16آگوست2017

08 مهر 1393 نوشته شده توسط 

ایام عید، تجلیل و بزرگداشت آن در افغانستان

حبیب عثمان

از ظهور دین مقدس اسلام تا کنون مسلمانان جهان ایام هر دو عید را که فضیلت آن بیشتر از دیگر روزهاست تجلیل می‌نمایند. یکی عید سعید فطر (عید رمضان) و دگر عید سعید اضحی (عید قربان) است. عید نمادی از پیوند همبستگی و اتحاد مسلمانان در سطح جهان است.
عید سعید فطر یا عید رمضان
روز اول ماه شوال سال قمری عید مسلمانان تعیین گردیده و دلیل آن این است که مسلمانان بعد از انجام یک ماه روزه گرفتن، نماز تراویح و تلاوت قرآن، صدقه، خیرات و سایر عبادات و خوبی‌هایی‌ که به دستور و توفیق خداوند (ج) در ماه رمضان انجام داده‌اند، این روز را منحیث روز خوشی و عید تجلیل می‌نمایند و سه روز است.
نظافت ظاهری بدن، توجه به آراستن، پوشیدن بهترین لباس (آنچه در اختیارشان باشد) خواه نو باشد یا مستعمل پاک بودن آن شرط است. از سوی دیگر بایست ضمیر و باطن خویش را از وجود کینه، حسادت، عداوت و دشمنی نیز صفا و پاک نمود.
در صبح روز اول عید مسلمانان برای ادای نماز عید به عیدگاه (مساجد) می‌روند و صدقه فطر را قبل از نماز عید پرداخت می‌نمایند. نماز عید در جماعت ادا می‌شود. مرد و زن، پیر و جوان با روحیه همبستگی و اتحاد و برابری بدون هیچ نوع تبعیض در مقابل آفریدگار جهان صف‌آرایی نموده، شکر نعمت‌های الهی را به جا و سر تسلیم فرو می‏آورند. مسلمانان بعد از ادای نماز عید با همدیگر احوالپرسی (عیدی) می‌کنند و در ایام عید به ملاقات دوستان، اقارب و خویشاوندان خویش رفته عیادت بیماران، عزاداران، بزرگان و موسفیدان در صدر برنامه‌های عید قرار دارد. از ویژگی‌های عید فطر همانا انجام فریضه یک ماهه روزه است.
عید سعید اضحی یا عید قربان
روز دهم ماه ذی‌الحجه قمری، جشن و عید دیگریست برای مسلمانان که عید اضحی یا عید قربان نامیده می‌شود. این عید یادواره همان قربانی عظیمی است که حضرت ابراهیم و حضرت اسماعیل (ع) در پیشگاه خداوند (ج) تقدیم داشته‌اند و آن طوری بود که حضرت ابراهیم (ع) به فرمان الهی جهت حصول رضای پروردگار پسرش را به قربانگاه برد به امر الهی تن داد و پسرش با کمال خوشی با دل و جان امر پدر را قبول کرد. با این عمل فداکارانه و بی‌مثال رضای پروردگار را پدر و پسر حاصل نمودند. با اشتراک خویش مسلمانان در مراسم حج خاطره این قربانی عظیم را تازه نموده، آمادگی عملی و فداکاری خویش را در راه حق به درگاه ایزد متعال با یکپارچگی و همبستگی ابراز می‌نمایند و در هر کجایی که هستند بهترین حیوانات حلال گوشت را قربانی می‌نمایند. در عید قربان همه‌ امور مثل عید فطر است. عید روز خوشی ها و شادمانی‌هاست، روز رفع کدورت‌ها، پایان دشمنی‌ها جاگزینی آشتی‌هاست و بالاخره روز کمک و مدد و دست‌گیری از بینوایان است.
تجلیل و بزرگداشت روزهای عید در افغانستان
مردم افغانستان پابند اصول دینی و مذهبی، فرهنگ ملی و تاریخی خویش بوده به تمام این مسایل احترام و ارج می‌گذارند. بر علاوه آنکه افغان‌ها از اصول فرهنگی ملی و تاریخی خویش پیروی و آن را گسترش می‌دهند به مقررات، اجراء و ادای مناسک دینی و مذهبی اعتقاد داشته قایم و استوارند.
ایام عید در افغانستان تعطیلات عمومی است. دولت به احترام ایام خجسته عید کاهش معیاد حبس و عفو زندانیان را اعلان می‌نماید. مردم از تعطیلات عید استفاده نموده هر کسی رهسپار شهر و دیار و دهات خود می‌شوند و روزهای عید را با خانواده و اقارب خوبش سپری می‌نمایند. همه جا جوش و خروش و شادی برپاست چند روز قبل از عید مردم جهت خریداری ضروریات خویش به مغازه‌ها، بازارها و مارکیت‌ها رفته خرید می‌کنند. انواع شیرینی باب، میوه خشک، کیک و کلچه، غذاهای متنوع را برای پذیرایی مهمانان تهیه می‌نمایند با وجودیکه مردم وقت کافی برای ملاقات دوستان را ندارند به آنهم لحظه‌ وقت خود را صرف ملاقات دوستان و عزیزان می‌کنند. در چنین ایام خجسته در منزل هر خانواده، غذای چاشت و شب و دیگر خوراکی‌های متنوع برای مهمانان آماده می‌گردد اما برای صرف غذا فقط اقارب نزدیک به منزل دوستان خود می‌ایستند. بقیه مهمانان عید فقط چای صرف نموده می‌روند.
در گذشته ها از طرف دولت برای مامورین و کارمندان دولتی مقدار پول به عنوان عیدی داده می‌شد. همچنان در موسسات دولتی روزی را تعیین و تمام کارمندان آن اداره دعوت می‌شدند با صرف چای ساعاتی را سپری می‌نمودند. در روزهای عید بزرگان برای اطفال و نوجوانان پولی به عنوان (عیدی) می‌دهند این امر سبب خوشی و شادمانی آنها می‌شود. کارمندان ارشد دولتی به شفاخانه‌ها (بیمارستان‌ها) رفته از مریضان عیادت و دلجویی کرده مقدار پول طور عیدی به آنها توزیع می‌نمایند. در افغانستان چهار رویداد مهم تاریخی، ملی و دینی و مذهبی را با شکوه و جلال خاص تجلیل می‌نمایند: نوروز (سال نو خورشیدی) جشن آزادی و استقلال افغانستان، عید رمضان و عید قربان. به امید بازگشت صلح و آرامش در کشور جنگ‌زده افغانستان.