مهندس کامپیوتری ایرانی و کارشناس فروش بیمه کانادایی، مردی که کم‌بینایی او را از میدان به‌در نکرد.

آقای سینا ستوده‌نیا گرامی،‌ چگونه بیماری چشم از یک مهندس کامپیوتر، یک کارشناس بیمه ساخت؟
وقتی با مشکل چشمم دست به گریبان شدم شروع به رفع اشکالات سخت‌افزاری و نرم‌افزاری دوستان ساکن کانادا از طریق تلفن نمودم. در این میان با دوستی آشنا شدم که از کار در حوزه کامپیوتر فاصله گرفته بود. وقتی جویای کارِ جدیدش شدم گفت که با سیستمی که در ارتباط با بیمه است کار می‌کند. پس از کمی متوجه شدم که آن سیستم از انواع شبکه‌های هرمی است و چون در مورد آنها مطالعه کرده بودم و اصلا از آن روش خوشم نمی‌آمد، علاقه زیادی نشان ندادم و دوستم هم این را گفتم. اما پس از مدتی متوجه شدم که این شخص با آنچه از دیگران در این شبکه‌ها دیده بودم متفاوت است و خوی و خصلت انسانی را که در این نوع کارها از دست می‌دهند، هنوز حفظ کرده است. به همین دلیل علاقه‌مند شدم که به او بپیوندم و سعی نمایم مسیر کاری دیگری را برای خودم ایجاد کنم.
اولین قدمی که باید برمی‌داشتم گذراندن امتحانات مربوط به LLQP و Mutual fund بود. کار خود را در دو بخش متمرکز کردم؛ اول آنکه به جستجوی نسخه کامپیوتری و یا اصطلاحا الکترونیکی کتابها افتادم و همزمان کلاسهای فشرده‌ای که در طی یک هفته به مرور و بررسی سوالات آن کتابها می‌پردازند را نام‌نویسی و شرکت کردم و
دوم آنکه تقاضا نمودم که برگزارکنندگان امتحانات برای من تسهیلاتی قائل شوند که من بتوانم به عنوان نابینا یا به کمک یک داوطلب، به خواندن و پاسخ به سوالات بپردازم. گرفتنِ مدرک مورد نظر برای خود من بسیار جالب و با ارزش بود چرا که من را در تلاش در استفاده از دیگر حواسم به جای حس بینایی سر بلند می‌کرد و همین باعث می‌شد اتکاء به نفسِ بالاتری نسبت به قبل به دست آورم. پس از موفقیت در امتحان استان انتاریو برای LLQP که در همان مرتبه اول اتفاق افتاد، بسیار مطمئن‌تر برای امتحان Mutual fund نام‌نویسی کردم و در کلاسی فشرده و سه روزِه شرکت کردم که 49 نفر دیگر نیز حضور داشتند. یادم هست که استاد برای توضیح مسائل از یک پروژکتور استفاده می‌کرد که متن را روی دیوارِ روبروی کلاس می‌انداخت و من چون می‌خواستم مطالب را در دستگاه الکترونیکی خود ضبط نمایم، در صف جلوی کلاس نشسته بودم و بازتابشِ نور پروژکتور از دیوار آنقدر زیاد بود که چشمان مصدومِ مرا بشدت آزرده می نمود و برای همین من مجبور میشدم در حینِ کلاس چشمانم را ببندم بطوری که دیگران تصور می کردند که من خواب هستم. و این بار نیز همان بار اول در امتحان قبول شدم و جالب تر آنکه فقط 2 نفر دیگر از آن 49 نفر این امتحان را قبول شدند و خودم شنیدم که می گفتند که چطور است که آنکه در کلاس خوابیده ، امتحان را پاس کرده است؟ غافل از آنکه هر چشم بستنی، خواب نیست!
از آن پس متوجه شدم که آن دوستم نیز مانند من تمایل ندارد به آنگونه که در سیستم‌های هرمی خواسته می‌شود، افراد را مجبور نماید تا چیزی را که نیاز ندارند بخرند و از طرف دیگر دستمان بسته بود به آنچه که سیستم برای مشتری ارائه میداد و ما گاهی می‌دیدیم که محصولی خارج از سیستم وجود دارد که ما به آن دسترسی نداریم. ابتدا سعی کردیم که نظرات اصلاحی خود را اعلام نماییم ولی وقتی فهمیدیم این نظرات به دلیلِ تعارض با منافع سیستم پذیرفته نمی‌شود، از آن خارج شدیم. یکی از مواردی که من نیاز به آن را میدیدم ، بیمه های مسافرتی بود. پس از خروج از آن سیستم، دیگر می‌شد بصورت انتخابی به محصولات بیمه‌ای از شرکتهای مختلف دسترسی داشت و این همان کاری بود که من می‌خواستم انجام دهم.

پس با این حساب شدید یک فروشنده مستقل محصولات بیمه‌ای! در ابتدا این کار را چگونه آغاز کردید؟
با اخذ نمایندگی محصولات از شرکتهای زیر کار خود را آغاز کردم؛
SunLife,ManuLife, RBC, TIC, 21st Century and …
و پس از مقایسه ویژگی‌های آنها با یکدیگر و همچنین بررسی چگونگی پاسخگویی آنها به مشتریان، در نهایت به انتخابِ شرکتِ 21st Century برای بیمه های مسافرتی پرداختم. هم اکنون نیز بیشتر بیمه‌های مسافرتی را از این شرکت به مشتریان پیشنهاد می‌دهم مگر در مواردی که بطور خاص محصول شرکت دیگری برای یک مشتری مناسب‌تر باشد.

چنانچه یک مهاجری بخواهد مسیر شما را پیش رود، قدم در چگونه مسیری خواهد گذاشت؟
بدیهی است که اولین و مهمترین عامل، وجود علاقه در ارائه سرویس و خدمات به مردم است و پس از آن اخذ گواهی و مجوز این کار است که با گرفتن نمره مناسب در امتحانات استان شروع می‌شود. پس از آن در فروش یک محصول، آنچه صد درصد جواب می‌دهد، کسب اطلاعات و صادقانه مطرح کردن آن اطلاعات با مشتریان است. آنچه مردم را برای بار دیگر به شما باز خواهد گرداند، اعتماد است و دیگر هیچ و اعتماد حاصل برخورد صادقانه است. از دیگر موارد قابل ذکر این است که درآمد در این حوزه، بنا بر جداول مقایسه‌ای کار در کانادا که در اینترنت می‌توان یافت، بصورت بارزی بالاست و این خود می‌تواند انگیزه خوبی برای شاغلین آینده در این حوزه باشد.

با توجه به تخصصتان در فروش بیمه‌نامه، نقش و اهمیت بیمه‌های درمانی را چگونه توضیح می‌دهید؟
برای همه ما که در کانادا زندگی می‌کنیم، بهره‌مندی از امکانات برنامه بیمه درمانی در هر استان، یکی از شاخص‌های مهم، با ارزش و اثرگذار در زندگی روزمره است. هزینه‌های درمان در بیمارستان و یا مراجعات پزشکی و همچنین هزینه‌های تشخیص مانند آزمایش خون یا انواع رادیوگرافی‌ها و یا دیگر روشهای تشخیصی، ضمن آنکه بسیار مهم هستند، در صورتی که از خود فرد بصورت مستقیم دریافت میشد، می توانست اثر بزرگ و گاهی تخریب کننده‌ای داشته باشد.
برای نمونه، اگر فردی که بیمه استان خود را دارد، به علتی مجبور به مراجعه به یک مرکز فوریت‌های پزشکی یا به اصطلاح اورژانس بیمارستان شود، خودش برای خدماتی که در بیمارستان به او عرضه شده است، هیچ هزینه‌ای پرداخت نخواهد کرد اما از طرف بیمارستان صورتحسابی به دولت داده می‌شود که برای یک شب استفاده از تخت در قسمت اورژانس، باید هشتصد دلار به بیمارستان پرداخت شود و این هزینه منهای دیگر هزینه‌ها مانند ویزیت دکتر و یا تجهیزات و داروهای استفاده شده است که در صورتحسابی جدا گانه به دولت اعلام خواهد شد.

و حالا اگر فردی بیمه نداشته باشد با او چگونه برخورد خواهد شد؟
در اینگونه موارد چون دیگر قراردادی بین بیمارستان و دولت وجود ندارد، محاسبات تغییر کرده و هزینه‌های خواسته شده افزایش می‌یابد. مثلا برای همان مورد ذکر شده در بالا، قیمت یک شب تخت اورژانس دو هزارو پانصد دلار خواهد شد که حتی برای افراد شاغل در کانادا، به معنای یک فاجعه اقتصادی است.

پوشش برنامه بیمه درمانی استان‌های کانادا برای چه کسانی وجود ندارد و آیا این افراد راه حل جایگزینی غیر از تقبل هزینه‌های درمان توسط خودشان دارند؟
بطور کلی، هر دارنده اجازه اقامت دایم، بر اساس قوانین استانی، باید برای حداقل 90 روز در یک اُستان حضور قابل اثبات مثلِ اجاره نامه یا صورتحساب بانکی داشته باشد تا مجاز به دریافت بیمه در آن استان باشد و باید حداقل 180 روز نیز در آن استان حضور داشته باشد تا آن بیمه استانی برای او برای 365 روز یا یک سال اعتبار داشته باشد.
اما او می‌تواند در 90 روز اول ورود به استان اقدام به خرید بیمه مسافرتی نماید. بیمه مسافرتی عبارت است از پوشش صدمات بدنی و بیماری بیمه شده که پس از ورود به استان بروز نموده و یا عارضه ناگهانی که موجب درخواست امداد از طرف بیمه شده یا نمایندگان وی شود. توجه شود که ممکن است بیمه شده از قبل ناراحتی‌هایی داشته باشد که در صورت بررسی بتوان آنها را نیز تحت پوشش قرار داد. این موضوع تحت عنوان وضعیت از پیش موجود پایدار یا به انگلیسی Stable preexistence condition خوانده می‌شود.

آقای سینا ستوده‌نیا گرامی از شما سپاسگزاریم
انواع بیمه‌نامه‌های درمانی
تا کنون به حوادث یا آسیب هایی که ممکن است در حین مسافرت به یک استان برای شما و یا عزیزانتان اتفاق بیفتد اندیشیده‌اید؟
چه شما و چه بستگانتان، مانند پدر و مادر و دیگر بستگانی که برای دیدارِ شما بصورت بازدید کننده و با ویزای ویزیتور به نزد شما می‌آیند در صورت نیاز به خدمات درمانی با هزینه‌های سنگین و سرسام‌آور کانادا مواجه خواهند شد. در کانادا شرکتهای بیمه متعددی در زمینه بیمه مسافرتی وجود دارند و پوششهای بسیار مناسبی را برای مسافران فراهم کرده‌اند.

برخی از این پوشش‌ها عبارتند از:
1. هزینه های تشخیصِ پزشکی و درمانی در خارج از بیمارستان و یا بستری شدن در بیمارستان.
اگر بیمه شده در بیمارستان بستری شود هزینه آن تا سقف بیمه‌نامه که بستگی به نوع بیمه مسافرتی و انتخاب‌های ممکن، می تواند از ده هزار تا یکصد و پنجاه هزار دلار باشد، پرداخت خواهد شد.
در صورت مراجعه برای درمان به خارج از بیمارستان، هزینه توسط بیمه شده پرداخت شده و سپس در مقابل ارائه مدارک توسط بیمه شده، شرکت بیمه با چک به بیمه شده باز پرداخت خواهد کرد.
این هزینه ها شامل؛ ویزیت دکتر، هزینه‌های دارو و آزمایش خون، رادیولوژی و امثال آن است.
آنچه در این بخش قابل ذکر است موضوع فرانشیز یا هزینه سهم بیمار است؛ این مبلغ در هنگام عقد قرارداد بیمه مشخص شده و می‌تواند از صفر دلار تا ده هزار دلار باشد. همچنین می‌تواند در دو نوع متفاوت زیر باشد، الف) یکبار پرداخت در کل و یا ب) پرداخت در هر بار بهره‌گیری از بیمه و یا هر دفعه که قرار است از شرکت بیمه چکی دریافت شود
اگر نیاز به بازگرداندن بیمه شده و یا انتقال او به مرکز مجهز وجود داشته باشد، شرکت بیمه نسبت به انتقال وی به یک مرکز درمانی مجهز و یا بازگرداندن به کشور محل اقامتش اقدام خواهد نمود.

2. جبران خسارت و یا فقدان چمدان و بار تحویلی به هواپیما ،
اگر چنانچه در حین ورود شما چمدان و یا مدارک شما مفقود شود هزینه‌های مربوطه پرداخت خواهد شد.

3. هزینه های دندانپزشکی ،
فقط فوریت و یا اورژانس شامل پرداخت هزینه خواهد بود و موارد دیگر به هیچ عنوان شامل خسارت نمی‌باشند

4.باز گرداندن جسد متوفی ، اگر خدایی ناکرده بیمه شده در طول مدت سفر خود فوت نماید، شرکت بیمه طرف قرارداد تمهیدات لازم را برای باز گرداندن جسد ایشان را اتخاذ خواهد نمود که معمولا تا سقف هشت هزار دلار خواهد بود.

حال که با دلایل نیاز به بیمه و تا حدودی نیز با پوشش های آن آشنا شدیم می توانیم به تشریح گسترده تری از چند و چون بیمه های مسافرتی بپردازیم.
بطور کلی بیمه های مسافرتی به دو دسته کلی تقسیم می شوند:
الف) بیمه برای وارد شوندگان به استانهای کانادا
ب) بیمه برای افراد مقیم کانادا که به بیرون از کانادا می‌روند.
بخش اول شامل تمام کسانی می‌شود که به طور قانونی اجازه ورود به کانادا را دارند، که عبارتند از شهروند کانادا که در کانادا ساکن نیست، افراد با pr-Card و افراد با ویزای ورود به کانادا مسافرتی، دانشجویی و ...
و بخش دوم به آنهایی تعلق می‌گیرد که دارای بیمه های استانی معتبر هستند و برای مدتی به خارج از استان خود می‌روند. این خارج می‌تواند محدود به مرزهای کانادا باشد و یا از آن فراتر رفته و هر کجا خارج از کانادا را در برگیرد.

در بخش الف چهار نوع زیر متداول است
1. بیمه 90 روزه برای کسی که در انتظار سپری شدن زمان و دریافت بیمه استان هستند
2. آنها که ویزای دانشجویی دارند
3. پدر و مادر ها با ویزای سوپر ویزا Super Visa
4. دیگر انواع ویزا بازدید کننده یا visitor Visa

سینا ستوده‌نیا: از خوانندگان خواهش می‌کنم اگر خواستند اطلاعات بیشتری در برخی موارد گفته‌شده بدست آورند و یا اگر در مواردی نیاز به مشاوره فردی داشتند با تلفن و یا ای‌میل من تماس بگیرند. اگر تلفنِ تماس خود را برای من ایمیل نمایند و یا توسط اس.ام.اس یا نوشته تلفنی برای من ارسال نمایند، من در فرصتی مناسب با آنها تماس خواهم گرفت.
4164969300
این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید