24می2019

04 ارديبهشت 1392 نوشته شده توسط  نرگس هاشمی

مرکز زنان افغان درمونتریال نماد همبستگی زنان گفت‌وگوی اختصاصی با مکی عارف مسول مرکز زنان افغان در مونتریال

خانم مکی‌عارف یکی از زنان فعال است که با ایجاد مرکز زنان افغان درمونتریال کوشیده تا درجریان فعالیت‌های ده‌ساله‌اش برای جامعه افغان‌ها مصدر خدمت گردد و در ضمن خواسته است زنان افغان را با هم منسجم ساخته و رابطه ایشان را با زنان مونتریال مستحکم بدارد.
برای معلومات مزید شما خوانند‌گان عزیز درباره فعالیت‌های این مرکز خواستیم مصاحبه‌ای با خانم مکی‌عارف که هم‌اکنون مدیریت این مرکز را به عهده دارد، داشته باشیم که به یقین برای شما خالی از دلچسپی نخواهد بود.  

خانم مکی عارف گرامی، اگر لطف کرده معلومات بدهید در مورد اینکه مرکز زنان افغان چی وقت افتتاح گردید و هدف‌تان از ایجاد این مرکز چی بوده است؟
از اینکه موقع مساعد گردید تا در رابطه به فعالیت‌های ده ساله مرکز زنان افغان در مانتریال برای جامعه افغان‌ها معلومات ارایه نمایم؛ خشنود هستم گرچه از طریق نشریه‌‌های گوناگون مثل «بازار»، گازت، له‌پرس، ژورنال دو مونریال، و چندین نشریه‌های خورد و کوچک نیز مطالب داشتیم. علاوه براین به خاطر مشکلات نداشتن محل فعالیت و غیره و مصاحبه‌های دیگر در وضعیت زنان مهاجر داشتیم اما متاسفانه اجتماع افغان‌ها کمتر وقت خود را صرف مطالعه می‌کنند. از این سبب حال که خودت منحیث یک خانم ژورنالسیت افغان عرض اندام نموده درتنویر جامعه افغانان و رساندن آگاهی نقش بارزی را ایفا می‌کنی مایه افتخار ما زنان بوده به سوالات شما به شکل مختصر خواهیم پرداخت اگر چه گنجانیدن کارهای ۱۰ سال در چند سطر مشکل خواهد بود اما کوشش خواهم نمود تا معلومات هم جانبه ارایه بدارم.
به جواب سوال‌تان باید بگویم که مرکز زنان افغان رسما در ماه جون سال ۲۰۰۲ در دولت کبک ثبت گردید که در پیش‌برد این پروسه برادر بزرگ شاغلی غلام سخی غیرت رهنمایی و همکاری نمودند که من از ایشان قلبا تشکر می‌کنم. البته باید افزود جلسات زنان افغان برای اولین‌بار در دفتری بنام «خدمات مهاجرت درمانتریال»  که رییس دفتر خانم «ګلینیز» بود برگزار شد. اولین جلسه زنان به تاریخ ۱۲ ماه اگست سال ۲۰۰۰ برگزار گردید و در هر دو هفته یک‌بار از همان تاریخ به بعد همواره کوشش کردیم به نمایندگی از زنان افغان در ده‌ها مجالس و گردهمایی مرکز زنان اشتراک نموده سخنرانی‌های زیادی را در هشت شهر کوچک از قبیل شیربوروک، شهر کبک، ویکتوریا، ستی شوتوگی، جولیت و چند شهر کوچک دیگر و یک‌بار هم در کنفرانس بین‌المللی که از طرف وزارت‌ خارجه کانادا در ماه نومبر ۲۰۰۱ بنابر قضیه سیاسی افغانستان در آن از سراسر جهان افغان‌ها آمده دایر گردیده بود به نماینده‌گی از خانم‌های افغان به کاندیدا دفتر بین‌المللی رایت و دیموکراسی برای مدت ۳ شبانه روز به اتاوا اشتراک نموده بودم که در آن موقع تازه افغانستان و اوضاع سیاسی آن در سر خط میدیا قرار داشت و اسم افغان و زن افغان بسیار جالب بود و کمتر زنان حاضر به مصاحبه می‌شدند بار بزرگ را بدوش گرفته در روشنی وافعیت‌ها سعی و تلاش فراوان و خستگی‌ناپزیر نمودم.
هدف اصلی ایجاد این مراکز ضرورت‌داشتن مرکزی برای زنان افغان به زبان خودشان یعنی داشتن اجتماعی برای افغان‌ها تا گردهم جمع شوند و از درددل و رنج سال‌های جنگ در گذشته تبادل نظر نموده از یکدیگر بیاموزند و همدیگر راحمایت کرده و از گوشه‌گیری و انزوا رهایی یابند. همچنان زمینه آموزش به زبان خودشان از سیستم زندگی این سرزمین و خدماتی که برای مهاجرین است با خبر شوند، اگر چه مراکز زیادی این سرویس‌ها را دارند اما خانم‌های که سن‌شان بالاتر از چهل و پنج و پنجاه است این مراکز برایشان جالب نبوده و در تاریکی قرار داشتند، علت دیگری که این مرکز ایجاد گردید برای مهاجران تازه وارد منحیث یک مرکز خدمات اجتماعی به خصوص زنان افغان با ترویج فرهنگ افغان‌ها در خدمت همه اجتماع می‌باشد به خصوص پرابلم‌ها،خصومت و خشونت‌های فامیلی و برای رفع آن به شکل محرمانه و حفظ حیثیت‌ها جلسات مشورتی دایر می‌گردد.

برای خواننده‌گان هفته جالب خواهد بود اگر بدانند که چه تعداد عضو دارید و آیا از اعضای‌تان حق الزمه اخذ می‌نمایید یا خیر ؟
مرکز زنان افغان دو نوع اعضا دارد: اعضای دایمی که تعدادشان به ۲۰ نفر می‌رسد و سالانه ۵ دالر حق‌العضویت دارند و تعدادی هم استند که به شکل پراکنده اشتراک می‌کنند و تعدادشان به ۵۰ نفر می‌رسد، البته خدمات ما بدون قید وشرط و مجانی بوده برای همه هموطنان در قدم اول وبعدا برای همه افراد نیازمند است.

g3

اعضای اداری مرکز زنان افغان مشتمل از کی‌هاست وتعداد مستفیدین این مرکز به چندتن می‌رسد؟
ما یک کمیته مشورتی به تعداد ۱۲ خانم داریم که در مواقع ضرورت جلسات فوق‌العاده دایر می‌گردد. این افراد عبارتند از: محترمه صدیقه یونس‌زاده، محترمه صابره ثابت، محترمه اسما همنوا، محترمه انیسه شمس، محترمه ناجیه عثمان، محترمه صدیقه حسینی، محترمه مریم مودودی، محترمه جمیله هاشمی، مزاری ایماق، محترمه انجیلا زهیر و خودم . البته در بورد مرکزی ما سه تن از کسانی استند که به زبان انگلیسی و یا فرانسویی بلدیت داشته باشند که البته خانم اسما همنوا، وکتوریا جهش و خودم می‌باشیم و تعداد کسان که از این خدمات مستفید می‌گردند به تعداد بالاتر از ۵۰۰ تن اعم از زنان و مردان می‌باشند زیرا خدمات ما برای همه جامعه افغان‌هاست.

آیا می‌شود بیان بدارید که فعالیت‌های مرکز زنان افغان را چی‌ها تشکیل می‌دهد وچند پروژه دارید؟
در آغاز فعالیت‌های ما یعنی درسال‌های که خودم منحیث کارمند در مرکز زنان آسیای‌میانه کارمند اجتماعی بودم و رسما کار می‌کردم مجالس معلوماتی درهر هفته داشتیم افراد مسلکی را دعوت می‌کردیم و همه معلومات به زبان دری ترجمه شده و استفاده می گردید، بعد بنابر نداشتن جای مناسب جلسات طی دو ماه یا بعضا سه ماه در منزل خودم دیدوبازید داشتیم، بعد از آنکه به اثر سعی و تلاش جای مناسب میسر شد به شکل رایگان جلسات ما منظم دایر گردید و سرویس پخت‌وپز را ایجاد کردیم از این طریق خانم‌ها یک نمایشگاه غذای افغانی را سازماندهی کرده غذای افغانی را به مردم مانتریال معرفی کردند، فرمایش‌ها مرتب آمده زمینه کار برای عده‌ای میسر گردید وبعدا جلسات ماهانه ما نیز از سرگرفته شد، درسال ۲۰۰۹ پروژه ما که تشویق و حمایت از بزرگ‌سالان بود از طرف دولت فدرال قبول شد و زمینه بسیار زیاد کاری میسر گردید، کورس‌های زبان انگلیسی، پخت‌وپز، دست‌دوزی، بافت‌وکورشنیل‌بافی، برای زنان میسر گردید و هفته ۲ مرتبه خانم‌ها به مرکز آمده بهترین آثار دست‌دوزی را آماده ساخته و از این مدرک پول بدست می‌آوردند و علاوه بر اینکه از آموزش زبان انگلیسی هفته دو بار مستفید می‌گردیدند، مصارف کرایه راه نیز برای‌شان پرداخته می‌شد، این پروسه در سال ۲۰۱۱ نیز میسر گردید و عده زیادی خانم‌های افغان و ایرانی ازکورس‌های ما استفاده می‌نمودند.

کدام پروژه زنان بیشتر مورد قبول‌تان بوده و شما از آن خشنود استید و همچنان از دیگر فعالیت‌های‌تان که در خصوص زنان است، معلومات بدهید؟
 از پروژه دست‌دوزی زنان استفاده اعظمی صورت گرفته و زنان یک‌بار دیگر متوجه شدند که استعدادهای‌شان هنوز فراموش نشده و می‌توانند مراکز تولیدات دست‌دوزی‌های خود را از سر ایجاد کنند، این پروژه برای همه ما قابل قبول و خیلی دلچسپ و پر از خاطره بوده است، درسال‌های اخیر وزارت مهاجرین با مرکز ما به تماس بوده و طی دو سال به تعداد ۱۰ نفر خانم و ۵ نفر از آغایان به مرکز مراجعه کرده کمک‌های از قبیل مکاتیب و رفرنس برایشان ارسال شده و کمک‌های اجتماعی زیاد صورت گرفته و این خدمات همچنان ادامه دارد، ضمناً طی دو سال اخیر برای ۶ قضیه خشونت از دفتر پولیس برای ترجمه قضایای آن تفضای کمک شده و پنج قضیه خشونت در مرکز شلترآتنا‌ها با خانم‌های افغان درحل مشکلات‌شان به شکل محرمانه مساعدت صورت گرفته و ما با مراکز حل خشونت مانند شلدآتینا و شفاخانه‌ها در تماس استیم، پروژه دیگری که بالایش کار صورت گرفته و پروبوزلش نیز نوشته شده همان کیس فامیل رنج کشیده شفیع می‌باشد که از تمام افغانان دعوت می‌کنیم تا یک بار دیگر این موضوع را در میدیا کشانده و از طریق براه انداختن کنفراس یک روزه و البته سخنرانی از استادان پوهنتون‌ها تدارک و جستجوی راه‌حل، مانع ادامه خشونت‌ها در داخل فامیل‌ها دراین کنفرانس تحت بحث قرار خواهد گرفت یعنی یک کنفراس آموزشی برای مهاجرین خواهد بود، همچنان در تابستانی که پیشرو است در نظر داریم که مرکز مصروفیت‌های سالم و آموزشی را برای اطفال افغان بنام کمپ‌های تابستانی ایجاد کنیم هفته ۳ بار از صبح الی عصر البته این یک نظر است در این رابطه مصروف جمع‌آوری معلومات می‌باشیم. همچنان امسال یکی از پروژه‌های ما از طرف دولت قبول شده که آن مصروفیت خانم‌های کلان‌سال برای کمک به اطفالی که بعد از مکتب به اثر مشغولیت‌ کاری والدین‌شان نمی‌توانند به خانه بروند این یک زمینه کار برای خانم‌های افغان است برای آن عده از زنانی که حداقل به زبان انگلیسی و یا فرانسوی بلدیت داشته باشند، این بروگرام ما بعد از رخصتی‌های تابستانی در ماه سپتمبرخواهد بود.

g2

لطفا در مورد کورس‌های آموزشی‌تان در مرکز بگویید که به چی تعداد شاگرد دارید، کدام مضامین تدریس می‌گردد و به چی نوع افراد پیشکش می‌شود؟
همواره کوشش گردیده تا کورس زبان انگلیسی فعال نگه‌داشته شود، چنانچه این کورس‌ها توسط معلمین باتجربه از ینورستی میگل و کنگوردیا به شکل رضاکارانه پیش برده می‌شد اما در این اواخر بنا برسردی شدید هوا کم‌رنگ بوده فعلا جایش را برای تجارب پخت‌وپز داده‌ایم البته در خزان سال ۲۰۱۱ برای ۶ ماه کورس کمپیوتر نیز داشتیم و به تعداد ۷ تن از زنان از این کورس برای ۶ ماه مستفید شدند، همچنان برای ۶ ماه کورس‌های پخت‌وپز غذای افغانی برای مردم عام ایجاد و فعلا دوره آن تکمیل گردیده است، ما پلان‌های طویل‌مدت و کوتاه‌مدت نیز داریم پروژه بسیار با ارزش ما حفظ فرهنگ و زبان مادری است که فعلا از مدت ۸ ماه به این طرف این مرکز آموزشی ما فعال بوده به تعدادی از فرزندان افغان درهفته یک‌بار روزهای یک‌شنبه مشغول تدریس می‌باشند، ناگفته نباید گذاشت در این مرکز سه مضمون اساسی از قبیل زبان دری، علوم دینی، فرهنگ افغانی و معلومات درباره افغانستان و تمام وضعیت جغرافیای آن و همچنان کمک به مضمون ریاضی برای دوره ابتدایی اطفال افغان می‌باشد، در کورس زبان مادری هر طفل مبلغ ۵ دالر برای ۳ ساعت در روز می‌پردازد، زیرا محل آن کرایه دارد.

لطف نموده درباره پروگرام‌های بعدی‌تان معلومات بدهید و ضمنا می‌خواهیم بدانیم که تمویل‌کننده مالی مرکز زنان افغان کدام مرجع است؟ اگر خود کفا استید از کدام طریق مصارف‌تان را می‌پردازید؟
عمده‌ترین پلان بعدی ما داشتن جای دایمی است زیرا در طی ۱۰ سال فعالیت پنج مرتبه نقل مکان کردیم گرچه در هر محلی که فعالیت داشتیم همه به طور رایگان به اختیار ما قرار گرفته اما از دولت رسما تقاضای محل دایمی را نموده‌ایم که خوشبختانه چند فیصد کارش پیش رفته است، فعلا این مرکز از ماه جون سال ۲۰۱۲ به این طرف بعد از تبلیغات و شکایات از طریق نشرات به کمک ژورنالست چاینل سی‌بی‌سی خانم دوبره اربک دراین محلی که فعالیت داریم پیشکش گردید که مربوط شاروالی شهر مانتریال می‌باشد به شکل رایگان هفته بک‌بار روز‌های چهارشنبه در اختیار ما قرار دارد که گنجایش بیشتر از ۱۰۰ نفر را دارد. پلان دیگر ما توجه جدی برای مشکلات جوانان است و فامیل‌ها از این درک رنج می‌برند و فرزندان‌شان در دو فرهنگ مختلف زندگی می‌کنند به آنها از طریق این پروژه تفهیم خواهد شد تا چگونه بتوانند خوبی‌های این فرهنگ را داشته و خوبی‌های فرهنگ خود را برای جوانان خویش حفظ کنند، باید با خانواده‌ها و خود جوانان جلسات گرفته در راه حل آن توجه جدی شود و همچنان برای خانواده‌ها سیمینارهای آموزشی گرفته شود تا برای آینده فرزندان‌شان عمیق شده از مسوولیت‌های خود شانه خالی نکنند. درمورد بخش دیگر سوال‌تان باید بگویم که ما تمویل کننده مالی نداریم، در طول مدت ۱۰ سال به شمول امسال سه مرتبه پروژه‌های خورد از طریق دولت بدست آمده متباقی آن به شکل رضا کار به‌شمول خودم به پیش برده می‌شود، اصلا تمام عمر مهاجرت از ۱۸ سال به این طرف به شکل رضاکار در خدمت مردم بودیم که این مایه سرفرازی و افتخار من است.

g1

به عنوان آخرین سوال می‌خواهم خواننده‌گان بدانند که آیا بر علاوه فعالیت‌های‌تان در داخل کانادا، در افغانستان هم برای زنان کدام فعالیتی داشته اید یا خیر ؟
در اکتو برسال ۲۰۱۱ برای یک سفر رسمی برای ۳ هفته به افغانستان سفر داشتم از این موقع استفاده نموده از یک لیسه دختران بازدید کردم و در پروزه سال ۲۰۱۱ به موافقه همه اعضای مرکز از بودجه دست داشته در داخل افغانستان برای لیسه دختران در ولسوالی کمری مبلغ ۶۰۰ دالر امریکایی برای کتابخانه‌شان کتاب‌های علمی و دینی خریداری کردیم، ناگفته نباید گذاشت در سال ۲۰۰۶ یک سفر شخصی به کابل داشتم مقدار پول را از همه اعضای فامیل جمع آوری نموده در باغ زنانه دستگاه خیاطی برای ۲۰ تن از زنان بی‌بضاعت ایجاد گردید، این پروزه بین ۳ ارگان: انجمن زنان افغان در مانتریال، وزارت زنان و کمیته مرکز نجات به امضا رسید هر کدام مسوولیت‌های خویش را داشتند. وزارت زنان برای پروژه جای ایجاد دستگاه در باغ زنانه را داشت، انجمن زنان مونتریال وسایل پروژه از قبیل ۱۰ پایه ماشین خیاطی با تمام لوازم ارتباطی آن تهیه کرده بود و کمیته مرکز نجات مسوولیت پرداخت معاش معلمین و معاش تشویقی شاگردان را عده‌دار بود. این پروژه یک‌سال ادامه داشت و بیست تن از زنان بی‌بضاعت از این پروژه استفاده کرده ماهانه ۲۵ دالر امریکایی معاش داشتند، اما به اثر عدم توجه مواد، وسایل برای دیگر ارگان‌ها داده شد و ادامه پیدا نکرد، در اخیر باید افزود در آستانه برگزاری تجلیل از روز مادر استیم که به تاریخ ۱۱ می در مرکز زنان برگزار می‌شود، قبل از اینکه به سوالات شما خاتمه دهم باید افزود همه ساله مراسم روز‌های ملی از قبیل: روز آزادی، روز بین المللی‌ زنان، روز مادر، جشن کرسمس، بعضی اوفات روز‌های عید به شکل خورد یا بزرگ تجلیل گردیده از طریق نشرات تلویزیون‌های سی‌تی‌وی به نشر رسیده است.