24آوریل2019

05 تیر 1393 نوشته شده توسط 

300 هفته و 300 «هفته» / مونترالی‌ها درباره هفته چه می‌گویند


بیشتر از یک نشریه،یک ایده:

باهم کاشتن

باهم داشتن

باهم برداشتن


300-Nr01-Cover

 

شماره‌ای که پیش رو دارید 300مین شماره مجله هفته است. سیصد هفته که طی آن ده‌ها نفر نیرو و وقت و سرمایه خود را برای انچه به آن باور دارند هزینه کرده‌‌اند. راهی دراز پیموده شده و راهی بس درازتر در پیش است تا ایده «هفته» به تحقق نزدیک‌تر شود. در این شماره علاوه بر صحبت‌های خودمان در باره هفته
اول ژوئن 2008 هفته با 24 صفحه، شامل 8 صفحه رنگی و 16 صفحه سیاه و سفید منتشر شد. تعداد انسان‌هایی که در کار عملی آن دست داشتند از تعداد انگشتان یک دست بیشتر نبود. گرچه از همان روز اول چندین دوستِ اهل فرهنگ به جهت مالی یار آن شدند و دل‌های بسیاری همراه تا نهال کوچک هفته بر خاک مونترال بنشیند.
ما بارها به این سوال پاسخ داده‌ایم که هفته از کجا آمده و به کجا می‌رود؟ از کجا تامین می‌شود؟ به چه چیز باور دارد؟ و به که و چه وابسته است یا نیست؟ و... اما بازهم مشتاقانه هر از گاه از فرصتی که به دست می‌آید استفاده می‌کنیم تا پاسخ سوالات مذکور را تکرار کنیم، محض یادآوری یا برای گروهی که تازه با آن آشنا شده‌اند با استفاده از داده‌هایی که روی وب‌سایت هفته قرار داده‌ایم دوباره به این سوالات پاسخ می‌دهیم.

هفته از کجا آمده و به کجا می‌رود؟
مجله «هفتــــــه» به عنوان هفته‌نامه در تاریخ 1 ژوئن 2008 متولد شد. در ابتدا هر شنبه، سپس هر جمعه و از آن پس هر پنج‌شنبه به زبان فارسی در مونترال و کانادا منتشر شده و می‌شود.
«هفتــــــه» در قالب یک تلاش غیرانتفاعی عمل می‌کند. سهم بزرگی از کارها به طور داوطلبانه، بدون پرداخت، و یا با پرداخت مبالغ جزیی انجام می‌شود.
«هفتــــــه» خود را متعلق به گروهی می‌داند که ریشه در خاک و فرهنگ ایران و افغانستان دارد و شاخ و برگ در کانادا، کشور دوم خود، گسترده و خود را در مقابل این میهن انتخابی مسئول می‌داند. «هفتــــــه» با هدف گسترش عرصه فعالیت و پوشش گروه هر چه بزرگتری از مخاطبان، درحال حاضر تلاش می‌کند تا در کنار دیگر رسانه‌های فارسی‌زبان مونترال کانادا سهمی فروتنانه در آگاهی‌رسانی برای جامعه ایرانی / افغانی داشته باشد.
امور حقوقی هفته
«هفتــــــه» به عنوان یک شرکت سهامی با نام رسمی 4479777Canada Inc. ثبت شده است. تمامی سهام «هفتــــــه» متعلق به سازمان غیرانتفاعی «کانون فرهنگی چکاوک» است. کانون فرهنگی چکاوک تحت عنوان Centre Culturel Chacavac با شماره 1164066657 طبق قوانین سازمان‌های غیرانتفاعی استان کِبکِ کانادا ثبت شده است.

امور مالی هفته
نزدیک به 90 درصد کارِ تحریریه و مدیریت به طور داوطلبانه (گاه در شرایطی بسیار سخت) انجام می‌شود و در هزینه‌ها منظور نمی‌شود.
منبع اصلی درآمد هفته آگهی‌دهندگان آن هستند
منبع دوم درآمدهای هفته خوانندگانی هستند که هفته را مشترک شده‌اند
منبع سوم مبالغ حمایتی هستند که هر از گاه توسط علاقه‌مندان به هفته هدیه می‌شوند که غالبا در چارچوب خریداری تعدادی حق اشتراک است.
منبع چهارم مبالغ محدودی هستند که از سال سوم به بعد به عنوان گرانت در اختیار هفته قرار گرفته‌اند و در سه سال گذشته تقریبا 10 درصد هزینه‌های پایه‌ای هفته را تامین کرده‌اند.

الویت‌های هفته چیست؟
• تولید رسانه‌ایِ حرفه‌ای و باکیفیت
• توجه به نیازهای رسانه‌ای جامعه‌مان در کانادا و زیرمجموعه‌های این جامعه در مونترال، تورنتو، ونکوور و دیگر مراکز تمرکز در این میهن دوم‌
• فعالیت در بستری از هم‌گرایی در میان اجزا و اعضای جامعه افغان/ایرانی و برقراری پل ارتباطی میان جامعه کانادا و جامعه مهاجر

اصول ما کدام‌اند؟
• نهایتِ احترام به مخاطب به عنوان کسی که دلیل و فلسفه وجود ماست.
• پاسخ‌گویی و پذیرش و اعلام عمومی خطاهای خود در حدی که برای مخاطب جالب توجه است.
• باور به آزادی بیان در چارچوب قانون اساسی کانادا و منشور حقوق و آزادی ها
• رعایت اخلاق حرفه‌ای
25.1
آیا هفته جانبدار است؟
پاسخ سوال بالا مثبت است. هفته
• در برابر جنگ و صلح، صلح را برگزیده است.
• دربرابر نابودی محیطِ زیست و حفظ طبیعت در کنار طبیعت ایستاده و احترام به طبیعت را احترام به خود می‌داند.
• میان خشونت و حقوق بشر، حقوق بشر را انتخاب کرده‌است.
جانبداری در سه محور بالا به این معنی نیست که حق ابراز نظر از مخالفان سلب شود. اصل احترام به آزادی بیان بی‌تردید بالاتر از باورهای مذکور قرار دارد.

سروده زیر از حافظِ شیراز زیباترین بیان برای شیوه عمل و محتوای نوشته‌های «هفتــــه» است که تا به حال چندین بار با تاکید به آن اشاره کرده‌ایم.
ما نگوییم بد و میل به ناحق نکنیم
جامۀ کس سیه و دلق خود ازرق نکنیم
رقم مغلطه بر دفتر دانش نزنیم
سرّ حق بر ورق شعبده ملحق نکنیم
عیب درویش و توانگر به کم و بیش بد است
کار بد مصلحت آن است که مطلق نکنیم
خوش برانیم جهان در نظر راهروان
فکر اسب سیه و زین مغرّق نکنیم
آسمان کشتی ارباب هنر می‌شکند
تکیه آن به که بر این بحر معلّق نکنیم
شاه اگر جرعه رندان نه به حرمت نوشد
التفاتش به می‌صاف مروّق نکنیم
گر بدی گفت حسودیّ و رفیقی رنجید
گو تو خوش باش که ما گوش به احمق نکنیم
حافظ ار خصم خطا گفت نگیریم بر او
ور به حق گفت، جدل با سخن حق نکنیم
حافظ
25.2

مونترالی‌ها درباره هفته چه می‌گویند
به مناسبت انتشار 300مین شماره نظرات تعدادی از مونترالی‌ها را جویا شدیم. این نظرات در زیر ارائه شده‌اند.

محمد رحیمیان، مدیر و سردبیر دوهفته‌نامه پیوند
سیصد بار شادباش می‌گویم برای این کار محیرالعقول تا شماره آینده پیوند که بیشتر به آن بپردازم

بهرام ناصری، سردبیر و مدیر ماهنامه بازار
سروقت بودن هفته برایم بسیار مهم است. هر هفته درست در روز موعود مجله در دسترس است. این کاری است که ما هم در یلوپیج می‌کنیم. طی بیش از بیست سالی که یلوپیج ایرانی را (دفتر تلفن‌های تجاری ایرانی را) منتشر می‌کنیم همیشه چند روز پیش از سال نو آن را در دسترس قرار داده‌ایم.
البته یک انتقاد هم به هفته مطرح است و آن اینکه برخی می‌گویند مقاله‌های هفته خیلی سنگین است و باید مقاله‌های راحت تر هم در آن نوشته شود تا بتواند با همه قشرها ارتباط برقرار کند. به نظر برخی از دوستان مجله سنگین است و همه مردم را دربر نمی گیرد.
اما از این انتقاد که بگذریم به نظرم نشریه کاملا متفاوتی است که با دیگر نشریات شهر ما از جمله بازار تفاوت است. هرکدام از ما یعنی بازار و پیوند و هفته بخشی از نیازهای جامعه را پاسخ می‌دهیم که خیلی خوب است. در مجموع باید بگویم که بودن آن بهتر از نبودنش است
در ضمن شعاری که هفته انتخاب کرده، شعار خوبی است . با این شعار شما همه را به همکاری دعوت می‌کنید و عملا گروه بزرگی را هم به همکاری با نشریه تشویق کرده‌اید.

لیدا صحاف‌زاده، مدیر جم تی.وی
حضور یک چنین مجله‌ای واقعا نیاز جامعه است. این را با وجود اینترنت می‌گویم و اینکه خوب این روزها اغلب مردم بیشتر نیازهای رسانه‌ای خود را از اینترنت می‌گیرند. باید یک نکته‌ای را هم اعتراف کنم، قبلا فکر نمی‌کردم هفته گروه بزرگی خواننده داشته باشد و تعداد زیادی از ایرانی‌ها آن را دنبال کنند تا اینکه کار تلویزیونی جم‌ تی.وی را شروع کردیم. واقعیت اینکه خیلی از ارتباطات ما از طریق مجله برقرار شد.
از نظر ضعف‌های کار باید بگویم که مجله در امور هنری بویژه رشته‌هایی مثل فشن (مد) کار مجله کافی نیست. از نظر ظاهری هم کیفیت کاغذ و چاپ مجله پایین است، گرچه به خوبی می‌دانم در این رابطه هزینه‌های مربوطه یک مشکل اساسی هستند. امیدوارم وضعیت مالی آن به شکلی بهتر شود که بتواند کیفیت ظاهری هم افزایش پیدا کند.
به طرز نوشتن برخی از مقاله‌ها هم خیلی انتقاد دارم. بعضی اوقات چیزهایی می‌خوانم که از نظر گرامری و روش نوشتاری ضعف دارد و جای بهبود بسیار دارد.
شعار هفته به نظرم با عملکرد آن انطباق دارد. به خوبی دیده می‌شود که «هفته» به مردم و دل مردم نزدیک‌تر است و غالبا آن را به عنوان یک کار تجاری نمی‌بینند. این نتیجه‌گیری بر اساس برخوردهایی به دست آمده که ما در کار رسانه‌ای خودمان با مردم داشته‌ایم.

محمد صحاف‌زاده، مدیر روابط عمومی جم تی.وی
مجله هفته را همین الان در کیف خودم دارم. هیچ انتقاد جدی به آن وارد نمی دانم و فکر می‌کنم در مونترال بهترین نشریه است که با آن روبرو هستیم. از نظر فرهنگی خوب و پر بار است و فعالیت‌های خوبی‌ دارد. به عنوان نمونه برنامه جشن سپاس که کار هفته بود کار بزرگی بود. من به خاطر کارم که روابط عمومی جم تی.وی است با بسیاری از مردم مونترال در رابطه هستم. خیلی از آنها می گویند باور نمی‌کنند که یک سازمان ایرانی مونترالی چنین برنامه‌ای را سازمان داده باشد. از نظر خودم از این برنامه نمی‌توان به راحتی گذشت: نکته‌هایی که در آن رعایت شده بود، تمام برنامه‌ریزی‌ها. برخی دوستان که در سطوح عالی علمی در مونترال فعال هستند و مدت‌هاست در این شهر ساکن‌اند می‌گویند برنامه‌ای در چنین سطحی میان ایرانی‌ها بی‌سابقه است.

علی‌اشرف شادپور، از چهره‌های فرهنگی مونترال
هفته به طور روشنی طی 300 شماره گذشته یک روند ور به رشد را طی کرده، از نظر ظاهری، یعنی کاغذ، چاپ، صفحه‌آرایی، تعداد صفحات، از نظر محتوی، از نظر تعداد خوانندگان، از نظر تنوع مطالب، از همه این جهات رشد کرده است. به نظرم با تمام دشواری‌های موجود یک مجله آبرومند شده است.
در مورد شعاری که هفته از ابتدا مدعی آن شده یعنی باهم بودن و باهم کارکردن باید بگویم که به طور نسبی موفق عمل کرده. به نظرم هفته توانسته درمجموع و به طو رنسبی تبلور این شعار باشد. مثلا برنامه‌ای که هفته اخیرا برپا کرد تحت عنوان «جشن سپاس» یکی از کارهای خوبی بود که در همین جهت بود.
علاوه بر این اینکه هفته جهت‌گیری سیاسی خاص ندارد مهم است و بر تاثیرگذاری آن اضافه می‌کند. تا آنجا که من متوجه شدم هرکس با هر نظری می‌تواند مطالبش را در هفته منتشر کند، از چپ تا راست، از سوسیالیست تا لیبرال و از طرفداران اسقلال فرهنگی اقوام تا مخالفان سرسخت آنها.


بیژن جلالی، فعال سیاسی و اجتماعی در مونترال
هفته از زاویه فرهنگی و اجتماعی کار خوبی انجام داده و من به تیم هفته تبریک و خسته نباشید می‌گویم اما از دیدگاه سیاسی کار آن را قبول ندارم. به نظرم هفته به دنبال سرنگونی رژیم نیست و خط اصلاح‌طلبی دارد در صورتی که نیروهای مردمی باید رژیم اسلامی را در کلیت آن هدف قرار بدهند. البته شما همیشه این خط را با طرح مساله عدم خشونت توجیه کرده‌اید اما به نظر من این پاسخ قانع‌کننده نیست. درپایان باز هم تاکید می‌کنم که عدم موافقت من با دیدگاه سیاسی هفته دلیل نمی‌شود برای اینکه تلاش‌های فرهنگی و اجتماعی آن و حمایت‌هایش از نهادهای اجتماعی را نادیده بگیرم، اینها را قابل تقدیر می‌دانم.

پاشا جوادی، فعال فرهنگی اجتماعی ساکن مونترال
سیصد شماره هفته‌نامه درآوردن در ظاهر هم کار ساده‌ای نیست. من گرچه دورادور، اما از ابتدا شاهد استرس زیاد خسرو شمیرانی و تیم داوطلبان هفته بودم که چگونه هر شماره را به شماره بعدی می‌رسانند و اینکه چگونه با چنگ و دندان تدام مسیرشان را میسر ساختند.
راستی ما که عادت داریم رگ‌های گردن‌مان بیرون بزند و می‌خواهیم دنیا را به آتش بکشیم برای آن چنان «300»‌هایی (فیلم)، برای اینچنین 300 هایی حاضریم چه کنیم؟

فضل‌الله حشمتی رضوی، پژوهش‌گر و متخصص
نشریه هفته را چگونه دیدم؟
سردبیر صمیمی و تلاشگر نشریه «هفته» نظر مرا راجع به این نشریه خواسته است که برای «هفته» چه پیشنهادی دارید؟ و چه کمبودی در آن احساس می‌کنید؟ واقع این است چون مدت زیادی در مونترال نبوده‌ام از این نظر بیش از چند شماره‌ای از «هفته» ندیده‌ام بدین جهت قضاوتم شاید محدود و نارسا باشد با وجود این، به چند شماره از «هفته» که بدستم رسیده است گذرا اشاره‌ای می‌کنم:
• همچنان که اخبار مربوط به کاناداو کبک در مجله لازم و ضروری به نظر می‌رسد بی‌مناسبت نیست درهر شماره خلاصه اخبار مربوط به ایران هم در مجله انعکاس یابد.
• چیزی که در هفته اصلا به چشم نمی‌خورد نقد و بررسی کتاب است که هفته فاقد آن است. بهتر است برای این موضوع صفحه خاصی در نظر گرفته شود.
• صفحه مربوط به آذری زبان‌ها که خوب تنظیم می‌شود پیشنهاد می کنم برای این‌که سایرین هم بتوانند از متن این صفحه مطلع شوند، عبارات آن ضمن آوانویسی و بفارسی هم برگردانیده شود.
• فکر می‌کنم دانش و معارف اسلامی هم در نشریه هفته باید جای بیشتری را باز کند. جوان‌های ما که این نشریه را می خوانند به اطلاع رسانی در این زمینه نیازمندند.
• اگر صفحه‌ای هم برای هنرهای صناعی و سنتی ایران مفتوح شود بسیار مناسب است.
• کار بسیار پسندیده و جدید که شاید در نشریات دیگر هم به این صورت کمتر دیده شده است برگزاری «جشن سپاس» است کوشش شود این جشن برای کلیه افرادی که برای ایرانیان مهاجر زحمت می‌کشند و به نحوی گرفتاری‌های هموطنان را مرتفع کنند برگزار شود.
• در پایان باید اشاره کنم که از حق نباید گذشت وجود نشریه هفته در این شهر به خاطر اطلاع‌رسانی گسترده به ایرانیان مهاجر بسیار ارزشمند است. به قول تاریخ بیهقی: «هیچ چیز نیست که به خواندن نیرزد آخر هیچ حکایت از نکته‌ای که به کار آید خالی نباشد.» ( خواجه ابوالفضل محمد بن حسن بیهقی، تاریخ بیهقی، به تصحیح دکتر فیاض، ص 11). عزم هفته استوار و همتش بکار باد


اکرم مهربان یکی از خوانندگان هفته معتقد است: علاوه بر این‌که هفته کمک زیادی به تازه واردین و مهاجران می‌کند، یک معرف خوبِ ما در جامعه کانادایی است و همین واقعیت که به این ترتیب نقش دارد. به عنوان یک مهاجر که 3 سال از ورودم به شهر مونترال می گذرد هر بار که احتیاج به مرکزی ایرانی داشتم تا بتوانم اطلاعاتی درباره کارهایم در مونترال به دست آورم به سراغ مجله هفته و دیگر نشریات ایرانی این شهر رفته‌ام. از سوی دیگر اطلاعاتی که این مجلات به زبان مادری در اختیار ما قرار می دهند شاید ما نتوانیم به راحتی از نشریات خارجی به دست آوریم.
بنابراین من با خوشحالی از این که مجله هفته شماره 300 خود را منتشر می کند برایش آرزوی موفقیت دارم و مطمئن هستم که تلاش و کوشش زیادی پشت سر این 300 شماره بوده است و افراد زیادی از جامعه ایرانی و افغان برای ادامه انتشار آن کمک می کنند. پیشرفت این مجله در طول این سه سال که من به عنوان یک مخاطب شاهد آن بودم برایم رضایت‌بخش است. مطمئنا نواقصی هم دارد اما با امکاناتی که جامعه ایرانی ما در اختیار این مجله می گذارد به نظرم بسایر بسیار خوب است.

سعید قلی‌زاده می‌گوید: من تقریبا هر هفته مجله را تهیه و مطالعه می کنم. می توانم بگویم بیشتر مطالب شما را از زمانی که وارد شهر مونترال شده ام مطالعه کرده ام. تفاوت عمده‌ای که مجله شما با بقیه نشریات ایرانی مونترال دارد این است که سیاه نمایی درباره خیلی از موضوعات روز و حتی ایران ندارید همین یکی از دلایلی است که من هر هفته به سراغ مجله شما می روم. اما مجله خالی از ایراد نیست. مثلا نحوه نگارش گاهی اشتباه برانگیز است. بعضی از افرادی که در این مجله مطلب از آن‌ها به چاپ می‌رسد این قدر پیچیده مطالب را می نویسند که من به عنوان مخاطب نمی توانم درک درستی از آن داشته باشم. از سوی دیگر گاهی ایرادات نگارشی و غلط املایی نیز در مجله دیده می‌شود که احتیاج به دقت نظر بیشتری دارد. به نظر من وجود صفحاتی مثل صفحه افغان و ترکی الزامی نیست و شما می توانید این صفحات را به مطالب به روز و اخبار مربوط به مهاجرت اختصاص دهید که بسیار برای مهاجران تازه وارد مفید خواهد بود.
وجود برخی از صفحات مثل صفحه مربوط به تاریخچه بوشهر که در چند شماره قبل به چاپ رسیده بود اصلا الزامی نیست به خاطر اینکه من به عنوان یک مهاجر با شرایطی که در این شهر دارم به اطلاعات به روز بیشتر احتیاج دارم تا اینکه بخواهم مطلبی خسته کننده مربوط به 800 سال گذشته بوشهر بخوانم.
در هر حال فکر می کنم 300 شماره بیانگر تلاش، وقت و هزینه ای است که اعضای تحریریه و سردبیر این مجله در آن گذاشته است و امیدوارم روزهای روشن و خوبی را پیش رو داشته باشند.

امید چابک بر این باور است که: دو تیپ مجله داریم. تخصصی و عمومی، و مجله هفته به عنوان یک مجله عمومی قابل قبول است. به عنوان مجله‌ای که فعالیتش را با کادری که بیشتر شامل نیروهای داوطلب می‌شود آغاز کرده، کاری قابل قبول ارائه می‌دهد اما برای درازمدت باید دید که آیا سیاست مجله چیست، آیا می‌‌خواهد با استخدام کادر حرفه‌ای به سوی پیشرفت کیفی و کمی مجله گام بردارد؟ صدالبته این امر مستلزم داشتن منابع مالی است.
طبیعتا گروه هدف نشریه مهاجران ایرانی هستند و هفته باید نیاز این قشر را برآورده کند. پس باید به رسم‌الخط فارسی و نگارش توجه بیشتری شود. این یعنی مجله به ویراستاری حرفه‌ای نیاز دارد. به‌علاوه از نظر محتوی نیز باید نیاز مخاطب را درنظر بگیرد و بیشتر مسایل و مشکلات مهاجران را لحاظ کند.
25.3